Oh, dit was pas het begin

gaza_080714

(Foto: Haaretz)

Het eerste bericht dat ik vanmorgen las ging over een peuter die beide benen heeft verloren bij een Israëlische aanval afgelopen nacht. Wie dacht dat vier weken van onophoudelijke bombardementen, progroms, razzia’s, lynchpartijen en koelbloedige executies van kinderen en zwangere vrouwen even genoeg zouden zijn om de bloeddorst van  de joodse bevolking in Israël te stillen heeft het mis. Dat was slechts de inleiding. Vannacht is er onder de naam Operation Protective Edge (Tzuk Eitan*) een nieuwe campagne gelanceerd, gericht op de openluchtgevangenis die ook wel de Gazastrook wordt genoemd. Er deden ook andere vertalingen de ronde, zoals Solid Rock en Mighty Cliff, maar de krant Haaretz noemt het Beschermende Rand, dus dat zal men wel volgen. Die naam past in ieder geval goed bij de propaganda zoals die tot nu toe door de zionisten wordt gevoerd: noem agressie zelfverdediging.

Tot nu toe wordt de strook beschoten vanuit zee, vanuit de lucht en vanaf land met tanks. Er zijn grondtroepen gemobiliseerd, maar die zijn nog niet in actie gekomen. “Tijdens mijn ambtstermijn heb ik altijd benadrukt dat Israël niet anders behandeld moet worden dan elk van de 192 andere lidstaten van de V.N., met dezelfde rechten en verantwoordelijkheden“, zei de secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon eergisteren nog in een verklaring.

Ban Ki-moon is sinds 1 januari 2007 in functie. Hij heeft dus Operatie Gegoten Lood uit 2008 en Operatie Wolkkolom uit 2012 meegemaakt. En ik mag aannemen dat hij de afgelopen weken wel eens iets vernomen heeft over hoe het er in het Beloofde Land aan toe gaat. Afghanistan, Irak en Libië zijn voor veel minder binnengevallen door de westerse landen, maar Israël mag blijven doen wat het al 66 jaar doet: expansiepolitiek bedrijven ten koste van de rechtmatige inwoners van het land. Welke “verantwoordelijkheden” Ki-moon dan ook precies bedoelt blijft dan ook onduidelijk.

Als er geen wet voor is, dan maken we er wel een

In de traditie van de rabbijnse wetgeving, de Halacha, is het not done een niet-jood te eren, tenzij er veel joodse eer tegenover staat. In diezelfde trant is het betreuren van een Palestijnse dode alleen mogelijk als er meer dode joden tegenover staan. Dit zagen we de afgelopen dagen duidelijk gebeuren. Vanaf de vermissing van de drie joodse kolonistenkinderen op 12 juni zijn er minstens 12 Palestijnen vermoord tot op het moment dat de lichamen van de drie werden “gevonden”. Over al die Palestijnse slachtoffers hoorde je nauwelijks iets, maar de drie joodse jongens werden wereldnieuws. Greg Shupak schrijft dat The New York Times maar liefst 32 artikelen over de joodse jongens plaatste in de periode tussen de vermissing en de aankondiging dat ze gevonden waren. Rachelle Frankel, de moeder van een van de jongens, werd helemaal naar Genève gestuurd om de Mensenrechtenraad van de V.N. toe te spreken. Over het geweld tegen de Palestijnen in diezelfde periode was nauwelijks iets te vinden.

Pas toen de 16-jarige Mohammed Abu Khdeir werd teruggevonden in de bossen en levend verbrand bleek te zijn, kwam er enige aandacht. Hoewel de Israëlische politie aanvankelijk probeerde de Palestijnen zelf de schuld te geven, werd het al snel duidelijk dat Mohammad door een joods-religieuze familie was gelyncht. Dus toen moest de propagandamachine aangezet worden. Drie tegen een, dat kon kennelijk nog net.  Er werden mensen opgepakt. De journalist Anshel Pfeffer probeert de daders af te schilderen als de “verloren kinderen van het joodse volk“. Deze walgelijke daad mag onder geen voorwaarde worden gezien als het logische gevolg van een racistische en op geweld gebaseerde maatschappij. Het zijn wat “rotte appels”, vergelijkbaar met hoe de katholieke kerk probeerde het kindermisbruik door priesters te bagatelliseren.

