Een moordenaar gezocht

haleel_moord1

Een week geleden werd Hadeel al-Hashlamon in koelen bloede vermoord door een Israëlische soldaat. Hadeel was een Palestijnse studente van 18 jaar oud die bij een checkpoint in Hebron kennelijk niet adequaat reageerde op bevelen in het Hebreeuws, een taal die ze niet verstond. Vervolgens werd ze in haar benen geschoten en terwijl ze machteloos op de grond lag werd ze nog enige keren van dichtbij onder andere in haar maag geschoten. Daarna lieten de Israëlische soldaten haar liggen, doodbloeden, en pas na meer dan een half uur kon ze naar een ziekenhuis vervoerd worden. Toen was het uiteraard te laat.

haleel_moord2

De Israëlische propagandamachine was er als de kippen bij om het bericht te verspreiden dat Hadeel een soldaat zou hebben aangevallen met een mes, maar geen video of foto bevestigt dat verhaal. Het is het bekende stramien. Toen vorige jaar Mohammad Khdeir levend werd verbrand door joodse terroristen, werd ook meteen het verhaal de (westerse) wereld ingeslingerd dat hij homoseksueel was en om die reden door Palestijnen zou zijn gelyncht. Toen videobeelden opdoken over de werkelijk toedracht moest dat helaas bijgesteld worden.

Het gebrek aan aandacht voor dit geval is kenmerkend. Als het een joodse vrouw was geweest waren er ongetwijfeld weer de nodige wereldleiders opgetrommeld, hadden joodse organisaties weer lopen zeuren om meer geld en nog meer maatregelen en wetgeving. Maar dit was geen joods meisje. Zij was slechts een Palestijnse, een Amalekiet in de joodse fantasie waarmee dergelijke wreedheden worden gerechtvaardigd. Zij was gewoon een mens, een slachtoffer van een al bijna 70 jaar durende meedogenloze onderdrukking.

al-hashlomon-killer-wanted-poster

Of deze moordenaar veroordeeld zal worden is maar zeer de vraag. Het kan zijn dat Israël hem opoffert om de buitenlandse kritiek de mond te snoeren. Zionisten hebben er nooit een probleem mee gehad joden te op te offeren als dat de propaganda ten goede kwam. Het kan ook zijn dat zijn daad gezien wordt als een daad van vaderlandsliefde. Hij heeft hoe dan ook weer een vijand uit de weg geruimd, en dat de definitie van vijand in de enige democratie in het Midden-Oosten gelimiteerd is tot niet-jood mag geen reden zijn voor kritiek, want dan ben je uiteraard een antisemiet.

Engelbert Luitsz

 

10 comments for “Een moordenaar gezocht

  1. Ada Ferrant
    September 29, 2015 at 10:32 am

    De werkelijke moordenaar is niet de soldaat maar zijn degenen die deze, meestal nog jonge mensen, bang maken voor een verbeelde, moordzuchtige vijand en zo van hem/haar moordmachines maken. M.a.w. degenen die deze politiek belijden en menen dat zij hiermee vrede kunnen verwezenlijken en zich doof en blind houden voor de vele stemmen die hun kwaad- en ‘geweldaardige’ mentaliteit aanklagen en hen tot andere gedachten proberen te brengen. Dit heeft net zo weinig met het jodendom te maken als de mentaliteit van het geradicaliseerde islamisme met islam en die van de gewelddadige, zich christen noemende mensen met het christendom.

    Politici met deze mentaliteit zullen zeker niet schromen hun eigen mensen op te offeren als zij menen daarmee de zaken naar hun hand te kunnen zetten. Ik kan niet anders dan medelijden hebben met deze soldaten, die ook voor het leven.getekend zijn, zoals de jongemannen die de door politici opgeroepen twisten uit moeten vechten.

