Palestijns vredesteam geeft het op

peace-process

Het is ze weer gelukt. Na maanden van pesterijen, onmogelijke eisen en extreem veel geweld is het Netanyahu gelukt de Palestijnse delegatie voor de “vredesbesprekingen” te doen opstappen, zo maakte de krant Haaretz vandaag bekend. De Palestijnse president Abbas zegt dat de onderhandelingen door moeten gaan, eventueel met een ander team.

De druppel was de bekendmaking gisteren dat Israël van plan is nog eens 24.000 woningen te gaan bouwen in de Westelijke Jordaanoever. Dit komt bovenop de al eerder aangekondigde bouw van duizenden woningen in de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem. Daarnaast is het Prawer Plan in volle gang, dat voorziet in de deportatie van tienduizenden Bedoeïenen. Gisteren meldde The Guardian ook dat het Israëlische leger Palestijnse huizen binnenvalt en de families terroriseert als oefening! Alsof ze nog niet genoeg te lijden hebben onder de bezetting en de exorbitante collectieve straffen als er eens iemand wat terugdoet.

Eerder deze week kreeg het Israëlische leger officieel toestemming honderden olijfbomen te rooien van het dorpje Yabad, waarmee hun bron van inkomsten komt te vervallen. De reden daarvoor was het feit dat kinderen met stenen naar de soldaten hadden gegooid. Sinds 2000 zijn er meer dan een miljoen olijfbomen vernietigd. Deze bomen zijn naast een bron van inkomsten ook een symbool van de band met het land, dus psychologische oorlogvoering speelt hierin ook een grote rol.

Net als de nachtelijke raids, de boeken die verboden worden waarin iets van de Palestijnse geschiedenis staat, de tientallen wetten die het leven zo onaangenaam mogelijk moeten maken, het vernietigen van huizen, het stelen van water en land en het regelmatig oppakken en doden van Palestijnen, past de wraak op de bomen in het totaalplaatje van een racistische regering die alles doet om de Palestijnen hun identiteit af te pakken.

Premier Netanyahu maakte later op de dag bekend dat het plan voor de 24.000 woningen door hem werd veroordeeld. Niet het principe, maar de timing. Het kwam op een “slecht moment” nu de onderhandelingen met Iran zo belangrijk zijn. Over de Palestijnen of het “vredesproces” geen woord. Maar, zoals Michael Omar-Man oppert in een artikel voor +972 zou het allemaal wel eens doorgestoken kaart kunnen zijn. John Kerry had zich al afgevraagd of Netanyahu wel serieus bezig was met het vredesproces. En zoals we weten wordt zelfs voorzichtige kritiek op Israël opgeblazen tot enorme – liefst historische – proporties.

Nu kan Netanyahu zeggen dat zijn veroordeling van de bouwplannen zijn goede wil toont en Kerry kan zeggen dat zijn berisping effect heeft gesorteerd. Kortom, iedereen weer blij. Behalve de Palestijnen natuurlijk. Maar dat zijn de mensen van een land zonder volk, dus waarom zouden we die serieus nemen. We weten ondertussen wat 20 jaar “Oslo” voor de Palestijnen heeft betekend. Elke Israëlische politicus heeft geprobeerd met leugens en bedrog de schijn op te houden van een vredesproces, terwijl er in werkelijkheid steeds koortsachtiger werd gewerkt aan een groter Israël. De “vredesduif” Rabin was zelfs erger dan Likoed als het om de bouw van nederzettingen ging.

oslo20

De Britse journalist Alan Hart verwoordt goed hoe Israël er elke keer in slaagt z’n zin door te drijven, of het nu gaat om nucleaire wapens of het verdrijven van Palestijnen.

Het was de Egyptische president Sadat die, kort voordat hij werd vermoord in oktober 1981, mij het meest verhelderende inzicht gaf in hoe het werkelijk was om met Israël te onderhandelen. Hij vertelde me dat Israëls onderhandelingsstrategie een slijtageslag was, een uitputtingsslag, tot je er zo “de balen” van had dat je op een gegeven moment moest beslissen of je weg zou lopen van de onderhandelingen en de schuld voor het mislukken op je zou nemen, of, om niet gek te worden, de handen ten hemel te heffen en verklaren: ‘Ok, jij wint, ik ga akkoord met min of meer alles wat je wilt.’ (1)

John Kerry zal zonder enige twijfel de machtsspelletjes van de zionisten begrijpen. Al vanaf de tijd van Woodrow Wilson is de invloed van de zionistische lobby op de Amerikaanse Midden-Oostenpolitiek duidelijk. John F. Kennedy was de laatste president die zich fel verzette tegen een Israël als enige kernmacht in het Midden-Oosten, op een moment dat het nog kon. Daarna was het te laat. Na zijn moord kwam Lyndon B. Johnson aan de macht, met een duidelijke pro-Israëlagenda.

