De Palestijnen in de klauwen van het zionisme

Zionisme is het probleem; de verwijdering daarvan is de voorwaarde voor vrede in het Midden-Oosten.
John Rose

Nakba_damascus

Een Palestijnse man in het vluchtelingenkamp Jaramana in Damascus, Syrië. (Wikimedia Commons)

Hoe erg is erg?

Hoe ver kun je gaan met het gebruik van geweld, voordat er een reactie komt van “de internationale gemeenschap”? Het hangt er helemaal vanaf wie je bent. Het aantal slachtoffers van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki wordt geschat op zo’n 500.000, ongeveer de helft direct door de bommen en de andere helft als gevolg van stralingsziekte en kanker. Daarmee was het de grootste terroristische aanslag in de geschiedenis van de mensheid. En net zoals we de Amerikanen onlangs hoorden zeggen over Syrië, ging het hier om “gezichtsverlies” te voorkomen. De Russen stonden aan de grens met Japan en het zou een te zware klap zijn geweest voor de Amerikanen als de Russen een einde hadden gemaakt aan de Tweede Wereldoorlog. Honderdduizenden onschuldige mensen werden opgeofferd, opdat het Amerikaans imperialisme “geloofwaardig” zou blijven.

De aanslagen op 11 september 2001 hebben aan bijna 3000 mensen het leven gekost. Er was terecht veel verontwaardiging over deze daad, zelfs meer dan over het Amerikaanse antwoord dat wederom aan honderdduizenden onschuldige mensen het leven heeft gekost en het Midden-Oosten nog verder heeft ontwricht. Landen als Libië, Egypte, Irak, Afghanistan en Syrië worden aangepakt op basis van het overschrijden van normen die de Verenigde Staten of hun bondgenoot Israël nooit voor zichzelf hanteren. Israël heeft zich nooit iets aangetrokken van de 77 VN-resoluties tegen het land. Irak daarentegen kreeg er veel minder, maar deze werden wel geïmplementeerd. De economische sancties tegen Irak vanaf 1990 hebben volgens de meeste onderzoekers geleid tot de dood van enkele honderdduizenden kinderen. De invasie van Koeweit was lang niet zo erg als wat Israël in Libanon heeft gedaan, maar in tegenstelling tot Irak werd Israël juist beloond voor z’n uitzonderlijke bloeddorstigheid.

Atoombom op Iran?

Het zal dan ook niemand verbazen dat er geen enorme rel ontstaat wanneer een zionist voorstelt om een atoombom op Iran te gooien. De Amerikaanse miljardair Sheldon Adelson heeft een casino-imperium opgebouwd en is een van de rijkste mensen in de Verenigde Staten. De invloed van geld op politiek wordt met Adelson meteen duidelijk. Hij is de grootste particuliere geldschieter van de Republikeinen met bijna 93 miljoen dollar. Daarnaast is hij in 2007 begonnen met een krant in Israël, de Israel HaYom, met als doel de oorlogshitsers in de Israëlische regering tot steun te zijn tegen een bevolking die niet bovenmatig warm loopt voor oorlog. De krant is gratis en is uitgegroeid tot de grootste krant in Israël met een marktaandeel van bijna 40%.

De Deutsche Wirtschafts Nachrichten meldde op 1 november dat Adelson heeft voorgesteld een atoombom te gooien op een dunbevolkt gebied in Iran, zodat de Iraniërs kunnen zien wat het effect is. Mochten ze niet onder de indruk zijn dan zou een volgende Teheran kunnen treffen. Het lijkt of Adelson als rechtgeaarde zionist van mening is dat alle landen rondom de enige democratie in het Midden-Oosten bevolkt worden door barbaren en analfabeten. Ook in Iran is men echter op de hoogte van het effect van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, dus het is niet nodig dit nog eens te laten zien. Iran is in tegenstelling tot Israël ondertekenaar van het non-proliferatieverdrag. De opmerking van Adelson toont alleen – wederom – het diepgewortelde racisme aan dat het zionisme eigen is.