  2. Egbert Talens, Zutphen
    October 1, 2015 at 10:30 pm

    Nóg maar eens gesteld: `voor wat het waard is’, deze reactie van mij. Dat wat ik op 20 juli 2015 hier heb opgemerkt, heeft tot geen enkele rimpeling in de vijver geleid, en dat geeft mij toch wel te denken. Zijn mijn verwijzingen, in samenhang met het politiek-zionistische project der Judenstaat, hierna p-zp, gespeend van enige realiteitszin, of ontbreekt het (mij) aan een juiste informatieve toon, óf zijn anderen dermate afgestompt geraakt door alle ruis c.q. propaganda-voering rondom genoemd project, dat mijn subtiele indicatie(s) niet (meer) boven het maaiveld uitsteken? Zoveel is nmbm zeker: de mensen zijn enerzijds door alle rompslomp rondom dít Israel zodanig overvoerd geraakt, en niet in de laatste plaats ook door het al maar uitblijven van een oplossing voor het Israelisch-Palestijnse geschil — als je die term mag hanteren voor de afschuwelijke gebeurtenissen die er mee samenhingen én samenhángen — dat velen het eenvoudig niet meer kunnen opbrengen zich er nog mee bezig te houden, laat staan zich te verdiepen in de achtergronden ervan. Ánderzijds is het denkbaar, zo niet reëel, dat zij die geen probleem hebben met dít Israel, met déze Joodse Staat, ervan afzien (nog) te reageren op uitlatingen die een kritische benadering jegens dit p-zp inhouden; bijvoorbeeld als deze afkomstig zijn van onbeduidende personen, zoals ondergetekende, zodat de kreet ‘geen slapende honden wakker maken’ opgeld zou kunnen doen. Kan ik voor het links laten liggen van mijn persoontje wel enig begrip opbrengen, anders ligt dat bij sites als Alexandrina — er zijn immers nog vele andere te noemen — omdat dáár al dan niet reageren consequenties heeft; het gaat hier immers om publicaties over een conflict dat politiek-maatschappelijke achtergronden heeft. De verdeling van de Palestijnse regio gebeurde niet in een vacuüm, maar werd o.a. via de Verenigde Naties aan de wereld opgedrongen. En door het op 29 november 1947 uitbrengen van een stem inzake VN-AV-resolutie 181-II, zadelden de toen betrokken landen zich op met hun eigen verantwoordelijkheid, voorop die landen die met een ja-stem zich uitspraken vóór de aanbeveling, deze regio te verdelen in een Joodse Staat, een Arabische Staat, en een corpus separatum voor Groot-Jeruzalem, welke laatste zou vigeren onder een internationaal bestuur voor de duur van tien jaar. Het doet er internationaal rechtelijk niet toe, of genoemde aanbeveling al dan niet ten uitvoer werd gebracht. De verantwoordelijkheid van de ja-stemmers gold toen en geldt ook nú, onverkort voor de beide direct betrokken partijen. En ipso facto zijn vandaag de dag de regeringen én de bevolkingen die hen op democratische wijze in het zadel hielpen, aanspeekbaar op hun verantwoordelijkheid voor alles wat zich in samenhang met het Israel-Palestina conflict op de grond afspeelt. Wie zich dus afzijdig houdt van dit conflict — notabene, níet van het p-zp — is een verzaker, en kan op haar/zijn nalatige gedrag worden aangesproken.

    Met het bovenstaande in gedachten, kom ik nu bij de laatste alinea van dit artikel van Engelbert Luitsz. Die alinea begint met ‘Of deze moordenaar veroordeeld zal worden…’ en eindigt met ‘want dan ben je uiteraard een antisemiet.’ Over de in deze alinea genoemde Zionisten, merkt EL op dat ze er nooit een probleem mee gehad hebben joden op te offeren als dat de propaganda ten goede kwam. EL zou er bij deze passage goed aan gedaan hebben, zijn uitspraak met een voorbeeld te onderbouwen. Nu blijft die opmerking min of meer in de lucht hangen, als een losse flodder dan wel als (maar) een mening.
    In november 1940 lag in de haven van Haifa een schip voor anker, met aan boord uit Europa afkomstige joodse vluchtelingen. Engelse ambtenaren van het mandaatgebied dat Palestina nu eenmaal ook is, weigeren het van boord gaan van deze vluchtelingen. De limiet aan het aantal immigranten is voor 1940 al lang bereikt. In mijn boek ‘Een bijzondere relatie…’ staat een drie pagina’s lange uitleg over de ‘Patria’, het schip van hierboven, die op 25 november 1940 na een enorme explosie binnen een kwartier naar de bodem zinkt. Van de 1724 opvarenden laten 267 joden het leven. De lezer hier zal ‘begrijpen’ dat deze explosie voor rekening van (de) politieke zionisten kwam, en inderdaad was het de generale staf van de Hagana die tot deze actie had besloten; maar dit kon pas veel later worden uitgeplozen. In eerste instantie werd geprobeerd die actie in de schoenen te schuiven van de Mandaatsregering. Verder vallen aan dit voorval nog veel meer conclusies te verbinden, maar ik laat het bij deze info inzake het punt van opzettelijke politiek-zionistische activiteiten met éigen jóódse slachtoffers als gevolg.
    Degene die hieraan nog niet genoeg heeft, verwijs ik naar mijn reactie op Ada Ferrant, onder het artikel “Zionistische gruwelen in Beit Hanoun” van 19 juli 2015, ruim twee maanden geleden dus.

