Het gaat niet om Syrië, het gaat om Iran

darius_relief

Na de zeer dubieuze aantijgingen van de Amerikanen en Israël aan het adres van Syrië met betrekking tot de inzet van chemische wapens, is er een stroom aan publicaties verschenen waarin de “rebellen” verantwoordelijk worden gesteld. Het lijkt er momenteel op dat de Amerikanen hoe dan ook willen doorgaan met hun aanvalsplannen, zonder de resultaten van de VN-inspecteurs af te wachten en zonder goedkeuring van de Veiligheidsraad. Het argument dat Rusland zijn vetorecht zou kunnen misbruiken is ronduit belachelijk. De Verenigde Staten hebben elke poging om Israël ter verantwoording te roepen wegens het begaan van oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid, met hun veto getorpedeerd. Het gebruik van chemische wapens door Israël is niet veroordeeld. De rode lijn waar de Amerikanen voortdurend mee aankomen geldt kennelijk niet voor henzelf, wat dat betreft heeft Amerika een enorme berg boter op het hoofd.

De rode lijn is ook door de Israëlische premier Netanyahu herhaaldelijk aangehaald als het om Iran ging. Hier heb je eigenlijk dezelfde situatie: Israël is zelf een illegale kernmacht, maar wil kost wat kost vermijden dat Iran een kernbom krijgt. Israël heeft Egypte, Syrië, Irak, Libanon en Gaza aangevallen maar heeft het voor elkaar gekregen om de slachtoffers van hun geweld, Hezbollah en Hamas, als terroristen op de zwarte lijst te krijgen. Het bleek voor Netanyahu niet makkelijk de Verenigde Staten, en nog minder Europa, mee te krijgen in een rechtstreekse aanval op Iran. Net als met de gifgasaanval bij Damascus gaat het er niet alleen om of het bewijs dat het gebeurd is waterdicht is, je moet je ook afvragen of zelfs als het verhaal van de VS/Israël klopt er een legitieme reden is om een land in puin te schieten. Pikant detail: al in 2003 diende Syrië een voorstel in bij de Veiligheidsraad om een plan te ontwikkelen dat het Midden-Oosten vrij zou moeten maken van massavernietigingswapens, inclusief kernwapens. Dat initiatief werd door de Verenigde Staten weggehoond.

Nu die rode lijn dus door de bekende agressieve landen wordt gebruikt om het Midden-Oosten verder naar hun hand te zetten, ligt het ook voor de hand om te kijken wat de rol van Iran is in dit verhaal. Je moet wel achterlijk zijn om te denken dat nu de VS/Israël Syrië willen bombarderen, Iran opeens zal ophouden met hun nucleaire programma. Integendeel. Wat er in Syrië gebeurt staat niet op zichzelf, doch kan alleen begrepen worden in de bredere context van de nasleep van het (indertijd) geheime Sykes-Picotverdrag uit 1916, toen Frankrijk en Engeland besloten het Midden-Oosten op te delen in hapklare brokken.

Ik was dan ook blij dat ik bij mensen die het weten kunnen, namelijk Robert Fisk en Ray McGovern, las dat ook zij een directe link leggen met Iran. In Iran, not Syria, is the West’s real target van afgelopen vrijdag laat Fisk er geen misverstand over bestaan: de kruisraketten die op Syrië zullen worden afgeschoten, zijn bedoeld om Iran te treffen. Iran is een vijand van Israël en dus een vijand van Amerika en Assad is de enige bondgenoot van Iran in het Midden-Oosten. Mahmoud Ahmadinejad kon met de nodige propaganda nog wel worden weggezet als een gevaarlijke gek, maar de nieuwe president is gematigder en dat is natuurlijk niet handig als je een heel land wilt demoniseren. Daarnaast is het volgens Fisk zo dat het leger van Assad overwinning na overwinning boekt op de rebellen. Mocht hij zegevieren dan is dat ook een zege voor Iran.

In Syria is about Iran & Israel, Stoopid baseert de ex-CIA analist Ray McGovern zich op rapporten en uitgelekte informatie van de afgelopen decennia om tot dezelfde conclusie te komen als elke serieuze Midden-Oostenspecialist: het draait allemaal om Israël.