Het Tiananmenprotest

In de lente van 1989 werd een massale opstand op het Plein van de Hemelse Vrede (!) in Peking bloedig neergeslagen door de Chinese autoriteiten. Naar schatting 1 miljoen studenten, burgers en zelfs militairen namen deel aan deze grootse opstand tegen de onderdrukking van het communistische regime. Geen wonder dat de aandacht van de wereld op deze gebeurtenis gericht was.

En wat hoorden we in Israël? Benjamin Netanyahu, tegenwoordig minister-president, verklaarde later datzelfde jaar dat Israël dat moment had moeten gebruiken om Palestijnen “massaal te deporteren”. Toen ieders aandacht gericht was op China was het een koud kunstje geweest het zionistische project naar een ander level te tillen. En achteraf is er altijd de formidabele propagandamachine om kritiek te pareren. Gelukkig is dat niet gebeurd, maar het zegt genoeg over de ware intenties van Israël.

Gaza en de bom

Tegen het einde van Operatie Gegoten Lood, begin januari 2009, verklaarde een andere zionist, de rechts-extremist Avigdor Lieberman, dat Israël zich tegenover Hamas (= de Gazastrook in de zionistische propaganda) moest gedragen “als de Amerikanen tegenover Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog”. Dat hij niet letterlijk over een atoombom sprak is uiteraard niet vanwege morele overwegingen, doch omdat de radioactieve neerslag ook in Israël voor problemen zou zorgen. Maar de strekking van zijn opmerking is volkomen duidelijk.

Gaza en gas

Nadat er enorme gasvoorraden waren gevonden voor de kust van de Gazastrook in 2000, heeft de Israëlische regering er alles aan gedaan om de exploitatie daarvan door de Palestijnen onmogelijk te maken. Het omstreden bezoek van Ariel Sharon aan de Tempelberg heeft geleid tot de Tweede Intifada, waarmee de onderhandelingen met British Gas direct beëindigd werden. Natuurlijk ontkent Israël elk verband.

Momenteel schijnt er eindelijk weer overleg te zijn, maar gezien de reputatie van Israël op dit vlak heb ik daar helemaal geen vertrouwen in. Nu Egypte met generaal el-Sisi weer een ouderwetse dictator heeft en dus “een vriend van Israël”, is de Gazastrook aan Egyptische kant op slot gegaan. De situatie voor de Palestijnen is daarmee nog moeilijker geworden en het gepraat over het gas lijkt meer bedoeld om de aandacht van die onmenselijke situatie af te leiden.

De onderzoeker Nafeez Mossaddeq Ahmed zei in 2012 al dat ook Operatie Gegoten Lood in ieder geval ten dele bedoeld was om de onderhandelingen over de exploitatie van het gas te torpederen.

Palestijnen en olie

De Syrische Golanvlakte werd in 1967 door Israël veroverd, daarna bezet en in 1981 geannexeerd. Verovering, bezetting en annexatie zijn veroordeeld door de Verenigde Naties, maar hier trekt Israël zich niets van aan. Integendeel, ook daar zit olie (en gas) en er zijn al concessies verkocht aan Amerikaanse bedrijven om in het gebied naar olie te gaan boren. Het is een kleine wereld. De eerste licentie wordt gegund aan een bedrijf dat gelieerd is aan Dick Cheney, iemand die volledig op één lijn zit met de al eerder genoemde Sheldon Adelson. Andere namen in dit verband zijn de zionisten Howard Jones en Rupert Murdoch, “de meest invloedrijke mediamagnaat in de politiek”.

Ook de Westelijke Jordaanoever heeft olie. De journalist Jonathan Cook heeft een prima artikel over wat hier weer speelt. De merkwaardige koers die de Apartheidsmuur volgt wordt duidelijk als we zien dat een deel van de Westelijke Jordaanoever die zo is ingepikt, belangrijk is voor de ontginning van de olievelden. Het grootste gebied, Area C, is volledig onder controle van Israël en wonder boven wonder zitten hier de olievoorraden.

