De wet die Israël nog joodser maakt

gaza human rights water

Ontmenselijkt worden in je eigen land. Dit is in de Gazastrook. Een foto die alles zegt. Op slechts enkele kilometers van waar joden in comfortabele huizen wonen, gebouwd op de ruïnes van de Palestijnse geschiedenis. (Foto: Ibrahim Asfour)

Een wet die afgelopen zondag door het Israëlische kabinet werd goedgekeurd bepaalt dat Israël het ‘historische vaderland en de natiestaat van het Joodse volk‘ is. In de eerste versie moest onder andere het Arabisch als tweede taal verdwijnen, iets wat overigens al aan het gebeuren is. De aangepaste versie is echter nog steeds geen wet die thuishoort in een democratie. Het is ook niets nieuws. Wat al vanaf het begin van het zionisme de praktijk was wordt nu alleen verder geformaliseerd. De wet moet nog wel door het parlement goedgekeurd worden, maar de koers is duidelijk: een in de wet vastgelegde etnocratie waarin voor niet-joden geen plaats is.

Daniel Blatman doceert de geschiedenis van het holocausttijdperk aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem. Iemand die weet waar hij het over heeft als hij een column schrijft met de titel “De ‘natiestaat’-wet: joden zouden moeten weten waartoe dat leidt“. Hij geeft wat historische context rondom deze nieuwe wet die tot geïnstitutionaliseerde discriminatie leidt.

Zoals Blatman zegt waren er nogal wat landen met nationalistische wetgeving, waarbij een etnische identiteit werd gebruikt om minderheden als “anderen” af te schilderen. Dat vertaalde zich voor hen in de praktijk met minder rechten en minder kans om vooruit te komen in de maatschappij. Blatman verwijst naar de Poolse econoom Olgierd Górka die in 1937 schreef dat Polen een economisch gegeven was, een kwestie van eigendom dus, en Polen mochten zelf beslissen hoe ze met dat gegeven omgingen. Daarbij kreeg hij de steun van de katholieke kerk. Een parallel met Israël ligt voor de hand. Over Yariv Levin, een van mensen achter de wet, zegt Blatman:

De uitleg die het parlementslid Yariv Levin geeft van de nationaliteitswet doet denken aan Górka.

Het land is niet alleen (etnisch) joods, maar ook nog eens doordrenkt van het judaïsme (de joodse wet zou de basis moeten vormen voor de rechterlijke macht).

een situatie die uniek is in de wereld. Een unieke situatie in de westerse, democratische wereld, maar met een historisch precedent in de Poolse poging een staat te creëren die de minderheden verstootte uit de nationale samenwerking.

In Roemenië had je de nationalistische historicus Constantin Giorescu die zijn eigen versie van “eigen volk eerst” had. Overtuigd van de superioriteit van de “echte” Roemenen beschouwde hij alle minderheden als “gasten” en niet als volwaardige landgenoten (Israël noemt ze “terroristen” of “infiltranten”). Deze visie werd omgezet in beleid tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen Bulgaren, joden en Roma het slachtoffer werden van zuiveringen. En nu wijst Blatman op het cruciale punt:

Maar slechts weinigen geloofden dat het debat over nationaliteit gedurende het interbellum zou leiden tot een poging de nationaliteitskwestie op te lossen door de staat te ontdoen van zijn minderheden.

De waarschuwing is duidelijk. We moeten beducht zijn voor de gevolgen van de Israëlische wetgeving en niet blijven denken dat het allemaal wel mee zal vallen, of dat er niets tegenstrijdigs is aan een “joodse en democratische” staat. Lang voor deze nieuwe wet was de situatie al schrijnend en het wordt met de dag erger.

Minderheden hebben geen recht op eigen nationale uitingen in hun eigen land. Alle verplichte symbolen zijn joods. Alleen joden hebben het recht om vrijelijk te immigreren en staatsburgers te worden. De staat cultiveert uitsluitend de joodse erfenis en tradities. De joodse wet vormt de inspiratie voor de wetten, etc.

