Het zielige CIDI

voet

De hogepriesteres van de CIDI-sekte, Esther Voet.

Het CIDI heeft zelfs de Israëlische krant Haaretz bereikt met het alarmerende bericht dat het aantal antisemitische incidenten in Nederland met 23% is gestegen in 2013 ten opzichte van 2012. Het overgrote deel betreft tweets die door het CIDI – de Nederlandse zionistische lobbyclub – als antisemitisch werden aangemerkt. Men vond niet minder dan 57 kwalijke uitingen. Het wordt niet duidelijk of dit het gevolg is van de beperking die Twitter oplegt, waardoor men genoopt is zich kort en bondig te uiten. Op school is het al niet veel beter, daar steeg het aantal meldingen van 5 naar 11. Ja, leest en huivert: bijna elke maand één opmerking die door een joodse klikspaan aan juffrouw Voet wordt doorgegeven. Het wordt hoog tijd dat we weer een dubbele achterwand in onze provisiekast timmeren.

Een stijging van 1 naar 2 is een honderd procent toename, vandaar dat het CIDI het liefst met procenten werkt. Desalniettemin is het zo lachwekkend dat je je afvraagt wie er achter de campagne zit om dit internationaal aan te kaarten. Dikzakken, gehandicapten, roodharigen, moslims, homo’s, negers, PVV’ers, SP’ers, columnisten, mannen met een aquarium en vrouwen in de overgang krijgen per uur te verduren waar de joodse gemeenschap in Nederland een vol jaar voor nodig heeft. Het is alsof je zegt: er vallen drie verkeersdoden per jaar, we moeten alle auto’s in de ban doen.

Een ernstig geval uit 2012 werd meegenomen, omdat het in januari 2013 gemeld werd. En anders hebben we helemaal niets. Iemand had geroepen: “Ik ben een Irakees en ik haat joden.” Dat was in Delft, maar toch. Het slachtoffer (het CIDI heeft het voortdurend over slachtoffers en daders) reed door Delft op een scooter, toen iemand hem of haar dat vertelde. Ik probeer me de situatie voor te stellen, maar dat lukt niet erg.

Irakees? Ging dat dan niet eerder over Israël dan over joden? In 1981 viel Israël Irak al aan in een operatie die de naam Opera droeg. Waarschijnlijk een verwijzing naar de Wagner-scene in Apocalypse Now. En in de oorlogen sindsdien tegen Irak, waarbij het land volledig kapot gemaakt is en er naar schatting een miljoen doden zijn gevallen, heeft Israël ook een flinke vinger in de pap gehad. Misschien is niet elke Irakees een fan van Israël en roept het land door de obsessie om als joodse staat erkend te worden dit ook over zich af.

De hogepriesteres van de CIDI-sekte, Esther Voet, schreef begin januari een column waarin ze zich beklaagde over al het onrecht dat Israël wordt aangedaan. Ze had zich hiervoor speciaal verschanst in de tempel van de holocaustindustrie, Yad Vashem, het holocaustmuseum in Jeruzalem (een door de joden illegaal verkregen stad, 2500 jaar geleden en nu weer). Ze volgde er een workshop:

De expert die de huidige workshop leidt, vraagt intussen aan de leraren wanneer antisemitisme is ontstaan. Er komen verschillende antwoorden. Hij antwoordt: “Rabbijn Lau zegt: sinds Abraham.” Ik denk dat Rabbijn Lau gelijk heeft. Het is onuitroeibaar.

Let op de woorden expert en hij antwoordt. Nu wil ik best geloven dat Abraham met zijn 175 jaar iets van het leven begrepen had, maar antisemitisme is pas laat in de 19e eeuw bedacht, dus daar kon hij geen weet van hebben. En joden bestonden in zijn tijd nog niet. Het feit dat de goede man bereid was zijn zoon te slachten pleit ook niet echt voor hem. Maar dat is het gezelschap dat Esther zoekt. Mensen met een andere mening moeten volgens haar in Yad Vashem worden opgesloten, waarna zij persoonlijk de sleutel weggooit. En dan? De rest van je leven blijven kijken naar foto’s van joden die het leven moesten laten omdat ze het zionisme weigerden te omarmen? Omdat ze belazerd werden door de Joodse Raad? Door de Joodse Gestapo? Word je daar een beter mens van?

