Israël: De Zweedse connectie

folke_bernadotte_477

Graaf Folke Bernadotte, de Zweedse diplomaat die vermoord werd door joodse terroristen. Daarmee werd een menswaardige oplossing voor de situatie in Palestina verijdeld. (foto: Andreas Jarl)

Zweedse aanklagers zijn een onderzoek begonnen naar de rechtmatigheid van Israëlische acties in 2010 en 2012, toen schepen met hulpgoederen werden geënterd door het Israëlische leger. Onder de opvarenden bevonden zich 22 Zweden, onder wie de bekende schrijver Henning Mankell.

Aangezien Zweden niet tot de Arabische wereld behoort zal Israël het over een andere boeg moeten gooien om deze aanval te pareren. Zelfs de meest hartstochtelijke aanhangers van het politiek zionisme kunnen een land als Zweden niet zien als een broeinest van terroristen en jodenhaters. Er zal dus wel weer op de man gespeeld worden en geprobeerd worden een of meer van de aanklagers met een lastercampagne het zwijgen op te leggen. Laten we hopen dat dit broodnodige initiatief internationale steun krijgt. Het is algemeen bekend dat Israël onafhankelijke onderzoeken niet accepteert. Alleen een door henzelf samengestelde commissie met een duidelijke opdracht mag zich uitspreken over de daden van de Joodse Staat.

Een koninklijk tintje

Vorig jaar ontstond er al beroering toen koning Karel Gustaaf  en koningin Silvia Renate Sommerlath zich in het openbaar vertoonden met een Palestijnse sjaal. Ook Zweden heeft natuurlijk een zionistische lobby en die vond het bij monde van Lisa Abramowicz – de Zweedse Esther Voet – “onaanvaardbaar“. Je bent neutraal als je een keppeltje opzet, maar niet als je een Palestijnse sjaal om je nek hebt (meer daarover in mijn eerdere artikel: “Neutrale keppeltjes“).

De moord op Bernadotte

Op 17 september 1948 werd de Zweedse graaf en diplomaat Folke Bernadotte vermoord door een joodse terreurgroep in Palestina. De man had dankzij zijn diplomatieke talenten 15.000 gevangenen vrij gekregen uit nazi-Duitsland. Daaronder bevonden zich ook duizenden joden, dus je zou verwachten dat hij wel enig krediet zou hebben bij de zionisten. Helaas bleek dat niet het geval te zijn. Hij werd vermoord door leden van de Stern Gang, met als een van de leiders Yitzhak Shamir, die het in 1983 tot premier van Israël zou schoppen.

De opvolger van Bernadotte, de Amerikaan Ralph Bunche, liet direct een rapport opmaken over het joodse terrorisme in Palestina. Het is niet meer dan een opsomming van feiten, maar daarmee juist een zeer waardevol document over de gebeurtenissen rondom de onafhankelijkheid van Israël. Die was in mei 1948 uitgeroepen en al direct blijkt dat de zionisten geen boodschap hadden aan de Palestijnse vluchtelingen. Bunche formuleert het sober:

Kwaad vanwege zijn [Bernadottes] bevel om 8000 Arabische vluchtelingen die verdreven waren uit drie dorpen bij Haifa door aanvallen van joodse terroristen te laten terugkeren, heeft de Stern Gang graaf Folke Bernadotte vermoord, de V.N.-onderhandelaar voor Palestina.

Een losgeslagen bende

De lijst van Bunche begint met de moord op de Britse politicus Lord Moyne in 1944 door diezelfde Stern Gang. Ook bij Moyne was zijn dood het gevolg van het feit dat hij als elk redelijk mens inzag dat er Palestijnen woonden en al gewoond hadden voordat de zionistische invasie was begonnen. Hij maakte korte metten met het hypocriete verwijt van de zionisten dat de Engelsen wel een hekel aan joden moesten hebben als ze niet volledig meewerkten met de zionisten. In die periode – net als nu nog trouwens – werd er graag een vergelijking met Hitler gemaakt als het niet helemaal volgens plan ging. Moyne liet zich echter niet chanteren en dat werd hem fataal. In 1942 had hij zijn doodvonnis getekend met een speech waarin hij onder andere zei:

Als er een vergelijking met de nazi’s gemaakt moet worden dan gaat die toch vooral op voor hen die een geïmporteerd regime willen opleggen aan de Arabische bevolking en daarmee schuldig zijn aan agressie en overheersing.

