De jacht op Palestijnse intellectuelen

Anti_Semitism_by_Latuff2

Cartoon van Carlos Latuff

Het waren de Britten die tijdens de grote Palestijnse opstand van 1936-1939 de administratieve detentie introduceerden. Daarmee kan iemand zonder tussenkomst van een rechter of advocaat worden opgesloten. Deze detentie kan ook steeds verlengd worden, zodat iemand jaren vast kan zitten zonder dat hij of zij ooit een misdaad heeft begaan. De zionisten hebben deze truc dankbaar overgenomen en tot op de dag van vandaag worden mensen op deze manier van hun vrijheid beroofd in Palestina.

De opstand, die begon als een grootscheepse staking en burgerlijke ongehoorzaamheid, ontaardde door de harde reactie van de Britten al snel in een gewapend conflict. Uiteindelijk vonden meer dan 5000 Palestijnen de dood, meer dan 10% van de volwassen mannelijke bevolking. De Britten gebruikten hun koloniale expertise door zich met name te richten op de intellectuele en militaire leiders van de opstand. Van de overlevenden werden velen verbannen. Het moge duidelijk zijn dat deze periode van groot belang is geweest voor de jaren die komen gingen: een complete generatie potentiële leiders en een intellectuele elite was verdwenen.

Ook hier hebben de zionisten, leergierig als ze zijn, hun voordeel mee gedaan. Ook nu nog wordt geprobeerd zelfs de leiders van vreedzaam verzet tegen de Afscheidingsmuur op te pakken, of hun het leven moeilijk te maken door het afnemen van hun identiteitskaart, zodat hun bewegingsruimte beperkt is en ze niet meer kunnen werken.

Na de Juni-oorlog van 1967, toen Israël opeens miljoenen Palestijnen onder z’n hoede kreeg, was de grootste angst dat er zoiets als Palestijns nationalisme zou ontstaan. In die periode van klassiek kolonialisme werden Palestijnen als goedkope arbeidskrachten ingezet om de Israëlische economie een boost te geven. Dat was een tijdelijke oplossing, want niet veel later zouden Russen in groten getale worden binnengehaald om de plaatsen in te nemen van de uiteindelijk ongewenste niet-joodse arbeidskrachten. Dat was het begin van de afscheiding, die pas veel later de vorm kreeg van de Afscheidingsmuur van tegenwoordig (zie bijv. mijn artikel De lange weg naar de muur).

De slachtoffers van de intifada van 1936 vormden weliswaar een enorm structureel verlies, maar als de situatie van bezetting en onderdrukking decennia blijft voortduren, staat er onvermijdelijk weer eens een nieuwe elite op. Deels in de Palestijnse gebieden, deels in het buitenland. Het antwoord van de zionisten hierop was de praktijk van targeted killings, moord dus. In de jaren zeventig nam dat een grote vlucht. Wetenschappers, advocaten, schrijvers en leden van politieke organisaties werden door de Israëlische inlichtingendienst, de Mossad, uit de weg geruimd, waarbij zeer veel bijvangst was van mensen die niet op het lijstje stonden, maar toevallig in de buurt waren. Wat verder opvalt is dat de Mossad kennelijk ongestraft overal ter wereld z’n gang kan gaan. Er werden moorden gepleegd in onder andere Parijs, Brussel, Rome, Athene en Cannes, de Palestijnse gebieden, en in Egypte en Libanon (met name veel in Beiroet).

De targeted killings van de elite zijn het dodelijke equivalent van de administratieve detentie: ook hier geen formele aanklacht, hoor en wederhoor, rechter of advocaat. En wie kanttekeningen plaatst bij deze gang van zaken is uiteraard een bloeddorstige jodenhater. Om hun reputatie van enige democratie in het Midden-Oosten toch nog enige geloofwaardigheid te geven, wordt er om de zoveel jaar een bloedbad aangericht onder de Palestijnen, waarbij even niet gekeken wordt naar rang of stand, man of vrouw, baby of bejaarde.

De Oslo-akkoorden hebben hier ook niets aan kunnen veranderen. Sterker nog, een rapport van de Verenigde Naties uit 2010 laat zien dat Israël de meeste moorden pleegt in Area A, het enige stukje van de Westelijke Jordaanoever waar de Palestijnen het – op papier – zowel administratief als qua veiligheid voor het zeggen hebben. (WikiPedia heeft een beperkte lijst van deze moorden sinds de jaren 50)

Vorige maand werd de Palestijnse rechter Raed Zueter op klaarlichte dag van dichtbij doodgeschoten toen hij zich opwond over de behandeling van de inzittenden van een bus die uit Jordanië kwam – waar hij resideerde – en door de Israëli’s werd aangehouden. Het leidde tot veel protesten en in het Jordaanse parlement gingen zelfs stemmen op om het vredesverdrag met Israël uit 1994 op te zeggen.

