Warschawski: Boycot ons!

warschawski

Michael Warschawski tijdens een demonstratie tegen de oorlog in Libanon in 2006.

Michael Warschawski (1949) werd geboren in Frankrijk als zoon van een rabbijn. Op zijn zestiende vertrok hij dan ook vol goede moed naar Jeruzalem om Talmoedstudies te volgen. Het Beloofde Land bleek echter niet goed aan te sluiten bij de verwachtingen, want binnen enkele jaren verliet hij het geloof en werd hij bovendien een van de meest uitgesproken anti-zionisten in Israël.

Hij weigerde zijn dienstplicht te vervullen in Libanon en de bezette gebieden, waardoor hij enkele malen in de gevangenis terechtkwam. Eind jaren tachtig was hij bovendien een klokkenluider: hij had meegewerkt aan een geschrift waarin de martel- en ondervragingspraktijken van de Israëlische geheime dienst werden beschreven, met tips over hoe je je daar het best tegen kon wapenen. Ook dat kwam hem op een gevangenisstraf te staan.

In 1984 richtte hij het Alternative Information Center (AIC) op, dat nog steeds zeer actief is. Daar werken Israëli’s en Palestijnen samen en het is dankzij hun sociaal-politieke programma dat ze nog steeds bestaan. Een belangrijk uitgangspunt van het AIC is dat men niet gelooft dat we te maken hebben met twee conflicterende verhalen, waarbij elke kant op zijn manier gelijk heeft. De situatie is er duidelijk een van een koloniale overheerser die een ander volk onderdrukt en probeert te verdrijven. Alleen een vorm van samenleven gebaseerd op internationale en humanitaire waarden kan daar een eind aan maken.

Het grimmige heden

Of het daadwerkelijk tot een Derde Intifida zal komen is niet zeker. De versnippering van de Palestijnen en het wurgende gemilitariseerde politieapparaat met de honderden checkpoints en de beperkte bewegingsruimte van de Palestijnen maken een goede organisatie bijna onmogelijk. Maar wat belangrijker is, is hoe die dreiging in beeld gebracht wordt. Vanuit Israël en z’n satellieten in de wereld hoor je maar al te vaak over de “existentiële dreiging” die overal van uit lijkt te gaan. Zowel vreedzaam als gewapend verzet, zowel demografische als politieke Palestijnse aanwezigheid, vormen “existentiële dreigingen”.

Naar aanleiding van het meest recente bloedbad in de Gazastrook, waarbij meer dan 2100 doden vielen aan Palestijnse kant, schreef onze eigen strafrechtdeskundige Geert-Jan Knoops in de Israëlische krant Haaretz (voor meer allure onder de naam Alexander Knoops):

De overkoepelende doelstellingen van operatie Machtige Klip hadden te maken met het overleven van de staat Israël.

Een merkwaardige uitspraak van een “deskundige”. Knoops schreef dat eind augustus, toen de vernietiging van de civiele infrastructuur in de Gazastrook en het doelbewust afslachten van grote aantallen burgers en kinderen voor iedereen duidelijk was. Dat was bovendien bepaald niet de eerste keer en Knoops zou moeten weten dat dit wrede optreden officieel de Dahiya-doctrine heet. Maar goed, wie Knoops’ optreden in de zionistische propagandaserie Israël, 65 jaar geliefd en gehaat heeft gezien, weet dat ook voor deze expert mensenrechten slechts een subjectieve illusie zijn.

In 2002 schreef Warschawski over die “existentiële dreiging” en dat “overleven”:

Zelfmoordacties zijn ook de ‘toetssteen’ voor nog een existentiële bedreiging geworden. Hier is het Israëlische publiek het slachtoffer geworden van een cynische mystificatie gebaseerd op de verwarring tussen persoonlijke veiligheid, die wel degelijk door de zelfmoordoperaties in Israël wordt bedreigd, en de Israëlische nationale veiligheid, die absoluut niet bedreigd wordt, niet door het Palestijns verzet, noch door de Arabische staten.*

Dat was tijdens het hoogtepunt van de zelfmoordaanslagen die onderdeel waren geworden van de Tweede Intifada.

