Vergeet de nederzettingen, het is de absurditeit

* * * * *

Amira Hass ( geboren in 1956) werkt onder andere als correspondent voor de Israëlische krant Haaretz. Zij schrijft regelmatig stukken over de gevolgen van de bezetting en ze is een specialist op het gebied van Hamas. Hass ontving reeds vele prijzen voor haar journalistieke werk met betrekking tot de mensenrechten.

* * * * *

 

 

Vergeet de nederzettingen, het is de absurditeit

Vergeleken bij de waarde van de beveiligingstechnologie die Israël uitvoert is de waarde van de Europese import uit de nederzettingen slechts zakgeld. De economie van Israël zal niet te lijden hebben al zouden de Europese regeringen de maatregelen uitvoeren die zijn voorgesteld door een groep van niet-gouvernementele organisaties om de handel met de nederzettingen in te perken en de tegenstrijdigheid tussen Europese uitspraken (“de nederzettingen zijn illegaal”) en het importeren van dadels uit de Jordaanvallei op te heffen. Israëlische regeringen zullen de kolonisten blijven compenseren voor “politieke” schade, en de Israëlische bevolking zullen rapporten van de gojim blijven negeren.

Het rapport, getiteld “Trading away Peace: How Europe helps sustain the illegal Israeli settlements”, werd gisteren [30 oktober] door 22 hulp- en mensenrechtenorganisaties gepubliceerd. Het legt het wederzijdse verband bloot tussen de wurggreep op de Palestijnse economie onder Israëlisch gezag en de groei en bloei van de nederzettingen. Dit hoeft de Europese consument niet te doen schrikken. Goedkope kleding en computers uit China en India zijn evenzeer het gevolg van uitbuiting – alweer een reden voor de joods-Israëlische burger om zich goed te voelen als onderdeel van ‘s werelds winnende vleugel.

De keerzijde van elke tros joodse druiven uit de Jordaanvallei die in Europa verkocht wordt is een verarmde Palestijnse familie, aangezien Israël hun land grotendeels heeft afgepakt en hun het noodzakelijke water onthoudt. Dat is nog niet voldoende in een wereld zwanger van onrechtvaardigheid? Het rapport vertelt de Europeanen nog iets anders: Vergeet de nederzettingen, maar kijk eens naar de absurditeit!

Als consumenten betalen wij Europeanen voor de druiven en als belastingbetalers compenseren we de Palestijnen voor het water dat Israël steelt om diezelfde druiven te irrigeren. Europa geeft miljarden euro’s uit voor een mogelijke Palestijnse staat, waarbij we Israël in essentie vrijpleiten van de gevolgen van diens wurgbeleid. Misschien is deze absurditeit beter te begrijpen in de hedendaagse Europese Unie, waar een lidstaat, Griekenland, overstag is gegaan voor de druk van de schuldeisers en nu de werklozen publieke medische zorg onthoudt.

Zoals gebruikelijk werd er een “voormalig” ambtenaar gevonden om te zeggen wat degenen die nog in functie zijn niet durven zeggen, zelfs niet privé. Hans van den Broek, een voormalig EU commissaris voor externe relaties, schrijft in het voorwoord van het rapport: “Wij Europeanen hebben nagelaten van woorden tot daden over te gaan. Tot nu toe hebben we onze grote politieke en economische macht ten opzichte van Israël niet ingezet om de ontwikkelingen te beperken die in tegenspraak zijn met onze basale waarden en die onze strategische doelstellingen ondermijnen.” Met andere woorden, in tegenstellling tot vele anderen denkt hij dat Europa een onafhankelijke houding kan aannemen, zelfs indien de Verenigde Staten doorgaan met het ondersteunen van het proces om Palestijnse reservaten te creëren.

Ik wens hem veel succes. Maar zal het terugdringen van de import uit de nederzettingen voldoende zijn om ons duidelijk te maken dat het regime dat wij steunen onhoudbaar is?

Hier is een absurditeit die Van den Broek en de schrijvers van het rapport gedwongen zijn te negeren (vanwege het risico voor antisemiet uitgemaakt te worden): het zijn niet alleen de kolonisten; het leeuwendeel van de Israëli’s ondersteunt het concept van reservaten voor Palestijnen, ofwel actief (middels stemmen), ofwel passief, door niet in verzet te komen. Ze ondersteunen het en profiteren ervan.