Een andere bekende naam, Bradley Burston, put zich uit in verontschuldigingen. Zelfs Rachelle Frankel zegt dat ze de pijn van Mohammads ouders deelt. Maar geen woord van al die mensen over wat Israël al bijna vier weken doet. Geen woord over decennia van terreur. Er wordt één Palestijns slachtoffer uitgepikt om de illusie te wekken dat we met een humane samenleving te maken hebben. Maar tijdens het schrijven van de columns en tijdens de woorden van Frankel vielen de bommen op de Gazastrook. Op de foto’s van Frankel tijdens de begrafenis van haar zoon wordt ze omringd door mannen met gebreide keppeltjes, een kenmerk van de meer extreme kolonisten. Geen woord over wat zij met haar nederzetting heeft aangericht.

Maar het toppunt van hypocrisie kwam wel van premier Netanyahu zelf, die de vader van Mohammad wil bezoeken. Na alles wat hij de familie van Mohammad heeft aangedaan, inclusief het bijna vermoorden van diens neef, probeert hij nu het slechte imago van Israël op te poetsen door de familie te bezoeken. Gelukkig heeft Mohammads vader dat geweigerd. Zelfs de zachtmoedigste Palestijn heeft ergens een grens. De weerzinwekkende manier waarop Netanyahu eerst de dood van de joodse jongens en vervolgens die van een Palestijnse jongen tracht aan te wenden voor politiek gewin zou door Ban Ki-moon in de scherpste bewoordingen moeten worden veroordeeld. Maar het blijft stil.

Racisme is in Israël geen keuzevak op school

In de afgelopen 24 uur zijn er zo’n 60 aanvallen op de Gazastrook geweest. Op Al Jazeera is de onvoorstelbare verwoesting te zien. Talloze families zijn dakloos. Er zijn doden en gewonden. Netanyahu heeft het leger opdracht gegeven zich klaar te maken voor een grondoffensief. Of de ware toedracht van de dood van drie joodse kolonisten ooit naar buiten zal komen is zeer twijfelachtig, gezien het feit dat Israël nooit een onafhankelijk onderzoek zal toestaan. Dat het huidige offensief zeer goed van pas komt om de ophef over de dood van Muhammad, de ernstige mishandeling van diens neef Tariq en de massale strooptochten van joodse racisten te overstemmen behoeft geen betoog.

Nir Baram, de Israëlische schrijver die ook veel in Nederland was en hier bekend is van zijn roman Goede mensen, verwoordde het accuraat:

De haat voor Arabieren in de joodse maatschappij heeft niets te maken met de een of andere aanslag. Die haat komt voort uit het onderwijssysteem en is aanwezig in elk onderdeel van de maatschappij.

Dat is de oorzaak van al het leed. Sinds 2000 zijn er meer dan 1400 Palestijnse kinderen door Israël vermoord en in de afgelopen tien jaar zijn er meer dan 7000 kinderen opgepakt, vaak mishandeld, soms gemarteld, gescheiden van hun ouders en familie en lang in eenzame opsluiting gehouden. “Koloniaal geweld maakt geen onderscheid tussen strijders en burgers – of tussen volwassenen en kinderen“, schrijft Greg Shupak. De bezetting is niet het probleem, zoals helaas nog wordt verkondigd door clubs als Een Ander Joods Geluid, de bezetting is slechts een van de onvermijdelijke gevolgen van het racistische, koloniale project dat heel Palestina heeft ingepikt. Het sprookje dat het pas mis ging na 1967 is alleen geloofwaardig voor iemand die nooit iets heeft onderzocht over hoe het voor die tijd was. Een boycot dient zich derhalve te richten op de gehele staat en met name op de ideologie van het zionisme die ook internationaal floreert.

Het feit dat er zoveel meer ophef is over de dood van één Palestijnse jongen dan over de tientallen bloedbaden die de zionistische enclave heeft aangericht, zegt alles over de miljarden verslindende propaganda, maar helaas niets over de realiteit.

Engelbert Luitsz

* Zoals ik al vermoedde is hier ook een Bijbelse verwijzing in het spel, altijd goed om het nationalistisch-religieuze volk van Israël tot grootse daden aan te zetten. Eytan is een Bijbels woord dat sterk of vast betekent. Ik in de NRC dat ze daar Machtige Klip gebruikten.
(met dank aan Richard Silverstein).

Greg Shupak, People who kill children

Een kort maar verhelderend interview met Rima Najjar van de Al-Quds Universiteit in Jeruzalem.