    • October 4, 2015 at 12:42 pm

      Als ik me goed herinner was het het Joods Agentschap dat het nieuws in de wereld hielp dat de aanslag op de Patria een geval van “collectieve zelfmoord” was. Dat zouden ze later met de Struma ook doen. Alles om de publieke opinie in het Westen te beïnvloeden, zodat de Britten de immigratiebeperkingen zouden opheffen. Uiteraard waren zij volledig op de hoogte van de ware toedracht.

  3. Herman
    October 3, 2015 at 12:40 pm

    Beste Egbert,

    Je maakt me nieuwsgierig. Wil je me wat verder uit de brand helpen?

    http://www.alexandrina.nl/?p=4154#comments

    = Over de in deze alinea genoemde Zionisten, merkt EL op dat ze er nooit een probleem mee gehad hebben joden op te offeren als dat de propaganda ten goede kwam. =

    = maar het ligt anders, gecompliceerder, raadselachtiger. Een politieke zionist van de hoogste orde (Wie dan?) was tot de slotsom gekomen (1928) dat een grote ramp het joodse volk moest treffen, om het p-zp gerealiseerd te krijgen. Dit roept onwillekeurig ook het Ha’avara-project in herinnering, te weten de onderhandelingen tussen Nazi-Duitsland en politieke zionisten tijdens de dertiger jaren.=

    http://www.alexandrina.nl/?p=4061

    = Dit roept onwillekeurig ook het Ha’avara-project in herinnering, te weten de onderhandelingen tussen Nazi-Duitsland en politieke zionisten tijdens de dertiger jaren. =

    =Het gehele verhaal over de Sho’a, c.q. de Holocaust, is bij lange na nog niet verteld… =

    Inderdaad heb ik vooral bij Holocaust ontkenners over dit soort onderhandelingen als het Ha’avara-project bij geruchten vernomen. Kan jij me hier wat meer over vertellen? Was het echt zo een uitgebreid vooropgezet plan om dit alles op deze manier te organiseren, om hun lang gewenste Palestina in te kunnen pikken na deze vreselijke ramp?

    http://www.thestudentroom.co.uk/showthread.php?t=1549862

    = … In other words, and according to the Ha’avara Agreement Hitler was instrumental in founding the State of Israel. This pretty much precludes my belief that the holocaust was a Zionist plot funded by prominent Jewish families and the Jesuit-run Catholic Church. … =

    http://www.transferagreement.com/index.php?page=10197

    = And without the Transfer Agreement, a precious human and financial remnant would not have been saved–a remnant indispensable to building the Jewish State.
    Does anyone else have any information on the Ha’avara Agreement? =

    Waarom kan ik zo weinig vinden over de Duitse visie indertijd in deze zaak?

    Zie ook een hele pil, maar wel heel verhelderend…! : http://www.ihr.org/jhr/v06/v06p389_John.html

    • October 4, 2015 at 12:35 pm

      Herman, Edwin Black schreef een grondige studie over de Transfer Agreement. Black is zelf joods en bepaald geen anti-zionist, laat staan een holocaust-revisionist, en interpreteert de data vanuit een zionistisch (slachtoffer) perspectief.

