Zionistische pressie in de EU

Israel-EU-flags

Wie denkt dat het witwassen van zionistische misdaden beperkt blijft tot de acties van groeperingen als het CIDI (een pro-Israëlische lobby) heeft het goed mis. Het CIDI, met name via directeur Esther Voet, timmert natuurlijk flink aan de weg in kranten, op de radio en op televisie. Maar daarnaast probeert de organisatie onze samenleving rechtstreeks te beïnvloeden via onder andere onze universiteiten. Het NRC wist vorig jaar te melden:

Het CIDI speelt ook een belangrijke rol in het „onderwijzen” van journalisten, politiek betrokken jongeren en studenten. CIDI organiseert al 25 jaar een studievak genaamd Israël en buitenlandse politiek, te volgen via alle universiteiten. De colleges, samengesteld door universitaire docenten vinden plaats in het CIDI-kantoor in Den Haag. Esther Voet of haar voorganger Ronny Naftaniel geeft het laatste vak ‘Het Israëlisch beleid ten aanzien van vredesopties’. De studenten kunnen studiepunten krijgen voor deze vakken.

En de lobbyclub liet onlangs opnieuw van zich horen door de Vrije Universiteit Amsterdam te bewegen een debat te annuleren over Palestina. Daarvoor werd tevens de achterban gemobiliseerd voor wie voorbeeldbrieven klaar lagen. Iemand had daarnaast onder een nepaccount iets vervelends op de Faceboekpagina van de organisatie van het debat gezet en er ook voor gezorgd dat een schermprint van dat bericht direct naar de media werd gestuurd, voordat men de kans had het te verwijderen. Lees de brief van Benji de Levie van het Diensten en Onderzoek Centrum Palestina (docP) aan het College van Bestuur van de Vrije Universiteit.

Daar bleef het echter niet bij. Het debat vond toch plaats, maar op een andere locatie. Daar werden echter een paar agitators ingezet om de zaak te verzieken. Het zijn altijd de bekende clubs, Esther Voet zelf is natuurlijk te laf om het debat aan te gaan, maar de padvindertjes van Likoed Nederland of Federatief Joods Nederland zijn nooit te beroerd om een handje te helpen. Het stramien is bekend: men provoceert en gaat vervolgens de politie bellen omdat men bedreigd zoud zijn. Wat Israël in het groot doet, zien we hier voortdurend in het klein gebeuren.

Klein grut

Maar dat is natuurlijk klein grut. Voor het echte werk moeten we kijken naar de CRIF en LICRA in Frankrijk, de ADL en AIPAC in de Verenigde Staten, of de CFI en LFI in Engeland, die samen met duizenden andere joodse en christelijke organisaties een conglomeraat vormen met als belangrijkste objectief het steunen van de joodse staat right or wrong. En daarboven heb je dan nog organisaties op wereldschaal als de World Zionist Organization en op Europees niveau als de European Friends of Israel, waarover nu iets meer (via Mondoweiss).

Het onderzoeksbureau Corporate Europe Observatory heeft een rapport uitgebracht over de inzet van PR-bureaus voor het witwassen van de praktijken van repressieve regimes. De lijst bevat onder meer Rusland, Rwanda, Azerbeidzjan, Oezbekistan, Nigeria, Georgië, Oekraïne, Verenigde Arabische Emiraten, Ivoorkust, Democratische Republiek Congo, Bahrein, Ethiopië en Israël. U ziet het, ons favoriete vakantieland is weer in goed gezelschap.

Onder de zaken die deze bureaus moeten laten verdwijnen vallen alle bekende onderwerpen van kritiek: slavernij, marteling, lastercampagnes tegen critici, het laten verdwijnen van tegenstanders, het in diskrediet brengen van het Internationaal Strafhof door een presidentskandidaat uit Kenia (en op dit moment ook door Israël) etc.

In het geval van Israël gaat het met name om het herdefiniëren van “bezette gebieden” en om de aanval in te zetten tegen de boycotacties tegen dat land. Alle aandacht moet uitgaan naar het land als een technologisch paradijs, zonder conflicten en zonder bezetting.

