Bezetting of nederzetting: wat is erger?

vliegveld_gaza

Ruïnes van het vliegveld van Gaza, dat in 2001 door Israël met bulldozers en bommen werd vernietigd.

Hoe kies je een onderwerp voor een stukje, wanneer er zoveel gebeurt dat je per dag wel tien artikelen kan schrijven over de Israëlische misdaden? Journalisten als Richard Silverstein, Gideon Levy of Amira Hass zijn dan altijd een goed vertrekpunt. Wanneer je de berichten uit de Westelijke Jordaanoever of de Gazastrook bijna live volgt via de sociale media gaat het je al snel duizelen. Moet je er het ergste uithalen of juist het meest exemplarische? Moet je de gevoelens van de Palestijnen verwoorden of moet je je juist uitspreken tegen de zionisten?

Vanmorgen overleed Ehad Salem, een visser uit de Gazastrook die twee weken geleden in zijn buik werd geschoten door de Israëlische marine toen hij met zijn boot op zee was. Het beschieten van vissersboten komt veelvuldig voor en daarbij vallen nogal eens slachtoffers. Miko Peled vertelt in zijn boek The General’s Son hoe hij van een soldaat te horen kreeg hoe men met Palestijnse vissers omging. De opvarenden van een vissersboot werden gedwongen in het water te springen en werden net zolang onder schot gehouden tot ze verdronken waren. Honderden van dit soort gruwelijke verhalen zijn opgetekend en zullen hopelijk ooit leiden tot een veroordeling van de verantwoordelijken.

Zowel de bevolking van Israël als de enorme aanhang van het zionisme in het buitenland blijft echter zwijgen. De columniste van de krant Haaretz, Tal Niv, zelf opgegroeid op een kibboets in de Jordaanvallei, wond er geen doekjes om met haar artikel: Waarom alle Israëli’s lafbekken zijn. Vandaag schreef Gideon Levy in dezelfde sfeer over hoe “elke fatsoenlijke burger, zowel in Israël als elders in de wereld, zich uit moet spreken” over de gruwelen van de bezetting (“De gruwelen van de bezetting zijn veel erger dan de nederzettingen“).

Levy betoogt dat al dat gepraat over nog meer woningen die in bezet gebied gebouwd worden alleen maar afleidt van de kern van de zaak: de bezetting. Volgens hem (en velen met hem) is het al lang niet meer mogelijk die nederzettingen ongedaan te maken. Waar de internationale gemeenschap zich op moet richten zijn de onmenselijke gevolgen van de bezetting. Die vormen het concrete punt waar Israël op aangevallen kan worden en waar ze geen antwoord op kunnen bedenken, behalve dan iedere Palestijn vanaf de geboorte proberen weg te zetten als een terrorist. Die insteek wordt gelukkig door steeds meer landen en organisaties weggelachen. Levy:

Daarom moet de internationale oppositie zich niet richten op de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, doch op de manier waarop deze geleid worden. De internationale gemeenschap moet zich richten op het feit dat er hier twee volken zijn, eentje met alle rechten en eentje zonder enig recht, behalve dan het recht onderdrukt te worden. Stop met het veroordelen van Israël voor elk nieuw appartement, voor elke nieuwe caravan. Israël moet veroordeeld en bestraft worden vanwege het onverdraaglijke leven onder bezetting, vanwege het feit dat een land dat claimt tot de verlichte naties te behoren een compleet volk mishandelt, dag en nacht.

Daar moet men het over hebben, over het lot van de vissers, de kinderen, de gescheiden families, de onmogelijkheid normaal op te groeien, een normaal leven te leiden. Over de willekeurige arrestaties en de soldaten die uit verveling op Palestijnen schieten. Men moet het hebben over “de gruwelen van de bezetting“.