De extreem nationalistische elementen, die tot op het hoogste niveau prominent aanwezig zijn in Israël, zullen nog verder willen gaan.

Hun model voor de nationaliteitswet wordt bepaald door de rassenwetten van Neurenberg. Hun belangrijkste doel is het bewaken van joodse raszuiverheid en het onmogelijk maken van huwelijken of romantische relaties tussen joden en leden van minderheden.

Een van de organisaties met dit gedachtengoed, Lehava, schrijft op haar website:

Gemengde huwelijken zijn verboden volgens de wil van God, die in zijn Thora ernstig waarschuwde voor het mengen van het zaad van de levende God met andere naties en voor het verlies van het speciale en unieke van het joodse volk.

Maar men vindt zichzelf niet racistisch, het gaat om het beschermen van de natie, dat is iets heel anders. Keer op keer zien we echter dat omstandigheden zo veranderen dat wat ooit een academische discussie leek, plotseling een praktische toepassing krijgt in de handen van politici en religieuze leiders. Dat zagen we in Polen, in Roemenië, nu in Israël en zelfs in Nederland met de PVV.

Het gevaar zit hem in de ideologische fundamenten en daar ga ik veel verder dan Blatman. Het zionisme is een anti-democratische, koloniserende* ideologie met een sterk racistische inslag. Dat dat niet direct heeft geleid tot rampzalige gebeurtenissen zoals in de Tweede Wereldoorlog heeft te maken met praktische bezwaren van demografische en geografische aard. Hoe sterker Israël werd, hoe duidelijker het programma naar voren kwam. Oproepen van prominente Israëlische joden tot genocide lijken zelfs maar weinigen te shockeren.

Honderd jaar geleden waarschuwde een joods lid van het Britse parlement al voor het gevaar dat het zionisme vormde. Edwin Samuel Montagu zag het zionisme terecht als een antisemitische beweging, want zij zonderden de joden af van de rest van de mensheid en riepen zelf op tot creëren van een getto in Palestina. Dat is het ideologische fundament van het zionisme: een dichotomie in plaats van variatie. Op welke wijze die zich vertaalt naar een politieke realiteit hebben we deze zomer opnieuw kunnen zien. Wat Daniel Blatman, Gideon Levy, Amira Hass en een handjevol anderen kunnen doen is waarschuwen, maar het is aan de mensheid als geheel om in te grijpen, waarbij er wel degelijk een beroep mag worden gedaan op joden in andere landen, aangezien de nationaliteitswet ze nog meer onderdeel maakt van het onzalige project dat zionisme heet. En wie zwijgt, stemt toe, luidt het cliché.

Engelbert Luitsz

Daniel Blatman, The ‘nation-state’ bill: Jews should know exactly where it leads

22 comments for “De wet die Israël nog joodser maakt

  1. likoednederland
    November 27, 2014 at 3:01 pm

    En in de praktijk verandert er met deze wet helemaal niets voor Israëlische Arabieren. Waarom dan zulke weer zulke negatieve insteek?

    En waarom niet vermelden dat in een enquete zojuist maar liefst 77% van de Israëlische Arabieren heeft aangegeven dat ze liever onder een Joods bestuur leven dan onder een Arabisch bestuur?

    Want Arabieren in Israel hebben juist meer rechten en meer rechtszekerheid dan in welk Arabisch land dan ook.

    • November 27, 2014 at 3:14 pm

      Laten we de Palestijnen uit de Gazastrook eens een maand in Tel Aviv stoppen en 1,8 miljoen joden in de Gazastrook die we vervolgens bombarderen. En dan houden we eens een enquete onder de joodse bevolking, ok?

