Ook de kerk komt in opstand

Afgelopen zaterdag presenteerden Vrienden van Sabeel Nederland en Kairos Palestina Nederland een brochure genaamd ‘De muur is afgebroken’. Daarmee wordt – niet verrassend – verwezen naar de bijbel: “de overtuiging dat – om met Paulus te spreken – ‘de muur is afgebroken’ (Ef. 2:14), en dat universele liefde en gerechtigheid de basis zijn voor alle ethiek en politiek.”

Anja Meulenbelt deed er uitgebreid verslag van. Kerk en internationaal recht blijken het hier prima te kunnen vinden samen, dus als je de theologische spitsvondigheden overslaat en je je concentreert op een stukje geschiedenis en mensenrechten, is het zeker het lezen waard. Het past bij een groeiend bewustzijn, of liever gezegd, een afnemende angst om zich uit te spreken. Na rapporten van de UNESCO, verscheidene Israëlische NGO’s en de ex-soldaten van Breaking the Silence van de laatste tijd, wordt het eindelijk ook eens mogelijk om gewoon je mening te geven over een al decennia durende onrechtvaardigheid, waaraan ons land volop medeplichtig was en is. Wellicht dat er iets gaat veranderen met Frans Timmermans als minister van Buitenlandse Zaken, hij vindt het in ieder geval “een enorme verantwoordelijkheid“. Ja, wat moet je anders zeggen. Macht is de lakmoesproef. Nog niet zo lang geleden zag ik hem bij Boeken naast P.F. Thomése zitten. Thomése won dit jaar de VPRO Bob den Uyl Prijs voor zijn tamelijk cynische reisverslag van een tripje naar de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Frans Timmermans was voorzitter van de jury die hem die prijs toekende.

Het bezoek van Chomsky aan Gaza, het lot van de Estelle, de komende Amerikaanse verkiezingen, de vervroegde Israëlische verkiezingen met een wel zeer rechts blok als gedoodverfde winnaar, de onrust in Egypte en de ellende in Syrië, je krijgt het gevoel dat er binnen een jaar iets drastisch zal gaan veranderen. De internationale druk op Israël, niet alleen op het vlak van mensenrechten en oorlogsmisdaden, maar ook op economisch vlak (iets wat helaas eerder de doorslag zou kunnen geven) wordt met de dag sterker en steeds meer landen sluiten zich aan bij een boycot van in de bezette gebieden geproduceerde producten die onder Israëlische vlag de EU worden binnengesmokkeld.

Het is mij als atheïst liever als men zich uitspreekt vanuit het eigen mens-zijn, zonder een beroep te doen op goochelaars uit een ver verleden of in een onduidelijk hiernamaals. De christelijk kerk de eer geven voor een cultuur die – dankzij haar! – wel moest uitkomen op de Universele verklaring van de rechten van de mens, gaat me toch iets te ver. “Paulus was de apostel die Gods universele liefde en gerechtigheid verkondigde als fundament van alle geloof, religie, ethiek en politiek. Daarmee legde hij de basis voor een westerse cultuur die uiteindelijk de Universele verklaring van de rechten van de mens formuleerde.” Maar goed, eenieder heeft recht op z’n dwaling. Dat Nederland zich duidelijker moet uitspreken over de talloze wantoestanden die in Israël heersen en waarvan de Palestijnen weliswaar het grootste slachtoffer zijn, maar die Israël zelf ook ondermijnen, daar kunnen we het over eens zijn.

Ik heb een pagina gemaakt waar de brochure (inclusief voetnoten, in tegenstelling tot de gedrukte versie) te downloaden is, samen met een aantal vrij recente documenten die de urgentie van een koerswijziging onderstrepen. Naar de documenten.

Engelbert Luitsz

Je kunt ook naar de website van Henri Veldhuis gaan voor meer informatie.

 

2 comments for “Ook de kerk komt in opstand

  1. joost tibosch sr
    November 2, 2012 at 12:55 pm

    Het neo-zionistische denken is blijven hangen in het ou semitisch denken van eigen volk en eigen land. Het joods profetisch denken heeft dat al meer dan 25 eeuwen gelden gecorrigeerd en spreekt over een Sion, waar de volkeren samenstromen en via de jood Jezus is dat denkenook in het christendom terecht gekomen. Binnen Israel is ook dat joods profetisme te horen, en je zou hopen dat het daar ook doordringt in de politiek en het neo-zionisme doorbreekt!

