Wat als het John Kerry niet lukt?

rawabi_2013

Rawabi in 2013, de eerste nieuwe Palestijnse stad.

Vorige week verscheen er in de Engelse versie van Le Monde Diplomatique een artikel van twee doorgewinterde Palestina-kenners, Tony Klug en Sam Bahour: If Kerry fails, what then?.

Tony Klug schrijft al sinds de jaren 70 over de situatie in Palestina.  Hij is onder andere speciaal adviseur voor het Midden-Oosten van de Oxford Research Group en publiceerde in kranten als The Guardian.

Sam Bahour is een bijzonder geval. Zijn ouders zijn Palestijns, maar hij werd geboren in de Verenigde Staten, waar hij zich ontwikkelde tot een succesvolle zakenman en ondernemer. In de jaren 90 verhuisde hij echter naar de Westelijke Jordaanoever. De Oslo-akkoorden hadden hem doen besluiten dat hij iets moest doen om de economie van een toekomstige Palestijnse staat te helpen opbouwen. In de afgelopen twintig jaar is hij daarmee doorgegaan, ondanks het feit dat al snel duidelijk werd dat het Israël nooit ernst was met de vrede.

Dat Bahour een comfortabel leven heeft opgegeven om de Palestijnen te helpen met een structurele oplossing voor hun situatie wordt hem niet in dank afgenomen door Israël. Ondanks de racistische geluiden die je nog wel eens hoort uit het zionistische kamp, dat de situatie van de Palestijnen hun eigen schuld is, omdat ze niet in staat zouden zijn zich te ontwikkelen, bewijst de tegenwerking die mensen als Bahour ondervinden dat we ook in die gevallen met propagandistische leugens te maken hebben. De tegenwerking die Bashar Masri ondervond en nog steeds ondervindt bij zijn project voor de nieuwe, moderne Palestijnse stad Rawabi is een ander duidelijk voorbeeld van de manier waarop Israël belangrijke initiatieven voor een reële oplossing probeert te dwarsbomen.

Wie de perikelen van de huidige ronde besprekingen een beetje heeft gevolgd zal niet erg optimistisch zijn. Het Israëlische geweld nam toe, het bouwen van nieuwe woningen in Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever ging in sneltreinvaart door en huizen van Palestijnen en kampementen en dorpen van Bedoeïenen werden in hetzelfde tempo met de grond gelijk gemaakt. Daarnaast waren er ook veel persoonlijke aanvallen op de onderhandelaar John Kerry, zo erg zelfs dat de Verenigde Staten aangaven Israël te zien als de hoofdverantwoordelijke voor de impasse die is ontstaan. En dan moet je het wel erg bont gemaakt hebben.

Dus wat is de visie van Klug en Bahour op de situatie als het weer eens mislukt om tot overeenstemming te komen?

Een tsunami van opgekropte vijandigheid zal waarschijnlijk vrijkomen, waarbij men elkaar verantwoordelijk houdt voor de mislukking en roept om vergelding. Men zal proberen elkaar te beschuldigen en te isoleren en het geweld zou in alle hevigheid kunnen terugkeren. Het gif dat daarbij vrijkomt zal onvermijdelijk een wereldwijd effect hebben.

Er moet een einde komen aan de  - voor de Palestijnen – zinloze bilaterale onderhandelingen. Er moet een nieuwe internationale strategie worden ontwikkeld die zich richt op een duidelijk doel: een snel einde aan de bezetting en gelijkwaardigheid tussen Israëli’s en Palestijnen. Twee zaken staan daarbij centraal, beide voortvloeiend uit de onduidelijkheid van de Israëlische heerschappij over de Palestijnen en de kolonisatie van hun land (dit geldt zowel voor de Gazastrook als voor de Westelijke Jordaanoever).

Ten eerste. Is er nu wel of niet sprake van een bezetting? De hele wereld denkt van wel, inclusief de Verenigde Staten. Dat betekent dat de bepalingen van de Vierde Geneefse Conventie met betrekking tot de bescherming van burgers tijdens oorlogstijd in handen van een vijand of onder bezetting door een vreemde mogendheid van kracht zijn, alsmede andere internationale verdragen. Israël probeert daar door middel van allerlei technische foefjes onderuit te komen, terwijl het de Conventie juist wel weer aanhaalt om Palestijnen buiten Israël anders te behandelen dan Israëli’s.

Deze dubbelzinnigheid is in het voordeel van de bezettende macht, doordat zij de artikelen van de Geneefse Conventie uitkiest die haar uitkomen en zo heeft ze het beste van twee werelden, terwijl de bezette bevolking er het slechtst uitkomt.

Ten Tweede. Wanneer houdt een bezetting op een bezetting te zijn? Na bijna 50 jaar en een omvangrijke infrastructuur die is opgezet is het misschien realistischer van een permanente situatie te spreken, zonder die implicatie van tijdelijkheid die het woord bezetting heeft.

