Gebruik geen Struick

kinderpostzegels

De zionistische propagandamachine bereikt een ongekende vorm van vunzigheid. Tom Struick van Bemmelen, voorzitter van Likoed Nederland en oud-lid van de Eerste Kamer, schreef een opiniestuk waarin hij de stichting Kinderpostzegels probeert te associëren met een gruwelijke moord van een paar jaar geleden en in het verlengde daarvan met terrorisme in het algemeen, kortom, met Palestijnen.

Wat is het geval? De stichting doneert een bedrag aan onder andere Defence for Children. Deze organisatie zet zich in voor kinderen overal ter wereld die te lijden hebben onder de situatie waarin ze moeten opgroeien. Zo omschrijft de organisatie zichzelf:

Defence for Children is een internationale organisatie die opkomt voor de rechten van kinderen. Defence for Children bevordert kinderrechten in Nederland en daarbuiten op basis van het VN-Kinderrechtenverdrag.

Het zal niemand zijn ontgaan dat in de Palestijnse gebieden kinderen al 65 jaar opgroeien te midden van het geweld van het Israëlische leger en sinds 1967 is daar het geweld van de kolonisten bijgekomen. Drie generaties kinderen die voor het grootse deel alleen armoede, geweld en zeer beperkte bewegingsvrijheid hebben gekend. Er zijn momenteel 6,8 miljoen Palestijnse vluchtelingen. En wat doet Kinderpostzegels?

In Palestina is Kinderpostzegels actief op het terrein van traumaverwerking. Doelstelling van het programma is kinderen in Palestina te helpen om te gaan met stress, veroorzaakt door de constante spanning van conflict in hun omgeving. Met het inzetten van diverse instrumenten wordt geprobeerd deze kinderen en jongeren te helpen. Zo financierden we het afgelopen jaar muziek, theater en circusacts met een verhaal en leerden kinderen videofilmpjes maken om hun eigen verhaal te vertellen.

Defence for Children baseert zich op het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind uit 1989. Zij werden al vaker het mikpunt van acties door “pro-Israëlgroepen”, zoals in 2011 door Han Koch in Trouw.

In 2011 vond een gruwelijke moord plaats in het dorpje Itamar op de Westelijke Jordaanoever. Itamar is geen “Israëlisch dorpje” zoals Struick schrijft, maar een joodse nederzetting op bezet gebied. Een kolonistenechtpaar met hun drie kinderen werd hier vermoord. Er zijn vaak conflicten tussen Itamar en het nabijgelegen Palestijnse dorpje Awarta. Een jaar voor de moord werden daar twee Palestijnse tieners uit Awarta vermoord die op weg waren naar hun werk op het veld. Uit onderzoek is gebleken dat ze werden geëxecuteerd toen ze geknield op de grond zaten. Volgens ooggetuigen was dat het werk van leden van een militie van kolonisten, maar het Israëlische leger heeft later verklaard verantwoordelijk te zijn geweest. Ongetwijfeld om de aandacht niet te veel op de activiteiten van de kolonisten te vestigen.

Veel inwoners van Awarta behoren tot dezelfde clan en de moord op de familie Fogel heeft dan ook alle kenmerken van een wraakactie. Het hele dorp werd collectief gestraft door het Israëlische leger en de Israëlische regering besloot ook nog eens 500 huizen te gaan bouwen, als extra straf voor iedereen.  Er werden uiteindelijk twee jongens gevonden die aanvankelijk ontkenden, maar later bekenden dat ze de moord hadden gepleegd.

Door alleen dit voorbeeld erbij te pakken en vervolgens organisaties verdacht te maken die zich uitsluitend bezig houden met het welzijn van kinderen, laat Struick wel zien hoe diep hij is gezonken. Ik had al vaker stukjes van hem gelezen in de regionale pers, maar ik kan me niet herinneren zoiets immoreels als dit te hebben gezien.

Bijna het hele stuk van Struick gaat over een opsomming, doorspekt met aperte leugens, over Palestijnse wreedheden. Hij beweert zelfs dat de Palestijnen in 1948 “deels vrijwillig en deels gedwongen moesten vluchten”, ze “moesten” dus deels vrijwillig vluchten?

Maar Struick gaat nog een stapje verder. Doordat Defence for Children een voorstander is van het boycotten van producten uit de bezette gebieden als deze het label “made in Israel” dragen (de EU-richtlijn) wordt deze organisatie gelinkt aan de BDS-beweging.  De BDS-beweging wordt vervolgens voorgesteld als een organisatie die alle joden uit Palestina wil verdrijven. En zo wordt Kinderpostzegels, ook al is Struick wijs genoeg om de naam niet te noemen, subtiel geassocieerd met de holocaust.

De ironie dat hij Kinderpostzegels wil boycotten zal hem wel ontgaan. Er is in ieder geval geen principieel probleem met boycots in het zionistische kamp, zoveel is wel duidelijk. Al in 1906, in een congres in Jaffa, was David Ben-Goerion fel gekant tegen het kleine groepje marxistische joden dat solidair dacht te moeten zijn met de Palestijnse arbeiders, in plaats van te ijveren voor exclusief joodse arbeid ten koste van de Palestijnse.

