Open brief en aanklacht vanuit Gaza

gaza_jun2014

De afgelopen dagen voerde Israël verschillende bombardementen uit op de Gazastrook: in Gaza Stad, in het zuiden van de strook en bij het vluchtelingenkamp Khan Younis. Bovendien werden vissersboten aangevallen in Palestijnse wateren.

Stemmen uit de Gazastrook zelf vertellen ons meer over hoe het leven daar is dan de rapporten en analyses. De afgelopen dagen is de al zo geteisterde Gazastrook volledig afgesloten en herhaaldelijk gebombardeerd. Er is bijna geen drinkwater meer, vaak geen electriciteit en ook de benzine is zeer schaars. En dan dag en nacht die Israëlische ellende over je uitgestort krijgen.
Anderhalf miljoen mensen die als ratten in de val zitten.

Rana Alshami is een studente in Gaza Stad. Ze schrijft hier met passie en pijn over hoe het is in een bezet en belegerd land te wonen, terwijl de internationale gemeenschap de andere kant op blijft kijken. Vandaag dus een gast: Rana Alshami, met een open brief die als een aanklacht aan de wereld gelezen moet worden.

***

Gaza is al onleefbaar en Israël maakt het nog erger

Opnieuw is Israël een offensief begonnen tegen het Palestijnse volk. Deze keer is het excuus de kidnapping van drie “jongens”. Israël gebruikt dit incident om mijn volk opnieuw collectief te straffen. Collectief straffen is een misdaad volgens het internationaal recht.

Israël maakt zich zorgen over deze kinderen van illegale kolonisten die mijn volk van ons land hebben verdreven, maar hoe zit dat dan met de duizenden Palestijnen, waaronder jonge kinderen, die zijn ontvoerd door Israëlische soldaten en zonder aanklacht in Israëlische gevangenissen zijn beland? Wat hebben onze kinderen misdaan dat ze gevangen zitten en in kooien opgesloten? Hebben zij raketten op Israël afgeschoten als reactie op het veel grotere aantal raketten dat Israël op onze huizen en ons land afschiet?

U mag deze misdaden niet vergeten, noch mag u de bloedbaden vergeten die Israël onder mijn volk aanricht.

Mijn volk lijdt achter muren terwijl de rest van de wereld onwetend is en blijft zwijgen. Duizenden Palestijnse kinderen zijn gemarteld in Israëlische gevangenissen. Niemand begrijpt de pijn waar wij mee moeten leven. Welk bewijs is er dat wij die “jongens” werkelijk hebben ontvoerd? En als deze joodse jongens door Palestijnen zijn ontvoerd, weet dan dat dat het resultaat was van de wreedheden waaraan zij en hun families hun hele leven zijn blootgesteld.

Meer dan 45 jaar geleden begon Israël met het bouwen van nederzettingen om hun claim op al ons land kracht bij te zetten. Land dat ze hebben kunnen stelen dankzij hun overmacht en doortraptheid. Ze bouwen nieuwe nederzettingen en gaan door met het uitbreiden van de bestaande. Chedi Klibi, voormalig Algemeen Secretaris van de Arabische Liga, schetst drie doelstellingen van het Israëlische expansiebeleid:

  1. Het annexeren van meer Arabisch land, inclusief het verplaatsen van de bevolking, wat tot demografische veranderingen leidt met als doel een groter aandeel joden; onteigening van Palestijns bezit en de noodzakelijke en voortdurende onderdrukking om te voorkomen dat wij vasthouden aan wat ons rechtmatig toekomt.
  2. Het fnuiken van elke poging van het Palestijnse volk om onze mensenrechten te doen gelden, waaronder het recht op zelfbeschikking in ons eigen land. Zo is het oorspronkelijke en langetermijndoel van de zich uitzaaiende en uitbreidende nederzettingen mijn volk te doen verdwijnen, alsmede onze erkende nationale rechten te verwijderen van de politieke landkaart van de regio.
  3. Het gebruiken van de nederzettingen om elke politieke oplossing onmogelijk te maken die niet bestaat in volledige Israëlische zeggenschap over bezet Palestijns gebied. Israël zegt feitelijk dat het alleen overgave accepteert, hoewel het die overgave hardnekkig “Vrede” blijft noemen.