Israël mag niet langer van twee walletjes eten. Deze “kolossale bluf” die de achtereenvolgende Israëlische regeringen hebben gekenmerkt moet maar eens doorgeprikt worden. Als er sprake is van een bezetting, dan moet deze terstond beëindigd worden, en zo niet dan is geen reden om Palestijnen een andere status toe te kennen dan (joodse) Israëlische staatsburgers.

In juni 2017 is het 50-jarig jubileum van de bezetting. Dat zou een goede richtlijn zijn voor de internationale gemeenschap om Israël te dwingen zich duidelijk uit te spreken. Als we dat nu doen is er tijd genoeg om na te denken over hoe het zou moeten: ofwel je geeft al het gestolen gebied terug, ofwel alle Palestijnen krijgen dezelfde rechten als joodse Israëli’s.

Klug en Bahour willen zich niet uitspreken over de uiteindelijke vorm, daar gaan de bevolkingen zelf over. Maar elke beslissing die genomen moet worden, moet op basis van gelijkwaardigheid genomen kunnen worden. Dat is een vereiste die niets te maken heeft met veiligheidseisen of een “zuiver joodse” staat. Er moet een eind komen aan discriminatie op basis van etniciteit, anders is het niet mogelijk een serieuze dialoog aan te gaan. Ze gebruiken het woord ultimatum niet, waarschijnlijk uit de ervaring dat de lange zionistische tenen enigszins ontzien moeten worden in het licht van een betere toekomst.

Die gelijkwaardigheid geldt zowel voor de 4 miljoen Palestijnen onder Israëlische bezetting als voor de 5 miljoen die al vanaf 1948 in omringende landen als vluchtelingen leven en ook daar worden gediscrimineerd. Maar totdat ze volledige zelfbeschikking krijgen in hun eigen staat, als dat ooit gaat gebeuren, moeten ze in ieder geval als volwaardige burgers kunnen leven, waar ze ook zijn.

In het geval van Israël en de oneindige bezetting betekent dat een eind maken aan de dubbelzinnigheden die al veel te lang duren.

Het klinkt allemaal zo vanzelfsprekend dat je je afvraagt hoe dit nog kan in 2014. Maar vandaag werd er een rapport van wetenschappers gepresenteerd aan de Tweede Kamer over de behandeling van kinderen door het Israëlische leger. Een hard oordeel, “zwartgallig” zelfs in de woorden van Israël-fanaat Joël Voordewind. In het morele universum waarin ik me begeef is een wrede behandeling van volwassenen al een misdaad, laat staan het onterecht opsluiten en soms zelfs martelen van jonge kinderen. In Israël kan dat wel, zolang het maar geen joden zijn.

Het zijn er te weinig, mensen als Sam Bahour en Bashar Masri. Hoe triest het ook is voor de dagelijkse slachtoffers van het Israëlische geweld, misschien zou alle media-aandacht juist uit moeten gaan naar deze constructieve, niet gewelddadige initiatieven. Dan moet toch ook een Voordewind of een Timmermans de “bluf” kunnen herkennen? Of kunnen de verslaggevers van de NOS dan nog iets vinden om het Israëlische beleid goed te praten? Zoals in een interview met een van de wetenschappers van het genoemde rapport: “Ja, maar die kinderen weten toch dat ze niet met stenen mogen gooien?” Naar een tank! Naar een moordmachine! Vreselijke verhoren, maanden gevangenisstraf of zelfs langer, volledig gescheiden van hun familie. Wat zullen ze bij de NOS nog verzinnen om de suggesties van Bahour en Klug, of de stad van Bashar, te presenteren als een existentiële bedreiging voor het voortbestaan van het joodse volk?

Engelbert Luitsz

21 comments for “Wat als het John Kerry niet lukt?

  1. janfreak
    April 17, 2014 at 7:55 pm

    Het is te hopen dat het mislukt want anders hebt u geen kopie meer.

    • April 17, 2014 at 8:01 pm

      Ik heb nog geen antwoord op mijn vraag: Waar zeg ik dat het vermoorden van vrouwen en kinderen een heroïsche verzetsdaad is?

  2. April 17, 2014 at 8:12 pm

    ==ondanks het feit dat al snel duidelijk werd dat het Israël nooit ernst was met de vrede.==
    Nou, de toon is in ieder geval gezet.
    Ik heb zelf de pogingen van o.a. de PLO en Hamas om door onschuldige burgers in Israel en daarbuiten te vermoorden te laten zien dat ze serieus met vrede bezig waren zelf ook nooit zo ingezien.

    ==de Israëlische heerschappij over de Palestijnen en de kolonisatie van hun land (dit geldt …de Gazastrook== ?
    Ik dacht toch echt dat de Gazanen hun eigen dictators democratisch hebben gekozen, of staat zij ook op de loonlijst van Israel?