De groep die zich hiervoor inzet heet European Friends of Israel.

Direct naast de Europese Commissie [in Brussel] staan de kantoren van de European Friends of Israel (EFI), een van de grootste pan-Europese parlementaire groepen in z’n soort, met 1000 parlementsleden uit het hele continent op nationaal en Europees niveau.

De organisatie heet een “informele groep” te zijn en om die reden is het moeilijk inzicht te krijgen in hun financiële situatie. EFI werd in 2006 opgericht met steun van onder andere de belangrijke Israëlische wapenfabrikant IAI (Israel Aircraft Industries). Ook hier zijn de banden met het Israëlische leger dus duidelijk aanwezig. De voorstelling van zaken die de EFI geeft is dat Israël het het zwaarst te verduren had tijdens de aanval op de Gazastrook afgelopen zomer. Het beeld dat zij scheppen is dat men in Israël, ondanks het feit dat ze om de haverklap naar de schuilkelders moeten rennen, keihard werken aan een betere wereld. Je ontkomt niet aan de indruk dat er ook warme banden met Hollywood moeten zijn.

Naast deze positieve geluiden is er ook de andere kant. Er wordt “helse druk” uitgeoefend op europarlementariërs om in te stemmen met wat goed is voor Israël. Net als in Nederland kranten als Trouw, het Parool of de Volkskrant niet langer in staat lijken te zijn zelf te beslissen welk nieuws ze brengen, maar dat moeten laten afhangen van de Israëllobby, zo kan zelfs het Europees Parlement geen onafhankelijke beslissingen nemen. PR-bureaus kregen tonnen uitgekeerd, alleen om europarlementariërs te bewegen niet tegen een handelsverdrag (ACAA) te stemmen.

Ook in Brussel staat de EFI niet alleen. Een nog veel grotere Amerikaanse organisatie op christelijke grondslag, de Israel Allies Foundation, heeft ook een vestiging in Brussel. Het speerpunt van deze club is het goedpraten van het nederzettingenbeleid. Terwijl er Palestijnse baby’s doodvriezen in de Gazastrook en kinderen worden doodgeschoten op de Westelijke Jordaanoever, brengen deze christenen de Blijde Boodschap in de vorm van steun aan de Israëlische misdaden tegen de menselijkheid.

Het grote aantal organisaties en de enorme sommen waarover ze kunnen beschikken maakt dit netwerk tot een groot gevaar voor elke democratische rechtsstaat. In combinatie met media die steeds meer in zionistische handen komen en die de verzinsels van de PR-bureaus als “nieuws” bij een groot publiek brengen, raken we steeds meer verstrikt in een orwelliaans scenario waarin elke verwijzing naar de realiteit een strafbaar feit wordt. Frankrijk is er al erg ver mee, zoals we hebben kunnen constateren.

Engelbert Luitsz

7 comments for “Zionistische pressie in de EU

  1. Egbert Talens, Zutphen
    January 23, 2015 at 12:41 pm

    Behalve de gegevens over het directe onderwerp van deze column, zijn ook de daarin vermelde links van groot belang. Daarmee wordt inzicht verschaft over de wijze waarop het p-zp, het politiek-zionistisch project ‘der Judenstaat’ — dít Israel — steun verkrijgt van instanties elders op de wereld. Het zou nmbm zinvol zijn nog eens tekst en uitleg te geven over de wijze waarop genoemd p-zp tot stand kwam. Opdat voor diegenen die zich onbevooroordeeld willen opstellen inzake deze materie — vaak volledig onjuist aangeduid als ‘Palestijnse kwestie’ — een beeld ontstaat van de wijze waarop genoemd p-zp gestalte kreeg.

  2. F.L.
    February 9, 2015 at 11:36 pm

    TOP ARTIKEL!!!!