Nawoord

Zo worden de Palestijnen niet alleen beroofd van hun water, hun olijfbomen, hun vee, hun huizen en hun land, maar ook nog eens van een uitgelezen kans op een zelfstandige economie. In 2000 was Yasser Arafat nog zo naïef te geloven dat de gasvelden de redding voor de Palestijnen zouden kunnen betekenen, maar net als Gamel Abdel Nasser vóór hem, verkeek hij zich op de gewetenloze machinaties van het zionisme.

Israël heeft alleen dit jaar al zes aanvallen op Syrië uitgevoerd. De Golanvlakte zal nooit worden teruggegeven, de Gazastrook is een gevangenis waar Israël een beleid van “langzame genocide” voert en de Westelijke Jordaanoever wordt net als Oost-Jeruzalem in versneld tempo aan de joodse staat toegevoegd sinds het begin van de laatste ronde “vredesbesprekingen”.

Gideon Levy verwoordt het uitstekend in zijn column voor Haaretz naar aanleiding van de laatste Israëlische aanval op Syrië, waarbij luchtafweergeschut werd vernietigd. Luchtafweergeschut is een defensief wapen, maar je beschermen tegen Israëlisch geweld wordt kennelijk ook gezien als “anti-Israël”.

Zo gaat dat ook met een oorlogszuchtige staat: bombarderen is hun taal. Israël beslist welke wapens zijn toegestaan en – bovenal – welke niet. Dat is goed, want zij zijn het sterkst. Israël doet het in de Gazastrook, en in Latakia, Syrië; in Soedan en de Middellandse Zee – overal waar het kan. Israël heeft het recht de soevereiniteit van een naburige vijandige staat te schenden, kan zonder problemen het Libanese luchtruim gebruiken – en laat God erbarmen hebben met iedereen die tracht hen te stoppen. God hebbe ook erbarmen met hen die twijfelen aan hun oordeel.

We moeten alles pakken wat we te pakken kunnen krijgen, zei Ariel Sharon ooit. Ondanks alle ontwikkelingen in de vorige en deze eeuw is het zionisme nog steeds trouw aan de grondbeginselen van dit koloniale project: Verdrijf de bevolking die niet past in je plan en als dat niet goedschiks kan dan maar kwaadschiks; zorg dat de landen om je heen verwikkeld raken in een interne stammenstrijd, zodat ze ongevaarlijk zijn voor ons; stel in landen die belangrijk zijn, zoals Egypte met het Suezkanaal, een corrupte dictator aan die naar onze pijpen danst; zorg dat je de steun blijft houden van een wereldmacht die je steunt bij elke immorele en misdadige actie, zowel in het veld als in de Veiligheidsraad; en bovenal, zorg dat de propaganda op orde is, zodat je moord kunt verkopen als zelfverdediging en etnische zuivering als vrijwillig vertrek.

Engelbert Luitsz

 

 

12 comments for “De Palestijnen in de klauwen van het zionisme

  1. Paul Lamp
    November 3, 2013 at 4:42 pm

    Boem, die zit !

  2. likoednederland
    November 3, 2013 at 4:57 pm

    Dat de Palestijnen het slecht hebben, heeft natuurlijk niets te maken met het feit dat Palestijnse leiders al 80 jaar oproepen tot een nieuwe holocaust en daarom elk internationaal voorstel tot een tweestatenoplossing hebben afgewezen (1937, 1947, 2000 en 2001).

    Overigens is de Golan al in 1922 door de wereldgemeenschap aan het Joodse volk toegewezen, dus van ‘teruggeven’ is uiteraard geen sprake.

    • November 3, 2013 at 5:24 pm

      Ach wat zielig weer, Likoed, als de “wereldgemeenschap” Israël aanspreekt op z’n oorlogsmisdaden en racisme dan is ze antisemitisch, maar als ze behulpzaam is dan is ze opeens de grote lieveling. Van principes heeft u geen last, maar dat wisten we al.

