Warm onthaal voor de paus

jezus graffiti beersheba

Voordat de vogeltjes van Sint-Franciscus de zondagsrust komen verstoren, een paar woorden over het bezoek van de paus aan Israël. Vandaag zal hij daar aankomen. Op de muur van de christelijke kerk in Be’er Sheba (of Beër Sheva, een stad in het zuiden van Israël) werden enkele dagen geleden al graffiti aangebracht door kennelijke tegenstanders van Zijne Heiligheid.

Jezus is een hoerenzoon” laat niets aan duidelijkheid te wensen over. The Times of Israel haalt een politiewoordvoerder aan die zich met name stoort aan de spelfouten in de tekst. Ik spreek geen Hebreeuws, dus dat moet ik maar aannemen. Als dat juist is vallen in ieder geval bekende schrijvers als Amos Oz of David Grossman af en moeten we het zoeken in kringen van laagopgeleide extremisten. Wellicht Russen met extreem nationalistische gevoelens, maar zonder diepgaande kennis van de cultuur die zij verdedigen?

The Times of Israel noch de Volkskrant vertelde ons wat er allemaal geschreven stond, maar bovenstaande foto ging via Twitter en Facebook de wereld rond. Aangezien ook de joodse journalist Richard Silverstein zich opwond over deze uiting van joods extremisme mag ik aannemen dat de vertaling klopt ( in het Hebreeuws heet Jezus Jesjoe (ישו) en dat zien we rechts ook staan).

Ik heb begrepen dat in sommige orthodox-joodse gezinnen het Nieuwe Testament taboe is en dat de naam Jezus niet uitgesproken mag worden. Het beeld dat die mensen van Jezus hebben is dan ook radicaal anders dan wat de christenen hebben geleerd. Zoals bij zoveel aspecten van het voortgaande “conflict” spelen opvoeding en onderwijs hier een belangrijke rol. Het is voor een deel een sociologisch-linguïstisch probleem, doordat men aan beide kanten met identieke begrippen verwijst naar radicaal verschillende betekenissen.

Een schone taak voor de Paus dus, die met zijn graad in de wijsbegeerte en zijn ervaring als docent psychologie moet smullen van deze uitdaging. Niet in alle rust, maar wel veilig. Er worden in het heilige Jeruzalem maar liefst 8000 extra politieagenten ingezet om hem te beschermen tegen de uitwassen van de drie grote monotheïstische religies.

Tot slot, Be’er Sheba was ooit Bir Es-Seba, een kleine maar belangrijke Arabische stad. In 1948 werd de stad veroverd door de zionisten die er in de loop van de tijd joden van allerlei pluimage huisvestten. Na de val van de Sovjet-Unie kwamen daar de Russische Asjkenazim bij die er het schaakspel tot belangrijke sport maakten. Maar vandaag is de paus aan zet.

Engelbert Luitsz

15 comments for “Warm onthaal voor de paus

  1. Aleid Blink
    May 25, 2014 at 1:02 pm

    Als je de naam ziet, Bir-Es-Seba – Bron van Saba, weet je meteen waarom deze stad is ingenomen door zionisten. Een bron in de woestijn. Ondertussen mogen de daar in die streek levende bedoeïenen er niet langer hun aloude levenswijze niet voortzetten en worden zij naar plaatsen getransplanteerd waar zij het moeten hebben van reguliere banen die er niet zijn, waardoor zij tot armoede veroordeeld zijn. Ook dit zal die Europese ashkenazen een rotzorg zijn. Lekker volkje.

  2. joost tibosch sr
    May 25, 2014 at 2:09 pm

    Franciscus heeft geen ander verhaal dan het overbekende verhaal van de overtuigde jood Jesjoea over de Samaritaan. Samaritanen woonden toen tussen joden in tussen Judea en Galilea, werden door joden gemeden en geminacht (en vv). Die Samaritaan uit Jezus’verhaal bracht het er beter af dan de “beste” joden toen, priesters op weg naar de tempel. Hij liet een inelkaar geslagen jood niet links liggen, zette hem op zijn ezel en liet hem goed verzorgen.
    Joden ergerden zich toen aan dat verhaal van de jood Jezus. Nu in een tijd van Joden en Palestijnen (en christenen) zal men zich wel weer aan dit verhaal ergeren. Maar wie weet?

