Geen alledaags huwelijk

Where man is not, nature is barren.
William Blake
blake_1

William Blake, The Marriage of Heaven and Hell

Ook de Volkskrant pikte het op: zwaar bewapende Israëlische soldaten die op de schouders van Palestijnen gehesen werden om samen feest te vieren. De Volkskrant verzuimt echter om een niet onbelangrijk detail te vermelden, de Palestijnse feestneuzen waren namelijk ook nog eens aanhangers van Hamas.

Het gebeurde allemaal in de stad Hebron op de bezette Westelijke Jordaanoever. In Hebron leven meer dan 150.000 Palestijnen en zo’n 600 joden. Om deze joden te “beschermen” is er permanent een legermacht van 4000 soldaten aanwezig. Deze soldaten zorgen ervoor dat de Palestijnen zich houden aan de regels van het Apartheidsregime dat daar geldt. Joden hebben de wegen, maar de Palestijnen moeten het vaak doen met een smal pad dat is afscheiden van de weg. De joden die daar wonen zijn ook nog eens erg agressief en racistisch, daarbij krijgen ze de hulp van het leger dat hen bijstaat om te voorkomen dat een Palestijn eens iets terug zou doen.

In die context is het voorval dus des te opmerkelijker. Het feest was een bruiloft en kennelijk werden de soldaten aangetrokken door de aanstekelijke klanken van PSY’s Gangnam Style. Het lijkt me sterk dat de Palestijnen het met opzet deden, maar het is wel bijzonder ironisch dat in het nummer de rijke Zuid-Koreanen uit de chique wijk Gangnam-nu in Seoel belachelijk worden gemaakt. Dat detail zal de soldaten zonder twijfel ook zijn ontgaan.

De soldaten werden direct op non-actief gesteld. Het is nog niet duidelijk welke straf ze krijgen. Dit soort zaken wil Israël natuurlijk liever geheim houden, maar dat is mooi niet gelukt. De video op youtube is een grote hit en sommige main stream media hebben er aandacht aan besteed. Het is dus logisch te veronderstellen dat men zal proberen een hasbara-think tank aan het werk te zetten om dit op de een of andere manier nog ten voordele van de bezettende macht uit te leggen. De kans dat ze zich met zo’n poging onsterfelijk belachelijk zullen maken is groot, dus ik hoop van harte dat ze het zullen proberen.

Beloning en straf

De geniale Buckminster Fuller schreef eens dat je de bestaande realiteit niet moet bevechten, je moet een nieuw model maken waardoor de bestaande realiteit overbodig wordt. De nieuwslezeres in de video noemt het voorval ‘nogal surrealistich’. En dat is precies wat we nodig hebben. Het lijkt, gezien de eerste reactie van de regering, onvermijdelijk dat de jongens gestraft zullen worden. De vraag is dan: als  je gestraft wordt voor een verzoening met je vijand, waarvoor word je dan beloond? Twee voorbeelden.

1.

Op 31 mei 2010 werd het schip de Mavi Marmara in internationale wateren aangevallen door Israëlische commando’s. Het schip maakte deel uit van een konvooi dat de blokkade van de Gazastrook aan de kaak wilde stellen. Er werden negen ongewapende activisten gedood, de meesten werden geëxecuteerd met onder andere schoten in het hoofd, zonder dat er sprake was van een gevecht. Een 60-jarige man werd in zijn slaap, borst, heup en rug geschoten. De 19-jarige Fulkan Dogan (die de Amerikaanse nationaliteit bezat) overleed door vijf schoten, onder andere in zijn gezicht en in zijn achterhoofd. Het zal geen verbazing wekken dat er geen protest klonk uit Amerika, nu de zionistische bondgenoten bezig waren. Was het een ongewapende Amerikaan geweest die door een Palestijn door zijn hoofd was geschoten, dan hadden we de poppen aan het dansen gehad. De dapperste van de Israëlische commando’s had in z’n eentje zes van de negen slachtoffers voor zijn rekening genomen. U raadt het al: deze man werd voorgedragen voor een medaille.

2.

Op 12 december van vorig jaar werd de 18-jarige Mohammad Salayme doodgeschoten door de vrouwelijke soldaat Nofar Mizrahi in Hebron. Hij had kogels in zijn hoofd en lichaam. Mohammed was die dag jarig en was op weg om een verjaardagstaart te kopen toen hij werd lastiggevallen door de soldaat. In zijn overmoed, hij was tenslotte al 18 geworden in deze gevaarlijke streek, reageerde hij niet adequaat genoeg naar de zin van het mens. En het resultaat was weer een Palestijnse tragedie.

Mohammed was de eerste Palestijn op het palmares van mevrouw Mizrahi, dus het was meteen groot feest in de barakken. Ze was nu een volwaardig lid van de gemeenschap. En dat was nog niet alles, zij werd ook nog eens beloond met een eremedaille.

***

De dansende soldaten in Hebron hebben zonder twijfel een grotere bijdrage geleverd aan het vredesproces dan alle “onderhandelingen” van de afgelopen twintig jaar. De essentie daarvan is dat mensen met elkaar kunnen samenleven, dat er, zelfs na generaties van onderdrukking en uitzichtloos lijden, mensen zijn die vooruit willen kijken, die niet blijven hangen in wraakgevoelens, die begrijpen dat die jonge joodse soldaten net zozeer slachtoffer zijn van een inhumaan systeem als zijzelf. De ‘Hamasterroristen’ hebben de joden hier een les geleerd die rechtstreeks uit de koker van een van de grote joodse humanisten lijkt te komen.

 

Engelbert Luitsz

1 comment for “Geen alledaags huwelijk

  1. joost tibosch sr
    August 30, 2013 at 1:05 pm

    Je weet het met “eerste zwaluwen” maar nooit. Als de evolutie goed werkt bij mensen zouden het in de mensenwereld ook wel eens “zwermen” kunnen worden. Het beroerde bij mensen is, dat die zelf dwars kunnen gaan liggen.

Comments are closed.