Het gecultiveerde zelfmedelijden is het sterkst bij mensen als Voet die hun trauma aangeleerd hebben gekregen uit boekjes en workshops. Als je na een onbevredigende opleiding en wat nutteloos geschrijf eindelijk iemand mag zijn. Als de Tweede Kamer opeens je stamkroeg wordt en je om de haverklap bij P&W mag aanschuiven en de kranten je waanzin als opiniestukken publiceren, waarom zou je je dan niet identificeren met het Lijden, ook al is het van die Ander? Eindelijk ben je iemand.

Wat zij en haar kompanen zo graag willen zien: antisemitisme alom; onvoorwaardelijke steun voor Israël; het leed van Palestijnse kinderen die vermoord en gemarteld worden als bijzaak. Hoe durft men welk lijden dan ook te vergelijken met ons Lijden? O ja, niet van mij persoonlijk natuurlijk, met mij gaat het prima, maar wel van mijn volk. Echt waar, vraag het maar aan Rabbijn Lau. En Abraham heeft echt bestaan, hoor!

Geloven dat 7 miljard mensen (minus een paar miljoen) een hekel hebben aan joden is paranoïde. Dat is antisemitisme zoals dat gedefinieerd werd door de racistische ideoloog van het politiek zionisme Theodor Herzl: iedere niet-jood is een antisemiet.

Het is echt zielig. Ik zou willen voorstellen om ergens, in Drenthe misschien, een ontluizingsinstallatie te bouwen, vermomd als plaggenhut, waar leden van het CIDI verplicht worden zich te melden. Buiten op een krukje zit dan een klein meisje met blonde vlechten die de aantallen nauwgezet noteert in een schrift. Het jaar daarop heeft het CIDI prachtige statistieken die onze politici met het schaamrood op de kaken in woedende redevoeringen vol samsomiaanse oprechtheid over het volk kunnen uitstrooien.

Vanuit de Gazastrook werden vandaag tientallen raketten afgevuurd. Het overgrote deel belandde – zoals altijd – ergens in de woestijn. Het paradepaardje van Israël, de Iron Dome, het afweerschild dat inkomende raketten moet onderscheppen, kon er slechts drie onschadelijk maken. En dus krijgen ze weer ruim 400 miljoen dollar van de Amerikaanse belastingbetaler om het systeem te verbeteren.

Eén vrouw raakte lichtgewond toen ze wilde schuilen. Gestruikeld? Een nagel gebroken? Het wordt gemeld. De vele doden aan Palestijnse kant van de afgelopen dagen, gewetenloze moorden, worden niet gemeld. Oorzaak en gevolg spelen geen rol in de ideologie van het zionisme; er is enkel een plan dat ten uitvoer moet worden gebracht. Er zijn variabelen die het tijdpad beïnvloeden, doch het doel staat vast.

Gazans bombard southern Israel in massive rocket attack” kopt The Times of Israel. Dat is wat men in Israël en bij het CIDI wil zien. Propaganda die koren op de molen is van volksmenners als Avigdor Lieberman, voor wie een nieuwe aanval op de Gazastrook een natte droom is. En Esther komt liefkozend met een doekje om hem te kalmeren na het orgasme dat noodzakelijkerwijze volgt op een bloedbad.

kassam

Israël wordt met raketten bestookt vanuit de Gazastrook (maart 2014)

gaza_bomb

De Gazastrook wordt met raketten bestookt vanuit Israël (november 2012)

Engelbert Luitsz

 

 

11 comments for “Het zielige CIDI

  1. janfreak
    March 13, 2014 at 12:23 am

    Zoals gewoonlijk weer een zéér tendentieus verhaal waar veel ook nog niet eens van klopt. Maar het is niet alleen mevrouw Voet die zich zorgen maakt, ook ik constateer helaas een toenemend antisemitisme.

