13 comments for “Israël doet niet meer alsof

  1. piterfries
    July 16, 2014 at 8:47 am

    Eergisteravond legde Vranckx op Belgische tv uit hoe hij tegen de zoveelste oorlog van Israel tegen de Palestijnen in de Gaz strip aankijkt.
    ‘Een gevoel van machteloosheid, elke twee drie jaar hebben we zo’n moordpartij, bij de laatste heeft Israel nog niets bereikt, niet één Hamas kopstuk is gedood’.

    Bij Joop kun je de wanhoop van Israel zien, de betaalde zionistische propagandisten rijzen de pan uit.
    Ze weten nergens van, geven zelfs toe te putten uit Israelische databases, die vreselijk dom zijn.
    Bij het laatste propaganda verhaaltje daar van ‘historicus’ Horst put zelfs iemand uit zo’n database de bewering dat de Britten al in de 19e eeuw Palestina bestuurden.

    Wat we zien is, denk ik, hoe joden gewend zijn zichzelf in de nesten te werken.
    Dit effect was nooit voorzien door de oude zionisten, die gewend waren alle joodse problemen op niet joden af te schuiven.

    De vierde of vijfde militaire macht ter wereld, die nog steeds de steun heeft van vrijwel het hele westen, is onmachtig de omstandigheden te scheppen die het overleven van Israel op de langere duur waarborgen.

    BRICS richtte net een alternatief financieel systeem op, het is maar een kwestie van tijd voor de Islamitische landen zich bij BRICS aansluiten.
    Van Tunesië tot aan India lukt het het westen steeds minder de Moslims geknecht te houden.

  2. Aleid Blink
    July 16, 2014 at 9:32 am

    piterfries. Ik geloof niet dat dit een speciaal joods is maar eerder een menselijk trekje. Het bewijst alleen maar dat ook joden mensen zijn en dat sommigen dit vergeten lijken te zijn.

    Netanyahu bewijst met zijn machtsvertoon vooral dat hij het ook niet meer weet. Dat maakt hem zeer gevaarlijk.

    • piterfries
      July 16, 2014 at 1:00 pm

      Lees toch eens:
      ‘From prejudice to destruction’, Jacob Katz, 1980, Cambridge MA
      Alexander Solschenizyn, ´Die russisch- jüdische Geschichte 1795- 1916, >> Zweihundert Jahre zusammen <<´, Moskau 2001, München 2002
      Chaim Potok, ´Omzwervingen, De geschiedenis van het joodse volk’, ’s Gravenhage, 2000 (Wanderings, Chaim Potok’s history of the Jews, 1978, Knopf)
      Avi Shlaim, ‘The Iron Wall, Israel and the Arab world’, London, 2001
      Kathy Bergen, David Neuhaus en Ghasan Rubeiz, ‘Haviken en duiven in en om Israel, Gerechtigheid en Intifada’ (Hawks and doves in and around Israel, Justice and Intifada), Kampen Netherlands 1993
      Klaus Hödl, ‘Als Bettler in die Leopoldstadt, Galizische Juden auf dem Weg nach Wien’, Wien, 1994
      Flavius Josephus, ‘Geschichte des Jüdischen Krieges’, Wiesbaden, 1978
      Yigael Yadin, ‘Massada, Hero’s fortress and the zealots’ last stand’, London 1996
      Norman G. Finkelstein, ‘Antisemitismus als politische Waffe, Israel, Amerika und der Missbrauch der Geschichte’, München Zürich 2006 (Beyond Chutzpah: On the Misuse of Anti-Semitism and the Abuse of History, Berkeley 2005).
      Het is wat veel, maar het lijkt op de Himalaya guru, die een leerling kreeg, die vroeg hem te onderwijzen.
      De guru zei 'zoek het zelf maar uit, dan kom je er wel'.
      Mocht je nog meer referenties willen, dat kan.

  3. jackpastoor
    July 16, 2014 at 1:49 pm

    @Aleid Blink.
    Voor Joodse mensen is niets menselijk vreemd. Er zijn goede en slechte mensen, net als overal op de wereld. Het zijn vooral de antisemieten en filosemieten die in Joodse mensen speciale mensen zien. En binnen het Jodendom zelf natuurlijk ook een bepaalde groep orthodox Joods gelovigen met een politiek/messiaanse opdracht. Extremisten die overigens in Israël zelf als volksvijand no-1 worden gezien, dit in tegenstelling tot wat de wereld lijkt de denken, de Arabische bevolking per sé. Ook daarin is binnen het Jodendom hun niets menselijk vreemd.

    Als mensen expliciet herinnerd moeten worden aan het feit dat Joden ook maar gewone mensen zijn, dan is er al iets serieus fout met de perceptie van Joden door die persoon.