    • Egbert Talens, Zutphen
      October 4, 2015 at 6:14 pm

      Herman,

      Laat ik beginnen met het door u gebruikte woord Holocaust-ontkenners. U zegt het niet, maar iemand zou hieruit de conclusie kunnen trekken, dat u, Herman, mij als zodanig beschouwt. Voor wat het waard is: ik ontken de Holocaust c.q. de Sho’a, geenszins. Wél ben ik van mening dat (de) politieke zionisten zich bij deze afschuwelijke tragedie, ramp, desastreuze moordpraktijken, geenszins afzijdig hielden, in díe zin dat zij opteerden voor de mogelijkheid het door hen beoogde project der Judenstaat * er mee te bevorderen dan wel te realiseren.
      Uw vraag ‘Wie dan?’, beantwoord ik met: David Ben-Gurion. Of deze politieke zionist van de hoogste orde deze naam in 1928 al voerde, is of no consequence *; DB-G werd in Polen geboren als David Grün (c.q. Gruen) en zoals vele andere joden transformeerde hij z’n naam in het Hebreeuws; gevolg van een maatregel waartoe door de politieke zionisten was besloten. In Nederland zou David (zoon van) Groen het resultaat hebben kunnen zijn.
      In het boek BEN-GURION THE BURNING GROUND 1886-1948 van SHABTAI TEVETH staan in dit verband met de Holocaust frappante zaken. [ Bij Teveth is hier geen sprake van Holocaust; die term, naast Sho'a, komt pas later naar voren. ] Op pag. 850, in hoofdstuk Disaster Means Strength *, staat de volgende passage: In March 1928 he [Ben-Gurion; e.t.] told the HEC that “in order to start a movement in America, a great disaster or upheaval is needed.” Since Hitler came to power, Ben-Gurion maintained it was imperative to “turn a disaster … into a productive force” and asserted that “distress” could also serve as “political leverage”: “the destruction” was a factor in “expediting our enterprise [and] it is in our interest to use Hitler, [who] has not reduced our strength, for the building of our country.”
      [HEC = Histadruth Executive Committee. De H. is de Algemene Federatie van Joodse Arbeid, in december 1920 opgericht in Palestina. Later met vertakkingen naar vele westerse landen.]
      1928 vraagt om een verduidelijking. Ben-Gurion vertrouwde de Britten niet, m.b.t. hun inzet in Palestina een Joodse staat te faciliteren. Het afsplitsen van het ten oosten van de Jordaan gelegen gebied, dat de zionisten net als het ten westen van de Jordaan gelegen gebied als toekomstig gebied voor hun staat beoogden, zoals dit afsplitsen door Winston Churchill werd geëntameerd, overtuigde Ben-Gurion ervan dat de politiek/zionistische inspanning zich op het ten westen van de Jordaan gelegen gebied moest focussen. Hierover valt meer op te merken, maar er is een ander punt dat bij velen onbekend is, dus krijgt dit voorrang: vanuit Amerika — is het mogelijk daarbij niet aan Histadruth-acties te denken? — wordt joden in Duitsland voorgehouden, niet bij Duitse winkels te kopen. Later zal, op instigatie van Duitse instanties, het “kauft nicht bei Juden” opklinken. Waarom de laatste kreet vrij algemeen bekend is, en de eerste niet, moge voer zijn voor psychologen en politici; de politieke zionisten echter juichten een en ander van harte toe; deze ontwikkelingen droegen namelijk stevig ertoe bij dat in joodse kringen aandacht en steun voor de geplande Judenstaat* groeide.

      Herman, uw aangevoerde urls, ook die na uw reageren op mijn comment, zijn mij voor het merendeel bekend. Vooral die verhelderende pil, met Robert John als bron, is van belang. Al die informatie, waarbij je soms meer tussen de regels dan erin moet lezen, draagt bij aan het vervolmaken van het beeld van het p-zp, het politiek-zionistische project der Judenstaat* waarvan het bestaansrecht volgens mij nog altijd twijfelachtig is. Als het huidige Israel niet ervoor kiest, tot een compromis te komen met de Palestijnen — op basis van VN-AV-resolutie 181-II en dus voor een twee staten-regeling of -constructie ten westen van de rivier de Jordaan — zie ik het duister in voor déze Joodse Staat. Ik schrijf bewust niet: een twee-staten oplossing. De oplossing voor het uitstaande geschil tussen de diverse bevolkingsgroepen in en uit de voormalige Palestijnse regio, zal pas ná die regeling c.q. constructie tot stand kunnen komen; één of twee generaties verder, opdat die tijd de wonden kan helen welke zijn geslagen door het onzalige, en nmbm volstrekt onrealiseerbare p-zp, zoals dat tot nu wordt nagestreefd…

      Woorden gevolgd door een asterisk, *, zijn door mij cursief vermeld; alleen laat dit site-programma zulks niet toe; ze worden dus afgedrukt als de overige tekst.

  4. Herman
    October 4, 2015 at 2:16 pm
  5. Herman
    October 4, 2015 at 8:33 pm

    Egbert, dank voor de verduidelijkingen.

    Ik wist ook niet dat = zoals vele andere joden transformeerde hij z’n naam in het Hebreeuws; gevolg van een maatregel waartoe door de politieke zionisten was besloten. =
    De naamsveranderingen waren dus een politiek besluit, met als gevolg dat grote aantallen Joden na de oorlog moeilijk te traceren waren.

    Werd er ook verklaard waarom dit advies om de naam te veranderen gegeven werd?
    Wanneer en waar is dit politieke besluit genomen ?

Comments are closed.