Hoe de Volkskrant ons belazert

“You can’t be neutral on a moving train.”
Howard Zinn

385055_the-Third-Intifada

Een redactioneel stuk in de Volkskrant van gisteren laat goed zien hoe de Nederlandse krantenlezer wordt beduveld (Abbas probeert escalatie met Israël te voorkomen). Het geweld in Palestina komt voor het overgrote deel van de kant van de Israëlische regering, met steun van gewelddadige kolonisten. De achtergrond van 67 jaar landroof en bezetting wordt door de VK niet eens genoemd.

Maar zelfs als we ons beperken tot het huidige geweld kun je niet om de gebeurtenissen van vorig jaar heen. De verdwijning van drie joodse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever vormde het excuus voor een maand van absolute terreur van Israëlische kant, gevolgd door een nietsontziende aanval op de Gazastrook (op geen enkele wijze verbonden met de Westelijke Jordaanoever, ik zeg het nog maar even).

De achterliggende motivatie voor deze aanpak was het feit dat er een verzoening dreigde tussen Fatah en Hamas. Premier Netanyahu had de interne verdeeldheid onder de Palestijnen altijd aangegrepen als excuus en nu dreigde hij door de mand te vallen. De verdeel-en-heerspolitiek van de zionisten werd weer eens pijnlijk duidelijk.

Sinds vorig jaar is Israël gewoon doorgegaan met het bestoken van de Gazastrook en het verder indammen van de rechten van Palestijnen in Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever en het versterken van de wurggreep op de Gazastrook. Boeren, vissers en ongewapende demonstranten worden onder vuur genomen. Sinds het einde van de aanval in augustus vorig jaar heeft Israël zo’n 700 keer het bestand geschonden en dat is exclusief de 29 aanvallen met vliegtuigen als reactie op raketjes. Zoals een Palestijnse man eerder dit jaar al opmerkte is Israël nooit gestopt met het beschieten van de Gazastrook. Onze media worden kennelijk pas wakker als er eindelijk iets teruggedaan wordt van Palestijnse kant. Zo ook de Volkskrant weer.

Het begint al met de suggestie dat het gevaar van Palestijnse kant komt. Het is Abbas die probeert een geweldsescalatie te voorkomen. Dat Israël precies het tegenovergestelde doet wordt niet vermeld.

Duizenden Israëliërs protesteerden maandagavond bij de residentie van premier Netanyahu, zij eisen een hard optreden tegen het Palestijnse geweld van de afgelopen dagen.

Het gaat hier om een groep van de meest extremistische joden in Israël. Alsof een demonstratie van de PVV in een buitenlandse krant terecht zou komen als “duizenden Nederlanders protesteerden…”. Klakkeloos neemt de VK “het Palestijnse geweld” over, alsof het van één kant komt. Ook Netanyahu’s woorden over “terroristen en andere provocateurs” worden zonder enige schaamte overgenomen. En dan zijn er uiteraard weer huizen gesloopt, niet van de “terroristen“, maar van hun familie. Dat is een collectieve straf en dat is onrechtmatig. De VK: “met het slopen van hun huizen hoopt Israël een extra signaal af te geven.” Hoe weten ze daar bij de redactie wat “Israël hoopt“? En wat verstaan ze onder “een extra signaal“?

Ze gaan daar bij de VK zeker niet over een nacht ijs. “De spanningen tussen de Israëli’s en Palestijnen lopen al langer op.” wordt ons verteld. Schokkend! Alsof de alwetende geest van Hans Jansen daar over de redactie waart.

Onder het kopje Spanningen begint het uiteraard met het doodschieten van een Israëlisch echtpaar, vorige week donderdag. Het woord “echtpaar”, zonder verdere kwalificatie is al misleidend. Uiteraard was het een brute moord, maar dit waren vanuit Palestijns perspectief geen onschuldige slachtoffers. Ze behoorden tot de harde kern van de kolonistenbeweging.

Deze Henkins behoorden tot een religieus-nationalistische nederzetting (Neria), waarvan veel bewoners zijn opgeleid op de Mercaz haRav yeshiva, als het ware de ”bron” van de harde (Gush Emunim) kern van de kolonisten. (Abu Pessoptimist)

Wanneer Palestijnen met dergelijke gedrag en denkbeelden vermoord zouden zijn, zou men het in de Israëlische pers niet hebben over een “echtpaar”, doch over “terroristen”.

