Rachel Corrie en Apartheid: blame the victim

As in Northern Ireland or South Africa, where citizens no longer spill one another’s blood, it will eventually become clear that many Israelis are not willing to live in an ethnic democracy, not willing to give up on the chance to live in peace, not willing to be passive patriots of a country that expels or purifies itself of its minorities, who are the original inhabitants of the land.
Avram Burg

Na het onrechtvaardige, doch niet onverwachte vonnis van een Israëlische rechter dat Rachel Corrie zelf verantwoordelijk was voor haar dood en dat de staat Israël niets te verwijten valt, kwam er een stroom aan reacties op gang die dit vonnis een ‘gevaarlijk precedent’ noemden. Het zou Israël een vrijbrief verschaffen om elke verantwoordelijk af te wijzen inzake misdaden gepleegd uit naam van de ‘veiligheid’ (lees: bezetting). Ex-president van de Verenigde Staten, Jimmy Carter, wiens boek ‘Peace not Apartheid‘ uit 2006 veel stof deed opwaaien, zei: “Het doden van een Amerikaanse vredesactivist is onacceptabel.” Carter behoort tot een select, maar invloedrijk groepje intellectuelen dat zich ten doel heeft gesteld het Amerikaanse publiek wakker te schudden. De invloed van pro-Israël lobby’s als AIPAC en de ADL is enorm in de Verenigde Staten. Ook gerenommeerde wetenschappers als Norman Finkelstein hebben moeten merken dat je voor kritiek op het Zionistische project soms een hoge prijs moet betalen*.

Ook Avram Burg hoort in dat rijtje thuis. Onlangs schreef hij een opiniestuk in de New York Times, waarin naast nostalgie naar een Israëlisch verleden (dat volgens velen nooit heeft bestaan: “Israel arose as a secular, social democratic country inspired by Western European democracies. “), ook scherpe kritiek wordt geuit op de uitzichtloze weg die dit jonge land is ingeslagen. In ‘Israëls wegkwijnende democratie’ herhaalt hij nog maar eens een fundamenteel punt dat voor elk Europees land als voorwaarde had moeten gelden voordat ze zowel afzonderlijk als binnen EU-verband een ‘preferred partnership’ met Israël aangingen: Israël moet nu eindelijk eens een grondwet aannemen, waarin de rechten van alle burgers, onafhankelijk van geloof of ras, worden gewaarborgd. En binnen de EU loopt Nederland ook nog eens flink uit de pas waar het gaat om het veroordelen van het extreme geweld van de kolonisten op de Westelijke Jordaanoever. De NRC schreef in maart jl.: “De Nederlandse regering sluit zich als enige niet aan bij de kritiek van EU-landen op geweld van Israëlische kolonisten.”


Een schitterende politieke spotprent van Carlos Latuff

De website van Een Ander Joods Geluid geeft een mooi overzicht van de passages met betrekking tot Israël in de verschillende partijprogramma’s voor onze komende verkiezingen. Niet onverwacht is er onvoorwaardelijke steun van de confessionele partijen en de PVV (nog wel!).  De SGP zit volledig op één lijn met de PVV, misschien niet verwonderlijk gezien hun opvattingen omtrent verkrachting. Het ‘eigen schuld, dikke bult’ wordt maar al te graag in stelling gebracht door degenen met de macht om zich te onttrekken aan morele overwegingen.

Zuid-Afrika

Onlangs werden er tijdens protesten in Zuid-Afrika 34 mijnwerkers doodgeschoten door de politie. Op basis van een oude wet uit de jaren ’50 worden nu 270 demonstranten beschuldigd van de moorden. De politie treft geen blaam. De erfenis van de Apartheid ligt nog in stoffige laatjes en kan even afgestoft en ingezet worden als de omstandigheden daarom vragen.

De overeenkomst met de zaak Rachel Corrie is frappant. Degenen die strijden tegen onrechtvaardigheid worden met alle middelen bestreden. De financiële crisis bleek vooral een crisis te zijn voor de onderlaag van de samenleving. Voor degenen die al macht hadden bleek het een uitgelezen kans die macht juist te vergroten. De werkelijke crisis waarin het Westen is beland, is een morele.

Nederland had ooit – terecht of niet – het imago van een gidsland op het gebied van tolerantie, vrijheid van meningsuiting en experimenten met mogelijke samenlevingen. Nu zijn we tot een angstig, preuts, hypocriet poldertje verworden, waarin technocraten de doofpotten beheren en leugens als de tafelen aan het volk worden gepresenteerd.

Engelbert Luitsz

* WikiPedia zelf is het slachtoffer van geschiedvervalsing door Zionistische propagandisten. De Nederlandse lemmata met betrekking tot Israël/Palestina zijn maar al te vaak volstrekt onbruikbaar. De Engelse zijn meestal iets vollediger.