Israëls paniekpropaganda

camera

De berichtgeving van de NOS wordt kennelijk gedicteerd door het CIDI. Geen woord over de echte obstakels voor vrede, de nederzettingen, maar een hoop gejammer over “terroristen”. Binnen één week kwam Israël drie keer met omvangrijke bouwplannen, zoals je bijvoorbeeld bij Abu Pessoptimist kunt lezen. Afgelopen zondag werd er nog even melding van gemaakt, waarna er direct een lang stuk volgde over een zelfmoordaanslag in 1997 waar deze gevangenen niets mee te maken hadden. De meeste gevangenen die nu vrijkomen zitten al 20 jaar of langer vast. En de zelfmoordenaar is er uiteraard niet meer. De straf zit er al bijna op voor de meesten, iets wat de NOS niet meldt, noch hoe lang ze al gevangen zitten. Ook wordt er niet verteld wie wat heeft gedaan. Ze worden met z’n allen op een hoop gegooid en vervolgens geassocieerd met een bloederige aanslag waar ze part noch deel aan hadden. Het is godgeklaagd hoe eenzijdig en onprofessioneel onze nieuwsvoorziening is wanneer het om Israël gaat.

Als de Israëlische regering echt een gebaar had willen maken, dan hadden ze alle kinderen onder 18 vrijgelaten. Maar dat werkt niet lekker in de propaganda, het is beter de bevolking op te zwepen met doemscenario’s over aanslagen. De manier waarop dit “gebaar” in scene is gezet geeft wel aan dat het Netanyahu slechts om een ding te doen is: de aandacht afleiden van het in snel tempo overnemen van de West Bank en Oost-Jeruzalem. Ze hebben keuze genoeg. Sinds 1967 zijn er zo’n 750.000 Palestijnen gevangen genomen en momenteel zitten er zo’n 5000 gevangen. Ons CIDI-journaal vraagt zich ook niet af waar de Israëlische gevangenen in Palestijnse handen zijn. Toch merkwaardig dat in zo’n langdurig “conflict” alle boeven slechts aan een kant te vinden zouden zijn. En waarom worden de Palestijnen niet als krijgsgevangenen gezien? Velen onder hen maken per slot van rekening deel uit van een georganiseerd bevrijdingsleger, zij het met zeer beperkte middelen.

Gelukkig laat niet iedereen zich voor de gek houden. De EU-maatregel om subsidies niet meer toe te kennen aan bedrijven die banden hebben met de bezetting maakt de haviken in Israël natuurlijk razend. Omdat beschuldigingen van antisemitisme onderhand nogal lachwekkend zijn geworden is het nieuwe toverwoord “delegitimering”. Wie de joodse staat, inclusief haar beleid, niet legitiem vindt, is stiekem toch een antisemiet. Van de strategisch adviseur en schrijfster Ilana Bet-El verscheen vandaag in Haaretz een opiniestuk waarin ze duidelijk maakt dat de EU als geheel een geheel ander soort gesprekspartner is dan een individueel land. Israël gokt er op dat Duitsland zich wel net zo zou opstellen als de Verenigde Staten, de eerste nog uit schuldgevoel, de laatste vanwege strategische belangen. Of de Tsjechische Republiek die indertijd de wapens leverde waarmee Israël de Nakba kon uitvoeren. Israël is blijven hangen in het eind van de vorige eeuw betoogt Bet-El, het probeert de recente geschiedenis nog steeds uit te melken. Maar dat lukt niet langer. Veel landen hebben hun eigen problemen (gehad) en zien niet waarom Israël zich kan blijven beroepen op een gebeurtenis uit het verleden om het heden te manipuleren. Bet-El verwoordt het zo:

When it comes to the EU’s decision, the finger of blame should be pointed principally – perhaps solely – at the Israeli government, and not just because of its construction policy in the territories. In recent years, it has treated the EU with contempt, and the member states and EU officials are simply sick and tired of Israel’s policies, and of the arrogance that Israel has shown.

Tijd om terug te slaan dus. De laatste zet van de hasbara (de officiële Israëlische staatspropaganda) is om studenten te gaan betalen voor het overspoelen van de sociale media als Twitter en Facebook met pro-Israël berichten.

In 2008 kwam aan het licht dat een pro-Israëlgroep, genaamd CAMERA (wat ironisch genoeg staat voor Committee for Accuracy in Middle East Reporting in America) WikiPedia wilde gaan herschrijven, zodat de encyclopedie meer in lijn zou zijn met de zionistische geschiedvervalsing.

Er zijn al tientallen miljoenen dollars in de hasbara gepompt. Wereldwijd worden er organisaties gesteund en andere tegengewerkt, wordt invloed uitgeoefend op de verschillende media en worden zelfs universiteiten gedwongen speciale hasbara-cursussen te geven. We zien de invloed bij ons natuurlijk door mensen als Esther Voet, Ronnie Naftaniel, Frits Barend, Hans Knoop, verschillende politici, columnisten, schrijvers, historici etc. etc. En niet te vergeten de steun aan Geert Wilders die de naam van zijn PVV ongetwijfeld heeft overgenomen van de extreem-rechtse Herut (=vrijheid) partij uit Israël. Deze partij ging later op in Likoed.

Al met al duidt die overmaat aan propaganda op enige onzekerheid. Tegen het gezond verstand dat goed en kwaad uit elkaar kan houden kan het niet op, behalve in Israël zelf waar de kinderen het met de paplepel krijgen ingegoten.
En wij hebben het voordeel dat we iets kunnen leren van de geschiedenis: Hitler, Stalin en Mao hebben hetzelfde geprobeerd en hebben gefaald.

Engelbert Luitsz

Zie ook: Haaretz, Dirty tricks won’t fix Israel’s ‘image problem’Prime Minister’s Office recruiting students to wageonline hasbara battles