Peter Schlemihl of Duitsland en het zionisme

Schlemihl

Nu er internationaal eindelijk wat meer aandacht komt voor de schandalige manier waarop Israël zich gedraagt ten opzichte van de onderdrukte Palestijnse bevolking, is het uitgerekend Duitsland dat zich van z’n slechtste kant laat zien door het zionistische project te blijven steunen. Bondskanselier Angela Merkel is momenteel in Israël om de banden nog eens stevig aan te halen. Ze zal ongetwijfeld eens gaan kijken hoe de door Duitsland geleverde onderzeeërs erbij liggen, waarmee Israël heel Europa met kernwapens kan bedreigen. En ze zal ongetwijfeld haar afschuw uitspreken over het veredelde vuurwerk dat af en toe uit de Gazastrook komt en waarmee nog geen gat in een stevige muur geslagen kan worden.

Ook al beweert Merkel dat ze wil meewerken aan het bevorderen van een zelfstandige Palestijnse staat, het feit dat ze morgen een hoge Israëlische onderscheiding zal ontvangen betekent wel dat we haar uitspraken kunnen plaatsen in het rijtje van Rabin, Peres, Barak, Sharon of Netanyahu over “vrede met de Palestijnen”. En het feit dat Duitsland Israël diplomatiek zal vertegenwoordigen in moslimlanden waar Israël geen eigen ambassade heeft, belooft ook al niet veel goeds voor haar inzet voor de Palestijnse zaak.

Steeds meer bedrijven volgen de boycot. Ook het Luxemburgse pensioenfonds FDC neemt afstand van Israëlische banken en bedrijven die te maken hebben met de bezetting. Maar Merkel ziet geen heil in een boycot: “Wij geloven niet dat dat bevorderlijk is voor het vredesproces.” Nee, mevrouw Merkel, maar massavernietigingswapens leveren aan een gewelddadig en racistisch land is dat kennelijk wel in uw optiek.

Toevallig(?) publiceert de krant Haaretz vandaag een artikel over een onderzoek in Duitsland naar antisemitisme. Professor Monika Schwartz-Friesel heeft naar eigen zeggen duizenden brieven en e-mails geanalyseerd die verstuurd waren naar de Israëlische ambassade en de Joodse Centrale Raad van Duitsland. Let wel, we hebben hier te maken met een wetenschapper, een taalkundige aan de Technische Universiteit van Berlijn. Nu heb ik het boek dat daarover verschenen is niet gelezen, maar het artikel bevat toch een aantal merkwaardige stellingen. Zo zegt ze: “Ik wilde uitzoeken hoe moderne antisemieten denken, voelen en communiceren.

Ze begon dus al met de aanname dat er zoiets is als “modern antisemitisme” , en zoekt vervolgens naar bewijzen voor haar stelling. De subkop van het artikel is ook al misleidend: 60% van de hatemail zou komen van mensen met een goede opleiding en slechts 3% van extreem-rechts. Nog los van de inhoud – zij bepaalt kennelijk zelf wat antisemitisch is – is het niet vreemd dat ambassades minder last hebben van kritiek uit extreem-rechtse hoek, die hebben daar andere kanalen voor.

Mevrouw Schwartz-Friesel lijkt de opdracht te hebben gekregen wederom alle Duitsers in het verdomhoekje te zetten, iets wat al in 1996 met veel succes is gedaan door de politicoloog Daniel Goldhagen in zijn boek Hitler’s Willing Executioners. Zoals Theodor Herzl al schreef zijn antisemieten “onze beste vrienden”, waarmee hij bedoelde dat die nuttig waren voor het zionistische project. In de geschiedenis van het zionisme zie je dan ook voortdurend dat neo-nazi’s en ultra-nationalistische bewegingen minder te vrezen hebben van de zionistische lobby dan mensen die goed onderbouwd kritiek leveren op de mythen en daden van het onzalige project. Als Dieudonné zich in Frankrijk gewoon als antisemiet had geprofileerd was er niets aan de hand geweest, maar nee, hij blijft volhouden dat hij anti-zionistisch is en dat is onvergeeflijk.

