Voordewind, nog steeds een gevaarlijke gek

If God’s on our side
He’ll stop the next war.
Bob Dylan

Linkse en liberale critici van de Israëlische politiek wijzen er graag op dat anti-zionisme niet hetzelfde is als antisemitisme. Maar het is eveneens waar dat een vriend van Israël niet hetzelfde is als een vriend van de joden.
Ian Buruma

jeruzalem

Het was groot feest in Jeruzalem in 2011, tienduizenden joden vierden
het feit dat Oost-Jeruzalem 44 jaar eerder was veroverd.

Alle listige pogingen van het CIDI bij monde van Esther Voet en Joël Voordewind van de ChristenUnie ten spijt is het weer niet gelukt ons een waterzuiveringsproject in Oost-Jeruzalem te verkopen als een geschenk aan de Palestijnen. Je zou er mismoedig van worden. Wanneer komen zij, toch boegbeelden van de joods-christelijke cultuur, nu eindelijk eens weg met hun leugens?

Dries van Agt schreef er een stukje over dat op The Rights Forum werd geplaatst en later ook op Joop verscheen. Arme Joël krijgt het hard te verduren: “Die bazuint al meer dan een week rond dat het betreffende project een schoolvoorbeeld zou zijn van goede samenwerking tussen Israël en de Palestijnen, bedoeld om schoon water voor Palestijnen te produceren.” Wat is er verkeerd gegaan? Het antwoord is zo simpel dat niemand er normaal gesproken aan gedacht zou hebben: vraag het ook eens aan een Palestijn. Dr. Hanan Ashrawi, Palestijns oud-minister en zittend lid van het Uitvoerend Comité van de PLO, weet dat het in werkelijkheid gaat om een project dat verdere annexatie van Oost-Jeruzalem moet dienen en alleen ten gunste komt van de joodse landrovers (met of zonder auto).

Joël schijnt zoveel te betekenen als ‘God is goed’, of ‘Jahweh is God’. De vraag dringt zich dan ook aan ons op: is God goed en Joël slecht? Misleidt God onze Joël? Komt Joël in opstand tegen de goedheid van God? Gelukkig heeft Joël in 2007 een verhelderende bijdrage geleverd voor een studiedag van het CIS (Centrum voor Israël Studies), een club in een oude traditie van antisemitisme waar de zionisten al vanaf de tijd van Theodor Herzl van hebben geprofiteerd. Van de “vrome protestanten” uit het begin van de vorige eeuw tot de evangelische christenen van vandaag. Rijke joden steunden Hitler zelfs nog in het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw. En een zeer betrouwbare bron, niemand minder dan Harrie Verbon, hoogleraar aan de universiteit van Tilburg, waar hij werd aangetrokken toen het instituut nog toepasselijk KUT heette, en die al sinds jaar en dag in regionale kranten in de traditie van Voet & Voordewind werkt, die Verbon liet zich eens ontvallen dat er vroeger heel wat joden bij de NSB zaten. Hij moest dit wel even zeggen, want het was de enige manier om Thomas von der Dunk op z’n nummer te zetten. Israël heeft veel verkeerde vrienden.

Maar terug naar de visie van Joël zelf. De schrijver Robert M. Pirsig formuleerde het ooit perfect: “Als één persoon aan een waan leidt, noemen we dat waanzin. Als heel veel mensen aan een waan leiden, noemen we dat religie.” De titel van Joëls bijdrage luidt ‘Verbonden en kritisch? Hoe staat een christenpoliticus tegenover de staat Israël?‘ Vooral het woordje kritisch maakte me nieuwsgierig. Hij steekt meteen voortvarend van wal:

God is trouw aan het volk dat Hij uit alle volken verkoren heeft, waarin hij zich aan alle volken heeft willen openbaren en waardoor het heil in het verlossingswerk van Jezus Christus tot alle volken gekomen is.

Ongetwijfeld klonk er luid applaus, uitverkoren, dat horen we graag. En het wordt steeds beter, al zien we ook al de eerste haarscheurtjes optreden in de geestelijke gezondheid van onze Joël.

Want wie zou willen betwisten dat Gods trouw aan zijn volk door de eeuwen heen zichtbaar en tastbaar is gebleven, dwars door vervolgingen, diaspora, antisemitisme en holocaust heen?

Je moet dit wel tien keer lezen en dan snap je nog niet wat er staat. De Almachtige heeft het joodse volk opgezadeld met pogroms en een holocaust, en daarmee heeft Hij laten zien dat Hij ze trouw is gebleven? Nog maar eens tien keer lezen, denk ik. En het wordt steeds mooier:

Het is toch een wonder dat dit volk, dat altijd opgejaagd is geweest, door de eeuwen heen de eigen identiteit heeft bewaard?

