Vijf leugens over Gaza

Israëls militaire superioriteit, hoewel indrukwekkend (dankzij de 30 miljard aan Amerikaanse steun dit decennium), is niet groter dan de Palestijnse wil om in waardigheid te leven.
Omar Baddar

 

Palestijnse brandweermannen proberen de brand te blussen na een luchtaanval op de
Islamitische Nationale Bank in Gaza City (foto via AFP)

Omar Baddar is een politiek wetenschapper, gespecialiseerd in de rol die de Verenigde Staten spelen in het conflictueuze Palestina. Gisteren publiceerde de Huffington Post een artikel van hem waarin hij een aantal misverstanden met betrekking tot Gaza nog eens op een rijtje zet.
Hier volgt een samenvatting van zijn stuk ‘5 leugens die de media blijven herhalen over Gaza‘.

1. Israël was gedwongen te reageren op de raketbeschietingen om zijn burgers te beschermen

De Amerikaanse nieuwszender CNN nam 10 november als het beginpunt van deze nieuwe cyclus van geweld. Op die dag werden er vier Israëlische soldaten verwond door Palestijns vuur, waarop Israël wraak nam en enkele Palestijnen vermoordde. Twee dagen eerder was er echter een 13-jarige jongen doodgeschoten door het Israëlische leger. Waarom wordt dat moment niet genomen als het begin van het oplaaiend geweld?
Als de beschietingen op Israël vanuit Gaza zo onacceptabel zijn volgens praktisch alle media, waarom is de veelvoud aan geweld van Israëlische kant dan wel acceptabel?
Daarnaast vermijden de media aandacht te besteden aan de bredere context van de blokkade van Gaza en het controleren van de grenzen, het luchtruim en de zee door het Israëlische leger.

2.  Israël doet zijn best burgerslachtoffers te vermijden

De Israëlische minister van Binnenlandse Zaken, Eli Yishai, verklaarde dat “het doel van de operatie is om Gaza terug naar de Middeleeuwen te sturen”. En een andere illustere Israëli, Gilad Sharon, zoon van de bekende oorlogsmisdadiger Ariel Sharon, windt er ook geen doekjes om: “We moeten hele wijken in Gaza platgooien. Heel Gaza platgooien.”
De media berichten maar al te gretig over de enorme drang van Hamas om burgers te doden met hun raketten, maar in deze ronde zijn dat er nog maar drie geweest. Een toevalstreffer. Israël dat zegt chirurgisch op te treden maar doodde afgelopen zondag in vijf minuten meer burgers dan de raketten van Hamas in de afgelopen drie jaar.

3. Het draait allemaal om de veiligheid

Als het Israël inderdaad te doen was om de raketbeschietingen vanuit Gaza een halt toe te roepen, hadden ze het voorstel tot een wapenstilstand kunnen accepteren, in plaats van de onderhandelaar, Ahmad Al-Jabari, te vermoorden.
En als de blokkade tot doel heeft de import van wapens tegen te gaan, waarom mag er dan zo goed als niets geëxporteerd worden vanuit Gaza?
In werkelijkheid gaat het helemaal niet om veiligheid, maar om het collectief straffen van de bevolking van Gaza ten voordele van de Israëlische binnenlandse politiek.

4. Hamas is het probleem

Hamas heeft al herhaaldelijk voorstellen gedaan voor een langdurige wapenstilstand en heeft zich ook bereid verklaard mee te denken over een tweestatenoplossing.
Maar belangrijker is dat Hamas pas in 2006/2007 aan de macht kwam. Twee jaartallen zijn cruciaal in de geschiedenis van Israël: 1948, toen 750.000 Palestijnen van hun land werden verdreven en 1967 toen de bezetting officieel begon en de nederzettingenpolitiek begon. Decennia lang heeft Israël geweigerd verantwoordelijkheid te dragen voor het door de nieuwe staat aangerichte leed, het liet de Palestijnen wegrotten in vluchtelingenkampen tot er uiteindelijk gewapend verzet op gang kwam.
Hamas en andere extremistische splinterpartijen werden juist sterker door de weigering van Israël om door middel van samenwerking en onderhandelingen tot een fatsoenlijk leven voor de Palestijnen te komen. Hier wordt stelselmatig door de media oorzaak en gevolg omgedraaid: het voortdurend schenden van de Palestijnse rechten heeft de positie van de extremisten sterker gemaakt.

5. Er bestaat een militaire oplossing voor het conflict

Dit is bepaald niet de eerste keer dat Israël probeert zijn tegenstanders met harde hand tot overgave te dwingen en het zal ook niet de laatste keer zijn. Maar wat heeft dat de afgelopen 65 jaar opgeleverd? Hezbollah kwam sterker uit de Libanonoorlog van 2006 en in 2009, na Operatie Gegoten Lood, bleef Hamas aan de macht.
Een wapenstilstand en een einde aan de blokkade van Gaza zou voor het huidige geweld een oplossing zijn. Om het hele conflict op te lossen is het noodzakelijk dat de bezetting wordt opgeheven en dat de Palestijnen zelfbeschikkingsrecht krijgen. Er klinken op dit moment geluiden dat er gewerkt wordt aan een staakt-het-vuren, maar de echte uitdaging is langdurige vrede en veiligheid voor zowel de Israëliërs als de Palestijnen.