Hoewel 80% van de gewraakte uitspraken te maken had met kritiek op Israël, komt het bij deze “wetenschapper” niet op eens na te denken over oorzaak en gevolg. Nee, het is het “eeuwenoude probleem” dat opnieuw opduikt in een nieuw jasje: “Tegenwoordig is het onmogelijk het onderscheid te maken tussen antisemitisme en anti-Israëlism.” Hiermee herhaalt ze de woorden van premier Netanyahu (of is het andersom?).  Uiteraard ontbreken de termen ‘Holocaust‘ en ‘final solution‘ hier ook niet.

De onwetenschappelijkheid van zulk werk werd goed verwoord door de geneticus Eran Elhaik. In een reactie op – bizarre – studies die zouden moeten aantonen dat alle joden genetisch verwant zijn (ergo uit het Midden-Oosten komen en niet voor het grootste deel uit Oost-Europa), zei hij dat men eerst een pijl afschoot en daar vervolgens de roos omheen schilderde. Datzelfde geldt ook voor de politieke archeologie in Israël en werk als dat van Schwartz-Friesel.

Dit soort projecten, net als bijvoorbeeld de propagandaseries The Story of the Jews van Simon Schama en Israël, 65 jaar geliefd en gehaat van Frits Barend en Hans Knoop, maken onderdeel uit van het tegenoffensief dat Israël voert tegen het morele en zakelijke isolement waarin het land terecht lijkt te komen.

Wat de zionisten niet lijken te willen inzien is dat ze hiermee de kwaadwillenden in de kaart spelen. Het is echt niet moeilijk om selectief uit de joodse historie te putten, vanaf de verovering van Kanaän (waar men een semitische taal sprak!) door de voorlopers van de joden, de bepaald niet zachtzinnige Jozua, de terroristische Zeloten, de genocides, de verovering (niet de stichting!) van Jeruzalem door Koning David, hun sterke anti-gojimhouding, de financiële ramp die ze met hun woekerrentes bijvoorbeeld eeuwenlang in Engeland vormden voor de boerenbevolking, hun rol als tussenpersoon voor de landadel in Polen, waar de plattelandsbevolking wreed werd onderdrukt, hun wereldwijde rol in de slavenhandel, de uitbuiting van de zwarte bevolking in New York, hun rol in de Russische revolutie, tot de verdrijving van de Palestijnen en de voortgaande schendingen van mensenrechten… Ook dat is maar een deel van het verhaal, maar als de andere kant zich niet schaamt alleen de kersen uit de taart te pikken…

Je kunt een prachtige serie maken over onze Gouden Eeuw, zonder een woord vuil te maken aan hoe we aan al die rijkdom kwamen. Je kunt het over de Molukse treinkaping hebben, zonder een woord te spenderen aan ons koloniale verleden (terrorisme, een aangeboren hekel aan Nederlanders…). Alles kun je naar je hand zetten als je controle hebt over de informatie. En juist daarom is het noodzakelijk dat er mensen zijn die wel willen graven, die wel oog hebben voor oorzaak en gevolg, die wel hun nek durven uitsteken ook al riskeren ze daarmee het eind van hun carrière of erger.

In 1941 kwam er een officieel verzoek van de joodse militie de Stern Gang in Palestina aan Hitler voor een bondgenootschap met het fascistische rijk. Dat was voordat Amerika op het strijdtoneel verscheen en velen gingen er toen nog van uit dat Duitsland de oorlog gemakkelijk zou winnen. Het gemeenschappelijke doel: een raszuivere staat, gebaseerd op een mythisch verleden. Hitler ging hier echter niet op in.