Gisteren werd de advocaat Amjad Safadi dood in zijn apartement aangetroffen, hij zou zich hebben opgehangen. Safadi was enkele weken vastgehouden door de binnenlandse veiligheidsdienst van Israël en had sinds enkele dagen huisarrest. Hij was nog geen dertig jaar oud. Samen met nog vijf andere advocaten was hij drie weken geleden opgepakt door de politie en de veiligheidsdienst Shin Bet.

Waarom volgen er geen harde maatregelen vanuit de internationale gemeenschap? We hoeven ons niet te verliezen in samenzweringstheorieën, maar het feit dat de minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten nederig excuus maakt voor het feit dat hij – heel voorzichtig – het woord Apartheid had laten vallen in één adem met Israël, zegt wel iets over de machtsverhoudingen (en dat terwijl Apartheid in Israël al heel lang een feit is). Over de uitspraak van de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland eerder dit jaar: Fuck the EU!, was veel minder ophef. Er werd toen zelfs getracht de Russen de schuld te geven.

Israël is ongeveer even groot als een van de kleinste staten van de V.S., New Jersey, maar in de internationale politiek lijken ze het machtigste land ter wereld stevig in hun greep te hebben. Vorig jaar had Israël een defensiebudget van zo’n 18 miljard dollar (NL ca. 7 miljard voor een veel groter land en een bevolking die in aantal meer dan het dubbele is van Israël) en onlangs werd bekend dat er alleen al voor een speciale missie tegen Iran bijna 3 miljard is gereserveerd.

“Begrip voor de historische situatie van de joden” is wel het slechtst denkbare argument voor de onschendbaarheid die het land lijkt te genieten. Niemand met enig historisch besef of enig inzicht in de machinaties van de internationale politiek kan dat serieus nemen. We zouden het misschien wel willen, maar zo werkt het nu eenmaal niet. Het liquideren of monddood maken van talloze prominente Palestijnen gedurende de afgelopen 66 jaar, terwijl in rap tempo de rest van hun land wordt ingepikt, kan alleen ongestraft blijven doorgaan indien Israël een troef achter de hand heeft, in welke vorm dan ook.

De propaganda die voor een belangrijk deel stoelt op de fictie van slachtofferschap is er dan ook om juist de ware reden te verdoezelen, net zoals “het conflict met de Palestijnen” gebruikt wordt om de expansie zoveel mogelijk buiten beeld te houden. Het is maar de vraag hoe lang dit land nog enigszins in toom gehouden kan worden, nu er steeds vaker sprake is van een unilaterale aanval op het gigantische Iran. Steeds maar weer toegeven, nooit grenzen stellen, dat lijkt mij de slechtst denkbare weg die we kunnen volgen.

De dood van de advocaat Amjad Safadi symboliseert de situatie wederom goed. Of hij nu vermoord is of zich uit wanhoop (of waanzin, we kennen de technieken onderhand) zelf van het leven heeft beroofd, in beide gevallen is zijn dood het rechtstreekse gevolg van de wijze waarop Israël zich blijft ontdoen van ongewenste elementen. Door middel van langzame genocide, met dank aan Amerika, verdwijnen de Palestijnen not with a bang but a whimper.

Engelbert Luitsz

11 comments for “De jacht op Palestijnse intellectuelen

  1. piterfries
    April 30, 2014 at 7:19 pm

    Deze truc is zo oud als de wereld.
    Hij kwam alleen nooit zo in de openbaarheid.
    De gifbeker van Socrates is zo het oudste voorbeeld wat me te binnen schiet.
    De laatste tsaar kon er ook wat van.
    De agents provocateurs hadden het druk in het Habsburgse rijk.
    De truc tegenwoordig is veel beter, intellectuelen als Chomsky in het verdomhoekje manoevreren.
    Verder, er is geen samenzwering,Mearsheimer en Walt leggen het allemaal uit.

  2. April 30, 2014 at 8:41 pm

    Het voorbeeld van Raed Zueter past niet in dit artikel. Het betreft hier wederspannigheid tegen een bewapende militair. Dat is grote pech en heeft niets met een geheime dienst te maken.

    • April 30, 2014 at 9:08 pm

      Dit stuk gaat niet specifiek over de geheime dienst, maar over de manier waarop de zionisten de Palestijnse elite proberen te elimineren. Dat gebeurde en gebeurt nog steeds op verschillende manieren zoals ik heb aangegeven.
      En hoe weet u zo zeker dat die soldaat niet de opdracht had de rechter te doden?

