Olijven plukken als geweldloos verzet

Maar ik zal zijn als een groene olijfboom in Gods huis; ik vertrouw op Gods goedertierenheid eeuwiglijk en altoos.
Psalm 52:8

Oktober is de maand van de olijvenoogst voor de Palestijnen. Op de Westelijke Jordaanoever is het echter niet makkelijk, vanwege de beperkingen die worden opgelegd door Israël, het idiote vergunningensysteem, de beperkte bewegingsvrijheid, en natuurlijk het voortdurende getreiter – of erger – van de kolonisten. Volgens een rapport van de Applied Research Institute of Jerusalem heeft Israël sinds 1967 al 1,2 miljoen olijfbomen vernietigd. Sinds 2007 is het geweld van de kolonisten met meer dan 300% gestegen. En het zijn maar al te vaak de Palestijnen die daarvoor in de gevangenis belanden, met name tijdens de oogst.

De familie van Khalid Daraghmeh maakt het regelmatig mee. De kolonisten bedreigen de familie, slaan de kinderen en vertellen de politie vervolgens dat zij werden aangevallen. Ze hebben al vier honden van Khalid gedood, 350 zaailingen vernietigd en het irrigatiesysteem kapot gemaakt. Een keer doken de kolonisten naakt in een bron voor drinkwater.

Sinds het begin van de maand zijn de aanvallen van de kolonisten weer toegenomen. Alleen al dit jaar zijn er zo’n 7500 olijfbomen vernietigd. De olijfolie maakt 14% uit van het agrarische inkomen uit de Palestijnse gebieden, waarmee ongeveer 80.000 families in hun onderhoud kunnen voorzien. Daarnaast is het zo dat er overal vergunningen voor nodig zijn, waardoor veel Palestijnen het grootste deel van het jaar niet op hun land kunnen, of de vergunning komt te laat voor de oogst. Volgens de Verenigde Naties werd in 2011 42% van de aanvragen die voor het oogstseizoen werden gedaan, afgewezen.

Dit samenspel tussen het leger en de kolonisten om het leven van de Palestijnen zo ondraaglijk te maken als maar mogelijk is, heeft ook weer geleid tot een nieuwe manier van verzet. Er komen regelmatig buitenlanders mee om te oogsten, in de hoop daarmee de kolonisten op een afstand te houden en de willekeur van het leger binnen de perken te houden. Maar de Brit Matt Reed vertelt dat tijdens zijn aanwezigheid er toch nog drie aanvallen van kolonisten waren geweest op de familie Daraghmeh.

De bedoeling van de kolonisten is het land te kopen, maar omdat de meeste Palestijnen liever zouden sterven dan hun land afstaan, worden deze onfrisse tactieken gebruikt in de hoop dat ze wel een keer door de knieën zullen gaan. Zo wordt iets wat normaliter een feest van vruchtbaarheid zou moeten zijn, een daad van geweldloos verzet. Hoe triest het ook is dat je eigen olijven plukken een daad van verzet is.

Zoals vermeld zijn hier ook rapporten over, zijn de Verenigde Naties op de hoogte en zijn er talloze activisten en journalisten die het aansnijden. Het verstoren van de olijvenoogst is wel een van de meest ongure trekjes van Israël. Het is symbolisch, omdat veel olijfbomen hier al stonden voordat de zionisten hun snode plannen ten uitvoer brachten. Het gaat Israël om de wortels van de Palestijnse ziel, niet om de olie of de vruchten.

Engelbert Luitsz

- Palestine olive farmers cultivate resistance

- West Bank’s vulnerable olive growers

- Video: Israelis lend a hand in the West Bank olive harvest

- Reisverslag olijvenplukreis Palestina 12 tot 21 oktober 2012

- The war on the Palestinian olive harvest