    ==Ten eerste. Is er nu wel of niet sprake van een bezetting? De hele wereld denkt van wel, inclusief de Verenigde Staten.==
    U trekt hier wel een heel grote schoen aan.

    ==Die gelijkwaardigheid geldt zowel voor de 4 miljoen Palestijnen onder Israëlische bezetting als voor de 5 miljoen die al vanaf 1948 in omringende landen als vluchtelingen leven en ook daar worden gediscrimineerd. Maar totdat ze volledige zelfbeschikking krijgen in hun eigen staat, als dat ooit gaat gebeuren, moeten ze in ieder geval als volwaardige burgers kunnen leven, waar ze ook zijn.==

    Het is voor het eerst dat ik iemand lees die het voor de Palestijnen zegt op te nemen oog heeft voor de uitbuiting van de Palestijnen door hun zogenaamde Islamitische broedervolken.

    Ik heb nog een vreemde zin in uw artikel gelezen waar ik wel graag uitleg over hoor, als ik u dat vragen mag?

    ==Dat Bahour een comfortabel leven heeft opgegeven om de Palestijnen te helpen met een structurele oplossing voor hun situatie wordt hem niet in dank afgenomen door Israël==

    En klopt het dat ik dit meerdere keren heb gelezen?

    Mvg,
    Timmerark

    • April 17, 2014 at 8:50 pm

      De PLO en Hamas zijn beide het gevolg van het zionistisch expansionisme, met de onvermijdelijke etnische zuivering. U draait oorzaak en gevolg om, zoals voorgeschreven door de zionistische propaganda.
      De blokkade van de Gazastrook is een oorlogsmisdaad en een misdaad tegen de menselijkheid, wat daarbinnen gebeurt is altijd een reactie op de Israëlische bezetting.
      Palestijnen zijn de mensen die in Palestina woonden, joods, christelijk of moslim. Dat zij in hun vluchtelingenstatus niet worden geholpen door de omringende landen is treurig, maar beweren dat zij door hun broeders in de steek worden gelaten is net zo absurd als beweren dat werkloze Nederlanders door Duitsers in de steek worden gelaten.Het zionisme, en daarna Israël. is verantwoordelijk voor de situatie, niet de Palestijnen of enig ander land in het Midden-Oosten.

      • April 18, 2014 at 12:41 am

        Is dit een tekst van een mens of van een computer?

    • Aleid Blink
      April 18, 2014 at 11:44 am

      U vergeet te vermelden dat het de zionisten waren die al in de jaren dertig de eerste aanslagen pleegden op markten waarbij vrouwen en kinderen niet werden gespaard. In de jaren veertig hebben ze nog veel grover geweld gebruikt tegen de Palestijnse bevolking. En niet te vergeten de aanslag op het King Davidhotel in Jeruzalem en de moord op graaf Bernadotte.

      Kunt u aangeven waarom u de zionisten – tegen beter weten! – de hand boven hoofd houdt en de joden die in de Palestijnen geen vijanden zien en met hen samenwerken, in de kou zet?

      U wilt niet toegeven dat ook landen als de VS spreken over bezetting, maar geeft niet aan wat dan wel het geval is en waarop de steeds weer door de VS geëntameerde vredesbesprekingen op berusten?

      Het klopt zeker dat dat u wat hierboven staat vaker gelezen hebt. Is dat verkeerd?

      • April 18, 2014 at 12:00 pm

        == U vergeet te vermelden dat het de zionisten waren die al in de jaren dertig de eerste aanslagen pleegden op markten waarbij vrouwen en kinderen niet werden gespaard. In de jaren veertig hebben ze nog veel grover geweld gebruikt tegen de Palestijnse bevolking.==

        Het probleem met het aanhalen van de geschiedenis om over het heden te praten is wanneer trek je de grens? De terreur van de PLO in de jaren zestig, de verzetsdaden van de Joden in de jaren dertig, de kruistochten? De Romeinen? Feit is dat u, en u niet alleen, alle pogingen van Israel om vrede te stichten bagatelliseert en alle pogingen van de overheersers van de Palestijnse bevolking om deze te frustreren verzwijgt. Dat deden deze veelal door zelf terreur te plegen of deze uit te besteden. Hoelang blijft trouwens de gotspe bestaan dat mensen zoals u zich achter dictators en moordenaars scharen als zijnde deze de legitieme vertegenwoordiging van juist dezelfde mensen over wiens rug zij zichzelf hebben verrijkt?
        Wordt het niet eerst eens tijd een strijd te voeren voor de bevrijding van de Palestijnen van het juk van de misdadigers met wie u brood breekt?