McGovern en Fisk hebben dezelfde mening over de nieuwe president van Iran, Hassan Rouhani. Het zal voor het Westen moeilijk worden een dialoog uit de weg te gaan over nucleaire energie met deze gematigde man.
Beiden wijzen ook op het gebruik van gifgas en andere massavernietingswapens door de Verenigde Staten en Israël en trekken het morele gezag van Obama daarmee in twijfel.

McGovern verwijst ook naar een document uit 1996, opgesteld in opdracht van Benjamin Netanyahu, waarin de belangrijkste uitdagingen voor Israëls veiligheid worden besproken. Het komt in essentie hierop neer: een einde maken aan het “vredesproces” en zorgen voor nieuwe leiders in landen die Israël vijandig gezind waren.

Er is dus eigenlijk niets nieuws onder de zon. Vanaf het moment dat de koloniale mogendheden Engeland en Frankrijk in het begin van de vorige eeuw zijn begonnen met het reduceren van het Midden-Oosten tot enkele kernen die het Westen van dienst kunnen zijn en een groot gebied dat machteloos moet toezien hoe hun cultuur wordt vernietigd.

Olie, gas en de Golanhoogte

Als de aandacht al gericht wordt op Israël dan is dat meestal op de Gazastrook en de West Bank. Minder bekend is dat ook de Golanhoogte door Israël bezet gebied is. De Golanhoogte behoort toe aan Syrië. Israël veroverde het gebied in 1967 en annexeerde het in 1981. Dit is uiteraard nooit door het internationaal recht erkend. Nu heeft Israël de concessierechten om naar olie en gas te zoeken verkocht aan het bedrijf Genie Energy, waarvan de oorlogsmisdadiger Dick Cheney adviseur is. Andere illustere namen die gelieerd zijn aan dit bedrijf zijn Jacob Rothschild en Rupert Murdoch. Israël heeft ook al grote gasvoorraden gevonden voor de kust (ook voor die van de Gazastrook, er wordt dan ook gespeculeerd of Israël die niet stiekem aan het exploiteren is). De Joodse Staat zou dus wel eens een belangrijke energieleverancier voor Europa kunnen worden in de nabije toekomst. Reden te meer om lastige klanten als Syrië en Iran de mond te snoeren.

Geen tegengeluiden

Afgelopen woensdag meldde het Iraanse PressTV dat de satellietprovider Intelsat een aantal Iraanse kanalen zal blokkeren vanaf volgende week, onder meer een Engelstalig en een Spaanstalig kanaal. De timing is natuurlijk geen toeval. De Verenigde Staten hebben deze maatregel afgedwongen, zogenaamd als onderdeel van de sancties die Iran moeten treffen. Wederom moeten we hier de aandacht vestigen op de nieuwe, gematigde leider in Iran. Iedereen met gezond verstand zou zeggen dat je op zo’n moment de sancties versoepelt om weer tot elkaar te kunnen komen, maar in al hun wijsheid hebben de VS en Israël besloten om ze zelfs op te schroeven.

Het moet allemaal meehelpen om de publieke opinie te beïnvloeden. Leugens, gefabriceerd bewijs, false flag operations, steun aan terroristen, beïnvloeding van de media, censuur, bedreiging en het aan de laars lappen van het internationaal recht; dat zijn slechts enkele van de strategieën die Israël met zijn Amerikaanse bondgenoten aanwendt om de wieg van onze beschaving te reduceren tot een immense woestijn van menselijk lijden.

Israël en de CIA

Uitgelekte documenten (dankzij Edward Snowden) tonen aan dat Israël zich tegelijkertijd in een onverwachte hoek bevindt. Samen met China, Iran, Cuba, Rusland en Pakistan staat Israël op een lijst van topprioriteiten van de Amerikaanse inlichtingendienst.

Het moge duidelijk zijn dat in ieder geval een deel van de Amerikaanse regering Israël ziet als een gevaar voor de regio. Of ze niet in staat zijn tot of niet willen ingrijpen is dan de vraag. Het is misschien allemaal uit de hand gelopen nu Israël een machtig kernwapenarsenaal heeft en niet meer naar rede wil luisteren.  Het feit dat de Israëlische spion Jonathan Pollard nog steeds vast zit, ondanks jarenlange immense druk vanuit Tel Aviv, geeft wel aan dat er meer speelt dan alleen het kritiekloze steunen van Israël in het openbaar. Wellicht speelt de Samsonoptie een rol, de theorie dat Israël in staat is omringende landen van de kaart te vegen als het zich bedreigd zou voelen. De gedachte is dan dat Amerika Israël niet wil provoceren door hard op te treden tegen de misdaden die het land pleegt, omdat het een holocaust in het Midden-Oosten wil voorkomen. Wij noemen dat meestal chantage.

