Gekko Tokek Cicak (tsjitsjak)

Johannes van der Waals, een timmermanszoon die het dankzij zelfstudie bracht tot een van de belangrijkste natuurkundigen van zijn tijd, winnaar van de Nobelprijs voor Natuurkunde in 1910, gaf zijn naam aan de Vanderwaalskracht: de zwakke aantrekkingskracht tussen moleculen. Ergens las ik dat hij zich ondanks zijn status niet erg thuis voelde in het wetenschapswereldje en dat hij nooit een brief beantwoordde. Nu we in een tijd leven waarin universitaire docenten via de TV binnenkomen en vooral bezig zijn om hun boekjes aan de man te brengen, zou het niet misstaan eens wat meer aandacht te schenken aan de werkelijke helden van de wetenschap. Deze nanotechnoloog avant la lettre is waarschijnlijk een van de onbekendste Grote Nederlanders. Een bezield docent, maar een man die zijn zieleroerselen verborgen hield. In de Ted Talk van Robert Full wordt zijn naam niet genoemd.

Gekko’s hebben naast hun ongelooflijke klimvermogen tegen de gladste wanden nog een andere bijzonder eigenschap: ze zijn uniek vanwege hun krekelachtige gezang wanneer ze communiceren met soortgenoten. Op het gebied van animal cognition zal er nog zeker zoveel opzienbarends aan het licht komen als op het vlak van de wonderbaarlijke natuurkundige verschijnselen die het leven biedt.