Alle volken ter wereld zijn in de loop van de afgelopen duizenden jaren verspreid geraakt, hebben zich vermengd met anderen, hebben zich aangesloten bij deze of gene groep en later weer bij een andere, al naar gelang het succes van de oogst of de jacht. Maar al die joden die eeuwenlang van elkaar gescheiden waren, zich hadden vermengd met andere volken, verschillende talen spraken, verschillende gebruiken hadden, allerlei religieuze richtingen op gingen, die zouden wel de eigen identiteit hebben bewaard? Weet Joël dan echt niet dat die hele ‘identiteit’ bij elkaar verzonnen is om nationalistische gevoelens te kweken? Heeft hij Shlomo Sand nooit gelezen? Toch ook een kritische geest, dus een verwante ziel zou je denken.

Israël is volgens Joël nog steeds “een volk in de verdrukking en in benauwdheid”. Het is niet Israël dat Egypte, Syrië, Libanon en Irak heeft aangevallen, om van de Palestijnen nog maar te zwijgen. Hier haak ik normaal gesproken af, maar ik wilde toch weten waar dat kritische dan zat. De ChristenUnie heeft wel wat moeite met het feit dat de christelijke Palestijnen zich niet altijd even lekker voelen aldaar. Israël treft hoegenaamd geen blaam, alles wat er mis is, is de schuld van de Arabische landen. En er zijn geen bezette gebieden, er zijn alleen betwiste gebieden en die zijn er ook alleen maar omdat Israël die nodig heeft om zichzelf te beschermen. Ja echt, het is alsof de Palestijnen helemaal niet meedoen: “Omwille van de veiligheid is het noodzakelijk dat Israël in die gebieden aanwezig blijft.

En dan zijn we weer terug bij het waterzuiveringsproject waar we mee begonnen. “De ChristenUnie blijft erop hameren [dat] Jeruzalem door de Nederlandse regering als de ondeelbare hoofdstad van Israël behoort te worden aangemerkt.” De Nederlandse ambassade hoort niet in Tel Aviv thuis etc. Van Agt noemde hem “doof en blind”. Ik denk dat er meer mis is. Met het boek der Psalmen in de hand wordt er dan nog gebeden voor Jeruzalem en iedereen is blij.

Ook al ben ik niet echt gelovig, ik wil toch afsluiten in de geest van Joël en heb daarom psalm 137 nog eens opgezocht, waarin Jeruzalem aan bod komt. Die laatste woorden, alsof God het zo bedoeld heeft, drukken, zelfs nog meer dan de kritische houding van Joël, het lijden van de Palestijnen uit. Ook zij hebben het recht even gehoord te worden.

Gelukkig hij die jouw kinderen grijpt
en op de rotsen verplettert.

Engelbert Luitsz

6 comments for “Voordewind, nog steeds een gevaarlijke gek

  1. Jan Hamer
    September 6, 2013 at 12:29 am

    Het noemen van de naam van Agt in dit artikel lijkt me een miskleun, deze man staat bekend om zijn vijandige houding tegenover de Joden, ook al ontkent hij dat in alle toonaarden. Zijn uitspraken zijn tendentieus en meestal op gespannen voet met de waarheid. Ik geloof ook niet dat hij zo begaan is met het lot van de Palestijnen, maar het is wel een manier om in het nieuws te komen, want deze man is uiterst mediageil.

    • September 6, 2013 at 12:36 am

      Wederom dank voor deze waardevolle inzichten.

    • Joshua
      September 6, 2013 at 9:21 pm

      Wat mediageil betreft doet hij het beter dan jij! Is dat misschien je probleem of behoor je tot die groep joden die zich altijd aangevallen en verongelijkt voelt zodra men kritiek heeft op de bezettingspolitiek van israel?

  2. Jan Hamer
    September 6, 2013 at 10:05 am

    Heb zojuist het verhaal van van Agt op The Rights Forum gelezen en daarin schrijft hij:
    “Hoe Voordewind in deze kwestie de beeldvorming manipuleert, gaat alle fatsoensnormen te buiten.”
    En zoiets durft uitgerekend van Agt te zeggen!

  3. Egbert Talens, Zutphen
    September 6, 2013 at 1:37 pm

    Freaks die er op hameren dat kritiek op (ook dít) Israel gelijk staat aan antisemitisme, puntiger gezegd anti-judaïsme, betonen zich ware habaristen. Hun werkwijze komt er op neer dat als de feiten niet stroken met ‘de’ (ónze) waarheid, dit dan jammer is voor die feiten…
    Wat het wiebelige ´joods-christelijke´-evenwichtskoord aangaat, heb ik grote twijfels met betrekking tot de waaghalzen die zich daarop begeven. Hoe houd je jouw ethiek overeind, als het verpletteren van jouw medemens een gelukkige omstandigheid is, die je mogelijk zelfs nog meent te moeten bevorderen; door jouw beulen ideeën aan de hand te doen, om daarna de uitwerking ervan te hanteren ter verkrijging van een anders niet te behalen doel…
    Ik verklaar mij nader, mocht daartoe de wens bestaan.

  4. September 6, 2013 at 2:23 pm

    Een rechtgeaarde Christen trekt naar Jerusalem om het te veroveren, de tempels en moskeeen met de grond gelijk te maken en op het puin kerken te bouwen teneinde de ketters een lesje te leren en Gods glorie in ere te herstellen.

Comments are closed.