Zoals bijna altijd bij Gideon Levy is het een krachtige veroordeling van het Israël van na 1967. De nederzettingen vormen “de grootste zionistische onderneming sinds het ontstaan van Israël”. Maar daar zit meteen ook de mogelijke kritiek op zijn column. Door Israël en de bezetting te behandelen als twee zaken die niet noodzakelijkerwijs samengaan, verlies je uit het oog dat de nederzettingen, de bezettingspolitiek en de etnische zuivering integraal onderdeel uitmaken van de zionistische ideologie. Uit de manier waarop de Israëlische politiek zich heeft ontwikkeld gedurende de afgelopen 66 jaar kun je niet opmaken dat er ooit behoefte was aan een fatsoenlijke samenleving voor alle inwoners van het land. Het verschil tussen links en rechts in Israël is alleen dat links zich verstopt achter leugens en rechts de waarheid spreekt.

Een van de  - emotioneel – meest aansprekende illustraties van hoe de zionisten hun expansiepolitiek proberen te verkopen als moreel aanvaardbaar, vinden we bij Abba Eban. Eban was minister van Buitenlandse Zaken in 1967, maar werd en wordt nog steeds algemeen beschouwd als een gematigde politicus, een “duif” in het jargon. Eban noemde de wapenstilstandsgrens van 1949 een “Auswitzgrens“, met andere woorden: onaanvaardbaar. Met die grens hadden de zionisten alweer veel meer land in bezit genomen dan was vastgelegd in het beruchte verdeelplan van de Verenigde Naties. De uitspraak van Eban laat dan ook geen misverstand bestaan over de ware bedoelingen van de zionisten. Het vaak gehoorde argument van de Israëlapologeten dat de zionisten akkoord gingen met het verdeelplan en dat iedereen in vrede had kunnen leven als de Arabieren dat ook hadden gedaan, wordt met de uitspraak van deze “duif” van tafel geveegd. Let wel, Eban verdedigt daarmee niet alleen de uitbreiding van 1949, maar ook die van 1967!

Een racist bestraffen vanwege een racistische uitspraak maakt zo iemand nog niet minder racistisch. Wat je wilt bereiken is dat de redenen voor racistisch gedrag worden weggenomen, dat is duizend keer beter dan straffen. En dat bereik je door middel van opvoeding, onderwijs en dialoog. Pas indien de internationale gemeenschap zich durft uit te spreken over de diepere oorzaken van alles wat in het Midden-Oosten is gebeurd sinds de komst van de zionisten, zullen we een zinvol debat kunnen voeren. Zowel het grote zionistische project van de nederzettingen als de gruwel van de bezetting moet gezien worden als een symptoom van een zieke ideologie. Een volstrekt onafhankelijke, internationale commissie zou moeten bepalen wat precies de rol is van het huidige Israël binnen de context van de westerse democratieën. Want ook hier geldt dat het onverstandig is de slager zijn eigen vlees te laten keuren.

Engelbert Luitsz

28 comments for “Bezetting of nederzetting: wat is erger?

  1. likoednederland
    June 8, 2014 at 4:38 pm

    [Bericht verwijderd wegens trolling. U heeft deze tekst al eerder op mijn site geplakt en 1x is meer dan voldoende.]

    • jefcooper
      June 8, 2014 at 6:53 pm

      Het is dom zionistische propaganda te verwijderen.
      Bij VS of Britse arrestaties wordt gewaarschuwd ‘anything you say may be used against you’.

    • likoednederland
      June 9, 2014 at 1:09 pm

      Ja, de waarheid is lastig te verdragen.

  2. Aleid Blink
    June 8, 2014 at 5:33 pm

    Likoed is een van de partijen die de bezetting in stand houden en er alles aan doet de gruwelijke kanten ervan te verbergen. Heel onbegrijpelijk, als we beseffen dat dit de manier was waarop bezetters in het verleden ook gehandeld hebben en het voor elkaar hebben weten te krijgen dat de bevolking waar zij uit voort kwamen, van niets wisten of wilden/durfden weten.