    • Aleid Blink
      May 25, 2014 at 4:51 pm

      joost tibosch, Ik wil niet flauw doen, maar ik val om twee redenen over deze zin “Nu in een tijd van Joden en Palestijnen (en christenen) …” In de eerste plaats dat u joden met een hoofdletter schrijft, alsof het om een etnische eenheid gaat terwijl het, net als christenen, dat u met een kleine letter schrijft, een godsdienstige verzameling betreft. Duidelijkheid t.a.v. dit wezenlijke verschil èn waarheid – etnisch/niet-etnisch – is belangrijk vanwege het idee dat de joden uit dat land stammen en daarom van oudsher recht zouden hebben op dit gebied, Dit berust op een misvatting met afschuwelijke gevolgen.

      Het tweede punt waar het mij om gaat is dat er staat ‘joden en Palestijnen (en christenen).’ Daardoor lijkt het of dit verschillende entiteiten zijn i.p.v. een enkele. Er zijn onder Palestijnen moslims, christenen van allerlei verschillende kerken en zelfs nog enkele joden, anders dan men in Israël voorgeeft. Daar noemt men hen Arabs, om aan te geven dat Palestijnen niet bestaan. De uitspraak, ook door Golda Meir nog gebruikt, ‘een land zonder volk voor een volk zonder land.’ Ook hier is grote duidelijkheid gewenst.

  3. Egbert Talens, Zutphen
    May 25, 2014 at 2:25 pm

    Naar mijn beste weten, maar houd mij te goede, betekent Bir Sheva, of Be’er Sheba: Zeven Bronnen; bir is bron, en sheva, of sheba, staat voor het getal zeven. In het Arabisch is zeven saba’a.
    Op die plaats in de Negev-woestijn bevonden zich (dus) zeven bronnen, vandaar de (afgeleide) naam. Vwhwi.

    • Aleid Blink
      May 25, 2014 at 4:52 pm

      Egbert Talens, Inderdaad, saba in het Arabisch. Niet een maar zelfs zeven bronnen!

  4. piterfries
    May 25, 2014 at 4:04 pm

    Dat joden niet blij zijn met degene die, volgens de zeer tegenstrijdige verhalen, enig bewijs van het bestaan van Jesus ontbreekt nog steeds, hun godsdienst onderuit, en door de modder haalde, ik heb er enig begrip voor.
    Er is een interessante theorie dat Paulus het christendom stichtte als geheim agent van de Romeinse keizer.
    Of die theorie juist is zullen we wel nooit weten, feit is dat het christendom inderdaad een concurrent werd voor het jodendom.
    Shlomo Sand, ‘The Invention of the Jewish People’, London, New York, 2009, 2010 (Tel Aviv, 2008, hebrew) o.a. bericht daarover.
    Verder is het zo dat, in elk geval zo lang het katholicisme, weliswaar in twee versies, de dienst uitmaakte, joden niet erg vriendelijk werden behandeld door dat katholicisme.
    Nog rond 1965 werd op Nederlandse katholieke scholen onderwezen dat joden niet deugden, ‘zij hadden de zoon van god vermoord’.
    Het merkwaardige is dat de vreselijke Duitsers al rond 1850 de eerste boeken publiceerden die probeerden aan te tonen dat Jesus een verzinsel is.

