Meer dan twee doden per dag in oktober

hebron_291015

Al meer dan 20 slachtoffers in Hebron. Vanmorgen werd daar weer een jonge Palestijnse man doodgeschoten.

Vanmorgen werd er opnieuw een jonge Palestijn geliquideerd. Volgens ooggetuigen werd de 23-jarige man eerst in zijn schouder geschoten, waarna de soldaat dichterbij kwam en hem door het hoofd schoot. Daarna werd er een mes naast hem neergelegd, iets wat ondertussen een vast ritueel is geworden bij de Israëlische bezettingstroepen. Er worden kinderen doodgeschoten die hun identiteitskaart uit hun tas willen halen, of die proberen te vluchten voor de soldaten.

De zionistische propaganda heeft altijd een vast arsenaal aan slogans, afhankelijk van de situatie. In oktober is het “een soldaat raakte lichtgewond bij een steekpartij en is naar het ziekenhuis gebracht“. Daar zien we echter nooit iets van terug in de media. Wel zien we hoe kinderen worden geëxecuteerd, of van dichtbij worden neergeschoten met 5 tot 10 kogels, waarna medische hulp wordt tegengehouden. Ze liggen dood te bloeden, terwijl de moordenaars rustig een kopje koffie drinken. Een Palestijns meisje dat ruzie had met een taxichauffeur werd bijna gelyncht door de menigte, toen de man haar achterna riep dat ze een terrorist was.

Met het slachtoffer van vanmorgen komt het aantal Palestijnse doden deze maand op minstens 65. Aan joods-Israëlische kant wordt er zoals gewoonlijk weer flink gesjoemeld. Theo Koelé schrijf vandaag bijvoorbeeld in de Volkskrant: “Elf doden vielen aan Israëlische kant, vooral door toedoen van jonge Palestijnen met messen.” Dat suggereert dat dat allemaal slachtoffers van het Palestijnse verzet zijn, maar ook dat is niet waar. Minstens twee Israëlische joden werden door joden doodgeschoten, omdat ze er “Palestijns uitzagen”. Twee anderen kwamen om bij verkeersongelukken en niet bij aanslagen. De meeste slachtoffers vielen door het gebruik van vuurwapens, maar de formulering van Koelé zorgt ervoor dat alle Palestijnen, die volgens de Israëlische persberichten allemaal messen bij zich zouden hebben, nu gezien worden als potentiële moordenaars. De Volkskrant lijkt op dat vlak meer op een regionaal katern van de Jerusalem Post.

Staatspropaganda

Hoe gevaarlijk de hele Israëlische samenleving afglijdt richting fascisme blijkt uit de berichtgeving van het ministerie van Buitenlandse Zaken. De Palestijnse slachtoffers, waarvan het overgrote deel in koelen bloede werd vermoord, zonder ook maar enig gevaar op te leveren voor de soldaten, laat staan voor burgers, worden helemaal niet genoemd. Het gaat volgens het ministerie namelijk alleen om mensen die zijn omgekomen.

Op 11 oktober pakte de politiewoordvoerder Mickey Rosenfeld uit met het verhaal dat een vrouw had geprobeerd een aanslag te plegen met een autobom. Het werd zo overtuigend gebracht dat zelfs Al Jazeera het als nieuws bracht. In werkelijkheid bleek het om kortsluiting in de auto te gaan. Dat was direct duidelijk, want de vrouw raakte gewond toen men haar belette de auto te verlaten, ook al zagen ze dat haar dochtertje ook in de auto zat. Als men werkelijk bang was geweest dat ze haar auto wilde opblazen waren ze daar echt niet naast blijven staan om haar tegen te houden. Maar wat staat er nu – 18 dagen later! – nog steeds op de website van het ministerie van BZ?

Maaleh Adumim-Jerusalem highway: Police officer lightly injured when he pulled over a driver acting suspiciously, and the (female) driver set off an explosive device. Gas canisters were later found in the vehicle. The terrorist was seriously wounded.

“De terrorist raakte zwaar gewond.” Zelfs Goebbels was subtieler.