    Het doel van een bezetting is niet alleen bezit over het land te krijgen, maar onvermijdelijk ook de bevolking ervan klein te houden. Het is onbegrijpelijk dat deze mensen niets van de geschiedenis hebben geleerd. Want dan zouden ze weten dat dit tot nu toe nog nooit volledig is gelukt. Wat wel lukte was uitroeiing van de bevolking, maar daarvoor wordt eens de rekening gepresenteerd.

    Een bezetting is inderdaad het product van een zieke ideologie en wie anders beweert, zal met goede argumenten moeten komen, maar kan zich niet meer verschuilen achter niet weten.

    • likoednederland
      June 9, 2014 at 1:09 pm

      Als ze geen ‘bezetting’ willen (in uw terminologie(, waarom hebben de Arabieren dan de tweestatenoplossing al 14 keer afgewezen in de laatste tachtig jaar?
      Omdat ze het nog erger vinden om een Joodse staat te accepteren!

      • jefcooper
        June 9, 2014 at 6:42 pm

        Kunnen die 14 voorstellen even gespecificeerd worden ?
        Wat is er mis met het Arabische Liga voorstel van 2002, als ik me goed herinner ?

        • likoednederland
          June 10, 2014 at 12:13 pm

          Staan op onze site:
          http://likud.nl/2011/10/de-geschiedenis-van-israel/

          Maar u heeft toch zelf ook wel gelezen dat Abbas weigert om ooit een Joodse staat te accepteren? Zelfbeschikking voor Arabieren, dan ook voor Joden toch? Nee, de basisvoorwaarde voor vrede die de Arabieren al 80 jaar afwijzen.

          • Aleid Blink
            June 10, 2014 at 1:23 pm

            Dat is zo’n leuk woordspelletje waarmee mensen een rad voor de ogen wordt gedraaid. Een joodse staat is net zoiets als een uitsluitend christelijke of islamitische staat. Daarin is dus geen of alleen een zeer ondergeschikte plaats voor andersgelovigen, i.c. de Palestijnen, ofwel de oorspronkelijke bewoners. Dit is wat de Palestijn Abbas terecht weigert te accepteren.

            Uitsluiting, dat is waar de hang naar die joodse staat om draait.

          • June 10, 2014 at 2:00 pm

            Als de erkenning van een joodse staat de basisvoorwaarde voor vrede is, waarom werd dat dan niet geëist van Egypte en Jordanië, maar wel van de Palestijnen?
            En waarom komen ze daar nu pas mee, nu de Palestijnen keer op keer hebben toegegeven aan zionistische wensen? En wat als ze dat zouden doen? Is dan de volgende stap dat ze verplicht worden een met herpes geïnfecteerde rabbijn aan de piemels van hun baby’s te laten zuigen? Of dat ze hun prille dochtertjes aan de joodse Taliban moeten schenken? Want anders kan er geen vrede zijn.

  3. Aleid Blink
    June 8, 2014 at 5:37 pm

    Er kwam zojuist een bericht binnen van Gush Shalom met het verzoek deze petitie te tekenen: http://www.avaaz.org/en/petition/The_Government_of_Israel_Abollish_Administrative_Detention_and_bring_those_detained_now_to_justice/?cBOFaab

    Commentaar hierbij lijkt me niet nodig.

    • likoednederland
      June 12, 2014 at 11:36 am

      @Blink

      Wat een onzin. Er zijn 18 officieel christelijke staten.
      Er zijn ook 26 officieel islamitische staten (vaak met geen burgerrechten voor minderheden als Koerden en christenen).

      Ook de Palestijnse gebieden hebben al een grondwet waarin staat dat de islam de officiele religie is en dat de islamitische sharia de basis voor het rechtssysteem vormt – wat dus minder rechten voor niet-moslims inhoudt.