  5. Aleid Blink
    May 25, 2014 at 5:05 pm

    piterfries, Of Jezus wel of niet bestaan heeft is niet belangrijk. Wel is het zo dat de verhalen over Jezus, die van veel vroeger stammen dan de nu bekende evangeliën, zijn ontstaan onder joden die zich niet meer thuis voelden in de vorm waarin in die tijd het jodendom terechtgekomen was. Daarom wordt er in die verhalen zo sterk teruggegrepen op verhalen in het OT, waarin men nog oog had voor de mens zelf en niet alleen maar voor de wetten en alle verfijnde regeltjes waarin het geheel was ontaard. Door dat humanisme kwam er ook meer ruimte voor andersgelovigen, maar hun inbreng werd zo groot dat uiteindelijk joden zich daar weer niet meer thuis voelden. Zo werden ze van eenheid weer concurrenten.

    Het verhaal dat Paulus geheim agent was van de Romeinse keizers ken ik, maar het komt me als erg ver gezocht voor.

    Wat is er zo vreselijk aan die Duitsers uit 1850? Ik betwijfel zeer dat zij Jezus ‘een verzinsel’ hebben genoemd, maar vermoed dat zij de verhalen over hem als mythen zagen en dat is heel wat anders. Zo denk ik er trouwens ook over.

    • piterfries
      May 25, 2014 at 7:15 pm

      Waarop je baseert dat de Jesus verhalen van veel eerder zijn dan de evangeliën, ik ben zeer benieuwd.
      Het humanisme wordt in verband gebracht met Erasmus, die leefde wat later.

      Paulus, waarom kreeg de man, volgens de verhalen, een gigantisch militair escorte toen hij vanuit Jerusalem naar Rome ging, om zich bij de keizer te verantwoorden ?

      De vreselijke Duitsers is sarcastische bedoeld.

      Het verschil tussen een mythe en een verzinsel ontgaat me even.

      De Duitse studies die vanaf rond 1850 verschenen waren heel serieus bedoeld, en gebaseerd op de tegenstellingen tussen de evangeliën.
      De verwijzing naar de midden 19e eeuws studies vind je in Wilhelm Kammeier, ´Die Fälschung der Geschichte des Urchristentums’, 1981, Wobbenbüll.

      Een zeer uitstekend boek wat aantoont dat je met de Dode Zee rollen etc, alle kanten uit kunt is: Robert Eisenman, ‘The New Testament Code, The cup of the Lord, the Damascus convenant, and The blood of Christ’, London 2006.
      Ik las, ik ben een doorzetter, zo ging het ook met Mein Kampf, van Eisenman de complete 1350 bladzijden.

      Een aardig boek over die rollen is: Prof. Dr. J. Van der Ploeg, ‘Vondsten in de woestijn van Judea, De rollen der Dode Zee’, Utrecht, Antwerpen, 1957.
      Dit boek toont aan dat er toch verstandige theologen zijn.

      • piterfries
        May 25, 2014 at 7:19 pm

        Een zeer uitstekend boek

        Voor er weer misverstanden komen, ook dit is een sarcasme.
        Het boek is uitstekend in aantonen dat je, als je wilt, alles kunt aantonen op basis van geschriften van ver voor CE.
        Spinoza wist dat overigens al.
        Margaret Gullan-Whur, ‘Within Reason, A Life of Spinoza’, London 1998

  6. Aleid Blink
    May 26, 2014 at 10:10 am

    U weet toch ook wel dat er veel meer evangeliën zijn? Zoek om te beginnen, maar eens alles op wat is te vinden over het evangelie van Thomas op. Ik kan wel alle boeken die ik over deze materie opgeven, maar daar doet u toch niets mee omdat u, net als wij al zoveel boeken heeft.

    Natuurlijk zijn er verstandige theologen, archeologen etc. Ik ben een groot liefhebber van Spinoza en heb colleges over zijn Ethica en lezingen van deskundigen gevolgd, ook de nodige litteratuur tot me genomen.

    Een verzinsel kan van alles zijn en zonder verdere betekenis. Mythes zijn geënt op de werkelijkheid en een manier om niet stoffelijke werkelijkheden uit te beelden. Gek trouwens dat u, die zoveel gelezen heeft, dit verschil niet kent.

    U schrijft dat uw kwalificatie van de Duitsers sarcastisch bedoeld is. Kunt u dat nader uitleggen en ook de reden voor dat sarcasme. Die zie ik nl. niet.