      Over het “vredesproces” zou u Dishonest Broker, The US Role in the Middle East and Palestine van Naseer Aruti eens moeten lezen (natuurlijk naast Chomsky’s The Fateful Triangle: The United States, Israel and the Palestinians).

      Steeds maar weer met dezelfde leugens aankomen maakt u niet geloofwaardiger, derhalve ben ik blij dat u mijn betoog ondersteunt met uw aanwezigheid.

    • Aleid Sevenster-Blink
      November 8, 2013 at 6:27 pm

      Dit is een van die sprookjes die steeds weer herhaald worden in de hoop dat iedereen ze wel zal gaan geloven. Om te beginnen dacht 80 jaar geleden niemand in termen van een holocaust. Wel was er natuurlijk de blunder van mufti emir Haj Amin al-Husseini die zich de jaren 30 door Hitler liet inpakken. Maar dit serieus een oproep tot een nieuwe holocaust te noemen gaat veel te ver.
      Verder wordt steeds beweerd dat de Palestijnen geen vrede willen, maar daarbij wordt niet verteld dat de geboden oplossingen altijd voor de Palestijnen bijzonder ongunstig uitvielen.
      Likoed verschuilt zich achter besluiten van de wereldgemeenschap als deze gunstig voor Israël uitvallen, maar neemt de wereldgemeenschap een besluit dat Israël afwijst omdat het niet naar de zin is van deze staat, dan staat likoed pal achter Israël. M.a.w. deze partij spreekt met twee tongen.

  3. November 3, 2013 at 5:31 pm

    Nog te vermelden dat de Jappen zich niet tot de laatste man hebben doodgevochten, dankzij de atoombommen, hetgeen miljoenen levens heeft gered.

    • Aleid Sevenster-Blink
      November 8, 2013 at 6:05 pm

      Ook dit argument pro-atoombom is achterhaald. In Japan begon door te dringen dat de overmacht te groot werd en de oorlog door hen niet gewonnen had kunnen worden. De bom was misschien de laatste druppel, maar de ramp die hij veroorzaakte had voorkomen kunnen worden.

  4. Arjan Fernhout
    November 3, 2013 at 8:27 pm

    De zionisten worden wanhopig. Het niet-joodse deel van de Isr. bevolking is gegroeid naar 30%. 1 op de 7 Israëliërs woont in het buitenland; een ander groot deel verblijft maar een paar maanden om misbruik te maken van lucratieve immigratie-subsidie en het ‘puikje’ dat overblijft uit zich als volgt:

    = Second of all, when 2.5 million people live in a closed-off Gaza, it’s going to be a human catastrophe. Those people will become even bigger animals than they are today, with the aid of an insane fundamentalist Islam. The pressure at the border will be awful. It’s going to be a terrible war. So, if we want to remain alive, we will have to kill and kill and kill. All day, every day … If we don’t kill, we will cease to exist … Unilateral separation doesn’t guarantee “peace” — it guarantees a Zionist-Jewish state with an overwhelming majority of Jews … =

    (Professor Arnon Sofer, Head of the Israeli army’s National Defense College. Jerusalem Post, 2004)

    Zo duidelijk zijn zelfs Hitler’s ‘henchmen’ niet eens over hun concentratiekampen geweest. Uiteraard had Sofer ook zijn ‘Madagaskar-plan:’ op transport zetten. Over Cast Lead meldde Tzipi Livni dat deze de bedoeling had om het vredesproces te helpen. Hoe moet dit begrepen worden? Een aansporing voor moslims om naar Afrika te vertrekken? Overigens betreft het niet alleen de moslimbroeders en hun (klein)kinderen die om diverse redenen zo welkom waren in Israël in 1967 en tot 2004 gesteund werden door rechtse facties in Israël. Het betreft ook mensen met een andere huidskleur en vreemde gewoontes die de politieke elite van Israël niet zo goed uitkomen. Had WO2 en de holocaust voorkomen kunnen worden als andere landen zo verstandig waren geweest om joden, Roma en mensen ‘met een andere mening’ op te vangen?

