De Nakba-app

tiberias

Uit de Encyclopedia of the Palestine Problem van Issa Nakhleh

Een tijd geleden ontving ik een plattegrond van Tel Aviv, waarop de originele Palestijnse dorpen staan aangegeven die plaats moesten maken voor het paradepaardje van de zionisten. Het was een cadeau, als dank voor een zeer bescheiden bijdrage aan het project van (video)journalist Lia Tarachansky over de Palestijnse catastrofe van 1947/48, de Nakba. Het filmproject droeg toen nog de werktitel Seven Deadly Myths, maar is ondertussen uitgekomen onder de naam On the Side of the road.

De plattegrond was verzorgd door Zochrot (‘Herinnering’), de Israëlische organisatie die zich inzet voor bewustwording van de geschiedenis van de Palestijnen. Zij publiceren dan ook veel in het Hebreeuws en proberen de zionistische geschiedschrijving op z’n minst aan te vullen met wat harde feiten die graag over het hoofd worden gezien.

In de aanloop naar de Israëlische Onafhankelijksdag op 14 mei heeft Zochrot in samenwerking met Palestijnen een app ontwikkeld waarmee men alle locaties kan bekijken die zijn verdwenen als gevolg van de etnische zuivering van Palestina. De app, I-Nakba genoemd, laat de oorspronkelijke locatie van dorpen en steden zien, met foto’s, informatie en commentaren, en de joodse overname van die plekken. Via een interactieve kaart worden in sneltreinvaart de gebeurtenissen van de afgelopen 66 jaar gevisualiseerd.

Aangezien de zionisten niet alleen het landschap, maar ook de herinnering willen uitwissen, door onder andere Palestijnse schoolboeken te vernietigen en Israëlische leraren te verbieden in te gaan op de Palestijnse geschiedenis, is deze app een welkome aanvulling op wat vaak oraal wordt doorgegeven. Zo kunnen Palestijnen buiten Palestina ook de locatie opzoeken waar zij, hun ouders of grootouders hebben gewoond. Bovendien kunnen ze updates over die locatie ontvangen als er iets te melden is.

Ondanks het feit dat er sinds het eind van de jaren tachtig archieven opengingen, wat de opkomst van de zogenoemde nieuwe historici mogelijk maakte, blijft het grootste deel van de joods-Israëlische bevolking vasthouden aan wat hen door de zionistische leiders is wijsgemaakt. Ontkenning van de joodse catastrofe is in sommige landen wettelijk strafbaar gemaakt. In Israël is de ontkenning van de Palestijnse catastrofe juist verplicht, daar is herdenking strafbaar.

In Israël zijn er veel organisaties die zich bezig houden met de bezetting, de situatie van na 1967, maar Zochrot is de enige organisatie die zich exclusief richt op 1948. Directeur Liat Rosenberg geeft direct toe dat hun invloed beperkt is, maar het woord Nakba is wel de Hebreeuwse taal binnengedrongen en dat is een goed begin. De kern van hun activiteiten bestaat in het verzorgen van rondreizen onder leiding van een gids. Het uiteindelijke doel is te zorgen voor erkenning van de realiteit, zodat Palestijnse vluchtelingen ooit terug zullen kunnen keren.

Maar ook in Israël zijn positieve geluiden, al zijn ze schaars. De joodse Shlomo Abulafia kocht ooit een krot en bouwde het om tot een prachtige woning in Arabische stijl.

Voor ons is de Nakba geschiedenis, maar voor hen is het een catastrofe. Wat hebben we te verliezen als we het lijden van de Palestijnen erkennen? De twee kanten raken steeds verder van elkaar verwijderd. Mensen leven in angst. Er is hier veel ontkenning.

Opvoeding en onderwijs spelen een belangrijke rol, die veel verder gaat dan interesse voor de geschiedenis van het land. De vaak agressieve manier waarop de Palestijnen door zowel het rechtse als het religieuze blok in Israël te kennen wordt gegeven dat ze het wel kunnen vergeten, leidt onvermijdelijk tot conflicten. Heel Palestina is de facto bezet door Israël, wat betekent dat er ongeveer evenveel Palestijnen als joden wonen, die het toch samen eens zullen moeten worden, nog los van de miljoenen Palestijnse vluchtelingen buiten Israël en de Palestijnse gebieden.