        • Aleid Blink
          April 18, 2014 at 3:47 pm

          Is dat niet het probleem van de bezetting: waar trek je de grens. Het valt telkens weer op dat degenen die de rechten van de Palestijnen niet wensen te erkennen, verdenkingen op degenen laden die voor deze rechten opkomen. Verdenkingen die zij uit hun mouw zuigen, zoals u hierboven doet. Geef liever antwoord op de vragen die ik u stel.

          • April 18, 2014 at 3:50 pm

            En God heeft de palestijnen geschapen zodat de rechtschapen Europeaan op de Joden af kan geven. Zo iets bedoelt u?

            Welke vragen stelt u mij persoonlijk?

      • April 18, 2014 at 12:01 pm

        == tegen beter weten! ==

        Is dit grappig bedoeld?

      • April 18, 2014 at 12:02 pm

        ==Het klopt zeker dat dat u wat hierboven staat vaker gelezen hebt. Is dat verkeerd?==

        Ik had het over het hartverwarmende verhaal van de rijke moslim die zijn rijkdom opgeeft om zijn volk te redden. Hulde, hoor, daar niet van.

  3. janfreak
    April 17, 2014 at 8:14 pm

    In de column, Een dag uien, een dag honing. In alle boeken ligt de nadruk op het dagelijkse leven van de Palestijnen, niet op heroïsche verzetsdaden of de soms wrede onderdrukking door Israël.
    De Palestijnen zien het vermoorden van zelfs een baby als een helden daad, onlangs is nog een Palestijn die een baby doodgestoken had als held binnengehaald.
    Voor mij is meer een heldendaad wat de Israëli’s jaren geleden uitgehaald hebben, mensen uit de klauwen van Idi Amin gered in Entebbe.

    • April 17, 2014 at 8:34 pm

      U kletst er weer lustig op los. Ik heb dat nergens gezegd en het is ook niet iets wat ik ooit zou kunnen zeggen.

  4. piterfries
    April 18, 2014 at 9:03 am

    Het lukt Kerry niet.
    Israelische joden zijn niet in staat eieren voor hun geld te kiezen, als de geschiedenis van Israel één ding heeft aangetoond is het dat.
    Wat dat is met deze mensen, mij blijft het verbazen.

    Hoe dan ook, je ziet de macht van de VS afbrokkelen, Putin won voorlopig in Syrië, en hij lijkt voorlopig te winnen in de Ukriane.
    De enige reden dat Israel nog bestaat is de VS macht.

    Al ergens in de vijftiger jaren zei een VS diplomaat ‘dat Israel zich eens moest gaan gedragen als een land in het Midden Oosten, in plaats van als het hoofdkwartier van een internationale groep’.
    Zo ver is het nog steeds niet.

    Je vindt de uitspraak in de memoires van Abba Eban.
    Hij was uiteraard heel boos.

    • April 18, 2014 at 9:35 am

      Vreemde uitspraak van de fervente zionist Eban. Hij stond er juist om bekend dat hij bang was de Ashkenazim-elite te lijden zou hebben onder te veel oriëntaalse joden en contact met Arabische landen. Dat zou het culturele niveau van Israël naar beneden halen.

      • piterfries
        April 18, 2014 at 10:25 am

        Ik begrijp de reactie niet.
        Zoals er staat was de uitspraak van een VS diplomaat.
        Eban was heel boos over die uitspraak.
        Ik kan overigens die memoires aanraden, Eban beschrijft openhartig z’n verknipte jeugd, door de week een keurig engels jongetje in een schooluniform, van vrijdagavond tot zondagavond, soms zelfs tot maandagmorgen, een joodse jongen bij z’n grootvader die hem onderwees in het jodendom.
        Ik kan me uit de memoires niets herinneren tegen sephardische joden.

        • April 18, 2014 at 10:40 am

          Dan heb ik het verkeerd begrepen. Ik dacht dat die uitspraak van Eban zelf was (dat hij boos was op Israel), hij was ook een tijd werkzaam in de VS als diplomaat, vandaar de verwarring.
          In de jaren 70 probeerde hij 30.000 Amerikaanse joden (Ashkenazim) per jaar naar Israel te krijgen. Maar dat mislukte, er was weinig belangstelling.

  5. April 18, 2014 at 11:31 am

    Waar komt toch die steeds weer opduikende jodenhaat vandaan? Hebben ze dit echt zelf over zichzelf afgeroepen? Spreken hier de echte christenen of juist heidenen, germanen zo gezegd.

    • April 18, 2014 at 11:49 am

      U vindt iemand die zich stoorde aan het beleid van bijvoorbeeld Charles Taylor zeker ook een racist?

      • April 18, 2014 at 12:03 pm

        Verklaar u nader a.u.b. want u bent mij kwijt.

      • April 18, 2014 at 12:03 pm

        Ik vind iedereen trouwens een racist, u niet?

Comments are closed.