Boycot ons!

De Franse wortels van Warschawski kwamen gisteren weer eens om de hoek kijken in een kort interview met ‘Claude B.’ van de Franse antikapitalistische partij Nouveau Parti anticapitaliste (het werd eveneens geplaatst door de kritische joden van de Union Juive Francaise Pour La Paix!). Hier gaat Warschawski kort in op de recente aanval op de Gazastrook en de vooruitzichten met het oog op de verdere radicalisering van de Israëlische maatschappij en de komende verkiezingen.

Hij herhaalt nog maar eens wat elke objectieve toeschouwer wel begreep: de aanval deze zomer was niet gericht tegen de Gazastrook of tegen het Palestijnse verzet, doch tegen Mahmoud Abbas. Het niet uitgesproken doel van deze terreur was de toenadering tussen Hamas en de Palestijnse Autoriteit ongedaan te maken. Hij verwoordt exact wat ik voelde toen het dan eindelijk tot een staakt-het-vuren kwam, zonder dat er concreet maatregelen waren genomen om Israël te dwingen zich anders te gedragen:

De enige politieke misser van Hamas was accepteren dat de onderhandelingen over een einde aan de blokkade over vier maanden zouden plaatsvinden. Want de tactiek van Israël is in 20 jaar niet veranderd: stel de beslissingen uit, vertraag de onderhandelingen, en ga door met het project dat niet veranderd is sinds z’n ontstaan: de voortgaande kolonisering van Palestina.

Warschawski waarschuwt ook voor de steeds heviger wordende aanvallen op de heilige plaatsen voor moslims in Jeruzalem door joodse ultra-nationalisten. Deze worden niet alleen getolereerd, maar zelfs aangemoedigd door de regering. Hij weet maar al te goed hoe Ariel Sharon de bloedige opstand veroorzaakte in 2000 met een dergelijke provocatie. Maar nu gaat het zelfs verder dan dat, de hele moslimwereld, niet alleen de Palestijnen, maakt zich zorgen over de zionistische plannen de heiligdommen over te nemen of te vernietigen.

Met de ene na de andere wet die discriminerend is voor niet-joden, het muilkorven van de oppositie, en de opkomst van allerlei extremistische groeperingen die hun gang kunnen gaan, ziet Warschawski dat Israël een steeds duidelijker koers richting fascisme voert. Hij vindt het beschamend hoe “links” zichzelf helemaal buitenspel heeft gezet. Er waren slechts 3000 mensen aanwezig bij een demonstratie tegen het Israëlische bloedbad deze zomer. Maar, voegt hij eraan toe, het hadden er ook 100.000 kunnen zijn als er niet zoveel fatsoenlijke mensen Israël ontvlucht waren. Zelfs van die Franse joden die via zionistische propaganda naar Israël worden gelokt, keert de helft na een jaar weer op hun schreden terug.

Over het feit dat een aantal Europese landen nu ook aanstalten maakt de Palestijnse staat ter erkennen is hij terecht niet al te enthousiast. Het is een mooi, maar symbolisch gebaar. Het is een waarschuwing aan Israël dat men zich internationaal steeds meer begint te ergeren aan dat land en niet veel meer dan dat. Voor de Palestijnen maakt het niets uit. Er zou iets fundamenteel moeten veranderen in de internationale machtsverhoudingen om tot een serieuze en leefbare oplossing te komen.

Wat moeten we dan wel doen?“, is de volgende vraag. En daarop is het antwoord duidelijk:

We moeten deze schurkenstaat met alle middelen boycotten en isoleren. Deze campagne heeft de Israëlische regering zodanig verontrust dat ze zelfs een wet hebben aangenomen die steun aan een boycot in Israël zelf strafbaar stelt. [...] Ik zou u graag willen zeggen: boycot ons, dat is de beste dienst die u kunt bewijzen aan hen die in Israël strijden voor rechtvaardigheid voor de Palestijnen.

