Schrijven in de Gazastrook

sarah_ali_gaza2

 

Enkele medewerkers aan “Gaza Writes Back”,van links naar rechts Yousef Ajamal, de afwezige Sarah Ali, Rawan Yaghi en Refaat Alareer.

Sarah Ali, 22 jaar oud, is een jonge schrijfster die heeft meegewerkt aan een verzameling verhalen over de situatie in wat wel de grootste openluchtgevangenis ter wereld wordt genoemd: de Gazastrook in Palestina. Het boek verscheen naar aanleiding van het “lustrum” van Operatie Gegoten Lood, het bloedbad waarmee Israël eind 2008 begon en dat enkele weken duurde.

De titel Gaza Writes Back geeft zowel het nog steeds aanwezige optimisme als de veerkracht aan, waarvan Palestijnen een schier onbeperkte dosis lijken te bezitten. Zij schieten niet terug, zij schrijven terug.

Van de 23 verhalen zijn de meeste auteurs vrouwelijk. Zij zetten de strijd voort en hebben hun eigen, soms revolutionaire, inbreng. Wat verder opvalt is dat de meeste verhalen in het Engels zijn geschreven. Het geeft iets aan van hun worsteling om hoe dan ook eens door te dringen tot de internationale gemeenschap. Niet dat de grote Arabische literatuur vergeten zal worden, maar er is – mede door de Palestijnen in de diaspora neem ik aan – behoefte om rechtstreeks contact te maken met een Amerikaans of Europees publiek.

En daar begint het verhaal van Sarah Ali. Niet het verhaal dat zij schreef, doch het verhaal dat ze beleefde doordat ze geschreven had. Toen zij in december vorig jaar werd uitgenodigd om mee te gaan op een tournee door de Verenigde Staten om het boek te promoten en toe te lichten, kon ze haar geluk niet op. Ze had alle tijd, de tournee zou pas op 1 april 2014 van start gaan.

Ze begon zich al voor te bereiden op wat ze allemaal wilde zien in het verre Amerika, maakte een lijstje van boeken die in de Gazastrook niet te krijgen waren. En natuurlijk verheugde ze zich erop dat ze het Amerikaanse publiek eindelijk eens kon vertellen hoe er met hun belastinggeld Palestijnen werden gedood en Palestina werd vernietigd.

Ze kreeg tot haar verbazing een 1-daagse pas van de Israëlische autoriteiten om naar Jeruzalem te gaan, voor een aanvraag van een visum voor de Verenigde Staten op het Amerikaanse consulaat. Ze maakte zo de dreigende sfeer en de vernederingen mee bij de Eretz-grensovergang, maar het bezoek aan Jeruzalem maakte alles goed. Het was voor het eerst sinds vijftien jaar dat ze de Gazastrook verliet.

Het vliegveld van Tel Aviv, Luchthaven Ben-Gurion, ligt bij wijze van spreken om de hoek, maar dat is geen optie voor een Palestijn. De normale route zou via Egypte lopen, maar sinds de recente ontwikkelingen in dat land is de Rafah-overgang nog maar zelden open. Er was een enorme wachtlijst om langs die kant de Gazastrook te verlaten en voor Sarah lukte dat niet meer op tijd.

gaza_writes_back

De enige andere mogelijkheid zou zijn via Jordanië, maar daarvoor moest ze door Israël reizen en dus had ze opnieuw een reisdocument nodig. Met hulp van de Amerikaanse organisatie die ook de tournee organiseerde vroeg ze benodigde papieren aan. Maar na een maand kreeg ze te horen dat haar aanvraag niet gehonoreerd werd.

Toen kwam ik op een punt in mijn leven, nadat mij al drie keer binnen een jaar een reis naar het buitenland was geweigerd, dat ik ging beseffen dat reizen misschien iets is waarover ik alleen kan dromen en plannen over kan maken, maar nooit echt zal kunnen doen.