We verlangen naar normaliteit, maar die wordt bereikt door een systematisch ondermijnen van de waardigheid van het individu en van de waardigheid van een ander volk. We hebben het punt bereikt dat er veel meer nodig is dan het labelen van producten uit de nederzettingen om ons te doen inzien dat militaire overmacht geen permanente garantie is voor ons bestaan in een regio waar wij een minderheid vormen, maar ons opstellen als de heer en meester.

Dus wat moet er volgen, na het labelen? De Europese Unie zou bijvoorbeeld het versterken van de handelsbetrekkingen met Israël kunnen annuleren. Of toeristische gelijkwaardigheid afdwingen: Europese staten zouden kunnen verlangen dat Israëli’s – en niet alleen Palestijnen – een visum moeten aanvragen, lange tijd in consulaten moeten doorbrengen en weken moeten wachten (met de mogelijkheid van alsnog een afwijzing). Alleen dan zou iets, misschien, de kunstmatige normaliteit waarin wij leven kunnen opschudden – voordat bloedvergieten daarvoor zorgt.

Amira Hass

(Vertaald door Engelbert Luitsz)

Amira Hass: Never mind the settlements, it’s the absurdity

Meer informatie over het rapport HIER en HIER.
Download het rapport Trading Away Peace.

3 comments for “Vergeet de nederzettingen, het is de absurditeit

  1. Egbert Talens
    November 3, 2012 at 5:28 pm

    Er bestaat zoiets als: ‘je kunt het ene ding doen, en het andere niet laten’… Een dergelijke gemoedsstemming doet zich bij mij voor, als ik probeer tekst en uitleg van Amira Hass tot mij te laten doordringen. Ik kan haar maar moeilijk volgen, en zelfs na haar artikel twee tot drie keer te hebben bestudeerd, blijf ik zitten met gevoelens van onvrede. Ontbreekt het mij aan intelligentie, wreekt zich een tekort aan empathie, of is een onjuiste inschatting van de materie in casu de boosdoener, met betrekking tot het peilen van haar betoog? Mogelijk zouden buitenstaanders mij willen wijzen op onvoldoende dan wel ontoerijkende bekendheid met de achtergronden van het conflict tussen Israeliërs en Palestijnen, maar uitgerekend díe observatie — hoezeer ook voor de hand liggende of zélfs gewenste oorzaak van mijn ignorantie — meen ik met enig recht van spreken te mogen, zo niet te moeten afwijzen. Op dit punt moet ik anderen aan het woord laten, overigens; preken voor eigen parochie werkt contra-productief…

    Niettegenstaande het voorgaande wil ik mijn commentaar vastknopen aan de stelling van Hans van den Broek, zoals die ons hier via Hass bereikt: ‘Wij Europeanen hebben nagelaten van woorden tot daden over te gaan…’, en Hass laat doorschemeren dat er mogelijk een doorbraak komt, in de navrante attitude die Europese landen er jegens (zelfs dít) Israel op na hebben gehouden. Dat wordt, in samenhang met de absurditeiten die déze staat Israel zich sinds 14 mei 1948 meende te kunnen veroorloven, dan wel de hoogste tijd. Door het ene ding te doen — stemmen vóór VN-AV-resolutie 181-II — en het andere niet na te laten, namelijk béide partijen vervolgens te ondersteunen bij hun pogingen politiek-maatschappelijk en economisch hun broek op te houden… Normaal, toch?

  2. November 3, 2012 at 6:19 pm

    Israel steelt geen water, het geeft juist meer dan afgesproken:
    http://likud.nl/2012/06/de-feiten-over-het-palestijnse-water/

  3. November 3, 2012 at 7:06 pm

    Israel controls the access to water from the Jordan River to the Mediterranean Sea. Its disproportionate allocation of water, the settlements’ takeover of natural springs, and the prohibition against maintaining and constructing water cisterns in the West Bank without Israeli permits make water a sparse commodity for Palestinians.

    Maar een plaatje zegt meer dan 1000 woorden:
    http://972mag.com/visualizing-occupation-distribution-of-water/49925/

Comments are closed.