BDS

In Nederland kan men veel informatie vinden over de campagne voor een consumentenboycot, desinvesteren en sancties (BDS) tegen Israël op de website van docP. Zoals we gisteren weer hebben kunnen zien wordt er door Israël steeds harder opgetreden naarmate ze meer in het nauw komen. Gisteren kwam een Palestijnse minister te overlijden nadat hij door Israëlische soldaten was aangepakt, er werd een jongen in zijn hoofd geschoten en een andere jongen werd met een mes bewerkt.

Hopelijk komt er snel een omslagpunt en zal de NOS net zoveel aandacht besteden aan de dagelijkse terreur van het zionisme als aan de spaarzame reacties vanuit het Palestijnse verzet.

De schurkenstaat isoleren en boycotten, ik herhaal het nog maar eens. En volg het nieuws niet alleen via de officiële kanalen, want:

inspirational-Malcolm-X-quote-newspapers

Engelbert Luitsz

* M. Warschawski, Voordat de goden je doden, maken ze je eerst gek. In Een spiegel liegt niet, Andere stemmen uit Israël, 2002.

5 comments for “Warschawski: Boycot ons!

  1. Virginie
    December 11, 2014 at 2:41 pm

    Het zal wel een beetje heiligschennis zijn hier maar ik dacht ineens aan de heilige plaats van Ariel Sharon, hoe hij zich elke dag even langs de taartjeswinkel liet rijden. Het zijn heiligenplaatsen die mij als bourgondisch katholiek wel aanspreken.
    Sorry hoor, ik ben al weg.

    • Aleid Blink
      December 11, 2014 at 6:24 pm

      Bourgondisch paste wel bij Sharon, maar hij was wel een zeer wrede Bourgondiër. Ik zie hem nog het moskeeëngebied binnentreden, gechaperonneerd door een groep soldaten en met een smalende lach op zijn gezicht. Hij wist feilloos die opstand, die al langer dreigde, uit te lokken om daarmee weer zijn gelijk te halen voor het verhaal dat Palestijnen terroristen waren en dat er niet met hen te praten viel. Onbegrijpelijk dat nog steeds zoveel mensen in deze schandelijke praatjes trappen.

  2. Leonard van Riessen
    December 11, 2014 at 9:14 pm

    Ik las ‘destins croisés’ van Michael Warschawski.

    Een joodse familie en een Palestijnse familie wiens leven elkaar kruisen. Geschreven om ouders en onderwijzers te helpen om hun ingewikkelde geschiedenis te vertellen of voor mensen die de krant lezen maar er niets meer van begrijpen. Hij heeft een aangrijpend menselijk boek neergezet.

    Zo is daar Abu Ahmad die zijn baan dreigt te verliezen en Arie Friedman, de arme Poolse Jood. Ze zijn neergezet in een geschiedenis van de Dreyfuss-affaire, de eerste kibboets, de grote arabische opstand, de puzzel begint langzamerhand in elkaar te vallen, de genocide, en dan de grote migratie en de nakbah.

    De tragedie van de geschiedenis vertelt in de vorm van een puzzel. Een puzzel waarin geweld en het lot elkaar overlappen en die nog lang niet gelegd is.

    Het is alweer een aantal jaren geleden geschreven maar het heeft een grote indruk bij mij achtergelaten.

  3. Gertine Buwalda - Groen
    December 11, 2014 at 11:05 pm

    Boycot ons!
    Sorry hoor maar ik vind het wel wat over de top van het demonstreren.
    Dit is beslist niet geloofwaardig meer en zeker niet door de zoon van een rabbi.
    Het komt op mij in ieder geval over als een: wie haben es nicht gewusst.

    • Aleid Blink
      December 12, 2014 at 10:19 am

      Gertine Buwalda – Groen,
      Wat zou Warschawski dan niet hebben geweten of willen ontkennen? Als u zo’n beschuldiging jegens iemand uit, kan dat niet zonder duidelijk te maken waarop zij slaat.

      Het kan geen kwaad te beseffen dat bovenstaand voor u ‘over the top’ is, in allereerste plaats iets zegt over de manier waarop u over deze kwestie denkt, of wilt denken. Vertel daar dan ook iets over.

Comments are closed.