Beste lezer, weet u wat het is een Palestijn te zijn? Dat betekent dat je je niet vrij kunt bewegen van hier naar daar; veel basisbehoeften om een fatsoenlijk leven te leiden zijn afwezig. Zelfs onze slaap wordt ons afgenomen en het enige wat de onderdrukkende macht van ons verlangd is dat wij onontwikkeld blijven. Vloeken achtervolgen ons Palestijnen overal. Vorig jaar ging ik bijvoorbeeld naar Caïro voor mijn visumaanvraag. Het gesprek ging prima maar de ambtenaar lachte naar me en zei: “Sorry, Rana, maar we kunnen je geen visum geven voor de Verenigde Staten.” “Waarom niet?”, vroeg ik. Zijn enige antwoord was: “Omdat je een Palestijnse bent.”

Mijn Amerikaanse vriend had al duizend dollar uitgegeven voor de aanvraag, de reiskosten naar en van Caïro, en drie dagen eten en onderdak voor mijn moeder en mijzelf. De V.S., die samenspannen met Israël om het ons moeilijk te maken, lieten ons een kostbaar en tijdrovend proces doorlopen, terwijl ze vooraf al wisten dat het zou eindigen met een afwijzing.

Hoeveel langer zal de wereld doof blijven? Heeft ons bloed geen waarde? Welke misdaad hebben onze kinderen begaan dat ze gedwongen worden in een hel te leven? Wij zijn menselijke wezens, geen buitenaardse. Wij zijn precies zo als jullie. Onafhankelijk van huidskleur, sekse, nationaliteit of religie willen wij gewoon in goede omstandigheden leven, net als jullie.

Stel je voor dat je slaapt en je plotseling, midden in de nacht, wakker schrikt van het geluid van raketten en gevechtsvliegtuigen en schreeuwende kinderen. Zeg eens, hoe zou u met die situatie omgaan? Wat zegt u tegen uw kind als het aan komt rennen, huilend en schreeuwend vanwege het bombardement? Afgelopen nacht zei mijn broer van veertien, die niet kon slapen: “Rana, ik zet de fiets voor de balkondeur vanwege de luide explosie die ik heb gehoord.” Toen hij dat zei voelde ik me hulpeloos, wetende dat ik niets kon doen om het bombardement te stoppen.

De Israëlische strijdkrachten schieten met gasgranaten op mijn volk. De Israëlische onderdrukking is de hoeksteen van hun beleid in ons bezette land. Laat uw stem horen en laat de waarheid zegevieren, wat de prijs ook is. Onze kinderen willen dezelfde vrijheid die jullie hebben. Zij willen hun mensenrechten. De hele wereld hoort te weten hoe het leven hier in de Gazastrook is. Alleen gerechtigheid kan de wonden van mijn volk nog genezen.

Rana Alshami
(Vertaald uit het Engels door Engelbert Luitsz)

Rana Alshami, GAZA IS ALREADY UNLIVABLE AND ISRAEL IS MAKING IT EVEN WORSE

Lees ook mijn stukje van eind vorig jaar over Sally Idwedar, met soortgelijke ervaringen: Een stem uit de Gazastrook

9 comments for “Open brief en aanklacht vanuit Gaza

  1. piterfries
    June 17, 2014 at 7:06 pm

    Het Irak debakel is het zoveelste mene tekel voor het einde van de VS.
    Het omvormen van de VS politie tot een intern leger is ook zo’n aanwijzing.
    Na dat einde valt Israel.
    Pied noirs verlieten Algerije na 130 jaar, joden Palestina na een 80 jaar.

  2. ReggieRoning
    June 18, 2014 at 11:30 am

    Dag Engelbert, ik val om de één of andere reden over dat Rana “jongens” tussen aanhalingstekens zet. Enig idee wat de reden kan zijn?

    • June 18, 2014 at 4:49 pm

      Reggie, ik vermoed dat ze zich stoort aan het feit dat er in het geval van Palestijnen altijd over “terroristen” wordt gesproken en bij joden altijd over kinderen of tieners, zoals in dit geval weer. Van de oudste van de drie zijn allerlei foto’s opgedoken in gevechtstenue. Aan Israëlische kant wordt altijd de onschuld benadrukt en bij de Palestijnen het tegenovergestelde.
      Voor haar zijn deze jongens kolonisten, landrovers, die ook nog eens op een Talmoedschool zitten waar veel van de meer extreem-religieuze elementen vandaan komen. Ik zie de aanhalingstekens vooral als een stilistische benadrukking van haar woede.

      • Aleid Blink
        June 18, 2014 at 6:29 pm

        Gisteravond was op het nieuws een oproep van de moeder te zien. Ze leek niet erg ontdaan, terwijl daar in geval het verhaal waar is, daar toch werkelijk reden voor is. Wat ook opvalt is dat een van de ‘jongens’ zelf belde dat hij was gekidnapt. Hoe kan dat? Zouden zijn kidnappers zo dom zijn dat zij niet direct zijn telefoon hebben afgepakt? En dat dit bericht, volgens het verhaal, pas ‘s avonds serieus zou zijn genomen.