    Netanyahu had gelijk. Het is weer 1938 …

  5. toeval
    November 3, 2013 at 8:54 pm

    Had WO2 en de holocaust voorkomen kunnen worden als andere landen zo verstandig waren geweest om joden, Roma en mensen ‘met een andere mening’ op te vangen?

    De joodse oorlogsverklaring van 1933 aan Hitler Duitsland lijkt vergeten te zijn.
    Toch schreven New Yorkse kranten over de hele voorpagina ‘Judea declares war on Germany’.
    Na de verklaring reisde voorzitter Untermeijer diverse keren naar Moskou.
    De verklaring eindigde met dat er ‘regime change’ moest komen in Duitsland.
    Die kwam er ook, na een 60 miljoen doden, wereldwijd.
    Sol Bloom schrijft in zijn autobiografie ‘dat de grote verdienste van Roosevelt was dat hij het VS volk langzamerhand gereed maakte voor oorlog’.

    Japan bood al in januari 1945 overgave aan, via de de Japanse ambassadeur in Moskou.
    Toen Stalin dat overbracht aan Truman was diens reactie ‘doe maar niets’.
    Het VS onderzoek, 1953 als ik me goed herinner, naar waarom de VS in 1945 atoombommen had gegooid leverde het volgende antwoord van Oppenheimer op ‘we wilden zien wat in oorlogsomstandigheden de bommen uithaalden’.

    Het heeft geen zin op de leugens van Likoed in te gaan.
    Niets is waar, dan bij toeval.

    • November 3, 2013 at 9:11 pm

      Wat nog minder bekend is, is dat de zionisten met hun Transfer Agreement de internationale boycot hebben omzeild en Hitler-Duitsland economisch op de been hebben geholpen. Er was maar één uitweg en dat was Palestina. Tegelijkertijd werd daarmee de kas gespekt van de zionisten zelf, zodat ze hun verovering van Palestina konden voortzetten.

      • toeval
        November 4, 2013 at 12:09 pm

        Dat Agreement was er.
        De betekenis er van moet niet worden overschat, in elke geval niet voor Duitsland.
        Verovering voortzetten, nee, voorbereiden.
        Nicholas Bethel, ‘The Palestinian Triangle, The struggle between the British, the Jews and the Arabs, 1935-48’, London 1979

        Bron voor het Japanse capitulatie aanbod van januari 1945.
        Zit te aarzelen in welk boek.
        Ik gok op Charles E. Bohlen, ’Witness to History 1929 – 1969’, New York 1973.
        Bohlen en Kennan waren de enige twee VS diplomaten die Russisch spraken.
        Bohlen was tolk eerst voor Roosevelt, later voor Truman.
        Als ik een goede bui heb zal ik eens kijken.

  6. November 4, 2013 at 12:10 am

    heb je een bron voor me betreffende het aanbod van Japan voor overgave in januari 1945?