      • Aleid Blink
        November 27, 2014 at 6:46 pm

        Het begint er steeds sterker op te lijken dat de lieden die dit soort zaken verzinnen, totaal de weg kwijt zijn, en dan zeg ik het vriendelijk. Als ze eens acht hadden geslagen op wat Shlomo Sand schrijft over het ontstaan van het joodse nationalisme in de 19e eeuw en de gevolgen daarvan, dan zouden ze daaruit misschien wel de wijsheid uit hebben kunnen halen om niet weer zo’n avontuur te beginnen. Ik vraag me wel eens af hoeveel mensen er eigenlijk ervaringen serieus nemen en ervan leren? Ik denk dat de hoogmoed, waarover zo vaak in de bijbel gesproken wordt, hiermee te maken heeft. De gedachte het beter te weten en dat jou niet zal overkomen wat anderen wel is overkomen. hoe dom kunnen mensen zijn?

      • ISSAM
        November 28, 2014 at 12:50 am

        BRAVO

      • ISSAM
        November 28, 2014 at 12:53 am

        ENGELBERT LUITSZ BRAVO

    • Trees
      November 27, 2014 at 4:39 pm

      Likoed, je heb gelijk, veel verandert er niet voor de palestijnen met Israelisch burgerschap. Ze werden al van alle kanten gediscrimineerd, hoewel het via de achterdeur ging.Hier een link naar alle (50) wetten die Joodse inwoners van Israel voortrekken.http://adalah.org/eng/Israeli-Discriminatory-Law-Database

      Nu wordt discriminatie en racisme gelegaliseerd. Maarin de praktijk zal er niet veel veranderen, het leven wordt ze nog een beetje moeilijker gemaakt. En die enquete waar je over spreekt, ik heb er hier niets van gehoord.kan je die geven?

      • Aleid Blink
        November 27, 2014 at 5:50 pm

        Trees, als het waar is van die enquête en de genoemde uitkomst ervan, dan is dat natuurlijk niet zo gek in de huidige toestand in de omringende landen. Maar, zoals ik al schreef, is dat geen rechtvaardiging voor de discriminatie die zij ondervinden binnen Israël, dus niet in de door die staat bezette gebieden.

    • Aleid Blink
      November 27, 2014 at 5:47 pm

      LN, Terwijl, als Israël een werkelijk democratische staat zou zijn, er wel degelijk en hoognodig het nodige zou moeten veranderen voor de Palestijnen in Israël. Men geeft altijd hoog op over hun status en zegt dat deze gelijkwaardig is aan die van iedere jood, maar als je vaak in Galilea Palestijnse dorpen bent geweest en om te beginnen de totale verandering ziet als je van de grote weg, de weg naar hun dorp inslaat, de reden kent voor de opeenstapeling van huizen daar etc. dan weet je wel beter.

      Dat steeds weer herhaalde argument dat Palestijnen in Israël het beter hebben dan elders, zegt natuurlijk helemaal niets over de manier waarop zij behandeld worden. Feit blijft dat alleen joden, en afstammelingen van een joodse moeder, in Israël als volwaardige burgers worden beschouwd.

  2. Trees
    November 27, 2014 at 5:59 pm

    Aleid, ik woon in een van die dorpen in Galilea, dus ik weet er alles van. Maar ik weet wel waar Likoed het over heeft. Als je vraagt aan een Palestijn met ISraelisch paspoort waar hij/zij wil leven, dan zullen ze allemaal zeggen dat ze willen blijven waar ze zijn. Dit is het land van hun voorouders, en of het nu Israel heet, Palestina of Whatever, hier blijven ze. Ramallah is voor Palestijnen uit Galilea wat voor een Groninger Maastricht is. Israel heeft ook voorgesteld om landruil te doen. B.v de stad Um al fahem, die tegen de west bank aanligt, zou dan onder palestijns bestuur komen en een paar settlements op de Westbank naar ISrael. De mensen uit Um AL fahem zijn daar tegen. Waarom? Niet omdat ze zo graag onder Israelsich bestuur blijven, maar omdat de landruil inhoudt dat alleen de bewoonde gebieden van Um Al Fahem naar de andere kant gaan, maar alle landbouwgrond die van Um al Fahem is, blijft Israelisch, dus men raakt al hun land kwijt. En dat wilt men niet. Ik heb even gezocht en angevraagd naar deze enquete, maar daar is hier neits bekend van. Ik denk dat Likoed weer aan eht fantaseren is, doet tie wel vaker. Zielig.