Kafka is hier nooit ver weg. De reden van de weigering was dat ze niet tot de juiste categorie behoorde. Bij de mensen die wel door mogen gaat het vaak om patiënten die naar Israël gaan, goederen die vanuit Israël naar de Gazastrook gaan en buitenlandse journalisten en delegaties. Maar tussendoor kan er soms opeens wel weer iets. Het blijft grotendeels willekeur. “Een van de meest irritante dingen van de bezetting is de willekeur”, zegt Sarah. De ene dag kan alles, de volgende ben je een “veiligheidsrisico”; de ene dag helpen ze je aan een visum, de volgende dag verbieden ze je om dat visum te gebruiken.

Israëlische leiders gebruiken vaak het valse argument dat ze “terrorisme” bestrijden (maar ze beschouwen hun eigen witte-fosforbommen, drones, F-16 gevechtsvliegtuigen en Apache-helicopters niet als “terroristisch”) en dat ze vrede met de Palestijnen zoeken op basis van dialoog en onderhandeling. Maar, ironisch genoeg, wanneer gewone Palestijnen om een reisdocument vragen worden ze geconfronteerd met ongeïnteresseerdheid, wantrouwen en afwijzing.

Enkele van haar vrienden konden wel naar de Verenigde Staten afreizen, aangezien zij studeerden in Maleisië en Engeland. Voor Sarah Ali is het de zoveelste confrontatie met de beperkingen die haar door de Israëlische bezetter worden opgelegd. Na vijftien jaar heel even ruiken aan een ander stukje Palestina, het legendarische Jeruzalem, om daarna weer hard met de neus op de feiten gedrukt te worden. De graaf van Monte-Cristo zat slechts veertien jaar gevangen en nam daarna op gruwelijke wijze wraak.

Je blijft hopen dat ook de nieuwe generatie Palestijnen terug blijft schrijven. Maar dan moet men in het buitenland ook eens durven lezen. Sarah Ali is nog jong, misschien lukt het haar ooit nog eens om naar het buitenland te gaan, om daar met mensen te praten die haar situatie alleen via de filters van de censuur kennen. En heel misschien bevat deze ervaring de kiem van een toekomstig meesterwerk, waardoor de wereld wel zal moeten luisteren.

Engelbert Luitsz

Sarah Ali, Trapped in Gaza

Enkele artikelen van Sarah zijn hier te vinden.

30 comments for “Schrijven in de Gazastrook

  1. May 13, 2014 at 6:25 pm

    “Grootste openluchtgevangenis”

    Als je in landen als Cuba en Noord-Korea bent geweest denk je er toch anders over wat de grootste openluchtgevangenis ter wereld is?
    Van wie heb je die wijsheid, Engelbert?

    • May 13, 2014 at 6:41 pm

      Onder andere van Sarah Ali, die woont daar namelijk.

    • Che
      May 14, 2014 at 7:32 am

      Iemand die Cuba vergelijkt met Gaza heeft een steekje los.

      • May 14, 2014 at 12:14 pm

        Waarom?

        • Che
          May 14, 2014 at 9:23 pm

          Er zit bij jou een steekje los omdat:

          De Gazastrook een door Israël bezet gebied is met daarin een door Israël onderdrukt, vernederd en langzaam maar zeker uitgeroeid Palestijnse volk.
          Cuba daarentegen is een prachtig socialistisch land, waarin niemand wordt vernederd of vermoord vanwege een ander geloof.

          Iedereen in Cuba kan van zuid naar noord en van oost naar west, zonder zich ook maar een moment druk te hoeven maken om zijn veiligheid, zekerheid, gezondheid, etc.etc. De Cubanen hebben werk en hebben voldoende te eten en drinken.

