Israël onderschept opnieuw een hulpschip

I am not afraid of storms for I am learning how to sail my ship.
Louisa May Alcott

De Estelle is een Zweeds schip dat onder Finse vlag vaart. Deze week kwam het in het nieuws omdat het een poging ondernam Gaza te bereiken, iets wat nog geen schip is gelukt.

Het was afgelopen nacht weer spannend. Zou Israël de Estelle in het holst van de nacht aanvallen met helicopters en elitetroepen, net zoals twee jaar geleden de Mavi Marmara? Gelukkig is er deze keer voor een andere aanpak gekozen. Volgens de laatste berichten is het schip vandaag, overdag, door Israël onderschept en wordt het naar de haven van Ashdod geleid.

Net zoals eerdere pogingen is het doel van de reis tweeledig: er worden goederen meegebracht voor de bevolking van Gaza en de aandacht wordt gevestigd op de maritieme blokkade van Israël. De Estelle heeft een lading die onder andere bestaat uit cement, rolstoelen, krukken, kinderboeken, speelgoed, muziekinstrumenten en driehonderd voetballen. Niet bepaald een bedreiging voor Israël zou je zeggen. Toch werd er al vanaf het begin van de reis gewaarschuwd dat Israël het schip niet zou laten passeren.

Executies

In 2010 werden er negen opvarenden van de Mavi Marmara met voorbedachte rade geëxecuteerd, een taktiek die het Israëlische leger deterrence (afschrikking) noemt. Deze methode is al vaak in Gaza en in onder andere Libanon toegepast. De gedachte erachter is duidelijk: we maken ze zo bang door een bloedbad aan te richten, dat niemand het in z’n hoofd zal halen om het nog eens te proberen.
Zoals we uit de geschiedenis weten is disproportioneel en onrechtmatig geweld door een overheerser bepaald geen garantie dat de opstandelingen zich voortaan rustig houden. Dit heeft Israël er echter nooit van weerhouden van hun geliefde taktiek gebruik te blijven maken. Het is natuurlijk een buitenkansje als je je troepen en materieel kunt testen in een live omgeving, in plaats van in een simulator. Niet voor niets heeft Israël zich opgewerkt tot de top tien van wapenleveranciers in de wereld. Iets wat niet haalbaar was geweest zonder decennia lang te oefenen op levende wezens. En uiteraard betaald en beschermd door de Verenigde Staten.

Het was dan ook allesbehalve zeker dat de opvarenden van de Estelle er zonder kleerscheuren vanaf zouden komen. De maritieme blokkade die in 2000 begon en sindsdien steeds verder is verscherpt, laat de vissers van Gaza nog slechts enkele kilometers kustwater om in hun broodwinning te voorzien. Dat dat strookje onderhand is leeggevist moge duidelijk zijn. Bovendien heeft Israël de infrastructuur van Gaza vernietigd, waaronder de waterzuiveringsinstallaties, zodat het kustwater ook erg verontreinigd is geraakt. En ondanks het feit dat de vissers zich aan die wrede regels houden zijn ze hun leven nog steeds niet zeker. Regelmatig worden ze beschoten door de Israëlische patrouilleboten, waarbij ook nog wel eens doden vallen.

Gaza op dieet

Op het land is het al niet veel beter. Met veel moeite heeft een Israëlische organisatie een rapport van de regering boven water gekregen waarin het beleid wordt verwoord ten opzichte van de bevolking van Gaza. Ze moeten op dieet gezet worden, net genoeg om niet dood te gaan, teneinde de internationale kritiek binnen de perken te houden, maar wel zo weinig dat het leven miserabel is. Zoals altijd in dit soort zaken zijn het de kinderen die er het meest onder te lijden hebben, maar dat zal Israël een worst zijn. 99% van de kinderen zijn toch al getraumatiseerd door het onophoudelijke geweld en het verlies van vrienden en familieleden, dus dit kan er ook nog wel bij.
Zoals Mya Guarnieri schrijft:

Although the media usually reports that the closure of Gaza began in 2007, the current blockade is the culmination of decades of movement restrictions that gradually shut the Gaza Strip and its economy down.

Zoals de restricties op zee naar alle waarschijnlijkheid te maken hebben met de ontdekte gasvoorraden voor de Gazaanse kust, en niets met veiligheid, zo zijn de restricties op import en export in Gaza een collectieve straf (waarvoor? omdat ze er nog steeds zijn!) en hebben evenmin iets met veiligheid van doen.

Het zijn deze zaken die de hulpschepen aan de kaak willen stellen. De welkome lading is uiteraard slechts symbolisch op een bevolking van anderhalf miljoen mensen. Maar schepen krijgen meer aandacht, ook al omdat er prominente politici en diplomaten meevaren, dan individuele acties van activisten. Op de Estelle zitten mensen uit Canada, Israël, de Verenigde Staten, Zweden en Noorwegen. Door hun aanwezigheid dwingen ze Israël om z’n echte gezicht te laten zien, iets wat zoals gezegd niet zonder risico is voor de opvarenden. Bovendien wil Israël de boten ver van de kust houden, zodat de Estelle in internationale wateren is geënterd. Dat schept misschien mogelijkheden in de toekomst om Israël nog meer met legale middelen te bestrijden.

De Volkskrant was er snel bij om melding te maken van de Israëlische piraterij, al blijven ze erg voorzichtig in hun formulering. In verband met de Mavi Marmara heeft de krant het over een ‘confrontatie met het Israëlische leger’. Curieus, niet? We hebben het bij slachtoffers van kindermisbruik toch ook niet over een ‘confrontatie’ van kinderen met priesters, of met Dutroux? In iets verschillende bewoordingen brachten ook Al Jazeera, The New York Times, CNN en de BBC het nieuws.

Trivia?

Estelle is de naam van de dochter van de Zweedse kroonprinses Victoria en prins Daniel. Prins Willem-Alexander en prinses Máxima waren aanwezig bij de doopceremonie. Willem-Alexander is zelfs peter van het kind.
De bevolking van Gaza zou zeer gebaat zijn bij steunbetuigingen van ons koningshuis. Nederland heeft altijd iets met schepen gehad, dus een uitgelezen kans lijkt me voor onze toekomstige koning. Naast alle technocratische beslommeringen en het grote geld van de sport zou hij toch ruimte moeten kunnen maken voor een enkel moreel oordeel, een vorst waardig.

Engelbert Luitsz

Ship to Gaza Sweden