    • Aleid Blink
      November 28, 2014 at 3:53 pm

      Ik weet het. We hebben een tijd geleden even gecorrespondeerd en elkaar een keertje gezien. Heb zelf in Abu Dis op de West Bank gewoond en was vaak in Tamra. Natuurlijk willen de mensen daar blijven wonen en de anderen, die indertijd verjaagd of gevlucht zijn, weer terugkomen. Die landruil lijkt zo makkelijk, maar men vergeet wat het bij de mensen die er wonen aanricht en helemaal in die toestand. Eerlijk gezegd vind ik het allemaal schunnig. Likoed nl. is totaal verblind door het beeld dat zij hebben van Israël en joden en menen dat zij aan de goede kant staan, maar zien niet in dat dit wel eens een ongelofelijke vergissing kan blijken, juist voor vele joden, die ook de I. politiek niet moeten.

  3. joost tibosch sr
    November 27, 2014 at 7:27 pm

    Met name met mijn Joodse Jezus heb ik niet zo’n moeite met het joodser worden van van mensen, zelfs niet in politieke zin geinspireerd door hun profetisch geloof in menseneenheid in de toekomst van Sion. Heb wel de grootste moeite met een zionitisch jodendiom met zijn uit nomaden- en koninkrijksverleden stammende claim van eigen volk en eigen land met ook de actuele pollitieke gevolgen van die claim als landverovering, – bezetting en met toevallige macht onderdrukken en buitensluiten van de zwakkere Palestijnen..

    • Aleid Blink
      November 28, 2014 at 3:59 pm

      Joost, je zou echt eens het boek The invention of the Jewish people van de Israëlische historicus Shlomo Sand moeten lezen. Hij vertelt over hoe in de romantiek van de 19e eeuw het joodse nationalisme is ontstaan en er vanaf toen een geschiedenis geschiedenis van het joodse volk is geconstrueerd. We hebben daar allemaal we iets van meegepikt, maar het is een openbaring te lezen hoe het werkelijk zit.

  4. Frits van der Meer
    November 27, 2014 at 10:26 pm

    Ik las van Blatman ‘the death marches’.Aan het einde van de oorlog vervaagden de grenzen van de kampen en de gemeenschap, de overgebleven kampbewoners werden op hun tocht terug omgebracht door gewone soldaten en nazi-bureaucraten maar ook burgers werden moordenaars.
    Zie hier tot welke excessen een nazistaat kan leiden; dat zelfs gewone burgers zich geroepen voelen de buitenstaander te vermoorden, alleen omdat alles wat zich buiten de kuil bevindt een potentieel gevaar vormt.

    Het tweede punt dat ik wil maken betreft de joodse wet. Wie zal gaan bepalen welke delen worden overgenomen en welke niet. De democratie? Onmogelijk omdat zij slecht op de hoogte zijn van de wet. Een stel overjarige rabbi’s?
    Ik geef een onschuldig voorbeeldje. Mannen kunnen elk moment hun echtgenoten afwijzen indien ze niet onderdanig genoeg zijn of niet studeren om hem te behagen. Zij zullen zijn afwijzing vrezen en zijn bedenkingen, hetzij door zijn humeurigheid, hetzij haar tegenspraak of vrije opvattingen.
    Hoe gaan ze dat in hemelsnaam voor elkaar krijgen?

  5. Sjouke
    November 27, 2014 at 11:00 pm

    In welke wereld staan die leden van de Knesset?Zolang de rest van de wereld zwijgt blijven zij hun Utopia na jagen.

