De herinnering aan Cast Lead zal niet verdwijnen

Vandaag is het drie jaar geleden dat Israël een bloedbad aanrichtte in Gaza met meer dan 1500 doden tot gevolg, waaronder honderden kinderen. Een bevolking die gevangen zat in de grootste openluchtgevangenis ter wereld werd bestookt met de meest geavanceerde wapens. Het was een proeftuin om de laatste dodelijke gadgets van het leger uit te proberen. Wat mij gek genoeg nog het meest bijstaat zijn de flyers die over de bevolking werden uitgestrooid met de oproep om zich zo snel mogelijk uit te voeten te maken. Maar men kon nergens vluchten. Deze cynische vorm van psychologische oorlogvoering geeft meer nog dan het gebruik van o.a. witte fosfor aan met welk racistisch genoegen de Zionisten het Palestijnse volk treiteren, vernederen en uitmoorden.

Een psychiater in Gaza zei later dat jaar dat 99% van de bevolking getraumatiseerd was, hijzelf incluis. Onze eigen Verhagen en Balkenende wrongen zich in allerlei bochten om de Israëlische misdaden goed te praten. Bloomberg, de burgemeester van New York, had de truc gevonden: hoe definieer je disproportioneel geweld? Dat werd gretig door de marionetten van onze regering overgenomen.

Er is sindsdien niets veranderd. De situatie blijft onmenselijk voor de Palestijnen. Nederland blijft sancties tegen Israël tegenwerken. Met Wilders en Rosenthal hebben de misdadigers betrouwbare handlangers in huis en Mark Rutte is niet van het kaliber om echt iets te kunnen betekenen in de politiek. Obama heeft zich ondank zijn Nobelprijs voor de Vrede ontpopt als een voortzetter van de Bush-doctrine.

De lakmoesproef voor een democratie is niet in hoeverre ze de machthebbers de vrijheid geeft hun persoonlijke voorkeuren uit te leven, doch in hoeverre universele waarden worden gerespecteerd, ook al gaat dat soms ten koste van persoonlijk gewin. Hier heeft Nederland jammerlijk gefaald. De houding van de Nederlandse regeringen ten opzichte van de Palestijnen weerspiegelt goed het beleid in eigen land: moreel handelen is een luxe.

Engelbert Luitsz

Enkele links met meer informatie over dit onderwerp:

Horror of Memories: Reflecting on the third anniversary of the war on Gaza (Mondoweiss)

Herdenk de aanval op Gaza (Anja Meulenbelt)

De meeste pregnante analyse blijft die van Noam Chomsky.
“Exterminate all the Brutes”: Gaza 2009 

Over de achtergronden, de geschiedenis en de kracht van propaganda moet je dit artikel van Miko Peled lezen. Het is een opmaat naar de publicatie van zijn boek The General’s Son.
Ethnic Cleansing of Invented People 

Update. Lees het artikel van Amira Hass:
On anniversary of Gaza war, we will remember IDF soldiers who destroyed Palestinian families

4 comments for “De herinnering aan Cast Lead zal niet verdwijnen

  1. December 27, 2011 at 6:22 pm

    Misschien had het voorkomen kunnen worden?
    Bijvoorbeeld door niet zevenduizend raketten op Israelische burgers af te schieten?

    • December 27, 2011 at 6:44 pm

      Het had ongetwijfeld voorkomen kunnen worden, als Israël niet consequent notoire oorlogsmisdadigers als leiders had gekozen. Of als Nederland minder verraders van de democratie had door niet toe te staan dat politici lid zijn van Likoed Nederland naast hun “eigen” partij. Als Israël gewoon het gestolen land teruggeeft en de Palestijnen compenseert voor het leed dat hen is aangedaan (daar weet u alles van), dan zullen er echt geen raketten meer afgeschoten worden op Israëlische burgers.

  2. December 28, 2011 at 11:40 am

    Was een schandalige ingreep van Israël. Terecht hoe je er op terugkijkt. Een blog die ik er toen over schreef (van de meerdere):
    http://aadverbaast.wordpress.com/2009/01/12/proportionaliteit-buiten-alle-proporties-2/

Comments are closed.