De redactie van de VK ziet dus geen verband met de moorden op de doofstomme Ahmad Khatatbeh of de studente Hadeel al-Hashlamun een week eerder (2 van de meer dan 25 doden door Israëlische militairen/politie dit jaar, dus buiten de slachtoffers van de terreur van kolonisten).

De wijze van formuleren spreekt ook boekdelen. Kijk hier eens naar. Als het om Palestijnse daders gaat is er geen twijfel mogelijk:

  • Donderdag schoten twee Palestijnen een Israëlisch echtpaar dood
  • Twee dagen later doodde een Palestijnse man

Gaat het om Palestijnse slachtoffers dan is men een stuk voorzichtiger:

  • Bij gevechten tussen Palestijnen en het Israëlische leger op de bezette Westelijke Jordaanoever is maandag volgens een Palestijnse arts een 13-jarige jongen om het leven gekomen
  • Op zondag kwam een 18-jarige Palestijn om het leven bij schermutselingen

Ja, u leest het goed: twee keer “om het leven gekomen“; en “volgens een Palestijnse arts“. De VK-redactie is dus allesbehalve zeker dat het echt waar is.

De diepere oorzaak

De directe oorzaken zijn uiteraard de onhoudbare onderdrukking van de gehele Palestijnse bevolking en de openlijke steun die de racistische en gewelddadige elementen in de Israëlische maatschappij krijgen van de regering. Maar waarom gedraagt men zich zo? Omdat ze zo worden opgevoed is wat je overal hoort en leest. De Israëlische academica Nurit Peled schreef er ooit een indrukwekkend boek over. Op de website Academia is een wetenschappelijk artikel van haar te lezen waaruit blijkt dat we helemaal niet verbaasd moeten zijn over wat er het afgelopen jaar gebeurd is, of over wat we nu meemaken.

In haar eigen woorden:

Het artikel betoogt dat de standaard schoolboeken in Israël impliciet het vermoorden van Palestijnen legitimeren als een efficiënt instrument om een joodse staat met een joodse meerderheid te verzekeren.

En:

Israëlische studenten beginnen aan hun dienstplicht in de overtuiging dat empathie aan ras gerelateerd is en geen plek heeft in de relatie tussen hen en hun buren die aan hun genade zijn overgeleverd.

kinderboek_israel

Hoezeer deze blinde vlek voor alles wat niet tot de eigen stam behoort kan leiden tot een ontkenning van de realiteit, blijkt ook uit een Israëlisch kinderboek waarin de massamoord op de Palestijnen van vorig jaar wordt getransformeerd tot een verhaaltje over soldaten die een paar poesjes weten te redden in de Gazastrook. Richard Silverstein merkt op dat Palestijnen in het hele verhaal niet voorkomen, alsof de poesjes geen eerdere eigenaren hadden.

De vreugdevolle lynchpartijen

Ik zou er heel wat voor over hebben om beelden te zien van de groep Israëlische extremisten terwijl die vorig jaar de 16-jarige Mohammed Abu Khdeir levend verbrandden. De manier waarop de familie van Mohammed werd behandeld, opgepakt door de politie, bespuugd door de kolonisten, geeft wel een indicatie van hoe men het “vernietigen van de vijand” ervaart. Maar beelden zijn schaars. Israël doet er alles aan getuigenissen te laten verdwijnen. Camera’s worden vernield, journalisten vermoord, getuigen met de dood bedreigd of verbannen.

Deze week kregen we echter bij hoge uitzondering een kijkje in de keuken. Een groep Israëlische jongeren achtervolgt een Palestijnse jongen, al schreeuwend dat hij een terrorist is en gedood moet worden. De politie doet keurig wat ze zeggen en executeert de 19-jarige Fadi Samir Alloun. Het werd door verschillende mensen op video vastgelegd, dus hier kan men niet snel nog even ergens een mes neerleggen om een heel ander verhaal te verzinnen. Het is duidelijk dat de meute geniet van de moord en het bekende “Dood aan de Arabieren” klinkt ook hier weer vol overtuiging (Death-chanting Israeli mob rejoices as Palestinian teen is executed).

