Rabbijn Josef Antebi gaat als menselijk schild naar Gaza

In het midden Rabbijn Josef Antebi, tijdens het noodprotest tegen de Israëlische aanval op Gaza,
zaterdag 17 november, Amsterdam (Foto: Renate Klinkenberg)

De Nederlandse Rabbijn Josef Antebi vertrekt maandagmiddag 19 november naar Gaza, met als doel om daar met zijn eigen lichaam de Palestijnse bevolking te verdedigen.

Rabbijn Josef Antebi groeide op als Palestijnse jood in Palestina, en is nu woonachtig in Amsterdam. Zijn missie om persoonlijk bescherming te bieden aan de Palestijnse bevolking in Gaza komt voort uit zijn persoonlijke ervaringen.

‘Ik stam af van een Palestijns-joodse familie, die altijd vreedzaam heeft geleefd met de boeren en zich altijd heeft verzet tegen de zionistische aanvallen op niet-joodse Palestijnen. Voor dat verzet heb ik een hoge prijs betaald. Israël kan namelijk niet accepteren dat iemand als ik, een jood die in Palestina is geboren, actief strijdt tegen het zionisme. Ik ben ontvoerd, gevangen gezet, mishandeld en uiteindelijk het land ontvlucht. Ik ben mijn vrouw verloren en heb al achttien jaar geen contact met mijn zoon. Ik lijd hier dagelijks onder. Omdat ik niet wil dat anderen hetzelfde leed wordt aangedaan, vertrek ik maandag 19 november naar Caïro. Daarvandaan zal ik de grens naar Gaza oversteken om met mijn lichaam de Palestijnen te verdedigen. Dit is mijn plicht.’

Rabbijn Josef Antebi was op zaterdagmiddag aanwezig bij de solidariteitsactie voor Gaza op de Dam in Amsterdam. ‘Ik weet hoeveel pijn het doet om van je geboorteplaats verdreven te zijn. Ik weet hoe hartverscheurend het is om je kind te verliezen. Daarom onderneem ik actie. Dat doe ik al jaren en dat zal ik nu ook doen bij de huidige aanval op Gaza.’

Dit artikel verscheen op de website van Socialisme Nu.

6 comments for “Rabbijn Josef Antebi gaat als menselijk schild naar Gaza

  1. November 18, 2012 at 7:28 pm

    De Hamas is dankbaar met hem want ze zullen hem tevens inzetten als schild voor Hamas.

  2. likoednederland
    November 18, 2012 at 9:15 pm

    De man is een oplichter en een charlatan, zoals iedereen die hem even googled kan weten.

    • November 18, 2012 at 11:08 pm

      Zet jouw naam er ook even bij zodat we ook kunnen googelen welke charlatan je zelf bent die in loondienst websites afstruint.

    • Arjan Fernhout
      November 19, 2012 at 2:34 am

      Ah, zei ik het niet? De echte oppositie van Netanyahu c.s. zit vnl. in het buitenland (zie voorgaand blog). Deze man weet hoe het daar was voordat de zionisten arriveerden en gaandeweg het revisionisme van Jabotiinsky overnamen. Daar heb ik kort geleden nog een eenvoudig stukje over geschreven in Trouw. Dat kan ik hier uitgebreider:

      = De Palestijnen kenden een bloeiende economie vóór de zionisten er kwamen. Zoals in alle andere Arabische landen werd de Palestijnse economie beheerst door een stedelijke handelsklasse, o.a. in de havensteden Haifa, Jaffa en Akka. Vanuit Jaffa werd geëxporteerd naar Egypte: zeep, olijfolie, fruit, groenten ; naar Frankrijk: sesamzaad, olijfolie, granen, katoen; naar Groot-Brittanië: gierst; en verder ook naar Syrië, Griekenland, Italië en Malta. Vanuit Haifa en Akka voerden de Palestijnen uit naar Libanon (gerst) en naar Frankrijk (sesam, gerst, gierst en katoen). De Palestijnse economie kende in de jaren 1850 een sterke opgang in de graanteelt. In de jaren 1860 volgde dan de katoenteelt en in 1870 de sinaasappelcultuur. De hele landbouwproductie raakte stilaan afgestemd op de Europese markten. Palestijnen produceerden ook tabak, textiel, houtproducten, cement en papier. Met de komst van de zionisten kwam de Palestijnse productie in het gedrang….

      [….]

      In en na 1948 werden Palestijnse winkels, bedrijven, boomgaarden e.d. in beslag genomen door zionisten, die daarmee zonder enige basisinvestering hun economie konden ontwikkelen. Zo werd bijvoorbeeld de sinaasappel-cultuur volledig gemonopoliseerd door Israël: de stad werd joods, maar door zijn bekendheid behield de appelsien zijn Arabische merknaam ‘Jaffa’

      [….]

      Zowel voor import als export waren de Bezette Gebieden in 1992 voor meer dan 85% afhankelijk van Israël. Tijdens het ‘Oslo-vredesproces’ is de afhankelijkheid alleen maar toegenomen (in 2000 tot 95%). De afhankelijkheid manifesteert zich op vele vlakken: energie (elektriciteit, gas, petroleum), internationale communicatie, een belangrijk deel van de water-bevoorrading en voor de import van basisvoedsel (vnl. meel, graan, rijst, suiker). De aanvoer van grondstoffen voor de nijverheid is overgeleverd aan Israëlische reglementen, controles, heffingen en taksen. Palestijnse producten worden daardoor duur en onaantrekkelijk. Daarnaast is de economie bijzonder kwetsbaar voor Israëlische blokkades die als represaille worden ingesteld. Het Israëlische beleid van ‘afsluitingen’ wordt reeds vanaf 1967 toegepast aan de ‘grensovergangen’. Begin de jaren ’90 werden de controles, blokkades en afsluitingen systematisch uitgebreid. Tussen september 2000 en eind 2001 was een ‘totale afsluiting’ van de Westbank van kracht voor 73% van de tijd. Niet alleen handel is daardoor onmogelijk, maar ook productie, gewoon personenverkeer, scholing, medische diensten, enz. =

      Zo stond het destijds in een document samengesteld door wetenschappers t.b.v. het Belgische ministerie van onderwijs. Vervolgens werd het project getorpedeerd door de joodse lobby aldaar.

      • likoednederland
        November 19, 2012 at 11:49 am

        Gek is dat toch, de Arabieren hadden nergens een bloeiende economie.
        Nu ook nog niet.

        In Palestina wel dus, ze trokken zich op aan de Joden en aan hun economische ontwikkeling, zoals de rapporten van de Britten ook constateren.

        • November 20, 2012 at 12:02 am

          Makkelijk praten als je de miljarden gratis krijgt toegeschoven uit het buitenland en geen stro in je weg wordt gelegd. Voor hoe lang nog dat is de vraag.

Comments are closed.