        Als een van hen in gevechtstenue gekleed was, is hij geen leerling van een talmoedschool.

        Het lijkt mij ook heel onwaarschijnlijk dat zij langs die weg, ik ken hem goed, zijn gaan staan liften. Het kan overmoed zijn geweest, maar voor dit soort knullen?? Het hele verhaal deugt voor geen meter.

        Wat ook opvalt, is dat, althans tot nu toe, niemand in de pers enige twijfels uit over dit verhaal. Is iedereen werkelijk zo goedgelovig?

        • piterfries
          June 18, 2014 at 7:28 pm

          Kijk eens wat voor mensen bij VK de opinie stukken schrijven.
          Of let er eens op wat voor mensen bij andere media de toon aangeven.
          Je kunt ook bij Joop kijken wat b.v. zich een historicus noemende Van der Horst daar te berde brengt.
          Als het hem niet aanstaat is zijn argument ‘trap er niet in’.
          Probeer eens bij Telegraaf kritiek op joden of Israel naar voren te brengen.
          Joodse macht gaat door geld, politiek, en media.
          De VARA Zembla documentaire Zwijgen over Israel was zeldzaam in deze aspecten naar voren brengen.
          Dan is er nog een belangrijk aspect, wat is bij joden waarheid ?
          De ontwikkeling van het waarheidsbegrip liep van ‘waar is wat het stamhoofd zegt’, dat is nog zo bij de katholieke kerk, tot het begrip ‘absolute of toetsbare waarheid’, dat laatste begon met Galileo.
          Vaak vraag ik me af of de onzin die zionisten en hun aanhang naar voren brengen gebaseerd is op het oude waarheidsbegrip.
          Maar het kan ook zijn dat het alleen dat is wat Chomsky vaststelt: ‘in elke samenleving is er een standaard waarheid, als die niet in aanmerking wordt genomen is er geen discussie mogelijk, behalve in een kleine kring van mensen die beter weten’.
          Het drama van nu is misschien dat de standaard waarheden van het westen, de Russen, de Chinezen en de Moslims niet veel met elkaar te maken hebben.
          Als ik figuren als Kerry, Obama, Timmerfrans, Hollande,en Verhofstadt dingen hoor zeggen schiet ik meestal in een onthutste lach.

      • ReggieRoning
        June 19, 2014 at 10:23 am

        Dank, dat klinkt aannemelijk.

  3. Aleid Blink
    June 19, 2014 at 11:44 am

    Voor veel mensen is waar wat zij geloven en hun geloof voelt als een reddingsvest in het wankele bestaan. Loslaten is te beangstigend. Ik vrees dat daar geen kruid tegen gewassen is. Maar dat betekent niet dat we beter zouden kunnen ophouden met onze kritiek op ongure politiek omdat dit toch niet zou helpen. Fatalisme is een verlengstuk van het kwade.

  4. June 20, 2014 at 5:43 pm

    Misschien kan iemand hier mij uitleggen met wie ik hier te maken heb. Wat ik nu allemaal lees is zeer sterk anti-Israël, zeer sterk antizionistisch. Is het ook antisemitisch? Wordt de joden ook een eigen land ontzegd?

  5. Aleid Blink
    June 21, 2014 at 12:18 pm

    pvanlenth, Wat u hier vindt is anti-zionistische politiek, de bezettings- en oorlogspolitiek die in Israël regeert. Dit wordt wel antisemitisch genoemd, maar de mensen in Israël die deze politiek net zo hard bestrijden als ik, lachen daarom. Zij worden voor verraders uitgemaakt.

    Dè joden bestaan niet, want dan zou het om een eenheid gaan en die is er net zomin als onder zoiets als dè christenen en dè moslims. Er zijn vele joden die helemaal geen eigen land willen hebben. De zionisten hebben de ogen laten vallen op een gebied waar al sinds jaren her andere mensen leven, werken en sterven. Dat ga je dan toch niet afpakken op grond van een mythe? Met die aanspraak hebben ze daar waar christenen, joden en moslims vredig samenleefden, haat gezaaid en dat gaat nu al een eeuw door. Lees hierover. Er zijn vele boeken over verschenen. Dan weet u ook waarom veel mensen niet geloven wat daarin staat, Het is allemaal interessante kost, die natuurlijk vraagt om een kritische instelling.

Comments are closed.