  2. Nestor Makhno
    March 13, 2014 at 3:06 am

    Ach ach, en ook de Volkskrant ontpopt zich weer als spreekbuis van mevrouw Voet. Hoeveel zouden die Volkskrant redacteuren nu eigenlijk betaald krijgen om voortdurend hun leugens te spuien. Niet alleen m.b.t. israel, maar ook zingt de Volkskrant in het internationale koor mee dat Rusland in deze tijden verfoeit.
    Hoe heette het in de berichtgeving van de Volkskrant over de raketten die uit de Gaza kwamen? citaat: ” Dit heeft het leger van de Joodse staat meegedeeld “. Ik wist niet dat de claim van “joodse staat” ook al buiten israel ingang heeft gevonden. De Volkskrant denkt natuurlijk: Laten we maar vast in de eerste rij horen, dat zal ons geen windeieren leggen en misschien komen we dan ook in Yad Vashem als een der gerechtigden. In de perceptie van de Volkskrant zijn Palestijnen per definitie “militanten ” en meneer Cameron meent ook dat vanuit Palestina geen “terreur ” mag komen waarbij even voorbijgegaan wordt aan de al meer dan 65 jarige terreur waar de Palestijnen vrijwel dagelijks aan worden blootgesteld.

  3. Arjan Fernhout
    March 13, 2014 at 8:48 am

    Een van de vier doelstellingen van het CIDI is:

    - Het bieden van een platform voor de vreedzame en harmonieuze ontwikkeling van de relaties tussen Israël en de Arabische wereld (Wiki)

    Wie cidi.nl aanklikt vind letterlijk geen enkel artikel over … wat dan ook over Arabieren, behalve, als je goed zoekt, de verontwaardiging van Israëlische zijde over ‘al die concessies’ van Israël die Abbas maar blijft negeren (wat door vele juristen, anderen en door mij al vele malen weerlegd is)

    Daarvoor moet je in de tagcloud op bv Palestijnen clicken en vind je onzinartikelen als ‘Apartheidspolitiek? Die bestaat écht niet in Israël’ en ‘Israel: Amnestyrapport ‘schandalig.’ Het eerste artikel heeft ook in Trouw gestaan en is weer zo’n glibberig artikel waarin eigenlijk staat dat het ook voor Arabieren binnen de ‘groene lijnen’ goed toeven is en ja, helaas, buiten de groene lijnen niet (overigens, op satelietfoto’s zijn die lijnen écht groen; dat komt door al die besproeide gazons door water dat onder de roestbruine Westbank naar Israël wordt gezogen). Wat is eigenlijk de bedoeling hier? Als de ‘groene lijn’ de Jordaan bereikt, dan hebben Arabieren helemaal geen last meer van apartheidspolitiek? Apartheidspolitiek in de bezette gebieden is nu eenmaal noodzakelijk??

    Hier het ‘platform voor de vreedzame en harmonieuze ontwikkeling van de relaties tussen Israël en de Arabische wereld’ zoals weergegeven door ervaren juristen onder paragraaf 206 van het Goldstone rapport:

    [T]he application of Israeli domestic laws has resulted in institutionalized discrimination against Palestinians in the Occupied Palestinian Territory to the benefit of Jewish settlers, both Israeli citizens and others. Exclusive benefits reserved for Jews derive from the two-tiered civil status under Israel’s domestic legal regime based on a “Jewish nationality,” which entitles “persons of Jewish race or descendency” to superior rights and privileges, particularly in land use, housing, development, immigration and access to natural resources, as affirmed in key legislation. Administrative procedures qualify indigenous inhabitants of the Occupied Palestinian Territory as “alien persons” and, thus, prohibited from building on, or renting, large portions of land designated by the Government of Israel as “State land”