  3. April 30, 2014 at 10:33 pm

    Ik laat me in deze niet verleiden tot een wellus-nietus-gebeuren. Iedere lezer moet er zelf maar van denken wat ie wil.

    • Aleid Blink
      May 1, 2014 at 1:04 pm

      Vanwaar deze suggestieve en lafhartige poging om de ander monddood te maken? Er is hier niemand die probeert u te verleiden. Is dit uw manier om de ander monddood te maken?

      U geeft aan dat het om weerspannigheid jegens een bewapende militair ging, zonder aan te geven waaruit deze “weerspannigheid” bestaat. Daaruit kan worden opgemaakt dat voor u weerspannigheid zonder meer voldoende reden i om iemand te vermoorden? Beseft u niet dat daarmee deze militairen met een zeer zware last worden opgezadeld waar zij nooit meer van afkomen?

      Mij lijkt het uiterst aannemelijk dat deze soldaat van zijn meerderen toestemming of opdracht heeft gekregen om in dit speciale geval te doden. In een maand tijd hebben nl. zowel een rechter als een advocaat weer de dood gevonden, waarbij Israël, lees de Israëlische regering, als politiek opdrachtgeefster, direct betrokken was. De geschiedenis geeft reden om i.c. niet in toeval te geloven.

    • May 1, 2014 at 1:10 pm

      Kijk maar eens naar de eerste minuten van deze video, dan zie het snel het uit de hand kan lopen.

      • May 1, 2014 at 5:05 pm

        Aleid, je mag er van mij inderdaad van denken wat je wilt. Dat geldt ook voor anderen die dit lezen. Dat ik geen intentie heb om anderen monddood te maken
        hoef ik niet ter beargumenteren,lijkt me.
        Het filmpje heeft geen relatie tot intellectuele Palestijnen. Het blog begint wel rommelig te worden Engelbert

  4. Aleid Blink
    May 1, 2014 at 6:10 pm

    rjr, Ondanks je intentie maak u zich er weer vanaf. ‘t Lijkt er sterk op dat u gewoon niet tot u door laat dringen wat daar gebeurt, uit angst, valse teerhartigheid of zelfs onverschilligheid. Daarom wil ik het wel even voor u uitspellen!

    Het filmpje betreft wat u gemakzuchtig noemt “wederspannigheid tegen een bewapende militair.” Ook hier gaat het om weerspannigheid tegen een met een uzi gewapende soldaat in een stad waar hij is geplaatst om de kolonisten die deze stad stukje bij beetje innemen en en met dit doel de autochtone bevolking vrijwel dagelijks terroriseren. Deze soldaat poogt een 15-jarige jongen, neer te schieten. Blijkbaar lukt dat niet dankzij de aanwezigheid van mensen met camera’s. Dan arresteert hij hem, neemt hem mee en slaat hem buiten het zicht van de camera’s in elkaar. Ook dit is dagelijkse praktijk.

    Iets dergelijks heeft praktisch zeker ook aan de grens met Jordanië plaatsgevonden. Met dit verschil dat het om een volwassen man ging en niet om een door de toestand getergde knul.

    Van deze nu nog 15-jarige jongen kan je stellen dat hij en zijn leeftijdgenoten ook de intellectuele toekomst van Palestina vertegenwoordigen. In Hebron staat een van de zeer drukbezochte universiteiten van dit land. Israël heeft deze intellectuele ongewenst verklaard, omdat zij in staat zijn en zullen zijn het verzet tegen de bezetting op een steeds hoger niveau te tillen en dat is wel het laatste wat de I. politiek wil.

    Het enige wat ik met dit schrijven hoop te bereiken, is mensen als u tot nadenken te zetten, opdat zij ophouden met louter reageren. Laat die hoop niet vergeefs zijn en begin eens met te lezen, want ook dat doet u maar deels.

  5. May 1, 2014 at 7:11 pm

    Aleid, ik vind je te dwangmatig wat ik allemaal zou moeten.
    Wat ik in dit artikel doe is onzuiverheden er uit halen. Wanneer het artikel een spychose aan verdachtmakingen ademt is het voor de kritische lezer niet hanteerbaar meer.Doe je voordeel met dit advies zou ik zo zeggen.

  6. Aleid Blink
    May 2, 2014 at 4:04 pm

    rjr, Bedoelt u die door u vermeende onzuiverheid en met die zgn. kritische lezer uzelf? Dan weet ik tenminste wat ik ervan denken moet.

  7. May 2, 2014 at 8:03 pm

    Heel bijzonder dat je het blog, welk een ernstig en gruwelijk thema aankaart, dan toch nog met jouw humor weet af te ronden.

Comments are closed.