      @Luitsz

      Egypte en Jordanie streven niet naar de vernietiging van Israel. Fatah heeft dat nog steeds wel in haar Handvest staan.
      Vrede moet beeindigng van het conflict betekenen, daar bleek Abbas niet toe bereid.
      http://likud.nl/2014/03/mahmoud-abbas-zegt-nee-tegen-obama-geen-vrede-met-israel/

      Omdat wij feitelijke beantwoording belangrijk vinden, negeren we de antisemitische uitspraak.

      • June 12, 2014 at 11:56 am

        De enige antisemieten zijn de zionisten zelf en hun maatjes de evangelische christenen. Aangezien ik het ook liever feitelijk houd zal ik niet op de rest van de onzin reageren.

      • Aleid Blink
        June 13, 2014 at 6:06 pm

        In, Welke staten heeft u voor ogen? Laten we het erbij houden dat Europa geen specifiek christelijke staten zijn en ik zou echt niet weten war wel. Als het dan moet gaan over islamitische staten. Wil Israël zich daarmee identificeren? Dat begint er sterk op te lijken.

  4. Roos
    June 8, 2014 at 6:04 pm

    Ik sprak Fatima die me vertelde dat men niet meer kan werken in de naaste omgeving van hun dorp, de gebieden die Israel als onderdeel ziet van haar veiligheidsmaatregelen. Ze vertelde me hoe er altijd olijven uit het veld en olijfolie uit de pers aanwezig was geweest in hun huis, genoeg tot een nieuw oogstseizoen en hoe vernederd het voor haar was geweest dat ze het eerst haar eigen olijfolie had moeten kopen. Banaal misschien maar wij westerlingen hebben echt geen idee.

  5. Aleid Blink
    June 8, 2014 at 6:29 pm

    Waar haalt u het idee dat ‘wij westerlingen’ geen idee hebben. Wij zijn niet een pot nat en ook niet stom. Ik heb twee jaar onder de Palestijnen gewoond en ken deze problemen maar al te goed. Fatima is niet de enige die hiermee kennis maakt.

    Maar vertel eerst eens hoe het Palestijnse dorp van Fatima heet en waar het precies ligt? Ik heb nl. een sterk vermoeden dat Fatima een Israëlisch Palestijnse is die deze veiligheidsmaatregelen logischerwijs anders ervaart dan de Palestijnen die onder het juk van de bezetting leven en tegen wie die zgn. veiligheidsmaatregelen gericht zijn.

    Zo kunt u mensen bedotten, door belangrijke onderdelen van zo’n verhaal achter te houden.

  6. Roos
    June 8, 2014 at 8:06 pm

    Veel westerlingen zijn behoorlijk stom als het gaat om het oordelen over bezette gebieden of oorlogsgebieden waar ze zelf nog nooit geweest zijn en waarvan ze de informatie halen uit oude schoolboeken of erger nog , in het geval van het Midden Oosten, uit de bijbel.
    Ik probeer zo min mogelijk te oordelen wat het Midden Oosten aangaat maar moeilijk is het. Het is te ver in mijn wereld om te kunnen oordelen welke informatie ik voor waar aan moet nemen en welke niet. In ieder geval komt de informatie van Fatima me bedroevend echt over, ik geloof haar in zoverre dat ik begrijp dat ze haar waarheid met recht voor de waarheid houdt maar altijd probeer ik een beetje afstand te houden voor het totaaloverzicht, wat me vaak moeilijk valt.
    De verhalen van Fatima geuren heerlijk, ze vertelt van de mandarijnen- en abrikozenboom op de binnenplaats, ik weet hoe de kamer eruitziet waarin zij is geboren. Ik ken het leed van Aboes die zijn bidkleedje niet meer afkomt, van Daiir die aan de drank is. Fatima vertelt me van de zonen en kleinzonen uit haar dorp die niet meer thuis in de olijfolie hun brood kunnen verdienen maar nu ergens in de Golfstaten werken.
    Nou ja, jou hoef ik niets te vertellen, je hebt er twee jaar gewoond maar ik erger me wezenloos aan mensen die op fora als deze wel eens even komen vertellen hoe de toestand in het Midden Oosten in elkaar steekt aan de hand van hap-snap krantenartikelen of wie het hardste roept in de media.

