De hel van Al Khalil

hebron_181015_1

Afgelopen nacht zijn honderden kolonisten de stad Al Khalil (Hebron voor de bezetter) ingetrokken, onder bescherming van het Israëlische leger. In Al Khalil is het leven sinds de Oslo-akkoorden van begin jaren negentig voor de Palestijnen tot een absolute hel gemaakt. Een kleine groep gewelddadige en racistische kolonisten terroriseert de Palestijnse bevolking dag in dag uit en om ervoor te zorgen dat dat tuig zelf geen gevaar loopt is er permanent een enorme legermacht aanwezig om hen te beschermen.

Zelfs Wikipedia is niet in staat dit volledig te ontkennen, hoewel het daar slim geprobeerd wordt. Want de ontkenners zullen genoeg hebben aan de eerste regel.

Deze maatregelen veroorzaken spanningen tussen de Joodse en Palestijnse bewoners welke zich uiten in onderlinge pesterijen; balkons van Palestijnse huizen zijn ter bescherming afgedekt met gaas; Palestijnse winkeliers hebben netten gespannen omdat er vuilnis en stenen in de winkelstraten wordt gegooid vanuit de kolonistenwoningen, die boven op hun winkels gebouwd zijn. De belangrijke Al-Shuhadastraat en bepaalde gedeelten van de stad zijn afgesloten door de Westoeverbarrière en onbereikbaar gemaakt voor Palestijnse bewoners. Palestijnen worden daardoor gedwongen hun huizen en winkelpanden te verlaten en op te geven. Anderen vertrekken omdat ze door de gespannen situatie geen inkomsten meer hebben. In april 2014 erkende Israël de door kolonisten reeds gestichte illegale nederzetting in Hebron.

De toenemende druk van de bezetting en van Joodse kolonisten zorgt voor veel spanningen in deze samenleving en bij de Palestijnse bevolking, waarbij geweld tegen schoolkinderen en het gebruik van traangas niet wordt geschuwd.

Er wordt hier dus gesproken over spanningen en onderlinge pesterijen. Drie leugens in één zin! De eenzijdige terreur spanningen en pesterijen noemen is een gotspe en van onderling is ook geen sprake. Zoals u ziet is er in de rest van het fragment ook niets te vinden wat wijst op onderdrukking en geweld van beide kanten.

Kristallnacht

Een beschrijving van een Palestijnse journalist Mohammed Matter over wat er de afgelopen nacht gebeurde roept direct associaties op met die gebeurtenis die we trouw blijven herdenken, opdat het nooit weer gebeure.

Meer dan 500 kolonisten omsingelen Palestijnse huizen in Hebron in de buurt van de nederzetting Kryat Arba’a, onder bescherming van het Israëlische leger.
Ze vallen de huizen aan. Een 14-jarig kind raakte gewond door glasscherven in zijn borst toen kolonisten de ruiten ingooiden, maar het leger laat geen medische hulp toe.
De huizen worden met stenen bekogeld. De mensen zitten binnen opgesloten en kunnen niet naar buiten vanwege het gevaar.

De wijk Tel Rumeida in Hebron is afgesloten voor Palestijnen en voor internationale waarnemers en activisten. Ook mensen die op daken of hun ramen staan worden door het leger met wapens bedreigd. Men wil geen getuigen! Kolonisten daarentegen hebben alle vrijheid om te doen en laten wat ze willen.

hebron_181015_4

Gisteren werd in Hebron de 18-jarige Fadil Qawasmi door een kolonist doodgeschoten en de 17-jarige studente Bayan Ayman Abd al-Hadi al-Esseili door soldaten. De moord op Fadil werd gefilmd en het heeft er alle schijn van dat de soldaten later een mes naast het lijk hebben neergelegd. Deze video haalde gelukkig het internationale nieuws, terwijl de tientallen andere slachtoffers van deze maand bijna geen aandacht krijgen. Wat buiten kijf staat is dat de moordenaar niet eens ontwapend wordt. Hij gedraagt zich eerder als een van de soldaten. En dat bleek later ook wel, toen honderden joodse kolonisten samen kwamen op de plek waar Fadil was vermoord om zijn dood eensgezind te bejubelen. Opnieuw onder bescherming van het leger. Bedenk dan even dat het voor Palestijnen meestal niet eens mogelijk is hun doden rustig te begraven, zonder dat politie of leger de begrafenis komt verstoren.

Zelfs Israëlische ambulances met stervende Palestijnse kinderen worden door de kolonisten tegengehouden. En Palestijnse ambulances krijgen niet eens toegang tot de beruchte Al-Shuhadastraat, waar elke steen getuigt van Apartheid en segregatie.

Geen getuigen

Het duikt elke keer weer op: de gewetenloosheid waarmee Israël probeert te vermijden dat er getuigen zijn van hun misdaden. Vorig jaar in de Gazastrook bleek dat uit het enorme aantal journalisten dat werd vermoord. Niemand met een telefoon, camera of laptop is veilig. Hebron was vorig jaar ook al het doelwit van pogroms en toen werden beveiligingscamera’s van Palestijnse winkels door het Israëlische leger onklaar gemaakt, zodat er niet per ongeluk iets vastgelegd zou worden wat niet in de propaganda past.