De mythe van de “golf van geweld”

Hoe krijg je het voor elkaar dat niet alleen in Israël, maar ook internationaal zoveel kranten de Israëlische leugens overnemen? Waar zit die angst bij kranten als de Volkskrant, of bij mensen als Harry van Bommel, om eens met de waarheid te komen? Iedereen weet toch dat er nooit een onafhankelijk onderzoek komt? Weegt het woord van een woordvoerder van een fascistoïde regime zwaarder dan dat van talloze getuigen? Natuurlijk niet. Zelfs een pseudo-journalist als Koelé moet toch hebben meegekregen dat na de moord op een Palestijnse man in Hebron alle niet-joodse getuigen werden opgepakt, dat er huiszoeking werd gedaan om laptops en telefoons in beslag te nemen?

De “golf van geweld” is het resultaat van een gerichte mediacampagne en is herkenbaar voor iedereen die enigszins vertrouwd is met de zionistische propaganda. Wanneer je elke keer dat er een onschuldige Palestijn wordt doodgeschoten de termen “terrorist” en “aanslag” in je berichten opneemt, ontstaat het gevoel bij de naïeve lezers dat het inderdaad om een golf van geweld gaat. De werkelijke golf van geweld komt uiteraard van Israëlische kant en is vorig jaar begonnen. Het is niet verrassend dat de meeste slachtoffers in de Gazastrook en Hebron zijn gevallen, de twee plekken die nog het meest te lijden hebben onder de wrede bezetting, al is het onderhand overal in Palestina een onleefbare situatie geworden.

Deze omgekeerde, virtuele realiteit is iets wat we vaak tegenkomen. Dezelfde methode wordt gebruikt om een “golf van antisemitisme” te creëren. Zonder een enorme invloed op de media lukt dat natuurlijk niet, maar de achtergrond van dergelijke praktijken moet gezocht worden in het onderwijs en de opvoeding. De ontelbare getuigenissen, studies en rapporten ten spijt blijven de Israëlische bevolking en supporters van de joodse staat elders in de wereld hun ogen sluiten voor wat daar wordt aangericht. Psychologen hebben daar de term confirmatieneiging voor bedacht: wat je graag wilt geloven wordt voortdurend bevestigd door wat je in de media oppikt en alles wat daarmee in tegenspraak is negeer je.

De Israëlische academica Nurit Peled bestudeerde de Israëlische schoolboeken en daarin vinden we een verklaring voor dit bizarre gedrag. Waarom ook mensen ver buiten Israël zich zo laten intimideren is moeilijker te begrijpen, maar het geloof in het eigen gelijk weegt overduidelijk zwaarder dan de duizenden Palestijnse doden van alleen al het afgelopen jaar.

Aardrijkskundeboeken op school leren de joodse studenten in Israël dat zij de meesters over Israël/Palestina zijn, hoe zij de bevolking, het landschap en de ruimte kunnen beheersen, en om alles te doen wat nodig is om de joodse dominantie en de “ontwikkeling” – waarmee expansie wordt bedoeld – te versterken.

De oplossing is niet zo moeilijk te bedenken: een radicale herstructurering van het onderwijs en daaraan gekoppeld van de immense propagandamachine die tot ver buiten de grenzen reikt. Wat schier onmogelijk lijkt is een manier te vinden om de weg van het probleem naar de oplossing uit te stippelen.

Engelbert Luitsz

Israeli soldiers shoot dead Palestinian in Hebron, plant knife near body: Witness

Three Palestinians killed on Tuesday; 64 Palestinians Killed This Month, Including 14 Children

Wave of terror October 2015

2 comments for “Meer dan twee doden per dag in oktober

  1. Ada Ferrant
    October 29, 2015 at 6:05 pm

    Ook Trouw heeft dit bericht ‘trouw’ overgenomen. Kan het cynischer? Ruimte voor een reactie erop kregen we niet. Wanneer leren journalisten en de media in het algemeen eindelijk eens alle berichten eerst kritisch te bekijken en te verifiëren alvorens ze te publiceren. En dat ze niet uitsluitend af moeten gaan op wat hen ingefluisterd wordt. Zolang ze dat niet doen zijn ze als handlangers van de onwenselijke daden van regimes van landen als ook Israël. Behalve dat dit ze ongeloofwaardig maakt – wat toch het laatste zou moeten zijn wat ze wensen, lijkt me -, voeden ze hiermee ook de vijandige gevoelens van mensen die zich al tekort gedaan voelen door onze politieke systemen.

Comments are closed.