O ironie, een pact tussen het thans zo gerespecteerde Duitsland en het zo gehate, racistische Israël; niet tussen Duitsland en “de joden”, doch tussen Duitsland en de zionisten; niet gebaseerd op moraal, doch op economie en militaire macht.

Alles lijkt samen te komen in een klassieker uit de Duitse literatuur. Misschien dat Merkel, het liefst met Netanyahu op schoot, het meesterwerkje eens zou kunnen voorlezen bij de open haard. De novelle Peter Schlemihls wundersame Geschichte werd in 1814 in het Duits geschreven door een verbannen Franse aristocraat. De naam is uiteraard het Jiddische schlemiel. Peter verkoopt zijn schaduw voor een onuitputtelijke geldbuidel, om tot zijn ontzetting te ontdekken dat hij geen deel meer uitmaakt van de menselijke samenleving. Liefde is niet langer mogelijk. En de enige manier om zijn schaduw terug te krijgen is zijn ziel inleveren.

Met de V.S. en Duitsland als belangrijkste bondgenoten heeft Israël zich in een zeer machtige positie gemanoeuvreerd. De strijd zal gaan tussen hen die hun schaduw niet willen afstaan voor al het goud van de wereld en hen die hun ziel reeds hebben verpatst.

Engelbert Luitsz

11 comments for “Peter Schlemihl of Duitsland en het zionisme

  1. M Muskens
    February 25, 2014 at 9:52 pm

    Het pact waar u op duidt tussen de Sterngang en Hitler Duitsland is ontdekt in een naoorlogs onderzoek van de archieven van de Duitse ambassade in Ankara. Vandaar de “Ankara papers”. Er zijn ook verschillende contacten geweest tussen de Sterngang en Hitler adepten,.

    • February 25, 2014 at 10:30 pm

      Ik kwam het het eerst tegen in een artikel van de journalist Klaus Polkehn, die veel over het Midden-Oosten heeft geschreven. Dat werd gepubliceerd in het prestigieuze Journal of Palestine Studies in 1976. De documenten komen inderdaad uit de Duitse ambassade in Turkije.

      • Aleid Blink
        February 26, 2014 at 7:04 pm

        In het boek In naam van de Tora, dat handelt over het antizionisme onder orthodoxe joden, staat ook niet malse informatie over de contacten tussen de zionisten en nazi-Duitsland, net als trouwens in het hier reeds genoemde boek van Peter Edel. Het vervelende is dat ik het boek niet meer kan vinden. Het is mogelijk dat ik het heb uitgeleend.

        In Israël vertelde een vredesactivist me dat als de zionisten hadden gewild, in Hongarije veel mensen gered hadden kunnen worden, maar ze waren alleen geïnteresseerd in een aantal krachtige jongemannen. De schlemielen mochten verrekken.

        • February 26, 2014 at 10:40 pm

          Inderdaad, Aleid. De Hongaarse jood Chaim Michael Dov Weissmandl publiceerde in 1960 Min HaMeitzar, met een felle aanklacht aan het adres van de zionisten die volgens hem honderdduizenden joden hadden kunnen redden.
          Ook in de VS werden organisaties die joden wilden redden tegengewerkt door zionisten, met name de rabbijn Stephen Wise speelde daar een kwalijke rol.

          PS op de website van Liberales staat een goede recensie van Rabkins In naam van de thora. Voor wie er meer over wil weten.
          http://www.liberales.be/boeken/thora

          • Egbert Talens, Zutphen
            February 27, 2014 at 3:24 pm

            In zijn voorwoord, bij Yakob M. Rabkins ‘IN NAAM VAN DE THORA’, maakt Wim van Rooy onderscheid tussen religieus en politiek zionisme. Uit het boek zelf wordt dit eerder impliciet dan expliciet duidelijk (pag. 149), maar het onderscheid als zodanig is er wel. In mijn eigen boek Ebr… geef ik aan, dat zionisme in twee componenten moet worden gesplitst: het niet-politieke en het politieke zionisme. Iemand beweerde dat dit op onzin berustte, zonder dat echter aan te tonen. Tja…

