Een volgend Palestijns drama? Een rapport.

abbas_the_day_after_Palestinian_Authority

Indien Israël de Palestijnse hoop op onafhankelijkheid blijft ondermijnen zal de Palestijnse Autoriteit (PA) ten onder gaan. Aangezien Israël helemaal geen zin heeft garant te staan voor het welzijn van drie miljoen Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, zal het uiteenvallen van de Palestijnse regering leiden tot chaos, criminaliteit, geweld en ziekte.

Dat is de uitkomst van een lijvig rapport van het Palestinian Center for Policy and Survey Research in Ramallah, onder leiding van dr. Khalil Shikaki. Meer dan 200 Palestijnse experts werkten zes maanden aan dit rapport van 250 pagina’s. Het is de meest omvangrijke studie in zijn soort tot nu toe.

Ondanks de vaak felle kritiek op de PA hebben de meeste Palestijnen behoefte aan een centraal gezag. Dat is niet moeilijk te begrijpen nu hun maatschappij totaal versnipperd is geraakt en fysiek contact, zelfs tussen nabijgelegen dorpen, door Israël vaak onmogelijk wordt gemaakt. Tussen de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook is nagenoeg geen contact mogelijk. Dus, ook al wordt de PA gezien als een verlengstuk van de bezetting, er gaat een psychologisch effect uit van een gemeenschappelijk punt waar men elkaar virtueel treft.

De twee doelstellingen van de twintig jaar oude PA waren het verkrijgen van een eigen staat en het opzetten van een serieuze dienstensector. In beide zaken heeft de PA gefaald. Daar komen dan de steeds nijpender wordende economische problemen nog bij. Een recept voor een catastrofe. Ondanks de behoefte aan het centrale gezag zijn er steeds meer stemmen die de zaak nog liever in elkaar laten storten, hopende vanuit die ellende een oplossing te kunnen forceren.

De studie concludeert dat er drie mogelijkheden zijn waarop de PA uiteen zou kunnen vallen.

  1. De minst waarschijnlijke is een vrijwillige ontbinding van de PA.
  2. Als gevolg van Israëlische strafmaatregelen op economisch, militair en politiek vlak en Amerikaanse maatregelen als de Palestijnen dreigen naar het Internationaal Strafhof te stappen, bijvoorbeeld.
  3. Als gevolg van interne onrust en opstand.

De weigering van Israël om tot een 2-statenoplossing te komen geeft velen het idee dat de PA wel moet verdwijnen. Voorstanders van het verdwijnen van de PA bevinden zich dan ook vooral in het kamp dat voorstander is van een binationale staat. Maar dat is voorlopig een minderheid. Shikaki:

Alle Palestijnen die deelnamen aan de discussie zijn het erover eens dat Israël en de PA een gezamenlijk belang hebben bij het laten functioneren van de PA. De Palestijnse gemeenschap begrijpt over het algemeen dat de PA kan blijven bestaan zolang Israël er blij mee is en zolang de Palestijnen er het nut van inzien.

Meer transparantie, minder centraal gezag, management en planning, minder vriendjespolitiek, meer samenwerking met islamitische groeperingen, eventueel een Palestijnse regering in ballingschap, dat zijn zo wat maatregelen die de gevolgen van het uiteenvallen van de PA zouden kunnen verzachten.

Nog meer armoede, het uitbreken van ziektes die vooral kinderen zullen treffen, het versterken van clans en stammen, sociale en politieke desintegratie, dat alles zou vooral Hamas in de kaart spelen.

Er zijn vooralsnog geen signalen vanuit de Israëlische regering die duiden op een behoefte aan een rechtvaardige oplossing. Integendeel. Of nog meer ellende in de Palestijnse gebieden de bezetter zal dwingen z’n beleid te herzien is ook maar zeer de vraag. Alleen met sterke druk vanuit zowel de Israëlische maatschappij als vanuit de V.S. en Europa zou het een kans van slagen hebben. Maar of die er zal komen is zeer de vraag. Israël heeft enorm veel geld en energie gepompt in het bestrijden van de internationale beweging voor boycot, sancties en desinvestering (BDS*). Van enige dialoog lijkt geen sprake te zijn.

En alleen al het feit dat een rampscenario voor de Palestijnen serieus wordt overwogen als breekijzer voor een betere toekomst, geeft wel aan dat we te maken hebben met een tot wanhoop drijvende situatie. Het rapport, met de omineuze titel ‘The Day After’, biedt geen oplossingen, geeft enkele aanbevelingen om het leed te verzachten, maar schetst vooral een sombere toekomst voor de rechtmatige bewoners van het land.

Engelbert Luitsz

* Een mooi, actueel overzichtsartikel over de BDS-beweging van Marjorie Cohn in de Huffington Post, BDS: Non-Violent Resistance to Israëli Occupation

Amira Hass, The Palestinian Authority is on the brink of collapse, study says

Haitham Sabbah, The Day after the Palestinian Authority Collapse

 

 

 

6 comments for “Een volgend Palestijns drama? Een rapport.