  2. Egbert Talens
    November 2, 2012 at 5:24 pm

    In Nederland worstelen kerkelijke instanties al decennia-lang met datgene wat in de Palestijnse regio is gebeurd en nog gebeurt, sinds in 1916 het Britse Koninkrijk en Frankrijk afspraken maakten over het uitoefenen van hun invloed daar (Sykes-Picot verdrag), en de Britten via Balfour (1917) en San Remo (1920) méénden de ‘kat’ in ‘t bakkie te hebben… Niet dus, maar je zult diegenen in Nederland de kost moeten geven die op basis van San Remo denken dat alléén Joden recht op genoemde regio hebben; en dat alle aanspraken van de kant van niet-joodse groeperingen of instanties die zich binnen dezelfde regio bevinden, er níét toe (zouden moeten) doen. Ik doel hiermee op Christenen voor Israel, SGP- en of CU-gerelateerden, mogelijk nog andere christenen, en van joodse kant wat genoemd kan worden de CIDI-achtigen. Zij stellen, expliciet maar in politiek verband impliciet, dat de internationale gemeenschap zich ná San Remo schandelijk – want verraderlijk – heeft gedragen, door zich in de VN nogmaals over de regio Palestina te buigen; die kaart was immers al lang gespeeld? Over Palestina, als Nationaal Tehuis voor het Joodse volk, behoorde niet langer gedebatteerd te worden. Basta!/? Tja, het liep toch anders…

    Kerkelijke instanties in Nederland komen er niet echt uit. Om de zoveel tijd verschijnt een nota of wat dies meer zij, waarin gepoogd wordt verstandige woorden te wijden aan een conflict dat maar niet tot rust wil komen. [ Nee, allicht niet, is dan mijn - gemakkelijke? - reactie, want als die er op gericht zijn de kool én de geit te sparen, loop je van het kastje naar de muur, en als je toegeeft aan de 'blaming-the-victim'-stijl van Israel c.s., dan ben je als aanhanger van Jezus Christus zonder meer fout bezig... Toch? ]
    Toch? Twee weken geleden schreef mevrouw G.A. van der Spek – Begemann in het Reformatorisch Dagblad, dat in samenhang met de staat Israel internationaal recht er niet toe doet, en dat VN-resoluties met betrekking tot Israel dus niet-bindend zijn. Dus? Ja, dus, want als het om Israel gaat hebben wij een andere basis om vanuit te gaan: De Schrift. Het Woord van God, en daaraan is, volgens mevr. vdS/B het internationaal recht ondergeschikt.
    Op grond van de Nederlandse Grondwet zit deze SGP-dame zonder meer fout, maar dit deert haar niet, mogen wij aannemen…

    Hier ‘volledige’ dan wel uitvoerige opening van zaken geven, over hoe nmbm binnen kerkelijk Nederland met het conflict Israel-Palestina wordt omgegaan, zou voeren tot een gebed zonder end…, om in stijl te blijven. Ik heb meerdere malen mijn nek uitgestoken en heb bij diverse van die instanties voorstellen gedaan die mógelijk tot een beslissing van hun kant in casu hadden kunnen voeren, maar van énig resultaat was geen sprake, wat niemand zal verbazen.
    Ook nu is binnen de PKN — staat níet voor Palestina Komité Nederland, wél voor (de) Protestantse Kerken (in) Nederland — een discussie-ronde gaande die evenmin tot een bevredigend resultaat zal en kan voeren; alweer nmbm, dat naar mijn bescheiden mening betekent.

    In verband met het noemen van de naam Frans Timmermans, nog het volgende: dezer dagen werd door de EU beslist over het toekennen van speciale handelsvoordelen aan Israel; met een voor Israel gunstige uitslag. Daaraan is de invloed van Nederland niet vreemd geweest, hoe vréémd ik die toekenning ook vind. Israel dat op velerlei gebied regelmatig in de fout gaat, waar het zijn instelling jegens de Palestijnen én het hen toekomende grondgebied betreft, verkrijgt niettemin EU-handelsvoordelen, en ik met mijn arme hoofd pieker mij suf hoe dát nou toch kón gebeuren. Daarbij duikt regelmatig de naam op van de man die nú nog net onze minister van buitenlandse zaken is, maar die in de volgende regering niet terug komt op énige ministerspost. Ergo: exit Uri Rosenthal, en geen traan zal ik er om laten. Q.e.e. neem ik aan. Ik heb dan ook enige moeite met de observatie hier, dat steeds meer landen zich aansluiten bij een handelsboycot van Israel, die Rosenthal o.a. wist te voorkomen.

Comments are closed.