Omar Baddar/Engelbert Luitsz

Omar Baddar: 5 Lies the Media Keeps Repeating About Gaza

 

4 comments for “Vijf leugens over Gaza

  1. likoednederland
    November 20, 2012 at 3:57 pm

    1948 is vooral berucht omdat de Arabieren de vreedzame tweestatenoplossing afwezen en een uitroeingsaanval begonnen.

    In de woorden van de voorzitter van de Arabische Liga destijds:
    “Het zal een oorlog zijn van uitroeiing en van reusachtige slachting, waarover gesproken zal worden zoals over de Mongoolse bloedbaden en de kruistochten.”

    • November 20, 2012 at 4:02 pm

      Dat jullie nog tijd hebben om die onzin op te schrijven tussen het vermoorden van kleuters door. Ga alsjeblieft met de rest van de fascistenkliek naar een onbewoond eiland of zo en val mij hier niet meer lastig.

      • Egbert Talens
        November 20, 2012 at 5:47 pm

        Beste Engelbert, maak je toch niet boos over en erger je niet aan die wanhoopskreten van Likoed Nederland. Deze door LN gehanteerde fraseologieën zijn allang achterhaald, want óf onjuist gebleken, óf gefantaseerde ‘feiten’. Wat niet wegneemt dat van Arabische kant nogal eens met een grote mond propagandistische uitlatingen worden gepleegd, maar ook in dat verband wisten en weten de politieke zionisten van wanten. Dit alles is onderdeel van wat psychologische oorlogsvoering wordt genoemd, en deze staat of valt met de uitgekooktheid van diegenen die zich ermee bezig houden.
        Aangesproken op de betrouwbaarheid dan wel feitelijke juistheid van de door LN uitgespuwde agitprop, blijft een antwoord doorgaans uit. Zoals je hier, op jouw eigen blog, hebt kunnen vaststellen toen ik LN aansprak op door LN naar voren gebrachte zaken, met daarbij het verzoek nadere informatie te verschaffen. Op dát punt is LN echter niet aanspreekbaar, en éigenlijk is LN sowieso niet aanspreekbaar want kennelijk wordt die methode als lastig ervaren.

        Wat kan die door LN beweerde uitspraak over 1948 ons nog wél leren?
        1. Hoe zo berucht? Misschien in de ogen van angstige Israeliërs, die niet op de hoogte waren, beter: niet op de hoogte kónden zijn, van wat in de hoogste echelons van het politiek-zionistisch apparaat wél bekend was: dat de krachtsverhoudingen tussen enerzijds Israelische strijdgroepen en anderzijds de Arabische legers, helemaal niet zo dramatisch verschilden, als lange tijd aan de wereld wijs gemaakt kon worden…

        2. Uitroeiingsaanval? De akties van Arabische kant beoogden dat deel van Palestina te bezetten, dat de VN als Arabische Staat had aangewezen; om orde en rust te garanderen…

        De vreedzame tweestatenoplossing???
        3a. Hoe zo ‘de’? Van ‘de’ is pas sprake, zodra die oplossing gerealiseerd is…
        3b. Hoe zo ‘oplossing’? In VN-AV-resolutie 181-II is sprake van ‘Partition of Palestine’ en dit gold als een aanbeveling aan de Veiligheidsraad, om die verdeling te realiseren; van oplossing kan (nog) niet worden gesproken.
        3c. Hoe zo ‘vreedzame’? Pas als het VN-verdeelplan gerealiseerd is, kan worden vastgesteld óf er überhaupt van een vreedzame toestand sprake is.

        LN als instantie is tot ‘prachtige’ zinsbegoochelingen in staat. Hiermee wordt bereikt dat mensen helemaal niet meer bij nadere en/of ándere bespiegelingen of afwegingen stil staan. Ándere? Ja, ándere, want er is natuurlijk ook nog zoiets als activiteit, bemoeienis, inspraak en handelingsbereidheid van… de kant van Ísrael! Hé, ja, nu je het zegt… Hoe is van díe kant dan met deze materie omgegaan?
        LN zal zeggen dat van Israelische zijde VN-AV-resolutie 181-II werd geaccepteerd. Ík zeg dat de politieke zionisten — Israel bestond op 29 november 1947 nog niet! — net déden alsof ze 181-II accepteerden, waar nmbm van ‘accepteerden’ sprake moet zijn. Die truc werd pas later ‘zichtbaar’ toen David Ben-Gurion in New York op 5 december 1954 m.b.t. 181-II zei, dat deze ‘null and void’ was; van nul en generlei waarde. ‘Ja maar’, kan iemand (LN) roepen, ‘op 29 november 1947 was die aanvaarding toch wel gemeend?’ Ík zeg: nee, dat was ze ook toen niet, omdat in de politiek-zionistische overwegingen enkel van een ongedeeld gebied tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee sprake kon zijn, het gebied dat énkel bestemd was en is voor Eretz Yisra’eel, het Land van Israel…

        Dus, Engelbert, laat Likoed Nederland jou toch vooral blijven lastig vallen, zodat met inhoudelijke argumenten en feitelijke gegevenheden de bijl gelegd kan worden aan de wortels van die door LN gespuide onzin.

        • November 20, 2012 at 6:30 pm

          Je hebt ongetwijfeld gelijk, Egbert. Maar vandaag had ik het even helemaal gehad met dat tuig, toen een Likoed-woordvoerder op Al Jazeera verklaarde dat de 8 journalisten die gewond waren geraakt bij een aanval op een media-toren, niet meetelden omdat het geen “westerse journalisten” waren. Het is er in de loop van de dag ook niet beter op geworden.

Comments are closed.