Het rapport, dat een kleine vier jaar beslaat, laat een heel ander beeld zien dan wat de zionistische geschiedschrijving er later van heeft gemaakt. Verschillende joodse terreurbendes pleegden talloze aanslagen op de Britten en Palestijnen, maar ook onderling was het water en vuur. De lijn van David Ben-Goerion beoefende iets meer Realpolitik en wilde zorgen voor een stabiele basis om van daaruit uit te breiden, terwijl de aanhangers van de harde lijn direct het hele gebied wilden innemen.

Naast de Stern Gang en de Irgun was er de Haganah, de voorloper van het Israëlische reguliere leger. Maar ook de Haganah was “een leidende terreurbeweging” voor de Britten. Wat opvalt is dat het woord terroristen zelden voorafgegaan wordt door “joodse”, het sprak kennelijk voor zich dat de terroristen joods waren. De Arabische uitbarstingen van geweld komen pas in beeld nadat het verdeelplan er zonder hun toestemming werd doorgedrukt.

Een korte bloemlezing van joods terrorisme

Er is weinig te merken van Bijbellezingen bij kaarslicht. Een van de favoriete bezigheden was het overvallen van banken. In 1946 werden er drie banken overvallen, waarbij ook enkele Palestijnen werden gedood. Er worden in die korte periode een stuk of tien bankovervallen gemeld, waarbij enorme bedragen werden buitgemaakt, en ook nog een overval op een diamantfabriek.

Daarnaast waren er aanslagen op oliepijpleidingen en olieopslagtanks, op schepen, kantoren, op treinen en spoorlijnen. Ook joden moesten er aan geloven. De bendes eisten geld van winkeliers en in 1947 werden er drie joodse winkels in Tel Aviv in brand gestoken omdat de eigenaars niet wilden betalen.

Dat de over het algemeen seculiere milities niet schroomden de joodse religie te misbruiken bleek wel toen er in de grootste synagoge van Tel Aviv grote voorraden wapens werden gevonden, naast apparatuur voor het vervalsen van geld en grote hoeveelheden vervalste obligaties.

Het is een kleine bloemlezing, maar het beeld is duidelijk: het waren bankrovers, afpersers, valsemunters en terroristen die het klimaat bepaalden van vlak voor en na de onafhankelijkheid. En de werkwijze is niet veranderd. De meedogenloze terreurcampagne van de afgelopen weken is ook terug te vinden in die tijd. In 1947 werd er bijvoorbeeld een hele Palestijnse familie vermoord, twee mannen, een vrouw en twee kinderen. Het was een vergelding zei men. Maar een vergelding voor wat? Voor de arrestatie van twee leiders van de Irgun door het Britse leger.

Deze terreurbendes werden later opgenomen in het Israëlische leger. Een andere terroristenleider, Menachem Begin, schopte het eveneens tot premier. Begin was onder meer verantwoordelijk voor de aanslag op het Koning Davidhotel, waarbij naast Britten en Arabieren ook 17 joden de dood vonden. Ook was hij verantwoordelijk voor de gruwelijke oorlog tegen Libanon in 1982, die hij begonnen was op basis van leugens. Begin schijnt eens gepocht te hebben dat hij het terrorisme had uitgevonden, niet alleen in Palestina maar in de wereld. Dat zijn de mensen die het voor het zeggen hebben gekregen in de geschiedenis van het zionisme, met als actueel dieptepunt premier Netanyahu.