          Het Cubaanse onderwijs, de cultuur en de sport staan bol van mogelijkheden voor iedereen. Er is voor elk wat wils. Hou je van dansen, dan doe je een dansopleiding, wil je iets met muziek, dan doe je dat. Als je wilt studeren in de gezondheidszorg, dan doe je dat. Wil je leraar worden, dan wordt je leraar, wil je hartchirurg worden, dan volg je die opleiding. Elke opleiding is gratis, dus ook die van hartchirurg. Ook de gezondheidszorg is gratis. Vervoer? Voor weinig kun je het hele land doorreizen. Cuba heeft het laagste sterftecijfer van het gehele Amerikaanse continent onder pasgeborenen, zelfs lager dan de USA. Datzelfde geldt voor het analfabetisme. De UNESCO noemt het onderwijs op Cuba zelfs van wereldklasse. De gezondheidszorg en onderzoek naar medicijnen van Cuba behoort tot de beste van de wereld. Cuba kent in verhouding de minste alcoholisten of andersoortige verslaafden. Ook het percentage criminaliteit en prostitutie is het laagst van het hele Amerikaanse continent.

          Vergelijk eens de sterftecijfers voor pasgeborenen in Cuba, Israel en in de Gazastrook, vergelijk de sterftecijfers voor kinderen tot 5 jaar, vergelijk de levensverwachting, vergelijk ondervoeding, kwaliteit en mogelijkheden op onderwijs, de kwaliteit van gezondheidszorg, de afstand naar de dichtstbijzijnde dokter en het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Vergelijk het aantal doden door wapens, moorden en zelfmoorden. Vergelijk aantallen van mensen met psychische klachten, huisuitzettingen, werkloosheid en uitzichtloosheid.

          Maar vooral, vergelijk eens hoe mensen met elkaar omgaan op Cuba en in Israël en de Gazastrook. Ga er eens op vakantie naar toe. Als je dat gedaan hebt, dan ben ik benieuwd of je er nog zo over denkt.

          • May 15, 2014 at 1:08 am

            Als je erop vakantie gaat schaam je je dat je uit een land komt waar je ieder jaar een nieuwe auto kunt kopen.
            Als de mensen uit dit “prachtige socialistische land” zich niet inlikken in de communistische partij zijn het tweederangs burgers die gevangen zitten op een eiland.

  2. Aleid Blink
    May 13, 2014 at 6:49 pm

    rjr, Niet zo gek om de toestand in Gaza te vergelijken met Cuba en Noord-Korea. Daar heersen ook kafkaïaanse toestanden en onverbiddelijke autoriteiten. Gaza is dan niet qua oppervlakte
    de grootste gevangenis, maar per vierkante kilometer zit er wel
    het grootste aantal mensen gevangen.

    Er is echter nog een niet onbelangrijk verschil. Deze landen worden geboycot door de VS, maar de onverbiddelijke autoriteit die Sarah Ali het reizen verbiedt krijgt juist enorme financiële e.a. steun van de VS, ondanks dat deze autoriteit ook internationale wetten, waaronder mensenrechten schendt, nl. vrijheid van verkeer, oftewel bewegingsvrijheid.

  3. piterfries
    May 13, 2014 at 7:15 pm

    N Korea is inderdaad net zo’n concentratiekamp als Gaza.
    In N Korea worden tegenstanders van het regime doodgemarteld, toegegeven moet worden dat Israel het wat humaner doet, met raketten.
    Meestal zijn ze op slag dood.
    Daar staat weer tegenover dat zwangere Palestijnse vrouwen, op weg naar een echt ziekenhuis, dat is er in Gaza niet, doodbloeden voor Israelische grensposten, omdat de bewakers dat leuk schijnen te vinden.

    • May 14, 2014 at 8:37 am

      Waarom zorgt Hamas dan niet voor een behoorlijk ziekenhuis in plaats van zichzelf te verrijken?

  4. likoednederland
    May 13, 2014 at 7:41 pm

    De afspraak is inderdaad dat Israel alleen medische noodgevallen toe laat – maar zelfs die worden soms met bommen betrapt – en dat alle andere reizigers via Egypte gaan.

    Maar ook Egypte is het extremisme en terrorisme van de Gazanen zat.