    Maar omdat CIDI stelde ‘IN ISRAEL’ dacht men bij Trouw: oei, de reacties van meneer Arjan mogen we van het CIDI vast niet plaatsen, ook al probeert hij het vijf keer. Natuurlijk is er veel over discriminatie te schrijven, over de commissie d’Or en vele anders zaken, maar hier laat ik het bij:

    The Or Commission found that Arab citizens suffer discrimination in Israel and leveled criticism at the government for failing to give fair and equal attention to the needs of Arab citizens of Israel. The commission found that frustration with discrimination led to the outpourings of frustration in October 2001 (Wiki). Veel te gematigd voor de Arabieren en uiteraard gekrijs bij zionistische wetgevers.

    Ernstiger wordt het bij ‘Israel: Amnestyrapport ‘schandalig’ waarbij CIDI niet meer doet dan het Israëlische standpunt weergeven. Wederom lijkt me dat niet bevordelijk voor een succesvol platform voor de vreedzame en harmonieuze ontwikkeling van de relaties tussen Israël en de Arabische wereld. Daarom de volgende docu gemaakt door Australiërs:

  4. March 13, 2014 at 10:35 am

    Antisemitisch

  5. ReggieRoning
    March 13, 2014 at 1:15 pm

    Goed opgemerkt Nestor, ik viel daar ook al over. Ik vroeg me af of het letterlijk zou zijn overgenomen van ANP of dat één of ander redacteur er nog een sausje overeen deed. Het lijkt wel alsof ze (MSM) de geesten rijp proberen te maken voor een “Joodse staat”. Zo weten we weer hoe biased de MSM is én niet alleen m.b.t. Israël zoals je al terecht opmerkte.

  6. joost tibosch sr
    March 14, 2014 at 1:30 am

    Wanneerlaat het sterke, zelfs met kernwapens voorziene nu eindelijk na het machteloze jodendom van de laatste europese eeuwen nu eindelijk eens zien dat ze met dat oude njoodse profetische geloof, ondanks Voet, CIDI en zionisme, koerst naar het samenkomen van volkeren in het nieuwe Jeruzalem?

    • Egbert Talens, Zutphen
      March 14, 2014 at 10:34 pm

      Eén lange, niet al te fraai geformuleerde zin, waaruit een geïnteresseerde lezer maar moet zien op te maken wat er precies mee bedoeld wordt…

      Dat kan beter, toch? Op basis van andere reacties uwerzijds weet ik dat u, Joost Tibosch sr, m.b.t. dít Israel, déze Joodse Staat, een naar mijn smaak correcte — kritische, maar niet anti-joodse — mening er op na houdt. Anders zou ik genoemde zin uiterst kritisch op de korrel nemen. En toch, ik kan er niet omheen, wil ik u er op wijzen dat met zulke reacties niemand geholpen is. Uw vraag roept meer vragen op dan dat ze op een antwoord uit is. Bijvoorbeeld de vraag of u werkelijk gelooft dat koers zetten naar het samenkomen van volkeren in het nieuwe Jeruzalem wérkelijk de doelstelling was van de politieke zionisten. Ik geef u, en mogelijk andere geïnteresseerden, meteen maar mijn antwoord c.q. mening in deze, voor wat die waard is, vanzelfsprekend, want wie ben ik nou helemaal: samenkomen van volkeren, anders dan Joodse groeperingen, uit alle windstreken was nooit, en ís niet, het uitgangspunt van diegenen die het p-zp, het politiek-zionistische project ‘der Judenstaat’, aangrepen en aangrijpen, voor wat ze met die staat beoogden: invloed verkrijgen en uitoefenen in de Palestijnse regio, om er uiteindelijk een bastion van te maken, van waaruit, op tal van plaatsen wáár ook op dit ondermaanse, de politieke belangen ván die politieke zionisten — níet per se van dé Joden! — het meest adequaat gevestigd en beheerd konden en kunnen worden. Om úw idee, het samenkomen c.q. samenbrengen van volkeren in het nieuwe Jeruzalem, zullen ze zich enkel en alleen, schuddebuikend van het lachen, vrolijk maken. En dát was toch niet echt uw bedoeling, mag ik aannemen.