  6. richard kamp
    November 28, 2014 at 9:36 am

    Het interessante voor mij van het gedrag van Israël is dat het verklaart hoe joden steeds weer in grote problemen verzeild raakten.
    Kennelijk ontbreekt bij hen elk gevoel voor verhoudingen.
    Vervelend is nu dat joden een 200 atoombommen hebben, en het Samsom idee.

    • Aleid Blink
      November 28, 2014 at 4:04 pm

      richard kamp, Ik denk dat je op moet passen met generalisaties. Het zit allemaal heel wat gecompliceerder in elkaar dan je hier beschrijft. Een ding is zeker, joden zijn niet anders dan andere mensen en er is geen etnisch verwantschap, zoals velen geloven.

      • richard kamp
        November 28, 2014 at 6:51 pm

        Helaas heeft bij mij het idee postgevat, en niet zomaar, er ging heel wat lezerij aan vooraf, dat joden wel anders zijn dan andere mensen.
        Dat geldt natuurlijk niet voor alle joden, zoals ook Dries van Agt zei in Buitenhof, ‘we kunnen niet alle joden over één kam scheren’.

        Kun je mij één andere groep mensen noemen, die sinds duizenden jaren steeds weer in dezelfde problemen verzeild raakte ?
        Elke gek ziet dat Israël op deze manier onbestaanbaar is, alleen zien de meeste joden dat niet.

        Joods VS socioloog Stephen Steinlight onderkent het gevaar van zuidelijke immigratie voor de joodse macht in de VS, helaas trekt hij de verkeerde conclusie.

        Ik heb ondertussen wel idee waar het probleem in zit, maar dat uitleggen helpt gewoon niet.
        Het probleem is vergelijkbaar met de beweerde Armeense genocide, waarvan Turkse historici uitleggen, dat die beweerde genocide zozeer deel uitmaakt van de Armeense identiteit, dat er geen praten tegen is.

        Zo lijkt ook de joodse identiteit van eeuwig onschuldige slachtoffers het probleem te zijn.
        Dat slachtofferschap rechtvaardigt alle joodse misdaden, inclusief wat zionisten de Palestijnen hebben aangedaan, en nog aandoen.

        Vandaar dat ‘Palestijns jood’ Gilad Atzmon collectieve psychotherapie wil voor alle joden.
        Atzmon lijkt niet te weten dat psychotherapie maar in 50 % van de gevallen werkt, en dan nog alleen bij mensen die snappen dat er iets mis is met hen.

  7. Aleid Blink
    November 28, 2014 at 7:18 pm

    Dat idee van collectieve therapie i.c. is op zich niet zo gek, maar het doel daarvan is gericht op de sterk aanwezige angst die in m.n. onder veel joden in Israël heerst, die doorgaans geweten wordt aan de ellende die joden in de vorige eeuw hebben doorstaan, maar die nu m.i. nog eens extra gevoed wordt door de manipulatieve politiek, die ook het slachtoffergevoel in stand houdt en aandikt. Ze zitten als het ware in een cirkel van angst waar ze alleen uit zullen komen door in te leren zien dat het de vijand in henzelf is die hen bedreigt, ophouden de ander daarvoor de schuld te geven en vooral zelf verantwoordelijkheid voor zichzelf en de eigen daden te nemen. Een kwaal, overigens, waar heus niet alleen joden en beslist ook niet alle joden aan lijden.

    • richard kamp
      November 28, 2014 at 7:39 pm

      Norman G. Finkelstein, ‘Die Holocaust Industrie, Wie das Leiden der Juden ausgebeutet wird’, München 2001

      • Aleid Blink
        November 29, 2014 at 10:45 am

        Laten we duidelijk zijn. U schrijft: “Het interessante voor mij van het gedrag van Israël is dat het verklaart hoe joden steeds weer in grote problemen verzeild raakten.
        “Kennelijk ontbreekt bij hen elk gevoel voor verhoudingen.”