    M.b.T Nethanyahu ben ik volledig met je oneens. Hij reageert precies zoals ik had verwacht. Uiterst terughoudend. Als het doel de bevolking was geweest is het in Gaza een fluitje van een cent een veelvoud van het aantal slachtoffers per dag te maken dan in acht dagen is gebeurd. Zijn reputatie ligt er overigens mee in de waagschaal en zijn medestanders met de huidige aanpak van Gaza zijn hoofdzakelijk zijn politieke tegenstanders die nooit op hem zouden en zullen stemmen.

    Hij is ook in mijn ogen een cynische ‘real-poliker’ die zich in het huidige conflict gelukkig niet door zijn eigen stemmers laat opfokken maar het welzijn van Israël voor zijn politieke carrière plaatst. Daarmee scoort hij bij mij – net als bij veel van zijn politieke tegenstanders – punten.

    • Aleid Blink
      July 16, 2014 at 2:10 pm

      Het is een parafrase op de titel van een boek van de journalist Joris Luyndijk. Dat ik dit hier gebruikte is omdat Israël niet alleen een status aparte opeist, maar ook krijgt en nogal wat mensen dit terecht vinden, omdat het om joden gaat,

      Dat u het met mij van mening verschilt is niet interessant, maar wel waarom u deze mening hebt en waaruit deze gevormd is. Dat hij niet meteen een hele bevolking uitmoordt is niet omdat hij niet anders wil, maar omdat hij heel goed beseft dat niet alleen zijn reputatie in de waagschaal ligt maar ook omdat de gevolgen hiervan wel eens zeer nadelig voor hem en die staat kunnen uitpakken. Ethische redenen moet u bij hem en zijn medebestuurders niet zoeken als het zijn tegenstanders betreft. Hij is zonder meer een onvermengde opportunist die zijn spel uiters gewiekst speelt. Ik vertrouw hem voor geen cent.

      Het welzijn van Israël is belangrijk, maar niet belangrijker dan dat van de Palestijnse bevolking die door Israël op allerlei, soms zeer ellendige manieren onderdrukt wordt. Hierover valt op deze site meer te lezen en daarbij zijn ook de bronnen vermeld. Ik kan ook uit ervaring erover meepraten want ik heb een aantal jaren onder hen gewoond en tegelijkertijd veel contacten gehad met Israëliërs met wie ik mijn visie op de zaken kon delen. Zij zijn ook politieke tegenstanders van de Israëlische politiek, dus van Netanyahu.

    • piterfries
      July 16, 2014 at 2:45 pm

      Kun je op deze wereld een tweede groep mensen noemen als joden ?
      In hoeverre dit anders zijn wordt verklaard uit vooral de discriminatie, die de katholieke kerken toepasten is de vraag, maar doet m.i. aan het feit dat joden een unieke groep mensen zijn, niets af.
      Gezien de gespecificeerde literatuur zuig ik dit niet uit m’n duim.
      Ik voeg nog één boek toe:
      Simon Schama, ´Two Rothschilds and the land of Israel’, London, 1978

      • Aleid Blink
        July 16, 2014 at 6:21 pm

        piterfries, Wetend hoeveel verschillende joodse stromingen zijn en ook hoe verschillend de vele joden zijn die ik heb ontmoet en/of goed ken, geloof ik hier niet in. Het blijft een generalisatie.

        Wel anders is hun geschiedenis en het feit dat alleen de hun religieuze boeken hen in naam verbinden, maar het verhaal gaat dat als zet er een paar bij elkaar om hierover te praten ze elkaar de tent uit vechten. Dat zij een volk zouden vormen en genetisch met elkaar verbonden zouden zijn, is m.i. terecht tot een mythe verklaard.

        Ze hebben nooit in grote groepen samengewoond en dat maakt het idee dat zij in vrede kunnen leven door samen een natie te vormen, een illusie, of, zoals de titel van Chris van der Heijdens boek luidt, Een onherstelbare vergissing. Het moet voor voor de mensen die daar hun leven hebben opgebouwd, hoe dan ook een nachtmerrie zijn. Ik ben nooit in een land geweest waar de angst zo tastbaar is en dat maakt dat veel mensen manipulabel zijn en voor politici kiezen die de status quo willen handhaven.

        Alles bij elkaar is het een immense tragedie voor beide partijen, die voor de hele wereld niet ongevaarlijk is.

  4. July 16, 2014 at 1:49 pm

    De Engelsen noemden Netanyahu eind vorige eeuw al een ‘iron-plated bullshitter.’ En zelfs die luttele vijf woorden doen me herinneren aan een schitterende analyse bij Mondoweiss waarbij het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken werd omgedoopt in ‘The Ministry of Truth Inversion.’ Dat blote-billen gezicht van hem ook. Herinner ik me van twee figuren van vroeger die bij mij face to face met onverholen verbale agressie iets probeerden door te drukken. Zoiets heeft een averechts effect op mij. Kennelijk heb ik ook nog een relief valve [veiligheidsklep] in mijn kop. Sterker nog, geheel conform PV=cT veranderde ik in een glimlachende diepvrieskist en de tweede keer kreeg ik [binnen]pret door iets van Monty Python. Niet dat Bibi van hout is – althans, op dat terrein heb ik geen noemenswaardige expertise – maar daarom de volgende clip:

    The woody words of Benjamin Netanyahu:
    https://www.youtube.com/watch?v=-gwXJsWHupg

    Maar nu serieus over zeer serieuze zaken:

    Hier een rustige analyse van Mya Guarnieri in +972 over het ‘vredesvoorstel’ van Sisi (Egypte) die eindigt met de volgende conclusie:

    Israël “aanvaarding” van de wapenstilstand – een wapenstilstand waarbij Hamas niet is geraadpleegd en dus niet kan voldoen aan zekere voorwaarden van de zijde van Hamas – is niet een echte aanvaarding. Veel waarnemers waren er snel bij om te zeggen dat het een public relations-act is.Het kan ook worden opgevat als een poging om de weg te effenen voor een grondoffensief.

    What does Israeli ‘acceptance’ of ceasefire really mean?
    http://972mag.com/what-does-israeli-acceptance-of-ceasefire-really-mean/93642/

    • July 16, 2014 at 1:56 pm

      Spambak, Engelbert

    • Aleid Blink
      July 16, 2014 at 4:32 pm

      Als je net naar dat filmpje hebt zitten kijken en je ziet dan de naam van dat artikel van Mya Guarnieri staan, kan je niet anders dan weer in de lach schieten. Ook dat Israeli acceptance of ceasefire zijn alleen maar woorden, al hebben ze in sommige hoofden een prettige klank.

    • piterfries
      July 16, 2014 at 4:44 pm

      Een voormalig hoofd van een Israëlische geheime dienst, vergeten welke, ze hebben er meer dan twintig meen ik, hij woont al jaren in de VS, legde uit, RT, dat er in de 21e eeuw een nieuwe vorm van diplomatie is, men praat niet met elkaar, maar luistert wel naar elkaar.
      Hij gaf als voorbeeld de uitruil voor de gevangen Israelische soldaat Shalit, als ik me de naam goed herinner.
      De deal schijnt gesloten te zijn zonder rechtstreeks overleg.
      Volgens hem kan zowel Israel als Hamas zich politiek niet veroorloven rechtstreeks met elkaar te praten.
      Zo heel nieuw is dit alles overigens niet, Roosevelt en Hitler communiceerden (ook ?) via redevoeringen.
      Hitler’s fout was Roosevelt te onderschatten, politiek en militair.

  5. Aleid Blink
    July 16, 2014 at 5:24 pm

    ‘t Is zonde dat ik dit zeg, maar in die zin heeft Netanyahu wel wat weg van Hitler: hij onderschat ook de kracht die Hamas achter zich heeft staan.

    Voor die communicatie heb je toch je diplomaten. Dat moeten gezaghebbers helemaal niet zelf doen. Als het dan niet lukt gaan zij af.

  6. Aleid Blink
    July 17, 2014 at 9:27 am

    Gisteravond stond in NRC Handelsblad deze ingezonden brief:

    ‘Geert Wilders klaagt over de Nazi-symbolen die bij recente pro-Palestijnse demonstraties zijn opgesteld. Maar dat gebeurt ook in Israël. Op 21 september schreeuwde Benjamin Netanyahu, toen voorzitter van de Likoed, in het eerste debat over de vredesakkoorden van Oslo tegen Shimon Peres: “Je bent erger dan Chamberlain”. … De Likud was sterk verweven met neoconservatieven en christelijke fundamentalisten in de VS.

    Netanyahu probeerde zich geliefd te maken bij joodse extremisten die opriepen tot moord op premier Yitzhak Rabin wegens het sluiten van de vredesakkoorden van Oslo. Hij viel Rabin vaak aan op het weggeven van ‘delen van ons thuisland’. Na een zo’n toespraak verzamelden zich duizenden mensen op het Zionplein in Jeruzalem. Ze hadden posters van Rabin in SS-uniform en roepen ‘Dood aan Rabin! Nazi’s! Judenrat’, refererend aan de joodse raden die door de nazi’s werden gedwongen tot hulp bij de deportatie … De minister van Volkshuisvesting Ben-Eliezer waarschuwde Netanyahu die de demonstratie had georkestreerd: “Je kunt beter je mensen in de hand houden… Als er iemand wordt vermoord, heb je bloed aan je handen.”

    Netanyahu stapte toch op het podium waar hij werd geïntroduceerd als de volgende premier van Israël. Op 4 november 1995 werd Rabin vermoord in Tel Aviv. Zijn vrouw Leah hield Netanyahu verantwoordelijk en vergaf het hem nooit.

    Tien jaar later droegen joodse kolonisten oranje sterren en vergeleken ze het terugtrekkingsplan van Ariel Sharon tot terugtrekking met de Holocaust.

    En dat in een land met veel overlevenden van de Holocaust.’

    Commentaar lijkt me niet nodig.

Comments are closed.