En dat brengt ons weer tot waar het dankzij een slip of the tongue van John Kerry heel veel over gaat: Apartheid. De wortels van Apartheid in Palestina gaan terug tot het eind van de 19e eeuw, toen Asher Ginsberg, beter bekend onder zijn pseudoniem Ahad Ha’am, zich al zorgen maakte over de manier waarop de kolonisten zich gedroegen ten opzichte van de lokale bevolking:

Zij gaan wreed en vijandig om met de Arabieren, respecteren hun eigendommen niet, slaan hen op schandalig wijze zonder enige reden en zijn zelfs trots op hun gedrag.

Na 1948 werd het nog erger, al werden de Palestijnen toen vooral aan hun lot overgelaten in de tentenkampen van de Verenigde Naties. Vanaf 1967 is duidelijk gebleken dat het Israël om het land te doen is, de Palestijnen vormen daarbij een hinderlijk obstakel, vooral hinderlijk sinds het gebruik van telefoons en camera’s het zionistisch optreden vastlegt.

Vanmiddag is er een bijeenkomst in De Balie in Amsterdam, waarbij de kwestie van Apartheid wordt besproken. Onder de titel Is Israël een apartheidsstaat? verzorgt het Nederlands Palestina Komitee een middag met de journalisten Ben White, Adri Nieuwenhof en Hanine Hassan (allemaal in het Engels). De aanvang is 14.00 uur.

Engelbert Luitsz

The Guardian: Remembering the Nakba: Israeli group puts 1948 Palestine back on the map

15 comments for “De Nakba-app

  1. piterfries
    May 3, 2014 at 11:44 am

    Amiram Gonen,’Israël d’hier à aujourd’hui’, Jerusalem, Québec, 1997, 1998. is een Israëlisch propaganda boek, bedoeld om de geweldige prestaties van de joden in Palestina te laten zien, helaas zie ik er in hoe een multiculturele plattelandssamenleving is vernietigd.
    Er is ook een engelse versie.

    Ik wist niet dat Israel zich t.a.v. de Naqba net zo gedraagt als Turkije t.a.v. de Armeense genocide.
    Het verschil is, dat het mij lijkt, dat de Turken gelijk hebben, er was genocide DOOR de Armeniërs.
    Vrijwel niemand wil inzien dat dat in de omstandigheden van toen zeer voor de hand lag dat de Armeniërs in NO Anatolië probeerden dat gebied bij de aangrenzende staat Armenië te voegen.
    Dat was ook de westerse bedoeling, zie het verdrag van Sèvres van 1921.

    Hoe joodse kolonisten zich ge-(mis-)droegen kun je ook lezen bij Simon Schama, ´Two Rothschilds and the land of Israel’, London, 1978.

  2. likoednederland
    May 3, 2014 at 12:08 pm

    De nieuwe holocaust die de Arabieren in 1948 – slechts drie jaar na de eerste – wilden plegen mislukte inderdaad.

    In de woorden van de voorzitter van de Arabische Liga destijds:
    “Het zal een oorlog zijn van uitroeiing en van reusachtige slachting, waarover gesproken zal worden zoals over de Mongoolse bloedbaden en de kruistochten.”

    Dat mislukte en dat noemen ze dus een Nakba (ramp). Een ramp is echter iets wat je overkomt, niet iets wat je zelf veroorzaakt.

    Overigens was er een groter aantal Joods-Arabische vluchtelingen, zo werden de Westbank en Oost-Jeruzalem voor 100% gezuiverd van Joden.

    • piterfries
      May 3, 2014 at 4:27 pm

      De tijd voor dit soort sprookjes is voorbij.
      Het heeft tientallen jaren gewerkt, ook bij mij, maar het is echt over.

      • likoednederland
        May 3, 2014 at 4:40 pm

        Nee, natuurlijk, moslims die andersdenkenden wreed willen afslachten, ondenkbaar. Nooit van Irak, Nigeria, Soedan, Syrie enz. gehoord zeker?

