Israël heeft een nieuwe president

reuven_rivlin

 

Reuven Rivlin, de nieuwe president van Israël, die in juli president Peres zal opvolgen (foto: WikiPedia)

Zeven jaar geleden versloeg Shimon Peres de rechtse hardliner Reuven Rivlin bij de Israëlische presidentsverkiezingen. Vandaag is Rivlin tot president gekozen. Tot onvrede van premier Netanyahu, die zelfs pogingen deed Elie Wiesel, het wandelende reclamebord van de holocaustindustrie, over te halen die functie te komen bekleden. En Wiesel is een Amerikaan, geen Israëliër. Je kunt dus rustig stellen dat meer dan 100 jaar kolonisatie en 66 jaar onderdrukking niet hebben geleid tot een arsenaal aan bekwame politici. Technologisch lijkt het wel goed te zitten, ook al is het niet altijd duidelijk wat er nu zelf is ontwikkeld en wat “geïmporteerde” kennis is, en financieel heeft men (de elite dan) ook niet te klagen, gezien het aantal miljonairs en miljardairs dat maar blijft stijgen, maar politiek is het nog steeds een ramp.

Ook al zijn Reuven Rivlin en Benjamin Netanyahu beiden lid van de rechtse Likoedpartij, ze zitten duidelijk niet op een lijn. Het is onwaarschijnlijk dat Rivli net als Shimon Peres gebruikt kan worden om Israël een imago van tolerantie en vredelievendheid te geven, zodat men ongestoord kan doorgaan met de etnische zuivering van de Palestijnen. Rivlin is een voorstander van een groot Israël, maar beschouwt zichzelf niet als een racist. Hij zou de Palestijnen nog liever gelijke rechten geven dan dat hij het land zou moeten verdelen.

De functie van president in Israël is vooralsnog grotendeels ceremonieel, hoewel er gewerkt wordt aan een ander staatsbestel, waarbij de president zich als een echte baas kan gedragen en zich nog minder hoeft aan te trekken van gerechtshoven en de wil van het volk. Een andere optie is het afschaffen van het ambt, maar gezien de tomeloze ambitie van joodse egotrippers in het kleine land, verwacht ik dat dat op veel weerstand zal stuiten. Als men na duizenden jaren nog blijft zaniken over koning David en koning Salomo kun je er zeker van zijn dat die positie door menigeen wordt begeerd. En zeker in het geval van een revival van Salomo is dat goed te combineren met seksuele escapades. Een win-winsituatie zoals men zegt.  Gezien het grote aantal Israëlische politici dat betrokken is bij allerlei schandalen, financieel, seksueel of anders, ligt het voor de hand te voorspellen dat het wachten is op een Israëlische Berlusconi.

Maar we moeten niet te vroeg juichen. Eerst maar eens zien waar Rivlin mee komt. Dimi Reider van +972 kan wel zeggen dat Peres tijdens al zijn jaren als premier en zeven jaar als president niets voor elkaar heeft gekregen met betrekking tot een twee-statenoplossing, waar Peres “de grootste voorstander op aarde” van was, maar in het verleden hebben presidenten toch nog wel eens voor opschudding kunnen zorgen. Akiva Eldar noemt in een mooie analyse een aantal presidenten die zich actief en soms met succes bemoeid hebben met de Israëlische politiek. Eldar kent Rivlin persoonlijk, maar ze raakten ooit gebrouilleerd toen Eldar een kritische opmerking over de man had gemaakt.

In 2012 zei Rivlin nog:

Zelfs in het 64-ste jaar van onafhankelijkheid herinneren we ons dat wij een generatie van kolonisten waren – en dat we nog steeds een generatie van kolonisten zijn.

Het beeld dat Eldar schetst komt het meest overeen met de realiteit van de afgelopen decennia. Waar mensen als Netanyahu bang voor zijn is dat met Rivlin het ware gezicht van het zionisme getoond wordt. Er is niet langer een schaamlap aanwezig in de persoon van een Rabin of een Peres (of de afgehaakte Wiesel) die de internationale gemeenschap kan blijven bedotten. “We moeten ons geloof trouw blijven dat het gehele land van Israël ons toebehoort“, is een ander duidelijk statement van de nieuwe president.

Ondertussen wordt er koortsachtig gewerkt aan allerlei wetgeving die het joodse karakter van de staat in een Basiswet moet vastleggen; die de bezetting ontkent en daarmee zelfs de officieel illegale outposts (kampementen, kiemen van nederzettingen) op de Westelijke Jordaanoever legaliseert; die het de rechter mogelijk maakt amnestie voor Palestijnse gevangenen te blokkeren; die…

Gooi alle bovenstaande elementen in het grote vat dat Israël heet, geen bodemloos vat, doch een vat zonder grenzen, een vat waar het internationaal recht geen vat op heeft. Even goed roeren, de giftige dampen komen omhoog en belemmeren elke rationele hersenfunctie. En niemand durft nog in de buurt te komen, uit angst ook aangetast te worden.

Engelbert Luitsz

5 comments for “Israël heeft een nieuwe president

  1. June 10, 2014 at 8:53 pm

    Het gaat er vandaag vooral om of de waardigheid van de symbolische functie van president veilig gesteld kan worden. De tiende president van Israël, veel te vertellen heeft hij niet en het is gedaan met de leiders van de tijd van de oprichting van Israël maar hoe waardig kan de functie zijn.
    Rivlin begint al met een vijandschap met Netanyahu en jawel, hoe sappig wil je het hebben, ook met Sara Netanyahu (nee, niet uit de Story maar Le Monde).

    • Aleid Blink
      June 11, 2014 at 5:02 pm

      Wat is eigenlijk de waarde van die symbolische functie als uit jouw naam verscheidene, voor iedereen zeer waardevolle internationale wetten geschonden worden? Als uit jouw naam de waardigheid van de bewoners van het gebied dat je op jouw naam wilt zetten, continue door de staat waarvan jij de vertegenwoordiger bent, geschonden wordt?

      Is het niet tekenend voor deze staat dat het er vandaag gaat om het veiligstellen van de presidentsfunctie i.p.v. om het veiligstellen van alle mensen die daarvan afhankelijk zijn.

      Was deze Sara, vrouw van Netanyahu indertijd niet al oorzaak van de beschuldiging aan zijn adres van fraude? Het lijkt er sterk op dat de waardigheid van de functie van premier van deze staat de afgelopen jaren ook aardig aangetast is. En dan te bedenken dat ieder volk de leiders krijgt die het verdient.

  2. jefcooper
    June 11, 2014 at 3:32 pm

    Omdat Israel inderdaad een democratie is is er dus ook Kollektivschuld. Ondanks Hitler’s dictatorschap werd die Kollektivschuld Duitsers opgelegd.

  3. Aleid Blink
    June 11, 2014 at 5:09 pm

    Als de de president zich als een echte baas kan gedragen en zich nog minder hoeft aan te trekken van gerechtshoven en de wil van het volk, is Israël geen democratie meer maar een autocratie.

Comments are closed.