    Overigens een vreemde gevangenis, waar de gevangenenleiding de sleutel heeft: ze hoeven alleen maar te zeggen dat ze bereid zijn te stoppen met raketten en terreur …..
    Maar dat zullen ze nooit doen natuurlijk, iedereen moet gemobiliseerd om Joden te doden, vanaf de allerjongsten:
    http://likud.nl/2014/05/hamas-geeft-kleuters-een-ideaal-de-joden-uitroeien/

    Je reinste neonazi’s, die door hun makkers in het Westen hier nog verdedigd worden …

    • May 13, 2014 at 8:27 pm

      Zelfs een verhaal van een meisje van 22 dat verhalen schrijft proberen jullie te gebruiken voor je racistische propaganda. Geen wonder dat steeds meer mensen een hekel aan jullie krijgen.

    • Aleid Blink
      May 14, 2014 at 9:14 am

      ‘t Is ongelofelijk zoals likoed de zaken weet om te keren en steeds weer nieuwe gruwelsprookjes verzint om het politieke handelen van Israël goed te praten. Eigen verantwoordelijkheid is er niet bij. Het is altijd de ander die Israël, n.b. een van de zwaarst bewapende landen met een van de best getrainde legers. Dat veiligheid ten koste van de ander geen veiligheid oplevert, wil er maar niet in.

  5. May 13, 2014 at 9:57 pm

    Engelbert, ik ga niet verwachten van het meisje dat ze de raketaanvallen op Israel veroordeeld. Je kunt wel raden hoe Hamas hiermee omgaat. De inwoners van Gaza zullen Hamas meer vrezen dan het Israelisch leger.
    Je bent overigens zelf een ware kunstenaar om de raketaanvallen op Israel onvermeld te laten. Om de schuld altijd en eeuwig bij 1 partij neer te leggen is niet geloofwaardig.

    • May 13, 2014 at 10:05 pm

      “De inwoners van Gaza zullen Hamas meer vrezen dan het Israelisch leger.” Het is onvoorstelbaar knap hoe u onwetendheid en vooroordelen weet samen te voegen.
      Misschien tijd om eens op zoek te gaan naar een meer geloofwaardige site om uw verveling te verdrijven? Likoed/PVV/CIDI zullen zeker aan uw hoge verwachtingen kunnen voldoen.

    • Aleid Blink
      May 14, 2014 at 9:20 am

      rjr, Het gaat niet om schuld maar om verantwoordelijkheid. Wat is er zo gek aan van de veruit sterkste partij te verwachten dat deze tenminste zijn verantwoordelijkheid neemt?

      Hoe kan, of liever hoe durft iemand die schrijft “je bent een ware kunstenaar om …” het taalkundige niveau van deze site beoordelen?

      • May 14, 2014 at 9:44 am

        Welke verantwoordelijkheid bedoel je Aleid?
        De grenzen opengooien zodat Hamas de verplicht aangewezen zelfmoordenaars weer op pad kan sturen?
        Zolang Hamas niet verklaart dat ze afstand neemt van haar manifest tot vernietiging van de staat Israel zou israel wel gek zijn om het veiligheidsregime
        te versoepelen.

  6. May 13, 2014 at 11:14 pm

    Je website is best informatief en interessant en taalkundig prima.. Dat zijn die anderen beduidend minder.
    Ik heb inderdaad vooroordelen maar ik hoop dat dit in de loop der tijd een beetje minder wordt.
    En als je bespeurt dat ik niet sportief ben dan mag je me hier op aanspreken.

  7. May 14, 2014 at 8:38 am

    De grootste openluchtgevangenis ter wereld: de Gazastrook…

    Met als bewakers Hamas!

    even ruiken aan een ander stukje Palestina, het legendarische Jeruzalem

    Klopt niet, dit is de hoofdstad van Israel.

    • Aleid Blink
      May 14, 2014 at 4:02 pm

      timmerark, Even voor de duidelijkheid. Jeruzalem is misschien in de ogen van bepaalde politici de hoofdstad, maar is als zodanig nooit officieel erkend.

      Jeruzalem is altijd de hoofdstad van, het tot 1948 wel degelijk zo geheten. Palestina geweest en in die zin absoluut legendarisch. Ook voor u, vermoed ik.