  7. Egbert Talens, Zutphen
    November 5, 2013 at 5:09 pm

    Natuurlijk zal ook deze bijdrage van EL door Israel-adepten als op z’n minst controversieel, maar waarschijnlijker als Israel-bashing, en in dat spoor als antisemitisch worden beschouwd. Enkelen gaven daarvan al blijk.
    Arjan Fernhout schrijft de zionisten wanhoop toe. Liever had ik gezien dat hij van politíeke zionisten had gesproken, in overeenstemming met wat ik stelselmatig als label hanteer voor het streven tot een eigen staat voor en van de Joden te komen: het politiek-zionistisch project (p-zp) ‘der Judenstaat’ dat vanaf 1860 in (Oost-)Europa in beweging werd gezet, en met het uitroepen van de staat Israel op 14 mei 1948 z’n ‘voltooiing’ bereikte. De leestekens wijzen erop dat die uitroeping slechts als een tijdelijk succes werd beschouwd, omdat de wáre omvang van der Judenstaat nog niet bereikt was; een Eretz Yisra’eel dat vele malen groter is dan het kleine gebied dat op basis van AV-VN-resolutie 181-II als Joodse Staat — nu onder naam Israel — werd uitgeroepen.
    Men moest eens weten wat er allemaal aan politieke intriges, complotten, listen en leugens, móórden, aan vooraf was gegaan. Zelfs de moord op miljoenen Joden in het Europa tijdens de Nazi-periode, kan niet los gezien worden van de chantage methoden die politieke zionisten á la David Ben-Gurion, Chaim Weizmann, om slechts twee bij naam te noemen, eropna hielden. Wie de moed kan opbrengen het boek THE BURNING GROUND van Shabtai Teveth te bestuderen, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat Ben-Gurion, over wie dit werk gaat, in de Holocaust het enige redmiddel zag tot het realiseren van der Judenstaat in Palestina. Zodat de vraag kan opkomen, of BG c.s. niet op de een of andere manier aan de idee tot uitvoering van die wandaden die elke voorstelling te boven gaan, heeft bijgedragen… Er bestaan al wel (enkele) bronnen die in deze materie zaken aan het licht brengen, waarbij twijfel over die betrokkenheid deels wordt weggenomen, maar die bronnen mogen tot dusver niet of nauwelijks uitkomen boven de kwalificatie ‘obscuur’. Zij die op grond van zulk ‘bewijsmateriaal’ aan de bel trokken, moesten die brutaliteit of, erger, misdaad met dure munt betalen: gerechtelijk vervolgd, gevangenschap, maatschappelijk aan de zijlijn geparkeerd. Als ze het al overleefden…

    Nmbm heeft het p-zp z’n langste tijd gehad. Ik voorspelde onlangs publiekelijk dat dít Israel, déze Joodse staat, nog één generatie te gaan heeft; dat het met dít Israel rond 2040 afgelopen is. Een voorspelling die geheel en al gebaseerd is op eigen bestudering van het proces dat dit p-zp sinds ca. 1860 heeft doorgemaakt. Nu doet zich het opmerkelijke feit voor dat ik elders ook uitspraken tegenkom van mensen die eenzelfde opvatting eropna houden. Mijn op eigen waarneming c.q. bestudering berustende visie, werd c.q. wordt dus kennelijk ook door anderen ontwikkeld, en omdat ik die anderen allemaal als beter in deze materie ingevoerde mensen beschouw, voel ik mij een beetje geëerd. Het is natuurlijk de vraag of hierbij wel van ‘eer’ sprake kan zijn: voor heel veel mensen heeft (zelfs dít) Israel een heilige betekenis, en het failliet verklaren ervan moet een pijnlijke ervaring zijn. Hoe dit ook moge zijn, het ervaren of kennis nemen van alle mensonterende handelingen die zich rond dit p-zp afspeelden én afspélen, is duizenden malen pijnlijker. Maar luisteren naar onheilsprofeten, zelfs van de statuur als Yehoshua Leibowitz, is geen aangenaam tijdverdrijf. Echter, níet (willen) luisteren kan, mag, en zal nóóit als excuus mogen worden gehanteerd, zoals destijds het geval was met ‘wir haben es nicht gewusst’… Konden onschuldige mensen zich nog enigszins terecht beroepen op die kreet, voor lieden als David Ben-Gurion — er bestaan duizenden met zulk een uiterst dubieus karakter — gaat die vlieger niet op. Zij wisten en zij weten; zij zien in de Holocaust de redding voor der Judenstaat in Palestina… Kortom: geen enkel middel wordt geschuwd, om dit onhoudbare product in stand te houden. Waarbij ook Joden niet veilig zijn voor deze waanzinnige onderneming…Diepe, zeer diepe triestheid is troef…

Comments are closed.