Weer dode in Beit Ummar

beit ummar younes arar

Afgelopen nacht vielen er opnieuw doden door Israëlisch geweld. (Foto: Younes Arar).

Het Palestijnse stadje Beit Ummar ligt op de Westelijke Jordaanoever, op zo’n 10 kilometer van Hebron (de hel op aarde voor Palestijnen). Sinds 1967 ligt het in bezet gebied. Aangezien het een Palestijns dorp is, bekend vanwege de zoete druiven, de appels en de pruimen, is Israël druk bezig het leven daar zo zuur mogelijk te maken. De nederzettingen spelen daarin weer een grote rol. Tussen Beit Ummar en het Palestijnse dorp Halhul is de joodse nederzetting Karmei Tzur geplaatst. Deze agressieve kolonisten zijn qua aantal niet zo indrukwekkend, maar dat maken ze meer dan goed met hun wapens, hun onbeschofte gedrag en de steun en bescherming die ze genieten van de Israëlische grenspolitie en het leger.

In juli vorig jaar waren er al drie inwoners van Beit Ummar vermoord door de bezettingsmacht en in augustus werd Hashem Abu Maria in koelen bloede doodgeschoten door een Israëlische soldaat. Hij was een staflid van Defense for Children International en was aanwezig bij een vreedzaam protest in Beit Ummar.

In april van dit jaar werd Ziyad Awad doodgeschoten tijdens de begrafenis van zijn neef Jafar, 22 jaar oud, die doodziek uit Israëlische gevangenschap terugkwam en korte tijd later overleed.

En afgelopen nacht was het ook weer raak.

Om drie uur ‘s nachts drongen soldaten het huis van Falah Hamdi Abu Maria binnen om diens zoons op te pakken. Zodra ze binnen waren begonnen ze te schieten. Mohamad (22) werd in zijn bekken geraakt en Ahmad (25) in de borst. Toen hun vader probeerde tussenbeide te komen werd hij twee keer in de borst geschoten. Hij overleed ter plekke.

falah_Hamdi_Abu_Maria

Een vader die vermoord werd omdat hij een plastic bloempotje naar soldaten gooide die zijn zoon hadden neergeschoten.

Slechts een enkele keer komt er materiaal naar buiten waaruit blijkt wat er werkelijk in de bezette gebieden gebeurt. Begin dit jaar dook er een video op waarop te zien is hoe Israëlische soldaten een Palestijnse jongen met honden te lijf gaan. Dit gebeurde tussen Beit Ummar en de joodse nederzetting Karmei Tzur. De video was door het extreem-rechtse lid van de Knesset Michael Ben-Ari op zijn Facebookpagina gezet. Het kost niet veel moeite je voor te stellen hoe zijn achterban ervan genoten heeft.


Lees meer bij Mairav Zonszein op +972.

Het zijn geen incidenten, het is beleid

Op het internet zijn veel archieven van kranten te vinden. En die bewijzen keer op keer dat we niet te maken hebben met “incidenten” zoals bijna alle kranten dat proberen voor te stellen (als ze al aandacht besteden aan het vermoorden van Palestijnen). In de Leidse Courant van 8 februari 1988 kunnen we bijvoorbeeld lezen:

De onlusten in de bezette gebieden zijn de afgelopen dagen fel opgelaaid, na geruchten als zouden militante joodse kolonisten aanvallen hebben gepleegd op bewoners in het dorp Beit Ummar. In Hebron hebben rechts-militante joden dit weekeinde talloze wagens vernield.

“Vredesduif” Yitzhak Rabin was toen minister van Defensie. Hij was de bedenker van de “breek-hun-botten-strategie” (hun = Palestijnse kinderen!). Hij bleek om de een of andere duistere reden niet erg optimistisch te zijn over een spoedig einde aan het geweld. Het artikel laat verder – per ongeluk lijkt het wel – even zien waarom Israël alles in het werk stelt om Palestijnen tegen elkaar op te zetten en van elkaar te isoleren.