    • June 9, 2014 at 12:05 am

      Veel westerlingen, oosterlingen, noorderlingen en zuiderlingen zijn behoorlijk stom als het gaat om wat dan ook. Wat wil je met die dooddoener zeggen?
      Het is een ingeburgerde misvatting te denken dat mensen in een oorlogsgebied beter weten wat daar speelt dan mensen die er van grote afstand naar kijken. Het tegendeel is waar. Kortom, ik begrijp niet goed wat je nu eigenlijk wilt zeggen. Je pretendeert neutraal te zijn in een asymmetrische situatie? Dat is altijd de kant van de onderdrukker kiezen.

      • Roos
        June 9, 2014 at 7:43 am

        Ware mijn streven neutraliteit dan zou ik me er niet mee bemoeien. Het gaat me juist heel erg aan niet in de laatste plaats omdat ik mensen spreek met persoonlijke ervaringen.

        • Aleid Blink
          June 9, 2014 at 9:27 am

          Maar spreek dan vanuit uzelf en niet in termen van wij westerlingen en stom, want dat is pas echt stom. Bovendien spreekt u daar mee een oordeel uit terwijl u beweert dat niet te willen doen. Daarmee maakt u uzelf ongeloofwaardig.

          het merendeel van de mensen die op die fora spreken zijn hebben zich op allerlei manieren verdiept en zijn vaak ook nog ervaringdeskundig. Zij moeten wel, want zij moeten daar ook veel moeilijke en moeizame vragen beantwoorden. En er is en wordt zeer veel overgeschreven, m.n. door joodse Israëliërs die de oorlogspolitiek van hun land verafschuwen.

          Niet willen oordelen over zaken waar u niets van weet is verstandig, maar doe dat dan ook niet. Wat die persoonlijke verhalen betreft, doorgrondt tenminste die verhalen. Vraag verder naar achtergronden en leer luisteren naar wat niet gezegd wordt, want dat is altijd meer dan u denkt.

          U schrijft niets over het waarom van Amina’s dramatische levensomstandigheden. Waarom komt haar vader niet meer van zijn bidkleedje af? Waarom is een van haar zoons aan de drank geraakt, in welke omstandigheden: was hij werkeloos en lukte het hem niet een visum te krijgen om elders werk te zoeken zoals zijn broers. Waarom zijn die naar Qatar gegaan en waarom zitten zoveel mannen daar zonder werk. Hebben zij geld om te trouwen en voor de bruiloft. U zult zien dat de bezetting achter dit alles
          zit en hoe diep die in leven en ziel ingrijpt. Hoe kunt u dan niet oordelen?

          Dat een Oosterse binnenplaats heerlijk kan geuren, is waar. Jasmijn groeit dar als klimop tegen de muren en de geur van een bloeiende citrusboom, meestal een citroen is ook niet te versmaden. Maar vergeet de romantiek.

  7. Aleid Blink
    June 9, 2014 at 1:19 pm

    Roos, Ik heb nog allerlei vragen die u uzelf ook wel eens zou mogen stellen. Waarom ontneemt u Fatima haar Palestijnse identiteit? Waar heeft u haar ontmoet? Is zij soms de huishoudelijke hulp bij uw familie die woont in een van de nederzettingen tussen Jeruzalem en Betlehem, als bv. Beit Jala, of tussen Jeruzalem en Ramallah? – U zult vast ontkennen dat deze nederzettingen illegaal zijn -. Duidelijk is dat wat u eufemistische veiligheidsmaatregelen noemt, die verdomde muur is die dwars door Palestijnse woongebieden en boomgaarden loopt, waardoor deze voor Fatima onbereikbaar zijn geworden en zij nu olijfolie moet kopen. Olijfolie uit de winkel is erg duur en de mensen zijn arm. Voor de afgepakte boomgaarden en andere land- of tuinbouwgronden hebben zij geen redelijke compensatie gekregen. Dit houdt in dat de cultiveerders van de grond door de Israëlische regering simpelweg bestolen zijn.

