Wat brengt Israël ons in 2014?

Najialali1

Tekening van de beroemde tekenaar Naji Al Ali, die in 1987 in Londen werd vermoord.

Sinds de journalist Joseph Dana weg is bij het bloggerscollectief +972 heb ik hem nog slechts sporadisch gelezen. Maar afgelopen week kwam ik een aardig stuk van hem tegen in The National. In Tide of world opinion is turning firmly against Israel’s occupation beschrijft hij het afgelopen jaar en kijkt vooruit naar wat we redelijkerwijs kunnen verwachten.

Hij begint met de constatering dat het opmerkelijk is dat er in 2013 geen oorlog was in Palestina. Wel veel geweldshandelingen, maar geen grootscheepse aanval. Het afgelopen jaar wordt vooral gekenmerkt door een status quo die zich volledig heeft vastgebeten. Onder status quo wordt dan verstaan de voortgaande bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, met een heel dun laagje vernis van internationale goedkeuring.

De Palestijnse Autoriteit ontpopte zich als de hoeder van de Israëlische belangen op de Westelijke Jordaanoever.

Van het arresteren van belangrijke zakenlieden tot de snelle onderdrukking van bijna elk niet-gewelddadig protest tegen de bezetting, was de Palestijnse Autoriteit (PA) druk met het intomen van gevaarlijke politieke activiteiten die de status quo in gevaar zouden kunnen brengen.

Elk spoor van volksbewegingen die hadden moeten leiden tot een Arabische Lente is verdwenen. De opmerking van president Abbas in Zuid-Afrika, dat men Israël niet zou moeten boycotten, duidt volgens velen op collaboratie met de vijand.

Wat we in 2013 ook zagen, de afgelopen maanden op zeer schrijnende wijze, is het volledig isoleren van de Gazastrook van de Westelijke Jordaanoever. Ook een strategie die al jaren liep en die dit jaar voltooid lijkt te zijn.

En het jaar begon relatief goed. Hamas was als de morele winnaar uit het bloedbad van november vorig jaar gekomen – Operatie Wolkkolom. Er kwam financiële steun uit Turkije en Qatar en de Moslimbroederschap in Egypte leek ook een goede rol te kunnen spelen.

De snelheid waarmee die situatie veranderde was echter een belangrijke les in hoe de koloniale fundamenten die Israël in de Gazastrook had neergelegd, met de stilzwijgende samenwerking van het Egyptische leger, in de praktijk functioneren. Bijna van de ene dag op de andere werden de tunnels tussen de Gazastrook en Egypte – levenslijnen naar de buitenwereld – vernietigd. Anti-Palestijnse sentimenten staken overal de kop op in Egypte, toen de Palestijnen als de eeuwige zondebokken voor de problemen van het land werden neergezet.

En de Palestijnse Autoriteit deed alsof het niet hun probleem was en hield z’n mond dicht. Voor 2014 is het dan ook niet te verwachten dat er iets van verzoening komt. Als de Palestijnen het onderling niet eens kunnen worden, hoe groot is dan de kans dat het tussen hen en Israël wel lukt?

Niemand gelooft dat de pogingen van John Kerry voor de Verenigde Staten iets zullen opleveren. Het probleem is niet oplosbaar volgens de extreem-rechtse Israëlische politicus Avigdor Lieberman, het kan alleen “beheerst” worden. En dat is ook wat de door de Amerikanen geleide besprekingen lijken te doen. Er is uitgelekt dat Israël in ieder geval nog 10 jaar militaire aanwezigheid wil hebben op cruciale locaties op de Westelijke Jordaanoever. En in verband met de vrijlating van een aantal gevangenen deze week is er opnieuw aangekondigd een flink aantal joodse woningen te gaan bouwen.

Ondertussen gaat het prima met de Israëlische economie. De grote gasvoorraden in de Middellandse Zee bieden het vooruitzicht dat de joodse staat een belangrijke energieleverancier zou kunnen worden. 2014 ziet er dus rooskleurig uit voor de kolonie, zou je zeggen. Maar niet volgens Joseph Dana.

De dood van Nelson Mandela heeft de angst doen rijzen dat de internationale gemeenschap het zionistische verhaal niet langer slikt. President Peres en premier Netanyahu lieten verstek gaan bij de herdenkingsdienst voor Mandela (respectievelijk wegens “griep” en “geldgebrek”). Waarschijnlijk, schrijft Dana, wilden ze echter niet te veel aandacht vestigen op de nauwe banden die Israël had onderhouden met het blanke minderheidsregime tijdens de Apartheid.