13 comments for “Oh, dit was pas het begin

  1. Aleid Blink
    July 8, 2014 at 4:12 pm

    Waarom is men zo bang om Israël aan te pakken. Is dat misschien vanwege de nietsontziende houding van deze staat? Is men bang dat ze de daar op o.a. Europa afgestelde atoomraketten echt gaan gebruiken? Is er een gevoeliger lont dan angst tegenover angst? Men pleegt angst te zien als iets waar je medelijden mee moet hebben, als iets onoverkomelijks. Feit is echter dat je daarmee alleen de angst een reden geeft voor het eigen bestaan en daarmee grenzeloos (gevaarlijk) wordt.

    • piterfries
      July 8, 2014 at 4:35 pm

      Ik schreef een reactie bij Joop, in de trant van dat zo nu en dan aan paar honderd Palestijnen vermoorden niets uithaalt, dat dat alleen maar meer haat van Moslims oplevert, en weerzin van alle fatsoenlijke mensen in de wereld.
      Dat de enige oplossing vanuit zionistisch oogpunt genocide is, en dat die genocide gister ook bepleit is door een lid van het Israëlisch parlement.
      De reactie is niet geplaatst.

      Dat heeft er natuurlijk niets mee te maken dat Joop van de VARA is, en gelieerd aan de PvdA, waarvan de heren Asscher, Samsom en Dijsselbloem ons land te gronde richten, in broederlijke samenwerking met onze landelijke kapitalisten.

      ‘Men’ is helemaal niet bang Israel aan te pakken, ‘men’ is op de hand van Israel.
      Uitzonderingen waren Palme en Anna Lyndh, zij kwamen beiden op onverklaarde wijze om.
      Dat geldt ook voor Möllemann, zijn parachute ging niet open.
      Hoe dat in Europa zit is nooit beschreven, de AIPAC vestiging in Brussel kreeg nooit veel media aandacht, maar de heren Mearsheimer en Walt legden het uitstekend uit voor de VS.

      Toch is er hoop voor de Palestijnen, ook in Afghanistan loopt de zaak uit de VS hand.
      Kerry meent met geld de zaak nog te kunnen redden.
      Obama konkelt met Hollande over Ukraine, niet (meer ?) met Merkel.
      Gauck is pisnijdig over de VS spionage.

      Dit uit de hand lopen zal wel de reden zijn dat Rutte roept dat het handelsaccoord, wat de EU landen uitlevert aan de VS concerns, nog voor 1917 moet worden gesloten.
      Dan zijn er bij ons verkiezingen.
      Bij de vijftig miljoen Rutte Vooruit Show riep Obama ‘I love your country’.

    • July 8, 2014 at 7:05 pm

      Die vraag houdt me al jaren bezig. Het merkwaardige is dat men steeds verder in de schulp kruipt naarmate Israël zich agressiever gedraagt. Kennelijk zit er iets in de menselijke psyche wat maakt dat mensen zich bij het geringste gevaar op afstand verzamelen om een consensus te vinden om verder werkeloos toe te zien. Dat werkt letterlijk dodelijk averechts voor Palestijnen en een enkele Israëliër. Bij opiniestukken in Trouw – gegeven de omstandigheden te miserabel om naar te verwijzen – probeerde ik dat patroon tot twee keer toe te doorbreken:

      = Er ist wieder da! En dit keer heeft hij een keppeltje op. Collectief straffen, razzia’s, huizen opblazen, vernielingen op grote schaal, bombe wird mit bombe vergolden [laser-geleide projectielen tegen opgewaardeerd vuurwerk], 700 ‘verdachten’ gearresteerd of gemolesteerd. 10, 20, 30 doden. De kristallnacht verbleekt erbij. Lieberman wil meer, meer, meer. Zo lost men in het Israël van vandaag misdaden op. In het westen is men ‘bezorgd’ en verbergen filosemieten zich achter heilige boeken.=

      &

      = Het zionisme heeft het beloofde land veranderd in een groot legerkamp. Net zoals de tactiek van ‘preemption’ zoals toegepast in de zesdaagse van 1967 [Moshe Dayan himself heeft in detail uitgelegd hoe die oorlog werd uitgelokt] als de ‘verdedigingsmuur’ waren/zijn in werkelijkheid annexatie-middelen. Vrede was in de jaren ’70 alleen mogelijk omdat Arabieren tot verbijstering van de zionisten in staat waren militair terug te slaan en blijft intact zolang Amerikanen dat blijven financieren. =

      Beide reacties kwamen niet door de moderatie. Met soortgelijke reacties in The Guardian, Amerikaanse sites (ook mainstream) of FAZ zijn er nooit problemen met mijn meningen. Bovendien worden reacties daar automatisch geplaatst en hooguit later verwijderd. Trouw probeert het heikele onderwerp voorzichtig aan meningen te onderwerpen; bij andere ‘kwaliteitskranten’ niet meer. Van ‘Het vrijste volk ter wereld’ is niet veel meer over.