    • piterfries
      May 26, 2014 at 5:42 pm

      De zeer verschillende, tegenstrijdige evangeliën, zijn nu juist de basis van de betogen van degenen die concluderen dat Jesus een verzinsel is.
      Zo zou Jesus ergens verklaard hebben dat ‘hij een man van het zwaard’ was.

      Dat een mythe gebaseerd is op werkelijkheid is nieuw voor me.
      Zo is er een boek wat uitgebreid probeert aan te tonen dat Odysseus’ verhaal een beschrijving is van de sterrenhemel.
      Waar is natuurlijk dat velen aannemen dat mythes iets met werkelijkheid te maken hebben.
      Helaas zijn er te veel mythes, vooral van recente tijd, in omloop, waarvan zo kan worden aangetoond dat die mythes verzinsels zijn, dan dat ik dat standpunt niet kan onderschrijven.

      Spinoza, waar ik op duidde is dat hij al uitlegde dat het oude hebreeuws niet meer begrepen kon worden.
      Niets bijzonders, de Vedas kunnen ook niet vertaald worden.
      Heel jammer, ik heb een vertaling van de delen waar uitgelegd wordt hoe je vimana’s, iets van vliegende schotels, kunt bouwen, helaas kunnen de essentiële delen niet vertaald worden.
      Niet dat ik verwachtte, toen ik het boek bestelde, dat ik mijn schoteltje kon bouwen, maar je weet nooit.
      B.G. Sidharth, ‘The celestial key to the Vedas, Discovering the origins of the world’s oldest civilisation’, Rochester, Vermont, 1999
      Malati J Shendge, ‘The civilised demons : the Harappans in Rgveda’, 1977 New Delhi
      David Hatcher Chidress, ‘Vimana Aircraft of Ancient India & Atlantis’, 1991, Stelle, Illinois

      De twee eerst genoemde boeken zijn zeer interessant, zo vindt je daarin dat het droog vallen van de Rode Zee al bekend was bij de heel oude Indiërs, precies dezelfde beeldspraak.
      Het is vermoedelijk gewoon allegorisch bedoeld, ‘een belangrijke beslissing nemen’.

      Jesus’ opstanding was ook al niets bijzonders, een heidense god in het nabije Libanon deed dat elk jaar al.

      Dat de Duitsers vreselijk zijn is toch algemeen bekend, Hitler vermoordde zes miljoen joden, met Goldhagen’s Willige Helfer.
      Voor een interessante mening over Goldhagen, zie de eindnoten van Christopher R. Browning, ‘Ordinary Men, Reserve Police Battalion 101 and the Final Solution in Poland’, 1992, 2001, London, ook Victor Klemperer, ‘I will bear witness, A diary of the Nazi years, 1942-1945’, New York 1999, over de Helfer.

      Beste Egbert, als ik sarcasmes als sarcasme moet aanduiden lijkt me de lol van die sarcasmes af.
      Het aardige van sarcasmes, is dat alleen diegenen, die in een enigszins soortgelijke geesteshouding verkeren, die sarcasmes meteen zien als wat het zijn.

      Maar je ziet, ik ben niet te beroerd misverstanden uit te leggen.

      • piterfries
        May 26, 2014 at 5:46 pm

        dan dat ik dat standpunt niet kan onderschrijven.

        fout, de ellende van ingewikkelde zinnen

        dan dat ik dat standpunt kan onderschrijven.

      • Aleid Blink
        May 27, 2014 at 9:38 am

        Nooit geweten dat sarcasme aardig of ‘lollig’ zouden zijn. Maar buiten dat ontgaat me nog steeds waarom ik in de opmerking ‘verschrikkelijke Duitsers’ zonder meer een sarcasme zou kunnen herkennen. Zelfs nu ik weet dat dit zo bedoeld was, zie ik het niet en snap ik dus ook nog niet wat u daarmee wilde zeggen.