            In plaats van religieus zionisme hanteer ik (liever) de term spiritueel, dan wel godsdienstig zionisme, maar hierover discussiëren heeft hier en nu weinig zin…

  2. Egbert Talens, Zutphen
    February 25, 2014 at 10:42 pm

    Als typisch voorbeeld van het verstrekken van informatie over geheime stukken, kan dit officiële verzoek van de kant van de Stern Gang gelden: veel meer dan het (Duitse) woord Geheim valt er niet uit op te maken.

    Intussen valt het aantal verschenen boeken over het p-zp — het politiek-zionistische project ‘der Judenstaat’ — bijna niet meer te overzien, als de periode ná november 1947 waarin ze verschenen wordt meegeteld. Zó overstelpend is het aanbod, dat je van goeden huize moet komen, wil je dit volledig tot je nemen. En alvorens een eindbeeld van dit omvangrijke project, een met alle ethisch-morele opvattingen strijdig streven, kan worden vastgesteld, is de mensheid enkele decennia verder. Zo zal zich na 2038 een nieuwe fase in die ontwikkelingen gaan voordoen. Omdat in dat jaar de geheime rapporten over de moord op VS-president John F. Kennedy vrij komen, zij het in hun geheel of toch nog gedeeltelijk. Voor wie zich afvraagt wat dit met het p-zp van doen heeft, geldt de opdracht tot het zich inlezen in deze materie nog het meest. Als tip mag het gegeven opgeld doen, dat genoemde president een tamelijk kritische houding jegens Israel eropna hield…

  3. February 26, 2014 at 10:09 am

    Kan de geschiedenisde basis zijn om te zeggen dat een land gevaarlijk is? Het doet me allemaal sterk denken aan de redeneringen van Adolph Hitler en Joseph Goebbels.
    Hoe zou je dan de huidige Nederlanders moeten zien in het licht van hun Neerlands koloniale verleden?
    We moeten ons vooral richten op het heden. Israel ziet zich geconfronteert met buur-
    landen die de vernietiging van Israel nastreven of, als het maar effe kan, wapens leveren aan deze landen. Iedereen weet dat Israels bewapening vooral stoelt op de dreigende agressie aan haar grenzen..begrijpelijk en verdedigbaar.
    Dat een democratisch land als Duitsland internationale belangen voor Israel behartigt
    roept bij mij geen paranoide gedachten op.

    • Aleid Blink
      February 26, 2014 at 6:56 pm

      rjr, richt u nu op het heden en begin bv. eens met de site van de Israëlische Mensenrechtenorganisatie B’tselem te bekijken. Dan kunt u genieten van het democratisch gehalte van deze staat. Dan rijst wellicht eindelijk eens de vraag of het wel zo gek is dat Israël zoveel vijanden heeft. Maar dit vraagt natuurlijk wel om een geweten.

  4. February 27, 2014 at 1:31 pm

    Laat de vijnden zelf maar zeggen waarom ze een hekel hebben aan Israel. Het lijkt me dat ik dit niet in een Israelisch blad hoef te zoeken. Maar mochten de vijanden zich bedienen van retoriek van het type van dat Israel van de kaart moet verdwijnen dan schiet ik er nog niets mee op.

    • Aleid Blink
      February 28, 2014 at 10:29 am

      rjr, u bent toch niet zo dom dat u alle kritiek op Israël niet kunt begrijpen zonder dat deze u wordt voorgespeld? Overigens valt hierover wel degelijk een en ander te lezen in Ha’aretz, maar misschien is dit blad u niet rechts genoeg.

  5. February 28, 2014 at 11:02 am

    @Aleid
    Ben jij dan been krant tegengekomen die waterdicht is?

Comments are closed.