De video van de moord op Fadil werd online gezet door Youth Against Settlements en een van hun medewerkers, Ahmad Amr, werd dan ook gearresteerd. Maar daar bleef het niet bij. Minstens drie andere getuigen werden gearresteerd. Ook een vrouwelijke medewerker van een christelijke organisatie die Palestijnse schoolkinderen begeleidt als ze naar school gaan (om ze te beschermen tegen de kolonisten!) werd opgepakt. Een andere getuige, Mufeed Sharbati, werd eveneens gearresteerd en bij hem werd ook nog eens zijn huis overhoop gehaald, waarbij een laptop, een videocamera en een fotocamera in beslag werden genomen.

De lijst van die praktijken is te lang om op te noemen. Maar dit voorbeeld illustreert goed dat iedereen weet hoe het gaat. Vorige maand werd een doodsbang meisje, Hadil Hashlamun, bij een checkpoint geëxecuteerd door een Israëlische soldaat. Een Braziliaanse medewerker van een mensenrechtenorganisatie was toevallig ter plekke en maakte foto’s. Hij durfde zijn verslag en de foto’s echter pas te publiceren toen hij terug was in Brazilië.

Volgend jaar niet meer in Jeruzalem

Hebron wordt wel gezien als hét schrikbeeld voor de toekomst van de Palestijnen onder de bezetting. De joodse overname van Jeruzalem begint namelijk dezelfde trekjes te vertonen. Zoals al vaker is opgemerkt is de situatie veel erger dan de vroegere Apartheid in Zuid-Afrika, om de simpele reden dat wat we in Palestina zien gebeuren bedoeld is om de bevolking te verdrijven. De Palestijnse Rima Najjar, die in Jeruzalem Engelse Literatuur doceert aan de universiteit, deelde een apocalyptisch beeld van de situatie in Jeruzalem.

De komende dagen zullen wij, inwoners van Jeruzalem en Oost-Jeruzalem (zo’n 300.000), in te kleine getto’s moeten leven met meer dan 32 joodse militaire checkpoints, bemand met mensen die mogen schieten om te doden. Onze bewegingsvrijheid zal beperkt zijn, onze zieken zullen niet op tijd de ziekenhuizen en medische faciliteiten kunnen bereiken, ambulances en noodhulp zullen onze getto’s niet op tijd bereiken, zodat we blijven lijden.

We zullen onze bedrijven en ons werk niet op een normale manier kunnen bereiken, zodat wij bankroet zullen gaan en gedwongen worden de stad te verlaten. Onze kinderen zullen niet naar school gaan zoals het hoort, waardoor hun opleiding nog verder in het gedrang komt. Binnen drie jaar zullen de inwoners van Jeruzalem die nog over zijn hun huizen en bezittingen verkopen.

Dansen met Hamas

Waarschijnlijk zullen niet veel mensen zich nog herinneren dat in datzelfde Hebron twee jaar geleden een heel ander soort incident plaatsvond. Toen kwamen Israëlische soldaten bij toeval terecht bij een Palestijnse bruiloft. Deze keer maakten ze geen eind aan het feest, maar deden ze juist mee. Beelden van de soldaten op de schouders van Palestijnen gingen even de wereld over, maar dat was nu juist niet wat de Israëlische regering de wereld wilde tonen. Er werd al snel geprobeerd de zaak in de doofpot te stoppen en de soldaten werden op non-actief gesteld.

Israël wil onder geen beding vrede of verzoening, want dat gaat niet samen met expansie en een staat die alleen voor joden is. Wat er nu in Hebron, Jeruzalem en de Gazastrook gebeurt is een symptoom van een veel erger kwaad: een hele maatschappij die zo gehersenspoeld is dat ze elk restje menselijkheid is kwijtgeraakt. Het bewapenen van een uitermate racistische burgerbevolking met nog minder discipline dan het leger is een recept voor weer een bloedbad.

Ik voelde dit aankomen toen ik de blik van premier Netanyahu zag tijdens zijn speech voor de Verenigde Naties. De meteen beroemde – maar voor mij omineuze – stilte waar ik de rillingen van kreeg, bleek de aanzet tot de volgende fase in de etnische zuivering van het Palestijnse volk. En er waren nog mensen die hem grappig vonden.

Engelbert Luitsz

Updates:
200 Israeli settlers attack Palestinian village with firebombs

Jerusalem’s Issawiya closed to journalists
Israeli Police Erect Wall Between Jewish, Arab Neighborhoods in East Jerusalem
Palestinian dies after checkpoint delay

2 comments for “De hel van Al Khalil

  1. Herman
    October 18, 2015 at 12:49 pm

    De zoveelste moord !

    = 18-jarige Fadil Qawasmi door een kolonist doodgeschoten =

    Een lokale bewoner, Mufeed Sharabati, vertelde dat kolonisten na de moord snoepjes uitdeelden … !

  2. Ada Ferrant
    October 18, 2015 at 4:03 pm

    De hierboven genoemde christelijke organisatie is CPT – Christian Peacemaker Teams. Zij zitten al zo’n 20 jaar in Al Khalil. Zij plaatsen zich voortdurend tussen Palestijnen, het leger en kolonisten en beschermen de eersten tegen aanvallen zonder zelf geweld te gebruiken, vanuit het idee van de linker wang en met gevaar voor eigen lijf. Meer over hen is te vinden op internet. Zij sturen wekelijks foto’s met commentaar van de situatie in Al Khalil/Hebron.

Comments are closed.