Deze malicieuze, welhaast krankzinnige, logica van Struick kennen we maar al te goed van totalitaire regimes. De wortels van Likoed liggen in een bijzonder onfris verleden in de jaren dertig van de vorige eeuw. Teksten als dit artikel van de voorzitter van Likoed NL zouden dan ook geen verbazing hoeven te wekken, als we maar snappen waar het vandaan komt. De mogelijkheden van de door Likoed in Israël gedomineerde “vredesbesprekingen” worden goed verwoord in hun partijprogramma:

The Government of Israel flatly rejects the establishment of a Palestinian Arab state west of the Jordan river. The Palestinians can run their lives freely in the framework of self-rule, but not as an independent and sovereign state.

Sommigen zien de steeds groteskere acties van de zionisten als een goed teken: de paniek slaat toe. De Australische ABC meldde vandaag dat de Australische professor Jake Lynch van de universiteit van Sydney wordt aangeklaagd door een Israëlische organisatie. Zijn steun aan de BDS-beweging zou racistisch en discriminerend zijn. Deze tactiek om mensen individueel aan te pakken is ongetwijfeld een gevolg van het succes van BDS. Het zou anderen moeten ontmoedigen. Dat grootheden als Stephen Hawking en Roger Waters hun naam hebben verbonden aan de actie zou kunnen leiden tot steun van meer prominenten en dat moet tot elke prijs vermeden worden.

Israël is door de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Guido Westerwelle gewaarschuwd dat het land de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties niet langer moet boycotten. In 2012 heeft Israël zich als enige land ooit teruggetrokken, vanwege kritiek op het nederzettingenbeleid. Gelukkig laat niet iedereen met zich sollen.

Struicks stuk staat ook op de website van het Reformatorisch Dagblad en op die van de Dagelijkse Standaard. Aan exposure dus geen gebrek, nu nog wat fatsoen.

Rest mij nog iedereen op te roepen zoveel mogelijk kinderpostzegels te kopen.

Engelbert Luitsz

Tom Struick van Bemmelen, Stichting Kinderpostzegels steunt dubieuze doelen

 

6 comments for “Gebruik geen Struick

  1. October 31, 2013 at 12:40 am

    Je kunt het ook omdraaien en concluderen dat volgens jou de oorsprong van het leed van alle mensen, Palestijnen en Joden, de schuld is van de laatste groep. En zo gaat het maar door.

  2. zwartepiet
    October 31, 2013 at 10:01 am

    Sommigen zien de steeds groteskere acties van de zionisten als een goed teken: de paniek slaat toe.

    Ik zie er geen goed teken in, een vreedzaam compromis lijkt steeds meer onhaalbaar, eieren voor geld kiezen, Israelische joden lijken daar, in elk geval de meerderheid onder hen, niet toe in staat.
    Niemand is gebaat met een kernoorlog in het Midden Oosten.

  3. Arjan Fernhout
    October 31, 2013 at 12:10 pm

    Er is in Nederland een offensief gaande van rechts/gereformeerde zijde om het goede werk van een web van NGO’s te negeren c.q. te delegitimeren. Geheel in lijn met de pogingen van Netanyahu c.s. Een groot deel van mijn reacties op de ‘opiniestukken’ van Joël Voordewind in Trouw werd niet geplaatst. Afgelopen zondag lukte het me wel, overigens pas nadat ik mijn kritiek op de politieke intriges van Voordewind grotendeels had vervangen door feitelijke informatie. Zie de reactiedraad onder:

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4328/Opinie/article/detail/3533850/2013/10/26/Nederland-kan-geld-voor-Palestijnen-beter-besteden-aan-vredesprojecten-van-onderop.dhtml

    @pahplafond
    @zwartepiet
    Wie de websites van PHR-I (Physicians for Human Rights-Israel), Gisha, B’Tselem, Breaking the Silence, etc, etc. en de websites van IOA (Israeli Occupation Archive), Mondoweiss.net, Therealnews.com – klik Middle East, etc, etc, op een verloren zondag eens rustig leest, komt er vanzelf achter hoe slecht de informatievoorziening over het I/P confllict in Nederland via msm in feite is.

    • zwartepiet
      October 31, 2013 at 2:00 pm

      Wat is msm ?
      Ik lees boeken, en heb een satellietontvanger.
      Helaas is de Iraanse zender niet meer te ontvangen, veel informatie.

  4. joost tibosch sr
    October 31, 2013 at 2:15 pm

    Gelukkig kan een van Bemmelen hier alleen maar een grote mond opzetten en de palestijnen daar niet rechtstreeks raken. Vunziger vind ik het dat een neo-zionistisch Israel na beloofde vrijlating van Palestijnen om zijn rechtse zionistische mopperende kliek tevreden te stellen gewoon toch doorgaat met de nederzettingen bij Jeruzalem ondanks vruchteloze protesten van de VN. Dat vele joodse burgers bij een andere bezettingsmacht om erger te voorkomen nog niet zo lang geleden ook alle kanten op moesten vluchten is ineens wel uit het toch zo goede geheugen van Israel verdwenen?

Comments are closed.