    Ik stel me voor dat Fatima, omdat voor de mannen vaak geen werk is, de kost moet verdienen en huishoudelijk werk doet, zoals veel Palestijnen in die illegale nederzettingen. Natuurlijk zal zij u niet in direct bewoordingen vertellen wat die muur werkelijk voor haar betekent, want zij is bang het werk, waarmee zij haar grote gezin moet voeden, kwijt te raken. En u staat als gast van uw familie daar, natuurlijk ook niet open voor die werkelijkheid. Voor u hen het een idyllische plek waar de huizen veel goedkoper zijn dan elders in Israël. Het is dan makkelijk om te geloven wat de politiek je voorspiegelt.

    Als die muur uitsluitend voor de veiligheid van Israël is gebouwd, waarom ligt hij dan voor een fors deel op Palestijnse grond, dwars door woongebieden en boomgaarden?

    Wat voor werk doen haar zonen en kleinzonen daar ‘ergens in de Golfstaten’ en hoe is hun leven daar? Allemaal vragen die bij mij rijzen als ik zo’n verhaal hoor en waar ik vaak naar gevraagd heb. Wat let u om dat ook te doen als u zo geïnteresseerd bent in de ervaringen van mensen?

    • Roos
      June 9, 2014 at 2:27 pm

      Wat een prachtige reactie en wat een betrokkenheid naar de medemens toe spreekt eruit, die voorbij het sensationele gaat . Ik was helemaal vergeten hoe meedogend mensen konden zijn, ook als het gaat om mensen die zij niet kennen maar slechts van horen zeggen, waarbij het niet gaat om klein leed maar aantasting van de menselijkheid zelf. Dat aan te durven voelen.
      Israel is erin geslaagd de Palestijnse zaak te ontmoedigen of daar waar het juist ongewensd is haar op te laaien. Ze heeft van de Palestijnse zaak een verzameling van procedure’s en tijdschema’s gemaakt die alleen door de zwakste schakel in het conflict gerespecteerd moeten worden.
      Wat blijft er over voor de balling behalve de liefde op afstand? Wat blijft er voor hem over behalve dat hij zich kan vastklampen aan een lied of gedicht, hoe lachwekkend dat ook is?
      En wat te zeggen van hele generaties die in ballingschap geboren zijn en zelfs niet het weinige van Palestina weten dan de generatie van Fatima er nog van weet.
      Langdurige bezettingen hebben generaties Israeli’s voortgebracht die hier zijn geboren en geen ander vaderland kennen dan Israel. En tegelijkertijd heeft diezelfde bezetting generaties Palestijnen voortgebracht voor wie Palestina een vreemd land is, die hun vaderland alleen kennen uit verhalen en nieuwsberichten. Generaties die elk steegje kennen maar toch niets van hun eigen land weten.

  8. Aleid Blink
    June 9, 2014 at 4:34 pm

    Wat wilt u eigenlijk met dit gefilosofeer? Verlicht het de vernedering van al die Palestijnen die hun olijven en -olie moeten kopen i.p.v. zelf oogsten, die geen zatar, een veel gebruikt kruid meer in de heuvels zoeken, omdat die tot militair gebied zijn verklaard, of die ze dagelijks bij checkpoints moeten ondergaan? Allemaal vanwege zogenaamde veiligheidsmaatregelen? Wat is veiligheid als je die alleen zelf opeist?

    U lijkt vooral bezig te zijn met wat anderen niet weten. alsof u het allemaal wel weet. Kom eens terug op naar de aarde! Dit artikel gaat over de bezetting. Die samenleving is, net als in Israël en door de bezettingspolitiek van deze staat, volledig gepolitiseerd. Gelukkig eisen liefde en mededogen hun eigen ruimte waardoor die ondanks alles blijven bestaan.