        • Aleid Blink
          May 3, 2014 at 5:17 pm

          Is dit een argument dat moet dienen als rechtvaardiging voor een aantal zionisten en militairen lang voor 1948 geplande etnische zuivering, waarvan het startsein op 10 maart 1948 werd gegeven? De rest is ook u bekend, en daarom ook door u ontkend.

        • piterfries
          May 3, 2014 at 7:27 pm

          Lees eens hoe Churchill al dacht over Moslims

          Winston Churchill, ‘The Story of the Malakand Field Force’, 1898, 2004, New York
          of hoe Moslims, hoewel in de meerderheid, zich een verdrukte minderheid voelen:

          W.F. Wertheim, ‘Indonesië van vorstenrijk tot neo-kolonie’, Meppel 1978.

          Wie wind zaait zal storm oogsten, dat geldt in Palestina, dat geldt op wereldschaal.

          Wat betreft het afslachten, de tweede wereldoorlog kostten een zestig miljoen mensen het leven.
          Er kwam vrijwel geen Moslim aan te pas.

          Lees verder John J. Mearsheimer and Stephen M. Walt, ‘The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy’, New York 2007, hoe bij zionistische vergaderingen, rond 1900 etc., stenografen de opdracht kregen even niet te schrijven als het over het verdrijven van Palestijnen ging, die racistisch ‘Arabs’ werden genoemd/

          Dat Palestijnen bestonden, een eigen cultuur hadden, lees:
          Edward W. Said & Christopher Hitchens, ed., Blaming the Victims, Spurious scholarship and the Palestinian question’, 1988, London.
          Said werd in 1930 geboren in Jerusalem.

          Begrijpt, wie zich ook Likud noemt, niet dat al dit soort verhaaltjes ondertussen alleen maar contraproductief werken, dat steeds weer de conclusie ontstaat dat er met zionisten, en hun apologisten, niets te beginnen valt ?

          Ik noem nog even:
          Nicholas Bethel, ‘The Palestinian Triangle, The struggle between the British, the Jews and the Arabs, 1935-48’, London 1979

          • Likoed Nederland
            May 4, 2014 at 10:49 am

            De term Palestijnen voor Arabieren bestaat pas sinds de jaren zestig, daarvoor werden de Joden er mee aangeduid. Daarom noemden de nationalistische Arabieren zich toen nog ‘Zuid-Syriers’.

            Een vondst van de KGB. Bewust bedrog, zoals de Palestijnse leider Mohsein al in 1977 toe gaf:
            http://likud.nl/2011/01/het-palestijnse-volk-bestaat-niet/

    • Aleid Blink
      May 3, 2014 at 5:08 pm

      Kom eens met verifieerbare gegevens, i.p.v. een mythe, gebaseerd op retoriek. Ik heb dit ook met veel dramatiek horen vertellen in de Independance Hall in Tel Aviv aan een gezelschap joden dat deze bezocht. Pure hersenspoeling!

      • May 4, 2014 at 10:42 am

        Lees ‘Palestine betrayed’, over de geplande en jarenlange agressie van mosliims tegen de Joden, lang voor 1948, met steun van de nazis.

        Allemaal onder de leiding van de grootmoefti Hoesseini, nazi-collaborateur die SS legioenen wierf onder moslims en die op radio Berlijn zei:
        “Dood de Joden waar je ze maar vinden kan. Dat is prijzenswaardig; voor Allah, de geschiedenis en onze religie.”

        Bijvoorbeeld: http://nl.wikipedia.org/wiki/Amin_al-Hoesseini

  3. May 3, 2014 at 10:06 pm

    Een blog als deze met bijbehorende reacties is feitelijk een wedstrijd wie nu eenmaal de grootste zondaar is. Dat weet ik wel. Dat zijn die mensen die alleen maar strijdbijlen opgraven en geen enkele lans breken om een vredesproces te bevorderen.

    • piterfries
      May 4, 2014 at 8:58 am

      Er is geen vredesproces.
      Er is een poppenkast onder die naam om Israel de gelegenheid te geven door te gaan met wat de plannen al heel lang waren.

      Ik heb al diverse keren uitgelegd wat Israel moet doen om vrede te krijgen, het voorstel van de Arabische Liga accepteren, iets beters komt er niet meer.
      Arafat bood Israel 93 % van Palestina, dat was beter, maar de domoren sloegen het af.