Vlak daarna besloot de invloedrijke American Studies Association (ASA) Israël te isoleren in saamhorigheid met de globale boycotbeweging (BDS). Het was direct te merken aan de lawine aan artikelen en beschuldigingen die volgden, en door een aantal universiteiten die zich distancieerden van de ASA. Wie geïnteresseerd is kan hier een reactie lezen van leden van Trinity College, Connecticut,  op de wilde aantijgingen aan hun adres.

Ook de joodse studentenorganisatie Hillel van het prestigieuze Harvard blijkt nu minder eensgezind te zijn dan altijd werd aangenomen. Dit was altijd een machtig zionistisch bolwerk binnen de universitaire wereld; ook andere universiteiten werden door hen belaagd als daar kritische geluiden over Israël werden gehoord. Maar er is een interne strijd gaande over het recht op een open debat, zonder dat je meteen uit de groep wordt gezet. Dit is veelbetekenend: Members of Jewish Student Group Test Permissible Discussion on Israel.

Dana zegt dat de grootste angst van Israël is dat hun verhaal niet langer klakkeloos geslikt wordt. Zo lang hij zich kan herinneren werd alles geframed in termen van veiligheid en strijd, maar nu ontkomt niemand er nog aan dat het gaat om de rechten van mensen die onderdrukt worden. Nooit eerder haalde een Palestijnse film over de bezetting de Oscars, nooit eerder werd er in de grote kranten openlijk een discussie gevoerd over het niet-gewelddadige verzet van de boycotacties.

Al tientallen jaren heerst de angst bij de Israëlische beleidsmakers dat de internationale gemeenschap zich tegen het land zou keren zoals het dat deed tegen Zuid-Afrika. Ik ben er zeker van dat we volgend jaar het begin van die verandering zullen zien. Het zou ironisch genoeg wel eens kunnen betekenen dat de internationale gemeenschap zowel de Israëli’s als de Palestijnen tegen zichzelf gaat beschermen.

Dat er iets gaat veranderen geloof ik ook wel, al ben ik minder optimistisch dan Dana. De extremistische krachten die tot in elke vezel van de Israëlische maatschappij zijn doorgedrongen, zijn niet bang voor een gewelddadig conflict. En voor zover ik weet zou het de eerste keer zijn dat een kernmacht tot de orde wordt geroepen en zich structureel laat omscholen tot een fatsoenlijk land.

Of de Israëlische regering de beproefde formule van een oorlog gaat gebruiken om het volk weer achter zich te krijgen, weet ik niet. Ik kan het ook niet uitsluiten. Als “de internationale gemeenschap” daadwerkelijk de stem van het volk is, is er hoop; is het zoals gebruikelijk de stem van een paar corrupte leiders dan staan de Palestijnen en ons allemaal barre tijden te wachten in het nieuwe jaar.

Engelbert Luitsz

De website van Joseph Dana is: josephdana.net.

 

7 comments for “Wat brengt Israël ons in 2014?

  1. December 29, 2013 at 7:05 pm

    ‘Wat brengt Israël ons in 2014?’

    ‘Zweert Hamas de vernietiging van de staat Israël in 2014 af?’

    • December 29, 2013 at 9:47 pm

      De beste manier Hamas de wind uit de zeilen te nemen is de Palestijnen een beter leven geven en de situatie op de Westelijke Jordaanoever bewijst wel dat de behandeling van Palestijnen niets te maken heeft met de aanwezigheid van Hamas. Dat veel mensen Israël graag zien verdwijnen is niet meer dan logisch, wij waren ook niet blij met de Duitsers heb ik wel eens gelezen.

      • December 29, 2013 at 10:11 pm

        Zolang de raketten van Hamas op Israël neerdalen verwacht ik niet dat
        het grensbeleid van Israël gunstiger wordt voor de burgerbevolking in Gaza.
        Hamas is dus aan zet.

        • Aleid Sevenster-Blink
          December 30, 2013 at 1:04 pm

          U verwart oorzaak en gevolg.

          • December 30, 2013 at 6:41 pm

            Ok jij bepleit dus dat Israël de grenzen opent.
            Zal Hamas dan voorkomen dat zelfmoordenaars met bomgordels de grens oversteken?

  2. ReggieRoning
    December 29, 2013 at 9:27 pm

    Ik denk óók in 2014 niet veel soeps..om het maar eens zachtjes uit te drukken. Voortekenen van een escalatie hangen in de lucht. Soms lees je zulke absurde dingen dat je in eerste instantie niet geloofd wat je leest en toch staat het er:
    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/3569253/2013/12/29/Libanese-leger-krijgt-3-miljard-van-Saoedi-Arabie.dhtml

    Het geeft te denken waarom SA en Frankrijk de boel willen laten escaleren.

  3. Aleid Sevenster-Blink
    December 31, 2013 at 11:15 am

    Hoezo dat ‘dus’, een conclusie uit het niets.

Comments are closed.