  8. piterfries
    May 14, 2014 at 9:45 am

    Duitse concentratiekampen hadden, het wordt steeds onder stoelen en banken gestoken, ook zelfbestuur.
    Net als de IDF kwam de SS zelden in de kampen.
    Lees Kogon, Burg of Rassinier.
    Dat zelfbestuur in de Duitse kampen leefde er goed van, Kogon overleefde gezond zeven jaar kamp.
    De jood Burg beschrijft het joodse kamp ten O van de Bug bij Brest Litovsk.
    Toch kun je volgens mij de verantwoordelijkheid niet volledig op dat zelfbestuur laden, het waren toch de Duitsers die verantwoordelijk waren.
    Met Gaza is het volgens mij niet anders.

    • May 14, 2014 at 10:02 am

      Duitse concentratiekampen hadden, het wordt steeds onder stoelen en banken gestoken, ook zelfbestuur.

      Waarom haal je dat erbij?

    • May 14, 2014 at 10:17 am

      Wie steekt onder stoelen of banken dat concentratiekampen geen zelfbestuur zouden hebben?

  9. Aleid Blink
    May 14, 2014 at 6:49 pm

    piterfries, Gaan die boeken over dé concentratiekampen of over ‘n concentratiekamp? Ik vermoed dat bedoeld wordt dat de gevangenschap een zekere mate van zeggenschap hadden over de orde onder de gevangenen. Zelfbestuur zou betekenen dat zij ook zelf een rechtbank hadden en zelf verantwoordelijk waren voor de executies. Dat lijkt me erg onwaarschijnlijk.

    In Gaza is er weliswaar ook zelfbestuur, maar het is Israël dat de touwtjes in stijf in handen houdt, door alle grenzen dicht te houden en alle im- en export door de Israëlische bureaucratie te laten bedisselen. En deze ziet geen reden om in dezen en op andere punten zich welwillend tegenover de Gazanen op te stellen, waardoor er steeds gebrek is aan van alles en er ook niet genoeg werk is en dus hoge werkeloosheid. Dit veroorzaakt grote frustratie bij m.n. mannen, waardoor het geweld binnen de families is gestegen. Raketten op Israël af te schieten, waar de basis van deze situatie ligt, geeft de gefrustreerde, meestal jongemannen enig soulaas. Het zou Israël, waarvan een deel van de bevolking weet wat dit lijden inhoudt, sieren als daar meer begrip voor zou zijn, en deze staat zelf dat soulaas zou bieden. Maar daar prefereren de machthebbers om de Gazaanse bevolking onder druk te houden met alle voorradige middelen.

    Wat de toestand ook niet beter maakt is dat Israël ook nog eens tweedracht onder de bevolking heeft gezaaid en dit zgn. zelfbestuur is te zwak om dit in de hand te houden en treedt dus hardhandig optreed.

    Israël heeft, toen deze islamitische factie opkwam, haar zeer welwillend gedoogd, omdat zij daarin een manier zagen om Yasser Arafat, die toen zeer populair was, te onttronen en tweedracht te zaaien onder de Palestijnse bevolking. Oorspronkelijk hield Hamas zich voornamelijk bezig met verzets- en sociaal werk. Later is de een militante tak gevormd, die niet schuwde het bijna dagelijks aanwezige Israëlische geweld met geweld te beantwoorden. Bij gebrek aan efficiënte wapens, zijn ze toen over gegaan op zelfmoordaanslagen, ook wel het wapen van de armen genoemd. Eerdere aanslagen zoals in München e.d. werden in het buitenland gepland.

    Die aanslagen en zelfmoordaanslagen hebben vanaf het begin over de hele wereld bekendheid gekregen. Dit in tegenstelling tot het geweld waarmee de zionisten en later de Israëlische staat de Palestijnse bevolking tracht te breken. Het is eigenlijk ongelofelijk dat deze ongewapende bevolking al zo vele jaren daartegen heeft standgehouden met relatief weinig geweld.