      Dè ellende van propaganda, zo schrijft een historicus, John W Wheeler-Bennett, als ik me goed herinner, is dat degenen die die propaganda bedenken het zelf gaan geloven.
      Helaas, zo schrijft de VS senator en socioloog Moynihan, worden slachtoffers nooit door propaganda er van overtuigd dat ze geen slachtoffers zijn.

      En dus geloven zionisten in hun zelfgemaakte gelijk, en de Palestijnen in hun gelijk.
      Binnen tien of twintig jaar is er een ramp in Palestina, daarna kunnen de overlevende joden stoppen met de holocaust herdenkingen, want dan is er iets nieuws te herdenken.

      • Likoed Nederland
        May 4, 2014 at 10:44 am

        U bedoelt dat Clinton de Arabieren 80% van Palestina bood, maar dat Arafat weigerde.
        Als je tot op de dag van vandaag moord op Joden ‘geen misdaad’ noemt, is het moeilijk vrede te sluiten.
        http://likud.nl/2014/05/palestijnse-minister-moord-is-geen-misdaad/

        • piterfries
          May 4, 2014 at 12:01 pm

          Laatste reactie op Uw soort onzin.
          Wie doorgaat met dit soort verhaaltjes gooit alleen z’n eigen glazen in, nu weer ontkennen dat Palestijnen bestaan.
          Verder, moord op Palestijnen is toch geen misdaad ?

  4. May 4, 2014 at 9:11 am

    Maar er kan toch ten minste een vredesproces in je hoofd zitten!.

    • Aleid Blink
      May 5, 2014 at 10:13 am

      rjr, Tenminste een vredesproces in je hoofd? Hoe langer ik over deze woorden nadenk hoe onbegrijpelijker ze worden. In ieder geval klinken ze illusoir en daar heb je niet zoveel aan.

      Iemand vroeg eens aan Gandhi waar hij vrede kon vinden. Deze antwoordde: op het kerkhof. Hij wilde daarmee zeggen dat (samen)leven strijd is en die probeerde hij zo te leveren dat er geen geweld bij te pas kwam. Dat vraagt o.a. om een oprechtheid jegens elkaar en niet om slinkse methoden die het samenleven onmogelijk maken. Het zijn deze methoden, die de zionisten al jaren toepassen en die likoed.nl blijkbaar toejuicht en zich eigen gemaakt heeft, die wij hier bestrijden, vanuit de wetenschap dat deze tot nu toe iedere stap naar een proces dat naar vrede zou kunnen leiden, hebben ondermijnd.

      De politiek van de staat Israël, die hier uitgebreid beschreven wordt, wijst erop dat de leiders van de staat en de volgers van deze politiek uit zijn op macht. Een vreedzame samenleving is voor hen minder belangrijk dat het doel dat zij vanaf het begin voor ogen hebben, nl. verkrijging van het hele gebied tot aan de Jordaan, oftewel het Groot-Israël Daarvoor moet de oorspronkelijke bevolking, de Palestijnen, verdreven worden, zo niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Ons doel en dat van velen in en buiten Israël, is er tenminste voor te zorgen dat iedereen weet wat daar aan de hand is, zodat deze politiek niet stiekem kan worden uitgevoerd.

      En u vindt blijkbaar dat toekijken met een vredesproces in het hoofd voldoende is om dat proces tegen te houden? Weet u wel wat u zegt?

      Vandaag is het 64 jaar geleden dat wij bevrijd werden van de 5 jaar durende bezetting, die ook ik indertijd bewust beleefd heb. De mensen die mij zeer na staan omdat ik een aantal jaren met hen heb samengeleefd, zuchten nu al meer dan veertig jaar onder de bezetting, zonder een enkel aanwijsbaar proces naar vrede. Ik heb nu niet alleen de Palestijnen in het hoofd, maar ook de vele joodse Israëliërs en joden elders die, zich wekelijks inzetten voor een vreedzame, samenleving.

      Een vredesproces in het hoofd? Veel geluk ermee, maar zij zijn hier niet mee gebaat. Integendeel zelfs.

Comments are closed.