      Maar voor die gedachte, het samenkomen van volkeren in het nieuwe Jeruzalem, moet wel een oorzaak bestaan, en uw woorden: dat oude joodse profetische geloof… kunnen bijna niet anders dan slaan op opvattingen uit de Tenach, bestaande uit de Tora (Chumash), de Profeten (Nevi’im – de Eerst en Latere) en Chetuvim (Heilige Schriften, c.q. Boeken). Prachtige literatuur, maar niet anders dan producten van mensen, die er een goddelijke oorsprong aan verbonden, gebaseerd op fantasieën over een boven alles en iedereen staande macht, JHWH, Elohim, Adonai, e.d. Daarnaast zijn er dan nog de Talmud, Mishna, Kabbalah, en andere geschriften die als bron(nen) dienen voor mensen die aan common sense, gezond verstand niet genoeg hebben. Met alle gevolgen van dien, zoals nu bijvoorbeeld de niet-joodse gemeenschappen in de Palestijnse regio overkomen. Daarbij is die lieden — een negatieve connotatie bevattend; niet toevallig — niets te dol of te gek; maar waarom zouden anderen, die wel hun gezonde verstand denken te mogen en kunnen gebruiken, zich dit allemaal laten aanleunen? Bijvoorbeeld om Joodse aanspraak op die regio toe te schrijven aan goddelijke interventie dan wel goedkeuring en zelfs recht? Toch allemaal te gek voor woorden? Te gek, omdat tamelijk eenvoudig valt aan te tonen dat al die bronnen krakkemikkig in elkaar steken, zodat zeker geen goddelijke, want dan onfeilbare, argumenten er verband mee (kunnen) houden. Begrijpt u mij niet verkeerd: vrijheid van godsdienst is samen met vrijheid van meningsuiting een éérste vrijheidsrecht dat aan individuen toekomt, echter wel op voorwaarde dat men er geen politieke consequenties aan verbindt; omdat er geen enkel tastbaar bewijs bestaat voor een bestaan van god. Democratie als basis voor politiek-maatschappelijke richtlijnen en voorschriften, vooronderstelt een zich níet baseren op godsdienstige standpunten, bij zaken die politiek betreffen. Om situaties te voorkomen zoals die zich sinds ca. 1880 in de Palestijnse regio voordoen. Uiteindelijk zal die situatie opnieuw ten koste gaan van óók Joodse belangen, zoals de recente ontwikkelingen aantonen. Vandaar wellicht die idiote wet die op 24 februari 2014, nu dus 18 dagen geleden, in de Knesset werd aangenomen: de wet die bepaalt dat een Arabier geen christen kan zijn, of, omgekeerd: dat een christelijke inwoner van Israel geen Arabier ís. Laat mij Yariv Levin citeren: “This is an important historic move that can balance Israel and bring us closer to the Christians, and I am careful not to call them Arabs, because they’re not Arabs.” Yariv Levin is lid van de Knesset, voor de politieke partij Yisrael Beiteinu. Wat een jammerlijk vertoon van een kortzichtige mentaliteit, die grenst aan wat wij racisme noemen. Zijn uitspraak is niet racistisch, maar komt neer op een vorm van racisme. Dit voor alle duidelijkheid, zoals ook m.b.t. mijn observatie dat weliswaar deze wet bedoeld is om Joodse belangen te dienen, maar uiteindelijk in z’n tegendeel zal uitpakken.
      Ik wil wel aannemen dat een en ander, zoals ook deze wet, verband houdt met de angst (van de kant van de politieke zionisten c.s.) dat dít Israel, dat déze Joodse Staat, het uiteindelijk níet gaat redden. Onlangs verloor AIPAC een duel over een zeker voor Israel belangrijk punt; een teken aan de wand. Zoals ook de steun vanuit het Westen voor Israel barsten begint te vertonen; steun die tot voor kort nog vanzelfsprekend leek, maar allengs begint af te brokkelen. Eigenlijk heel logisch, gezien het onhaalbare p-zp, maar soms faalt zelfs logica; zeker in zaken rond godsdienstige ‘zekerheden’ …