        Over de zin ‘Spinoza, waar ik op duidde … ‘ moest ik ook vrij lang nadenken voordat ik een idee had wat u hier wilde zeggen. Duidelijk lijkt mij in ieder geval dat Jezus stelt dat hij geen doetje is en bereid is op te komen voor zijn standpunten, zoals hij ook bewijst met zijn handelen in de tempel. Het aardige van metaforen is dat ze een beeld inhouden en een letterlijk opvatting ervan de plank misslaat. Dat u deze als verzinsels beschouwt, moet u weten.

        Bij die opstanding gaat het om een geestelijke opstanding, niet om een letterlijke, zoals te vaak gedacht wordt.

  7. joost tibosch sr
    May 26, 2014 at 11:34 am

    Zoals de nieuwste exegese met het meest recente literair-
    historisch onderzoek te melden heeft komt bovenstaand verhaal uit de oudste lagen van de eerste evangelies. Het is nog niet, als het vele andere materiaal vd eerste christenen zelf of door hen bewerkt. Wrsch gaat het na korte mondelinge overlevering terug naar Jezus’zelf en blijkt ook hier zijn typisch verrassende manier van vertellen. Over samaritanen in Jezus’tijd zijn we ook beter op de hoogte en dit verhaal onderschrijft slechts de bekende animositeit tussen joden en (zeg maar “kut”)samaritanen en de kritiek die de jood Jezus daarop durfde te hebben.

  8. Egbert Talens, Zutphen
    May 26, 2014 at 3:07 pm

    Verwarrend, maar nog net niet misleidend, is mijn observatie bij de laatste geposte reacties. Onder de verzuchting ‘maar wie ben ik?’ waag ik het er op, het volgende op te merken.

    Waarom leest men een eigen stukje tekst niet even door, alvorens het te verzenden? Ik weet wel dat je gemakkelijker over eigen fouten of vergissingen heen leest — je weet immers wat er staat, zodat je al snel het geheel beschouwt en niet de delen ervan — dan dat je fouten of vergissingen van anderen detecteert of waarneemt; omdat wij (de) tekst niet in onderdelen tot ons nemen, maar in blokken. Wat niet wegneemt dat je heel goed wél tot het napluizen van kleinere tekst-gedeelten kunt besluiten, áls je tenminste van plan bent, ongerechtigheden uit je eigen product weg te zuiveren; opdat anderen niet voor verrassingen komen te staan.

    Als je een sarcastisch bedoelde betekenis of lading wilt aanbrengen of opvoeren, waarom geef je dit dan niet met enkele aanhalingstekens aan? Bij: een ‘fantastisch’ boek, of bij: een ‘geweldige’ prestatie, weet de lezer meteen dat het om juist géén fantastisch boek, of géén geweldige prestatie gaat. Daarmee kan het trekken van een onjuiste conclusie door de lezer, of het tot-zich-nemen van een níet als zodanig bedoelde indruk, waarschijnlijk worden voorkomen; tenzij de laatste met opzet — wij spreken dan van te kwader trouw — een andere insteek dan door de schrijver (werd) bedoeld, wíl waarnemen.

    Door het hanteren van een streepje, of twee streepjes, zoals in de alinea’s hierboven, maak je het de lezer gemakkelijk(er), omdat het gedeelte tussen die streepjes als een soort terzijde moet worden gezien, wat tot gevolg heeft, of kan hebben, dat het gedeelte wat daarna volgt, aansluit op datgene wat vóór die streepjes stond.

    M.a.w., probeer schrijftaal te produceren, i.p.v. spreektaal; het is ook mogelijk deze opwekking als volgt te schrijven: met andere woorden, probeer schrijftaal te produceren, in plaats van spreektaal. Het omgekeerde is ‘lastiger’; je kunt wel afkortingen uitspreken — m.a.w. bijvoorbeeld, of i.p.v. — maar de kans dat dit de ontvangende persoon c.q. personen ontgaat, is verre van denkbeeldig.

    Ik herhaal het nog maar eens: maar wie ben ik?

Comments are closed.