      • piterfries
        July 8, 2014 at 7:28 pm

        Hoe vaak ik niet van VS sites ben gegooid, dat weet ik niet meer.
        Christian Science Monitor en Washpost sloten zelfs hun fora.
        Wat m.i. zwaar wordt onderschat is de joodse macht, één van de wegen waarlangs die macht wordt uitgeoefend is via media.

        Verdiep je maar eens in de Anti Defamation League, 20 kantoren over de hele VS meen ik, en een budget van tientallen miljoenen.

        Kijk nog maar eens naar Zwijgen over Israel, het verhaal van een journalist van De Gelderlander, toen nog een onafhankelijke krant.
        Inmiddels is Gelderlander overgenomen, ik heb me er nooit in verdiept door wie, wel heb ik een vermoeden.

        Het Britse onafhankelijke forum War Without End moest sluiten door Britse wetgeving.
        Guardian is inderdaad een uitzondering.

        Ooit komt er vrede, als joden niets meer te vertellen hebben, en de westerse macht over.

        Putin gooide Mabel van Soros uit z’n land, de Ukraine affaire kan heel goed het antwoord zijn.

        Nog even iets provocerends over de Kristallnacht, of die niet bewust is geprovoceerd door de moord in Parijs, is de vraag.
        René d’Argile, etc., Das Geheimnis um die Ursachen des Zweiten Weltkrieges, Wiesbaden 1958 ( Les Originals Secrêtes de la Guerre 1939 – 1945, Paris 1958).

      • July 8, 2014 at 8:06 pm

        Ik zie net dat mijn 2e reactie bij Trouw na een uur of vijf en na vele (onnozele) reacties later alsnog geplaatst is. Ik verbeeld mezelf dat ik ze daar aan het denken zet.
        http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3685638/2014/07/08/De-illegale-muur-van-Israel-zegt-veel-over-ons.dhtml

        • piterfries
          July 9, 2014 at 8:41 am

          Ik heb geen idee hoe zoiets werkt.
          Mijn vermoeden is dat na allerlei pro reacties men wel eens een anti reactie wil plaatsen.
          Mijn ervaring met journalisten etc. is dat die het zo druk hebben met schrijven dat voor nadenken en kennis vergaren geen tijd is.
          Er zijn uitzonderingen, zoals Seymour Hersh.

          Tijdens de VS aanval op Irak had de VS propaganda een schitterend perscentrum ingericht, waar alleen werd verteld wat de VS wilde vertellen, en wat de aanwezige media vertegenwoordigers ook heel goed door hadden.
          ‘Maar’, zoals één ven hen in een reportage daarover later verklaarde, ‘je gaat natuurlijk niet tegen je zender zeggen dat je niets weet, en dus steek je toch maar een verhaal af’.

          Verder, de invloed van adverteerders etc. moet niet worden onderschat.
          Henry Ford sr stopte zijn actie tegen de verjoodsing van de VS samenleving nadat joodse organisaties er in waren geslaagd een uitstekende boycot van Ford producten voor elkaar te krijgen.

          Dan is er de invloed van de politiek, de Greet Hofmann affaire bleef uit de Nederlandse media, maar niet uit de buitenlandse.

        • Aleid Blink
          July 9, 2014 at 9:56 am

          Er is ook al een reactie, natuurlijk van de langzamerhand vermaarde Van Eeghen. Ik dacht gister ook dat mijn opmerkingen niet geplaatst waren, maar kennelijk had de redactie het zo druk met de verwerking van alle reacties dat plaatsing wat vertraagd was.

          Veel snap ik niet van haar beleid. Ik probeer het vaak uit. Als een opmerking van mijn niet geplaatst blijkt, stuur ik er weer een in van dezelfde strekking maar iets anders gesteld en dan lukt het wel weer. Ik verdenk ze er wel eens van dat als ze geen zin meer hebben, ze de rest weggooien. Want als je ziet wat er wel geplaatst wordt is het duidelijk dat het weinig of niets met de inhoud te maken heeft, maar misschien wel met evenwicht, om niet verdacht te worden van bevooroordeeldheid.