Ik was bijna klaar met dit stukje toen ik de speech van Obama zag over Syrië. Het internationaal recht lijkt niet meer te bestaan voor de Amerikanen, ook landen die een andere mening zijn toegedaan hebben kennelijk geen stem, evenmin als “de internationale gemeenschap”. In een hitleriaanse schijnvertoning wordt het congres nog geconsulteerd. En het lukte Obama ook nog om dat te brengen als “de stem van het volk”. De congresleden zullen vanavond nog missives of telefoontjes krijgen van de Israëllobby AIPAC met een niet mis te verstaan verzoek tot onderschrijving van het zionistische standpunt.

Het is even stil rond de Palestijnen, stil rond Iran. Pas als de rook is opgetrokken boven de puinhopen in Syrië zullen we weten of er nog hoop is voor hen.

Engelbert Luitsz

Haaretz, ‘Israël zou achter de gifgasaanval kunnen zitten

Zie ook een overzicht bij Mediawerkgroep Syrië

TPM, zelfs zonder toestemming van het congres zou Obama kunnen aanvallen

RAND Report, 2008

Meer over de oliebelangen in de regio:
Special Report: Syria intervention plans fueled by oil interests, not chemical weapon concerns

Externe steun aan de “rebellen”:
Foreign Policy, External support and the Syrian insurgency

JFJFP, When we say ‘Syria’ we mean ‘Iran’

Noam Chomsky, U.S. has been “torturing” Iran for 60 years, since 1953 CIA-led coup

 

 

6 comments for “Het gaat niet om Syrië, het gaat om Iran

  1. Jan Hamer
    August 31, 2013 at 10:29 pm

    Ja, het zal niet eens de schuld van Israël zijn! En het zinnetje op het eind, Haaretz, ‘Israël zou achter de gifgasaanval kunnen zitten’ is erg misleidend, dat is geen uitspraak van Haaretz, maar van een voormalig Amerikaans lid van de staf van Colin Powel en zal vermoedelijk ook iemand zijn die Joden een kwaad hart toedraagt.

    • August 31, 2013 at 10:46 pm

      Nou, jou heb ik duidelijk niet misleid. Chapeau!

  2. September 1, 2013 at 7:48 am

    Als Assad maar wat beter had gezorgd voor het armere soenitische deel van Syrie en 2 jaar geleden een dialoog was aangegaan voor hervorming i.p.v. het bloedig neerslaan van een toen nog vreedzame protest beweging, dan had je zit stukje misschien wel niet hoeven schrijven.

    • ReggieRoning
      September 1, 2013 at 10:08 am

      Laat je niet misleiden door de media. Dat bloedig neerslaan is vooral media propaganda en onderdeel van het plan om Assad weg te krijgen. Je moet maar eens de stratfor files lezen die wikileaks heeft openbaard en dan die uit begin 2011. Verhalen over (buitenlandse) rebellen die mensen straffen omdat ze niet protesteerden. Op onschuldige mensen schieten om chaos te creëeren.

      Hier een interview van een ex Al-Jazeera medewerker die in Mei en April 2011 gewapende groepen filmde die uit Libanon, Syrië binnen wilden en de grenssoldaten onder vuur neemde. Hij nam ontslag omdat Al-Jazeera de beelden niet wilde uitzenden. Dus dat nieuws bereikt de MSM-media niet. Maar nieuws over Assad die op zijn eigen mensen zou schieten is natuurlijk wel hot.

      Dit zijn CIA-tactieken om regiemes omver te werpen. Net als in Libië, net als in Egypte, net als de andere Arabische lentes. Laat je niet in de lures nemen.

      zie: https://www.youtube.com/watch?v=I4YCZE0rr4Y

    • ReggieRoning
      September 1, 2013 at 10:21 am

      Overigens ook niet onbelangrijk; er is maar 1 groep die consequent de dialoog, de onderhandelingstafel mijd en dat is niet Assad.

Comments are closed.