    • jefcooper
      June 9, 2014 at 6:47 pm

      Waar dit gezever over gaat is me ook compleet onduidelijk.
      In 1948 werden de Palestijnen verdreven van hun land door zionisten.
      Sinds 1967 systematisch steeds meer.
      Van de nu levende Duitsers kan ook niemand iets worden verweten, toch gaat dat steeds door.

      • Roos
        June 9, 2014 at 9:47 pm

        Het gaat er om wat bezetting wat mensen doet. Generaties zijn verstoten van een plaats waarvan ze zich de kleuren, geluiden en geuren nog herinneren, een eerste plaats die hen toebehoort, een plaats waaraan ze kunnen denken in hun fictieve ballingsoord.
        Ze hebben niet eens een bed om zich te herinneren. Een bed wat ze konden bewateren, waarom ze hun pop konden laten liggen, waarop ze sprongen als ze sprongen als hun ouders er niet waren, waarop ze kussengevechten hielden en niet meer bijkwamen van het lachen. Allemaal voorbij.
        De langdurige bezetting heeft de Palestijnen tot generaties gemaakt die een onbekende geliefde moeten aanbidden; ver weg, gecompliceerd, omringd door bewakers, muren, kernkoppen, angst…

        Toe maar, bagatelliseer het maar, noem nog maar een paar jaartallen uit de krant, wat namen uit geschiedenisboeken, ieder heeft zijn eigen leven te verantwoorden, ik ga niet over jullie statistische spinsels.

        • Roos
          June 9, 2014 at 10:10 pm

          Ik heb even getwijfeld of ik het zou posten, de tekst van Fatima, alles wordt hier immers belachelijk gemaakt. Toch doe ik het omdat het van een grote wijsheid getuigt. Al werd er maar een woordje van begrepen, zegt Fatima, dan zou mijn strijd al wat draaglijker zijn.

          .

          Mijn voeten stappen het pad wat ik ben
          geboren van taal, versierd met het maanlicht
          van oude volken en een onmogelijke vrede
          bewakers lopen door de wijk, obsessie
          van de byzantijnen, zwaarte van de tijd.

          Ik ben mijn taal, dit is mijn taal
          Mijn worden is mijn lichaam, het timbre
          ik ben wat ik spreek met woorden
          waar mijn lichaam aansluit
          bij de eeuwigheid van de woestijn

          Geen land dat me draagt, alleen woorden
          mijn taal, een ketting van de sterren om mijn nek
          van mijn dierbaren die emigreerden
          zij namen hun sombere weiden
          het verwoeste hart ging met hen

          .

  9. Aleid Blink
    June 10, 2014 at 8:48 am

    Prachtig gedicht dat een betere inleiding had verdiend dan uw mystificerende opmerking dat “Palestijnse kinderen geen kinderen zijn van een bestaand land maar kinderen van een idee.
    Een idee waar iedereen maar mee aan de haal gaat,” die nu pas begrijpelijk wordt.

  10. Egbert Talens, Zutphen
    June 11, 2014 at 5:25 pm

    Alle retoriek van de kant van dít Israel ten spijt, de twee-staten-constructie die met VN-AV-resolutie 181-II werd aanbevolen, werd door het Joodse Agentschap níet geaccepteerd, maar ‘geaccepteerd’. Want lipservice verlenen, is niets anders dan met gladde bewoordingen je wáre intenties (als politicus) te verbloemen. De vraag van Engelbert, hierboven — waarom van Egyptische en Jordaanse kant géén erkenning van Israel als Jóódse staat werd geëist, terwijl dit wél van de Palestijnen wordt verlangd — is een vertekening van waar het de politieke zionisten écht om te doen is: geen millimeter grondgebied tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee opgeven. Immers speelt dit punt niet mee, als het om Israels betrekkingen met Egypte en Jordanië gaat. Eigenlijk gingen de politiek-zionistische verlangens, m.b.t. hun project ‘der Judenstaat’, heel wat verder, dan wat nu min of meer als het grondgebied van Eretz Yisra’eel wordt gezien, ofschoon je nooit zeker weet waar de exacte grens ligt bij dit project. Het is geenszins toevallig dat van Israelische zijde nog nooit een grens is vastgelegd, wat dit betreft.