… de Israëlische regering raakt prompt bezorgd over de groeiende solidariteit in de bezette gebieden tussen de 700.000 Israëliërs van Arabische afkomst en de ongeveer 1,5 miljoen Palestijnen.

Dat was 1988. Sindsdien is de ellende alleen maar toegenomen. Maar er is heel langzaam wel meer internationale solidariteit met de Palestijnse slachtoffers op gang gekomen. Of de zionisten ooit in staat zullen zijn eens goed in de spiegel te kijken blijft twijfelachtig. De botten van de kinderen worden nu niet meer in het open veld gebroken, vanwege de kans op fotografisch bewijsmateriaal, maar de kinderen kunnen nu voor 10 jaar worden opgesloten voor het gooien van een steen. En wat er in die gevangenissen met hen gebeurt weten we ondertussen (want Israël was woedend over een rapport, dus dan weet je dat je goed zit). Of lees mijn eerdere stukje Palestijnse kinderen en de bezetting nog eens door.

De moord van afgelopen nacht benadrukt de continuïteit van de wrede bezetting. In de Gazastrook lopen de temperaturen tot ver boven de dertig graden op; er is geen elektriciteit meer, waardoor er geen verkoeling is, het eten bederft en men moet het ‘s avonds met kaarslicht doen tussen de ruïnes van wat ooit hun huizen, dorpen en steden waren. Op de Westelijke Jordaanoever gaan de nachtelijke invallen gewoon door, worden mensen in koelen bloede vermoord en lijken de bezetters een opstand te willen forceren, zodat ze met nog meer geweld kunnen optreden, nog meer slachtoffers kunnen maken en nog meer expansiepolitiek kunnen bedrijven.

Engelbert Luitsz

Updates:

Volgens het Ma’an News Agency zijn er bij de begrafenis van de vermoorde man nog eens 8 Palestijnen gewond geraakt door Israëlisch geweld. Ze mogen zelfs hun doden niet in alle rust begraven.

Lees ook het verslag in The Telegraph. De vader zou een plastic bloempotje naar de soldaten hebben gegooid (zonder hen te raken), toen hij dacht dat ze zijn zoon hadden vermoord. Daarvoor werd hij geëxecuteerd.

Patrick Strickland (EI), Israel kills dad as he tries to help injured son

4 comments for “Weer dode in Beit Ummar

  1. Ada Ferrant
    July 23, 2015 at 4:32 pm

    Beit Ummar, een lieflijk dorp met vriendelijke inwoners. Ik ben er meerdere malen te gast geweest en heb vrienden wiens familie daar woont. Het is verschrikkelijk wat al deze mensen wordt aangedaan! En onbegrijpelijk dat er joden zijn die dit doen en anderen die dit toelaten en niet willen inzien hoe groot het kwaad is dat hiermee alle joden doen.

    • July 24, 2015 at 11:22 am

      Stephen Williams schreef vorig jaar ook in die termen over Beit Ummar in een artikel voor The Palestine Chronicle:

      And last week I was there; in Beit Ummar. But it wasn’t Beit Ummar itself that was the Heart of Darkness- on the contrary, there I found kindness, compassion and resilience -“samud”- amongst the community. The darkness was outside, in the settlements that surround it, and among the settlers themselves whose behaviour impinges on every aspect of the lives of Beit Ummar’s citizens. Economic growth, education, family relationships, all suffer at the hands of a group of invaders who think themselves above the law; as indeed they usually are.

      http://www.palestinechronicle.com/beit-ummar-heart-of-darkness/

      • Ada Ferrant
        July 25, 2015 at 6:47 pm

        De site blijkt jammer genoeg niet toegankelijk. Wat kan de reden daarvoor zijn?

        • July 31, 2015 at 2:41 pm

          Wellicht zijn er af en toe weer van die aanvallen om de website te overbelasten.

Comments are closed.