Israëls “contra-terrorisme”

israel-palestinians-infiltration-01_m

Als Palestijnen verklede Israëlische schobbejakken molesteren een echte Palestijn in Beit El, bij Ramallah op de Westelijke Jordaanoever, op 7 oktober (AFP/Abbas Momani).

Gisteren werd het opnieuw duidelijk hoe de Israëlische bezetter te werk gaat. Tijdens een demonstratie bleken het als Palestijnen verklede Israëlische soldaten te zijn die met stenen gingen gooien om geweld tegen de Palestijnen uit te lokken. Dit gebeurt al heel erg lang, maar niet altijd zijn er zulke duidelijke beelden van. Gisteren was Andrea Bernardi echter ter plekke, een videojournalist die werkt voor het Franse persbureau AFP vanuit Jeruzalem. Samen met een collega van hem, de fotograaf Abbas Momani, slaagde hij erin de wereld te laten zien hoe het er daar echt is. We mogen van geluk spreken dat we de beelden hebben, want Bernardi zag zijn werk al eerder vernield worden door het Israëlische leger.

Ik bleef een beetje op afstand, want ik was bang dat mijn camera in beslag genomen zou worden door de soldaten – ons team werd recentelijk belaagd door Israëlische soldaten toen we rellen op de Westelijke Jordaanoever versloegen en mijn apparatuur werd vernield.

De mistaravim

Deze Israëlische provocateurs doen dat niet op eigen initiatief. Ze zijn onderdeel van een elite-eenheid van het Israëlische leger en hebben een lange training achter de rug. Er zijn verschillende van die eenheden van mistaravim (de spelling kan variëren), wat “zij die tussen de Arabieren leven” betekent. Er zijn diverse van die eenheden met speciale taken. De soldaten van gisteren waren van een eenheid genaamd Duvdevan die opereert op de Westelijke Jordaanoever. Officieel heten deze eenheden zich bezig te houden met contra-terrorisme, maar zoals het voorbeeld van gisteren en vele andere laten zien zijn ze vooral bezig met het uitoefenen van terreur.

Bil’in

Het dorpje Bilín, in buurt van Ramallah, raakte door de Afscheidingsmuur zo’n 90% van z’n landbouwgrond en olijfboomgaarden kwijt. Sinds 2005 wordt daar elke week een vreedzame demonstratie gehouden. Het is nadrukkelijk niet toegestaan met stenen te gooien of anderszins geweld te gebruiken, ook niet als reactie op Israëlisch geweld.

Ondanks die strikte voorzorgsmaatregelen kwam het toch nog wel eens tot relletjes, wat uiteraard leidde tot slachtoffers aan Palestijnse kant. Het was voor veel mensen al langer duidelijk dat er Israëlische infiltranten aan het werk waren, maar het duurde nog tot 2012 totdat er vanwege een rechtszaak vast kwam te staan dat Israëlische soldaten met stenen waren bekogeld door Israëlische undercover agenten die zich tussen de Palestijnse demonstranten hadden verborgen. Deze groep, Metzada of Massada. viel onder de Israeli Prison Service (IPS). Leden werden uitgeleend aan het leger om te zorgen dat die een excuus kregen om vreedzame demonstranten te lijf te gaan. Dezelfde groep was ook al verantwoordelijk voor het vermoorden van tenminste twee Palestijnse gevangenen.

Maar wie gelooft zoiets? De journalist Haggai Matar deed er gelukkig in 2012 verslag van (Commander admits: Undercover Israeli officers threw stones at soldiers in Bil’in).

Syrië

Deze eenheden zijn ook in actief in Syrië, waar ze zich mengen met de “rebellen” om zo een vinger aan de pols te houden (in de van Syrië gestolen Golanhoogte zitten grote olievoorraden). Het was al opgevallen dat Israël medische zorg verleende aan Syriërs, maar volgens een adviseur van president Assad ging het om Israëlische agenten, zeker niet om Syrische vluchtelingen. De Israëlische website YNet vond een interview van deze Bouthaina Shaaban (Assad aide: Signs indicate Israel’s Mista’arvim aiding rebels). Daarin zegt ze:

Toen we horen dat gewonden van de bewapende bendes naar Israël werden overgebracht voor medische zorg, vraag ik me af of dat wellicht mistaravim zijn.

En:

Het leidt geen twijfel dat Israël en de rebellen bepaalde gemeenschappelijke doelen hebben, in ieder geval sommige die in Israëls belang zijn, en het is overbodig te zeggen dat iemand deze activiteiten organiseert en orkestreert.

Between a rock and a hard place

Wanneer Israëlisch contra-terrorisme in werkelijkheid terrorisme is; wanneer vreedzame demonstraties worden voorgesteld als uitbarstingen van geweld; wanneer stenen als gevaarlijker wapens worden voorgesteld dan bommen en tanks; wanneer er geen onderscheid wordt gemaakt tussen Palestijnse strijders, vrouwen, kinderen, ouderen of gehandicapten; wanneer 67 jaar van wrede onderdrukking en landroof wordt genegeerd, terwijl een enkele reactie breed in de pers wordt uitgemeten als “een golf van geweld”. Wat kun je dan nog doen als Palestijn om je recht te halen? Hopen dat die enkele filmer of fotograaf tijd van leven heeft, dat zijn apparatuur gespaard blijft? Dat niet alle getuigen van Facebook worden verwijderd, niet alle journalisten en politici hun baan kwijtraken na een kritische tweet?

Maar als de politiek niet wil luisteren zal er niets veranderen. Opnieuw gaan er in Israël stemmen op om “het gras te maaien“, het Israëlische eufemisme voor massamoord. Hoe harder de westerse politici op hun leugenachtige oorlogstrommels slaan om een serieus conflict met Rusland te provoceren, hoe meer Israël kan profiteren door onder de radar nog wreder toe te slaan.

Het Belgische Het Laatste Nieuws besteedde tot verbazing van velen wel aandacht aan de onaanvaardbare praktijken van deze mistaravim (Israëlische soldaten gooien zelf stenen en arresteren dan Palestijnse steenwerpers).
Het verslag en de video van Andrea Bernardi en de foto’s van Abbas Momani moet iedereen even lezen en bekijken (‘Those disguised as Arabs’).

Engelbert Luitsz

Lees ook:
Jessica Purkiss, Profiling Israel’s elite undercover unit Duvdevan