    Dit laatste zal onmiddellijk weersproken worden door zionisten – joodse en christelijke -, maar zoals altijd met uiterst zwakke argumenten en halve en hele leugens, waarmee zij zich voornamelijk in eigen kaart laten kijken. Het is alsof ze geloven dat dit de manier is om een conflictueuze situatie, waaronder alle mensen daar lijden, te verhelderen. Maar de wal zal eens het tij keren en wie is dan de klos?

    Ik ben niet voor Hamas, maar zie hen ook niet als de duivel waarvoor mensen als timmerark e.d. deze factie houden. Deze factie is vooral een gevolg van de door de zionisten en de staat Israël gecreëerde omstandigheden. Dit is wat zij lang onder stoelen en banken hebben weten te houden. Maar daar is gelukkig een eind aan gekomen, al willen zij dat niet geloven.

  10. ReggieRoning
    May 14, 2014 at 7:09 pm

    Hamas is een recente verschijning en kan niet als reden opgevoerd worden voor de bezetting die al bijna 70 jaar gaande en groeiende is. Nog los van het feit dat Mossad blij en zelfs een hand heeft in het ontstaan van Hamas, immers je hebt twee partijen nodig om het verdeel en heers principe toe te kunnen passen en een derde die met het bot heen gaat.

  11. piterfries
    May 14, 2014 at 7:12 pm

    ” Zelfbestuur zou betekenen dat zij ook zelf een rechtbank hadden en zelf verantwoordelijk waren voor de executies. Dat lijkt me erg onwaarschijnlijk.”

    Eugen Kogon, ‘Der SS-Staat, Das System der deutschen Konzentrationslager’, 1974, München

    J.G. Burg, Schuld und Schicksal, Europas Juden zwischen Henkern und Heuchlern, München, 1962

    Paul Rassinier, ´Was ist Wahrheit ?, Die Juden und das Dritte Reich´, Leoni am Starnberger See, 7th printing, 1981 (Le véritable procès Eichmann ou les vainqueurs incorrigibles, 1963; The Real Eichmann Trial or the Incorrigible Victors. ISBN: 0911038485, 1983)

    Paul Rassinier, ‘Le mesonge d’Ulysse’, Paris, 1950, 1979

    Gilbert-Dreyfus, ‘Cimetières sans tombeaux’, Paris, 1979.

    Wie zou willen gaan lezen raad ik aan te beginnen met het boek van de jood Burg over het joodse kamp ten O van de Bug, tegenover Brest Litovsk.

    Voor wie nog verder wil lezen raad ik aan:

    Werner Maser, ‘Fälschung, Dichtung und Wahrheit über Hitler und Stalin’, München, 2004

    Werner Maser. ´Der Wortbruch. Hitler, Stalin und der Zweite Weltkrieg’, Selent 2007

    Over ontluizingsgaskamers:

    Willi Kubik, ‘Erinnerungen eines Panzerschützen 1941 – 1945, Tagebuchaufzeichnung eines Panzerschützen der Pz. Aufkl. Abt. 13 im Russlandfeldzug’, Würzburg 2006

  12. piterfries
    May 14, 2014 at 7:27 pm

    Nog even mijn antwoord overdenkend, misschien is toch het eerstgenoemde boek van de Franse socialistische verzetsstrijder Rassinier het meest ontnuchterend.

    Dat vonden ook de Franse socialisten, omdat communisten en socialisten de eersten waren die door Hitler in concentratiekampen werden gegooid, maakten zij in vele kampen de dienst uit, dus ook in Buchenwald en Dora waar Rassinier was.

    Het kon natuurlijk niet zo zijn dat zij, door zich vol te vreten, de dood van al diegenen die geen deel uitmaakten van het zelfbestuur, veroorzaakten.
    Rassinier maakte zich onmogelijk door gedetailleerd voor te rekenen, dat het menu van de kampleiding, iets van 3500 kcal per dag, tot gevolg had dat 75 % van de gevangenen het met iets van 1100 k cal per dag moesten doen, wat de dood na zes maanden tot gevolg had.
    Het Duitse rantsoen was iets van 1700 kcal per dag, niet veel, maar daar kun je het een hele tijd op uithouden.