      Opmerkwaardiglijkvreemd dat er in het Westen zo weinig aandacht was voor die op 24/02/2014 aangenomen wet in de Knesset; ook in Nederland, terwijl Wilders wel volop aandacht krijgt voor een door hem geuite mening inzake (de) Marokkanen in Den Haag; tja, als verkiezingen spelen,kunnen de gemoederen snel oplopen…

  7. Aleid Blink
    March 15, 2014 at 11:07 am

    Het is zonder meer duidelijk dat als het Israël betreft de westerse wereld voortdurend met meerdere maten gemeten wordt. Dit kunnen we ook nu weer kunnen waarnemen in de reacties op de verschillende aanspraken op de Krim. Men is hogelijk verontwaardigd en wil Rusland straffen, maar Israël moet koste wat het kost buiten schot gehouden worden, vanwege schuldgevoelens en handelsbelangen. Dat dit gedrag ons allang volmaakt ongeloofwaardig heeft gemaakt, wordt op de koop toe genomen.

    Clubs als Cidi gedragen zich hiernaar en blijven hameren op dat wat zij als onze zwakke punten zien: de holocaust en de angst om voor antisemiet uitgemaakt te worden. Het lijkt of zij niet beseffen dat deze strategie het gevaar inhoudt dat ze weer daadwerkelijk tot leven komen. Maar het kan ook zijn dat gemeend wordt dat dit gevaar bestreden kan worden met de zeer geavanceerde wapens waar Israël zich van heeft voorzien en een goed getraind leger. Ik denk dat dit de grootste vergissing is die een land kan maken.

    Was veiligheid niet het doel om een eigen staat te krijgen. Niet meer een afgezonderde en uitzonderlijke minderheid in vele landen, maar geborgen als deel van de gemeenschap van naties? Het lijkt wel of nog steeds niet beseft wordt dat de status aparte die Israël voor zich blijft opeisen en die heel wat landen graag toekennen, daar loodrecht tegenin gaat. Clubs als CIDI, die in het leven lijken geroepen om die stelling te verdedigen en voortdurend hameren op de kwetsbaarheid van het zgn. joodse volk, doen met deze strategie in feite dat wat juist een groot gevaar oplevert voor de instandhouding van deze staat, die, wil hij een werkelijk democratische staat zijn, veiligheid niet zou moeten zoeken in wapengekletter, maar in de kracht van een uitgestoken hand.

    Die wet die een week geleden is aangenomen is weer zo’n gedrocht waarmee de politiek van deze staat zich weer in een kwaad daglicht stelt. Ik zou haast zeggen, ga vooral zo door, dan is deze staat snel uit zijn lijden verlost. Mijn hart ligt echter ook bij de daar woonachtige mensen die allang en bijna dagelijks de hand uitsteken.

    • Egbert Talens, Zutphen
      March 16, 2014 at 11:21 pm

      Twee dingen:
      1. Met betrekking tot uw opmerking dat clubs als Cidi blijven hameren op wat van die kant als onze zwakke punten worden gezien — de holocaust, en onze angst voor antisemiet te worden uitgemaakt — wil ik stellen dat beide benaderingen (van de kant van CIDI c.s.) op mij totaal geen vat zouden hebben. In tegendeel, en mogelijk komt het daardoor dat ze naar mij toe nog nimmer blijk hebben gegeven ván zo’n benadering. Mogelijk uit voorzorg, want áls ze die stap zouden wagen, krijgen ze per kerende post een lading gegevens over zich heen, die de bijl legt aan de wortel van wat zij als de basis zien voor de Joodse Staat Israel. Dit brengt mij automatisch naar punt 2.