Tijd voor een echte krant

Het is deze context die zo pijnlijk afwezig is in de Volkskrant.Niet dat andere kranten veel beter zijn, en de NOS lijkt haar informatie rechtstreeks van het Israëlische ministerie van Propaganda te betrekken, maar de Volkskrant had ooit een imago van “links” en “kritisch”. Het verlies van serieuze journalistiek is extra pijnlijk wanneer het om zulke belangrijke zaken als Palestina gaat. Wat de redactie hier laat zien heeft niets met neutraliteit te maken: het is een duidelijke keuze voor de versie van de onderdrukker zelf.

Engelbert Luitsz

8 comments for “Hoe de Volkskrant ons belazert

  1. Petra van Son
    October 7, 2015 at 4:07 pm

    Precies zoals het is. Niets meer en niets minder. Eigenlijk nog wel iets te aardig maar zeker Volkskrantwaardig! Chapeau!!!

  2. Ada Ferrant
    October 7, 2015 at 6:02 pm

    Niet alleen de Volkskrant maakt zich hieraan schuldig, Trouw doet het niet beter. Het lijkt daar wel of de verslaggever helemaal niets weet van de achtergronden en braaf neerpent wat hem door anderen, lees de Israëlische propagandamachine, wordt gedicteerd met hier en daar een persoonlijke noot waar het ook hem waarschijnlijk te dol wordt. Het probleem met verslaggevers daar is dat als zij iets schrijven wat de Israëlische politici niet aanstaat, zij hun perskaart kwijt kunnen raken. Het is niet voor niets dat bekende journalisten als o.a. Salomon Bouman e.a. indertijd pas schreven wat ze echt dachten, nadat zij met pensioen waren gegaan.

  3. Maarten
    October 7, 2015 at 10:34 pm

    Ik kots van westerse media, niet alleen Volkskrant, Trouw of NRC. Oók der Spiegel en the Guardian. Je wordt gewoon vern … waar je bij staat. US media sla ik sowieso over
    Ik begin bij Trouw, werk het hele zootje af en eindig via RT.com bij PressTv.ir

    Wanneer ik te kritisch becommentarieer onder mijn pseudoniem Nestor Makhno wordt het gewoon niet geplaatst.
    Nu weet de onderzoekscomissie MH 17 bijv bijna zeker dat een Buk de MH17 heeft neergehaald. Als ik dan becommentarieer dat er wel 7 typen raketten zijn die ik opsom en waarvan ik dan sarcastisch stel dat de onderzoekscommissie dan ook wel zal weten welk type Bukraket is gebruikt, dan schop ik kennelijk tegen het zere been, want ook dat wordt niet geplaatst.
    Emanuel Kant zei ooit: Durf zélf te denken en laat het denken voor jou uit lafheid of lamlendigheid niet aan anderen over. Dat is een devies wat ik mij strikt ter harte neem.

    • Ada Ferrant
      October 8, 2015 at 6:20 pm

      Leuk om te weten wie achter die naam zit. Ik lees uw bijdragen altijd met genoegen.

  4. October 8, 2015 at 10:49 am

    Ook ik heb de Volkskrant een bericht gestuurd:

    Wilt u zo vriendelijk zijn dit te plaatsen in de rubriek ‘Geachte redactie’.

    Geweld tussen Palestijnen en Israëli.
    Het gaat over en weer.
    De ene groep lokt de andere groep uit tot geweld.
    Wie er begonnen is, weet niemand meer.
    Maar zeker is dat de bezetting van de Palestijnse gebieden en de repressie van het Israëlische leger en van de kolonisten een flinke duit in het zakje hebben gedaan en nog doen. En daarover hoor je niets in het nieuws en lees je niets in de kranten.
    Geen evenwichtige berichtgeving.

    Reactie: Sorry, we krijgen veel berichten en kunnen niet alles plaatsen.

  5. Herman
    October 9, 2015 at 12:17 pm

    @ Janny Beekman,

    Gelukkig kunnen we hier WEL plaatsen… !

  6. October 10, 2015 at 9:33 am

    Degene die deze flauwekul heeft geschreven, no dig ik graag uit voor een kop koffie om eens wat perceptie, verdieping en geschiedenis aan te brengen. Wat een stigmatiserend stuk…

Comments are closed.