Epiloog

De moord op graaf Bernadotte heeft dus toch nog iets goed opgeleverd in de vorm van meer inzicht in wat er zich werkelijk afspeelt. Frankrijk en Noorwegen werden belazerd toen ze meewerkten aan wat vreedzame kernenergie had moeten zijn; Britten werden in Palestina door joden afgemaakt terwijl ze in Europa hun leven hadden gegeven om Hitler te verslaan; Amerikaanse presidenten werden door de machtige lobby onder druk gezet om de zionisten te helpen ten koste van de Palestijnen; met Duitsland werden deals gesloten die het daglicht niet konden verdragen; en Zweden heeft ook gemerkt dat steun aan joden iets heel anders is dan steun aan zionisten. Al die landen hebben nog archieven die niet openbaar zijn gemaakt, ook al hebben de zionisten veel kunnen stelen na de oorlog. Voor een deel zal dat vernietigd zijn, maar een deel zit nog in kluizen opgeborgen.

Mocht het de Zweedse aanklagers lukken het tot een zaak te laten komen, dan is er de hoop dat er meer mogelijk is. Niet alleen de werkelijke beweegredenen voor de talloze bloedbaden van de afgelopen decennia zijn belangrijk, maar ook en vooral meer inzicht in de historische kern van de zaak: het zionisme, de ware vijand van de joden, zoals de journalist Alan Hart het noemde.

Engelbert Luitsz

Daily Sabah, SWEDEN TO INVESTIGATE ISRAELI BOARDING OF GAZA-BOUND VESSELS

Het rapport voor Bunche

2 comments for “Israël: De Zweedse connectie

  1. piterfries
    June 28, 2014 at 8:39 am

    Ik zie hierboven niets wat ik nog niet wist uit allerlei boeken, maar Moyne werd, volgens die boeken, vermoord omdat hij de door Eichmann’s vertegenwoordiger in Hongarije, de jood Kastner meen ik, aangeboden deal van een miljoen joden tegen vrachtauto’s voor Duitsland, te gebruiken aan het oostfront, zou hebben afgewezen met ‘wat moet ik met een miljoen joden ?’.
    Een afgezant reisde via Turkije naar Palestina, maar werd meen ik in Cairo door de Britten gearresteerd.
    De moord op Churchill’s vriend Moyne, Moyne reisde zelfs met Churchill’s vrouw in het huidige Indonesië door de jungle, was voor Churchill reden zijn steun aan het zionisme te beeindigen.
    De Eichmann Kastner relatie staat redelijk vast, die vind je zelfs terug in de Neurenberg documenten: Richard Overy, ‘Interrogations, the Nazi elite in Allied hands, 1945’, London 2001.
    Kastner liep zelfs regelmatig rond in een SS uniform.
    Tijdens de Eichmann show in Jerusalem getuigden voormalige vooraanstaande Hongaarse joden, zij werden vanaf de publieke tribune uitgejouwd.
    Wat er in de maanden juli en augustus 1944 in Hongarije gebeurde, toen volgens de verhalen miljoen joden naar de gaskamers werden gebracht, is voor mij nog steeds hoogst onduidelijk.
    Uiterst boeiend in dit verband is dat de Jewish Agency in Jerusalem toen niet wilde dat Auschwitz gebombardeerd werd, dat kon toen vanuit N Italië, ‘er konden joden gedood worden’.
    Neufeld and Berenbaum, editors ‘The bombing of Auschwitz’, 2000, New York.
    Net als beweerd wordt door sommige auteurs dat de N Amerikaanse Indianen het martelen van de blanken leerden, zo wordt ook beweerd dat Palestijnen het plegen van aanslagen leerden van Irgun, Irgun was o.a. berucht vanwege bommen in groentekarren op markten.
    Geschiedenis is veel meer grijs dan zwart wit.

  2. piterfries
    June 28, 2014 at 8:56 am

    Ik denk dat de ware vijand van joden veel meer blijkt uit Alexander Solschenizyn, ´Die russisch- jüdische Geschichte 1795- 1916, >> Zweihundert Jahre zusammen <<´, Moskau 2001, München 2002.
    In NRC las ik, 2006 denk ik, 'dat het boek veel irritatie had opgewekt in het westen'.
    Solschenytsyn is dan ook van mening 'dat de waarheid een groot goed is, waarmee je het niet op een accoordje moet gooien'.

Comments are closed.