      2. U vraagt: was veiligheid niet het doel om een eigen staat te krijgen? Mijn antwoord daarop is een stellig: néé! Niet veiligheid maar een basis, van waaruit, desnoods met niets ontziende kracht, politiek-zionistische doeleinden doorgedrukt kunnen worden, is het doel van de politieke zionisten, onder wie wij niet alleen joden moeten tellen. Vandaar dat het gebaar van een uitgestoken hand, áls die al gepraktizeerd wordt, niets anders voorstelt dan a blessing in diguise. Zoals opgemaakt kan worden uit bijvoorbeeld zoiets als wat algemeen bestempeld wordt als de akkoorden van Oslo; een afspraak waarbij van de kant van (dít) Israel een geheel andere uitleg wordt gegeven aan wat de A-, de B-, en de C-gebieden genoemd worden, en dan vooral wat het C-gebied betreft. Uitvoeriger uitleg bespaar ik u en anderen. Nóg duidelijker spreekt dit uit de wijze waarop van de kant van (dít) Israel werd geredeneerd m.b.t. VR-resolutie 242 (van 22 november 1967), waarin sprake is van terugtrekking van Israelische gewapende krachten uit gebieden die bezet werden bij het jongste conflict (de juni-oorlog van 1967; Onderaan pag. 259 van mijn boek, Een bijzondere relatie…, staat dat de politiek-zionistische belangen niet hetzelfde hoeven in te houden als de israëlische belangen. [Thans zou ik Israelische schrijven, maar dit terzijde.]

      Voor wat het waard is: velen, zogenaamde insiders incluis, hebben geen idee wat precies het doel was/is van (het inrichten van) ‘Der Judenstaat’. Met veiligheid voor (de) joden/Joden, of anderszins Joodse belangen, had en heeft het maar zéér ten dele te maken. Mogelijk was zelfs een Sho’a, zoals die zich feitelijk heeft voorgedaan, vele Joden bespaard gebleven. De wereld is echter nog niet toe aan onthullingen, die tot een geheel ander beeld hierover zullen voeren…

      • Aleid Blink
        March 17, 2014 at 2:49 pm

        Uit het feit dat ik die gevoelige punten noem, mag lijkt mij gevoeglijk worden opgemaakt dat ik me daar evenmin door laat manipuleren. Dat blijkt trouwens ook uit alles wat ik hier schrijf. Ik ken uw boek en ging er vanzelfsprekend vanuit dat u ook boven die angst daarvoor staat.

        Wat betreft die veiligheid, dit is d steeds weer gebruikte rechtvaardiging of liever smoes voor het aanhouden van de bezetting met alle ellende die daarbij hoort. Maar het is zeker niet onmogelijk dat in eerste instantie de wens om een eigen staat te hebben daarop berustte. Het zionisme is immers ontstaan in de 19e eeuw Oost-Europese landen, na de daar gehouden heftige pogroms waar veel joden daar onder te lijden hadden. In die tijd was kolonisatie van gebieden in andere werelddelen nog doodnormaal. De zeker verwerpelijke zionistische politiek is, vermoed ik, pas gaandeweg ontstaan, zoals dat meestal gaat.

        Of toen bij die wens om een eigen staat nog andere belangen een rol speelden, weet ik niet, reden om het ook niet uit te sluiten. Of die zgn. onthullingen ooit zullen komen en of die wel op waarheid berusten, blijft een kwestie van afwachten. Israël zou er goed aan doen op te houden met halve waarheden en hele leugens te vertellen en eindelijk te beseffen dat joden nog de bevolking van de hele regio daarmee is gediend en dat leugens altijd worden doorgeprikt. De Palestijnen hebben nu daden nodig die hun toekomstverwachtingen zullen vergroten. Dit zal ook de veiligheid in die regio voor iedereen dienen.

Comments are closed.