  1. Egbert Talens, Zutphen
    March 25, 2014 at 5:01 pm

    Wie probeert het ware gezicht van déze staat Israel te doorgronden — en alleen al deze formulering verraadt het podium vanwaar geschreven wordt — komt voor steeds verrassender observaties te staan. Hoe is het mogelijk dat in een bijna 100% pro-Israel ingesteld Westen, de meningen dermate zijn omgebogen in tegengestelde richting…

    Het uitblijven van het vraagteken achter voorgaande zin, zou kunnen wijzen op een hypothetisch bedoeld karakter ervan, maar dat is geenszins mijn bedoeling. De zin probeert veel eerder mijn eigen verbazing uit te drukken: enerzijds vanwege de door mijzelf waargenomen transitie, anderzijds vanwege de blindheid die mensen tentoon spreiden, m.b.t. het beleid dat déze staat Israel voert.
    Wanneer je het Huffington Post-artikel van professor Marjorie Cohn op je laat inwerken, rijzen je de haren toch ten berge? Bij mij versterkt het de gedachte dat déze staat Israel geen toekomst kán hebben, zodat (voor mij) de vraag niet luidt óf, maar wannéér het einde daar is van het p-zp, het politiek-zionistisch project, dat vanaf ca. 1860 op gang kwam. Voor wat het waard is, voorspel ik dat ruim een jaar na het openen van de geheime stukken m.b.t. de moord op president John F. Kennedy, het ineenstorten van het p-zp zich gaat voordoen. In 2038 komen die stukken geheel of gedeeltelijk vrij, en de commotie die daarmee losbarst zal aan dít Israel niet voorbijgaan. Rond 2040 gaat dít Israel, déze Joodse staat, als p-zp, ten gronde.

    Dit betekent niet dat men aan Palestijnse zijde op z’n lauweren kan gaan rusten. Te hopen valt dat binnen hun kringen een gedachte-experiment opgang komt, dat — geheel in tegenstelling tot de door Arafat, Abbas, Mesh’al gevolgde methoden — een politieke leiding als gevolg zal hebben, waarmee de Palestijnen zich manifesteren als een eenheid die, op het moment dat de gelegenheid zich daarvoor aandient, in overleg met de gehele bevolking van de Palestijnse regio — tussen de Jordaan en de Middellandse Zee — tot afspraken kan komen die normale leefomstandigheden voor allen mogelijk maken. De gedachte van een regering in ballingschap, al eerder ter sprake gekomen en ook in dit artikel van EL genoemd, ligt als geen beter uitgangspunt voor de hand. Daarbij mogen gedurfde uitgangspunten niet worden gemeden, zoals zich uitspreken voor democratische verhoudingen, waarmee scheiding van kerk en staat, een vrije pers, vrijheid van meningsuiting, en gelijkheid voor man en vrouw, bovenaan de politieke agenda dienen te staan. Geen sinecure, maar welk alternatief ligt er als een betere optie voor de hand?

  2. piterfries
    March 25, 2014 at 8:13 pm

    maar wannéér het einde daar is van het p-zp, het politiek-zionistisch project

    Tien tot twintig jaar, is mijn schatting.
    Obama is al zo zwak dat Brussel de imperialistische karweitjes van Washington moet opknappen.

    • Egbert Talens, Zutphen
      March 25, 2014 at 9:22 pm

      @ piterfries: Waarvoor staat Washington, in uw analyse c.q. ‘analyse’? One-liners mogen dan nóg in de mode zijn, ze ontberen doorgaans de broodnodige informatie ter zake; mogelijk, zo niet vaak, het gevolg van onvoldoende kennis of inzicht. Uit uw formulering blijkt nog niet eens dat u iemand citeert. Zo roept u meer vragen op, dan zinvolle antwoorden te verstrekken. U had kunnen vragen wat de moord op Kennedy met het p-zp te maken had, áls dit al het geval was, maar die kans voor open doel liet u onbenut. En wat is uw reden om onder een schuilnaam te reageren? Bent u ergens bang voor?

      • piterfries
        March 26, 2014 at 8:18 pm

        Waarom zou ik iemand moeten citeren ?
        Ik heb zelf hersens.
        Na vanmorgen lijk ik gelijk gekregen te hebben.
        Obama in Brussel riep dat Putin de Ukraine wel nooit terug zal geven, als sanctie moet Europa stoppen met Russisch gas, en vloeibaar gas uit de VS gaan importeren.
        De mannetjes Van Rompuy en Barroso lijken al accoord.
        De burgers van de EU lidstaten betalen het gelag.
        Verder, ik heb geen behoefte iets te vragen.
        Wat ik al weet is erg genoeg.

        • piterfries
          March 26, 2014 at 8:21 pm

          Nog even, de moord op Kennedy was veertien dagen ongeveer nadat Kennedy Israel had gedreigd geen wapens meer te leveren als Israel doorging met een atoombom te ontwikkelen.
          Maar Kennedy had meer vijanden.

        • Egbert Talens, Zutphen
          March 26, 2014 at 10:53 pm

          U hóeft niet te citeren, maar áls u dat doet, is het nmbm wel zo netjes om dit te vermelden, of duidelijk te maken. Dat u geen behoefte heeft om iets te vragen, is natuurlijk prima, maar u had minstens een poging kunnen doen tot een antwoord op: Waarvoor staat Washington?

Comments are closed.