Dat heeft geleid tot wat de onderzoeksjournalist Seymour Hersch in 1991 de Samsonoptie noemde. Een overbewapend Israël dat met z’n krankzinnige leiders in staat zou zijn zoveel mogelijk ellende over de wereld uit te storten als het serieus bedreigd zou worden. Deze dreiging, gecombineerd met de machtige lobby in de V.S., heeft ervoor gezorgd dat Amerika het Midden-Oostenbeleid heeft aangepast aan de eisen uit Tel Aviv.

Dat is misschien ook waar Netanyahu werkelijk bang voor is: voor zichzelf. Als leugens en manipulatie een tweede natuur zijn geworden, ligt het voor de hand dat je anderen ook niet meer vertrouwt. De Israëlische bevolking en de Palestijnen zijn daar het slachtoffer van, maar er is wel een verschil. Israël zou eens voor één keer kunnen kiezen voor een menselijke en rechtvaardige benadering – als de bevolking wakker wordt; de Palestijnen worden al 65 jaar lang van hun slaap beroofd en zijn zelf niet in staat veranderingen door te voeren. Zij kunnen alleen hun ongenoegen laten blijken, waarvoor ze steeds zwaarder worden gestraft.

Engelbert Luitsz

1. Alan Hart, Zionism The Real Enemy of the Jews (Deel 2, David Becomes Goliath)

 

8 comments for “Palestijns vredesteam geeft het op

  1. November 13, 2013 at 6:48 pm

    Je hebt het over geweld tegen de Palestijnen, maar zij zijn diegene die al decenia terreur uitoefenen. Zij hebben de huidige staat zelf veroorzaakt door bomaanslagen en kapingen en nooit over vrede te willen praten, een beetje dom om dan nu te verwachten dat de andere kant opnieuw de andere wang toekeert.

    Kortom een eenzijdig artikel.

    • Aleid Sevenster-Blink
      November 13, 2013 at 7:21 pm

      Was eigenlijk wel anders te verwachten? Iedereen die maar enigszins op de hoogte is van de situatie daar, weet toch dat Israël op allerlei openlijke en stiekeme manieren vredesprocessen versjeert en de schuld daarvoor bij de Palestijnen legt. Over de Israëlische terreur wordt zelden gesproken. Nee, het is altijd de ander. Maar wat werkelijk telt voor Israël is niet vrede maar land, totdat het zionistische ideaal van Eretz Israël werkelijkheid is geworden. Maar dit kan ook wel eens de valkuil worden van deze staat.

  2. November 13, 2013 at 7:47 pm

    Met God kun je geen spelletjes spelen.

    • Aleid Sevenster-Blink
      November 14, 2013 at 6:42 pm

      Waarom doet Israël dit dan?

  3. verbaasde
    November 13, 2013 at 8:04 pm

    Wat mij blijft verbazen hoe joden aansturen op de volgende catastrofe.
    Elke gek kan zien dat Israel eieren voor z’n geld moet kiezen:
    - Israel isoleert zich steeds meer in de wereld
    - De VS heeft het opgegeven Assad te verdrijven, of in Iran een ander regime te vestigen
    - Arabische landen verdrijven de westerse zetbazen.
    Het kan nog best tien jaar duren, maar als Israel zo doorgaat hebben we omstreeks die tijd een catastrofe, natuurlijk, Israel heeft een 200 atoombommen, maar daar kun je net zo min op zitten, als op bajonetten.

  4. Jaap Hamburger
    November 13, 2013 at 10:17 pm

    Je hoeft niet steeds weer alles in één artikel te persen daar wordt het niet overtuigender van. Afgezien aarom van het voorlaatste tekstblok, dat daar verdwaald lijkt, en de opmerking over Prawer/Begin wetgeving (niet: Prawer plan) wetgeving waar de PA zich niet over heeft uitgelaten, en die feitelijk los staat van de bezetting -niet van het zionstische ‘gedachtegoed’– vind ik het een felle, actuele, goed-geïnformeerde en m.i. helaas maar al te juiste reactie.

  5. Souzan
    November 14, 2013 at 12:33 pm

    Het zou me niets verbazen als de Mossad ook achter de moord op J.F. Kennedy heeft gezeten.

    • Egbert Talens, Zutphen
      November 14, 2013 at 5:51 pm

      Die gedachte bestaat bij mij al járen. Sterker nog, ik ben er zo goed als van overtuigd dat van politiek-zionistische kant een relatie bestaat tussen de moord op John F. Kennedy en de atoom-plannen die Israel koesterde, waar JFK niets van wilde weten. Een factor die in dit verband nog kan spelen, is het feit dat deze moord nooit tot volledige bevrediging heeft gevoerd, waar het de uitleg over de achtergronden ervan betreft; enigszins in de geest van de moord op Chaim Arlosoroff (1933) die ook onopgehelderd bleef. Dat deze moord een interne afrekening was tussen rivaliserende p-zp-partijen, daarover waren en zijn vriend en vijand het wel eens, maar tot een echte opheldering is het bij mijn weten nooit gekomen.

Comments are closed.