          • July 9, 2014 at 10:06 am

            Het is ook handwerk. Het hangt er maar vanaf wie er toevallig dienst heeft.

          • July 9, 2014 at 1:28 pm

            Op het argument van L.van Eeghen heb ik net als volgt gereageerd:

            = @L. van Eeghen Red herring. Being a “right anchored in international law” heeft niets te maken met ‘The Court notes that Israel is first obliged to comply with the international obligations it has breached by the construction of the wall in the Occupied Palestinian Territory. Consequently, Israel is bound to comply with its obligation to respect the right of the Palestinian people to self-determination.” Shlomo Ben-Ami gaf al toe dat Arafat bij Taba 2001 terecht ‘nee’ zei gez. int. recht. =

            Overigens heb ik Trouw al eerder laten weten dat deze figuur een compleet arsenaal aan drogredenen heeft om discussies te laten ontsporen.

  2. Aleid Blink
    July 8, 2014 at 6:24 pm

    1917? Terug naar WO I? Dat is een onheilspellend bericht.

    Ik weet het nog zo net niet, dat er geen angst in het spel zou zijn. Angst om voor antisemiet te worden uitgemaakt, om aan de verkeerde kant te staan, om ook de VS tegen de haren in te strijken. Angst is een geniepige emotie. Maar aangezien het niks uitmaakt, kan ik er beter weer over ophouden. Wat zeker is, is dat de kruik te water gaat tot hij barst. Ik hoop het nog mee te maken, of misschien juist weer niet, omdat niemand weet hoe dat zal gebeuren en wat de consequenties zullen zijn, of iemand daar dan beter van zal worden. Naar nog een oorlog zit ik niet uit te kijken, maar houd het liever bij wat die oude Palestijn tegen me zei: “Wanhoop niet, eens wordt het vrede, misschien pas over 150 jaar, maar er komt vrede!” Dat is wijsheid.

  3. Aleid Blink
    July 9, 2014 at 4:46 pm

    Arjan, Ik heb niet de indruk dat hij daar ver mee komt. Vrijwel niemand reageert op zijn stukjes. Egbert Talens is eens discussie met hem aangegaan en ik vroeger ook al op Stand.nl, maar hij is niet van zijn spoor af te brengen, maar komt ook niet vooruit. Hij is vast en zeker lid van likoed.nl want die komt/komen met dezelfde, zinloze argumenten, Verwacht van Trouw geen ingrijpen, want dat wordt als inbreuk op vrijheid van … gezien.

    Inderdaad Engelbert, het is steeds vrijwel op dezelfde dagen dat mijn reacties worden weggedrukt. Kennelijk iemand die zich daaraan ergert. Als ik dan de volgende dag hetzelfde weer instuur, wordt het vaak wel geplaatst.

    • July 9, 2014 at 6:44 pm

      Ach, Aleid Ik ga vrolijk door. In symbiose met het huidige kabinet zijn msm bang voor eigen volk. Net nog een reactie verzonden onder hetzelfde opiniestuk van Van Agt:

      = @Ton Timman Jurist Obama negeerde de eis van Netanyahu omtrent verdedigbare grenzen. Terecht, want dat was een juridische truc omdat het Internationale Recht een bezetting legitimeert als verdediging tegen een invasiemacht. Het ICJ hanteerde in 2004 hetzelfde bij de bouw van de muur: However, Israel does not claim that the attacks against it are imputable to a foreign State. Terug te vinden bij ‘Self-defence and state of necessity’; http://www.icj-cij.org/docket/files/131/1677.pdf =

      Vanavond zie ik wel wat wel/niet geplaatst wordt. ‘Uw mening telt’ is bij ‘kwaliteitskranten’ allang veranderd in repressieve tolerantie. Streven naar waarheid is slecht voor de verkoopcijfers dezer dagen, vermoed ik.

      • July 10, 2014 at 12:20 am

        Mijn weerwoorden op L.van Eeghen & Ton Timman zijn beide niet door de moderatie gekomen. Mensen weten dat men mij niet de mond kan snoeren, maar laat het zwaard van de stilte maar boven Trouw zweven. Niet nodig om verder iets over dat krantje te zeggen.

Comments are closed.