    In een reactie van Likoed Nederland bij deze column, wordt gezegd dat de waarheid lastig te verdragen is (9 juni, 1:09 pm). Zelf hanteer ik zo goed als nooit het begrip (de) waarheid. Ik wil hier een vraag opvoeren, al weer als een experiment, waarbij het niet zozeer een geval van ‘de waarheid’ betreft, maar een gedocumenteerde feitelijkheid. Eerst een inleiding tot mijn vraag. Vaak, en nog steeds, wordt beweerd, dat als de Palestijnen met Israel op basis van 181-II hadden onderhandeld, er al lang een oplossing zou zijn gevonden. Dat door ‘Israel’ zo’n door Palestijnen gezochte toenadering hooghartig werd afgewezen, wordt daarbij over het hoofd gezien; laten we zeggen as an incovenient truth. Vraag: wanneer en waar deed zich deze gedocumenteerde feitelijkheid voor? Eigenlijk komt Likoed Nederland als eerste in aanmerking, met het antwoord over de brug te komen…

  11. Aleid Blink
    June 13, 2014 at 5:59 pm

    Kom op Likoed Nederland, wees eens eerlijk en noem alle Palestijnse pogingen tot toenadering die door Israël zijn afgewezen. Of is uw geheugen of wens de werkelijkheid zo beperkt? Dan zal ik u die eerste keer voor spellen.

    Op 11 december 1948 is door de VN de PCC (Palestine Reconciliation Commission) in het leven geroepen i.v.m het feit dat Israël de terugkeer frustreerde van de in dat jaar voor het zionistische geweld gevluchte Palestijnen. Israël dreigde eerst dat het niet met deze commissie zou samenwerken als het niet het VN-lidmaatschap zou krijgen, maar dankzij grote druk vanuit de VS ondertekende het uiteindelijk op 19 mei 1949 het VN-protocol.

    De besprekingen veranderden echter niets aan de Israëlische stellingname over de terugkeer van de vluchtelingen. In de studies over deze gebeurtenis wordt vrijwel uitsluitend gesproken over onderhandelingen tussen Israël en Arabische staten, Dat er een groep gedelegeerden van het Ramallah Congres voor Vluchtelingen aanwezig was met wie ook gesproken werd, wordt niet genoemd, De grootste fout van Israël was dat het Israëlische hardnekkig weigerde hen als serieuze overlegpartners te beschouwen. Een houding die sindsdien nog steeds niet veranderd is.

    Over het Ramallah Congress dit:
    The delegation of the Ramallah congress insisted on the right of the refugees to return to their homes, and argued that that was the only way to guarantee peace and security in Palestine and in the Middle East. The delegation also expressed its readiness to discuss directly with Israel the question of return, compensation, and peace in Palestine. It explained to the PCC the harm and danger that would result from dispossession, neglect, and denial of the rights of the refugees, and from the perpetuation of their life in exile:
    “There is no human force that could stop the personal revenge of individual refugees against the party that sentenced them to death. It is inconceivable that the refugees should be left to die with their children in caves and deserts in Arab lands, while watching European families of various extraction living by force in the homes that they had built with their own sweat and blood, enjoying a peaceful life. Nothing could prevent these refugees from infiltrating, as individuals, and blowing up those houses over their own heads and the heads of those now living in them.” (For more details, see Simha Flapan, The Birth of Israel: Myths and Reality. New York: 1987, pp. 218 – 220).

Comments are closed.