        U vangt hier alle joden onder één hoedje, maar slaat met deze simplistische houding per definitie de plank mis. De oorzaak van die steeds weerkerende ellende kan niet alleen bij hen gelegd worden, maar eerder in het feit dat zij een minderheid zijn met een van de meerderheid afwijkend geloof. De christelijke kerk draagt in allereerste plaats een grote schuld voor de eeuwen lange vervolgingen van niet alleen joden, maar ook van andere niet christelijke geloven. Ook een factor is dat mensen en staten vaak niet zonder zondebok kunnen en dat het erg handig was om joden deze rol toe te schuiven.
        Hun gewoonten werden vreemd en vooral geheimzinnig gevonden en zij mengden zich niet met anderen, d.w.z. zij assimileerden niet en zij vervulden taken die voor christenen niet waren weggelegd, zoals het beheer van allerlei soorten geldzaken, waaronder schuldeisers en woekeraars. Niet de manier om je geliefd te maken onder het gepeupel en de staatsleiders maakten daar gebruik van om het gepeupel in de hand te kunnen houden.
        Dit is allemaal zo gegroeid en als verklaring hiervoor beweren dat zij veroorzaakt zijn door uitsluitend joods gedrag en hen gebrek aan gevoel voor verhoudingen toeschrijven, deugt niet.
        De manier waarop Israël zich nu gedraagt is deels overgenomen van het gedrag van de westerse, koloniale mogendheden en ook het gevolg van het idee dat joden – weer zo’n generalisatie -, een eigen land verdienen, ontzien moeten worden en het nog steeds door christelijke kerken volgehouden geloof in het beloofde land, de uitverkorenheid van joden en dat zij een rol spelen in de terugkeer van de christus/messias – een letterlijk opgevat schimmig verhaal uit het laatste boek van de bijbel. En last but not least natuurlijk de holocaustindustrie.
        Kortom, het heeft niets met aangeboren gedrag, etniciteit of wat dan ook te maken, maar met diepgewortelde denkbeelden, waarvan het nationalistische zaad in de 19e wortel heeft geschoten.

  8. Bernardo
    December 21, 2014 at 1:58 pm

    En wij ons maar afvragen waardoor het radicaliseren nu toch vandaan komt. Westerse landen houden Israël overeind en keuren niets feitelijk af van Israël. Het rassisme en fasitoide gedrag van Israël steunen en de aanwezigheid van westerse troepen in omringende landen maakt van elke inwoner in die bezette landen die zijn kinderen vermoord ziet worden, een vrijheidsstrijder. En een inwoner van een bezet land mag ALLE middelen inzetten tegen zijn bezetter(s). Dat kunnen we wel radicaliseren noemen, maar het is gewoon vrijheidsstrijd. De kinderen van nu daar, worden de nog hardere verzetstrijders van straks.

    Israël is gewoon niet op die plek te handhaven. Via de VN zouden ze een veel groter stuk land (als Israël) aangeboden moeten krijgen in het bevriende VS.

    • Aleid Blink
      December 22, 2014 at 10:17 am

      Heel goed gezien!
      Echter over die ‘ze’ valt te twisten. Die bestaat alleen in het hoofd van de mensen die geloven in het bestaan van een joods volk en daar een etnische betekenis aan geven. Dit blijkt echter een construct te zijn dat in de 19e eeuw is begonnen vorm te krijgen, net als trouwens veel andere nationaliteiten, zoals bv. de Amerikaanse. Het zotte is dat een Israëlische nationaliteit niet bestaat. En alleen als je moeder joods is, krijg je in die staat de joodse nationaliteit. Alle anderen behouden die van het land van herkomst en de Palestijnen de Arabische – om een of andere niet verklaarbare reden, behalve natuurlijk een politieke.

Comments are closed.