  3. Aleid Blink
    February 14, 2015 at 4:46 pm

    In de boekenbijlage van NRC worden drie boeken over antisemitisme besproken, waaronder Jodenhaat van Ron van der Wieke, Amsterdams cardioloog. Hij komt weer eens met de zo langzamerhand bekende leus “dat jodenhaters psychiatrische patiënten zijn. En dat Arabische Israëliërs alle burgerrechten en -plichten hebben, behalve het recht om dienst te nemen in het leger.” Hij analyseert jodenhaat als een hardnekkige variant van vreemdelingenhaat en stelt: “Het antisemitisme gaat iedereen aan. Een maatschappij die een groep mensen apart zet, die minachting tegenover die groep tolereert, die haat en praktijken van discriminatie,segregatie en geweld t.o.v. die groep toestaan, is een zieke samenleving.” Ik heb nog niet eerder zo’n goede beschrijving gelezen van de staat I.

    Daarentegen bagatelliseert VdW, natuurlijk, de gevoelens van Palestijnen en schrijft dat het niet onbegrijpelijk is dat Palestijnse Arabieren ‘wrevel en woede voelen’, omdat zij in wat nu Israël is moesten ínschikken voor Europese joden’, die vervolgens het land ontwikkelden in een tempo ‘dat de Arabieren maar moeilijk, of niet, konden bijbenen’. Volgens hem wordt die wrevel en woede veroorzaakt door jaloezie en niet door de rechteloosheid en het geweld waarmee Israël hen behandelt.

    Het tweede boek, Het antisemitisme uitgelegd aan jongeren, is van de Franse socioloog Michel Wieviorka. Hij schrijft: “Racisten hebben nooit last van hun eigen tegenstrijdigheden.” Een waar woord en zeer toepasselijk op het bovenstaande. Opvalt dat de vertaler van die boek niet vermeld wordt. Zou CIDI hier soms de hand in hebben gehad?

    Over boek nummer drie, van Remco Ensel, Haatspraak. Antisemitisme een 21ste eeuwse geschiedenis valt hier weinig te zeggen, behalve dat de schrijver “put uit vele en rijkgeschakeerde bronnen van de (populaire) cultuur.”

    Het is in ieder geval duidelijk dat er hard gewerkt wordt in zionistenland.

  4. irmavandenberg Vertalingen Communicatiediensten
    February 14, 2015 at 7:10 pm
    • Egbert Talens, Zutphen
      February 15, 2015 at 10:01 pm

      De informatie in deze url, kan voor nieuwkomers c.q. niet-ingevoerden een forse kluif betekenen, die mogelijk te zwaar op de maag ligt. Mijn advies (vwhwi) is om met enige reserve de opgevoerde zaken in gedachten te houden, bij het pogen (de) óntwikkelingen dan wel vérwikkelingen te volgen, in samenhang met de gang van zaken in en rond dít Israel. Geen sinecure, vooral omdat niets ís wat het líjkt; wij worden op een grandieuse manier bij de neus genomen, zoals (dus altijd áchteraf) later blijkt, terwijl ook dan propagandisten voet bij stuk proberen te houden. En als daarbij godsdienstige opvattingen — géén religieuze, maar dit verduidelijken vraagt om een éigen artikel — een rol spelen, is echt niets te gek.
      De inhoud van de opgevoerde url is niet volstrekt in overeenstemming met wat de politieke zionisten, joodse, christelijke en niet-godsdienstige, in het verleden hebben uitgevreten, maar de grote lijn (van de url) klopt. In samenhang met wat over de VN wordt geschreven, ontbreken de politiek-zionistische capriolen waar het de vredesconferentie van Versailles (1919) betreft, waar de Volkerenbond in elkaar werd gezet, als voorloper van de VN. !

  5. Aleid Blink
    February 16, 2015 at 10:35 am

    Goede analyse, Egbert. Voor mensen die niet goed zijn ingevoerd in deze, toch altijd weer schokkende materie, riekt het artikel naar antisemitisme. Ook dat is deel van de manier waarop de propaganda werkt. Goedgelovigheid is het zusje van onwetendheid. Die twee kunnen veel kwaad
    aanrichten.

Comments are closed.