    Daarom was het een goede zaak Rassinier monddood te maken door hem uit de Franse socialistische partij te gooien, en hem de toegang tot een proces in de zestiger jaren tegen een Auschwitz ondercommandant te ontzeggen.

    Deze schurk ontkende dat mensen in gaskamers ter dood waren gebracht.
    Gelukkig greep onze Lieve Heer in, de ogenschijnlijk gezonde man overleed voor het proces aan een hartinfarct.

    Het verbazingwekkende is niet zozeer deze boeken op zich, maar wel dat ze doodgezwegen worden en werden.

    Wie ze wil lezen kan ze eenvoudig te pakken krijgen.
    Ik stuitte toevallig op deze boeken, niet helemaal, het ene verwijst naar het andere.
    Helaas leven we in het tijdperk van wikipedia wijsheid, en bijna analfabetisme.

  13. May 15, 2014 at 1:16 am

    Wikipedia is prachtig.
    Helaas dat degenen die er op kankeren meestal niet de moed nemen om correcties aan te brengen.

    • piterfries
      May 15, 2014 at 8:56 am

      Wikipedia proberen te wijzigen is zinloos.
      Wikipedia wordt beheerst door belangengroepen.
      Van Katyn en Malmedy is ondertussen bekend dat die zaken de Duitsers aangewreven zijn, probeer hetzelfde eens uit te leggen over Oradour, je krijgt meteen de Franse justitie op je dak.
      Het aardige van een boek is, dat het eenmaal gedrukt, niet meer kan worden gewijzigd.
      Het 1917 boek van de VS ambassadeur in Duitsland is in mijn bezit, het is pro Duits.
      De internet versie schijnt anti Duits te zijn, maar ik heb nooit de moeite genomen beide versies met elkaar te vergelijken.
      Het is een moeizaam proces de overwinnaarswaarheid over de tweede wereldoorlog te ontrafelen.
      Wat dan precies de echte waarheid is, dat weet je dan nog niet.
      Wat is verzonnen, wat waren feiten, wat is verdraaid, wat is verzwegen.
      Maar in elk geval weet je dat de waarheid heel wat anders en genuanceerder is dan, laten we zeggen, de Telegraaf waarheid.

      • Egbert Talens, Zutphen
        May 15, 2014 at 2:09 pm

        In samenhang met het begrip ‘de waarheid’ — een uitermate intrigerend begrip — heb ik in mijn boek op pag. 207 geprobeerd uit te leggen waarom van ‘de’ waarheid eigenlijk niet kan worden gesproken. Omdat beweringen vaak net even anders kunnen worden geïnterpreteerd, dan wat ze (lijken te) beogen of waartoe ze bestemd zijn.
        Zelf geef ik waar mogelijk de voorkeur aan het begrip realiteit, of — in navolging van Leon Wecke die een voorwoord schreef bij mijn Ebr… — aan het hanteren van feitelijke werkelijkheden.

        Het probleem in deze is dat wij (vaak) verstoken zijn van alle inhoudelijke gegevens, die bij een bepaalde zaak spelen. Op die basis is mijn stelling dan ook: wij kunnen ‘de’ waarheid niet kennen, al bestáát die wél. Als het hierbij gaat om zakelijke gegevenheden, die met een rekenkundige methode vastgesteld kunnen worden, is het al tricky; hoeveel te ‘erger’ als zaken vanuit, of op basis van een gedachte spelen, zodat wel van een mening of opvatting kan worden gesproken, maar in hoeverre daarbij van realiteit(en) sprake is, om van ‘de’ waarheid maar te zwijgen, blijft doorgaans zéér de vraag. Want, of en, als het fenomeen ‘wishful thinking’ zich daarbij voordoet, zijn álle hekken van de dam.

        piterfries, u mag mijn boek gratis hebben; kom het maar halen, maar als u wilt dat ik het opstuur, komen de verzendkosten voor uw rekening. Ca. € 6,80

    • Aleid Blink
      May 15, 2014 at 4:44 pm

      rjr, Heeft u die moed dan wel? Of laat u het, net als hier, bij loze aanmerkingen?

Comments are closed.